Bad Country (2014)

Stevige misdaad/actie/thriller in authentieke ambiance. Begin jaren 80, snorren en wijde pijpen, prachtig om te zien, jammer dat deze ambiance niet terug kwam in de muziek. Het verhaal is eigenlijk niets nieuws, lokale politie wordt opgezadeld met een onhandige FBI in de strijd tegen de zware criminaliteit, met alle ellende van dien. Er zit flink de vaart in, met uiteindelijk wel veel slachtoffers. In ieder geval een dikke voldoende, zeker het kijken waard.

Harde politiefilm jaren 80 in Louisiana. Ik heb genoten. Een absolute aanrader. De muziek af en toe lekkere blues. Willem Dafoe speelt de plaatselijke rechercheur die Matt Dillon de plaatselijke crimineel goed kent. De FBI denkt de wijsheid in pacht te hebben ten opzichte van plaatselijke bekendheid. Kortom verhaal is bekend maar de actie en spanning zijn goed. 3.5

De vorig jaar overleden regisseur Chris Brinker kennen we als producent van "The Boondock Saints". Beide films met Willem Dafoe, en zo ook in "Bad Country" ontzettend sterk in zijn rol als rechercheur. Matt Dillon is niet de beste in zijn soort om de crimineel te spelen, maar het hindert niet. De 80's sfeer is qua camerawerk en setting mooi vormgegeven. Het verhaal is niet origineel, maar uiterst goed neergezet. Om die reden maakt het "Bad Country" tot een behoorlijk sterke film.

kan bovenstaande niet beamen ... trage slecht geacteerde opzet ... film kwam

voor mijn gevoel niet op gang ..... teleurstellend afgezet ! na uur doorbijten!

hebben jullie misschien een andere gekeken

Valt best tegen deze film. Acteur prestaties zijn niet al te best en ook het verhaal is heel erg standaard.

Ondanks toch een behoorlijk aantal bekende namen blijft de film standaard.

Er hangt wel een lekker broeierig "south" sfeertje en het verhaal is redelijk.

Aan het eind als er de confrontatie is ziet het slotgevecht er een beetje knullig uit.

2.5*/3*

Ietwat onevenwichtige film. Willem Dafoe – mijns inziens een méér dan degelijke acteur – doet wat houterig aan. Wellicht omdat hij constant zijn buik lijkt in te houden.

Matt Dillon speelt een prima getormenteerde boef met sensitieve trekjes. Alleen die plaksnor, doorlopend het gevoel dat het ding ieder moment van z'n bovenlip kon donderen.

Tom Berenger deed mij wat treurig aan. In de film is Berenger, met een rood, opgezwollen gelaat, constant te zien met een glas sterke drank in de knuist. Kreeg sterk het idee dat hij in het dagelijks leven een glaasje teveel evenmin laat staan.

Inderdaad. Ronduit amateuristische flutapotheose.

Niet zo film die lekker weg kijkt ondanks de harde acties. Defoe en Dillon speelde goed.

Meer fouten en onbenulligheden dan minuten dat deze film lang was. Potentie was er qua verhaal, cast en uitstraling. Maar de uitwerking was best slecht. Veel zucht en pfff momenten...

Ondanks Dafoe en Dillon zag je dat ook hun ver onder de maat speelde...

Hoogtepunt was "Nokes" die en speech deed voor iedereen aan tafel, maar verder geen toppunten aan de uitvoering helaas. Verhaal redelijk, uitvoering slecht...

Dikke jammer!

2**

Echte B-film, vooral camera werk was erg slecht. Verder sluit ik me aan bij ralfsjam!

Geen hoogvlieger, maar toch onderhoudend genoeg om eens te zien. Het verhaal is niets nieuws onder de horizon, maar wel acceptabel uitgevoerd. Het acteerwerk ging er ook mee door. Zo overtuigen Dafoe en Dillon in de hoofdrollen. Al heeft Dafoe natuurlijk sterkere rollen op zijn cv staan. Sfeer en Actie zijn verder ook prima. 2,5 Ster.

Goed voor eens een keertje gezien te hebben maar meer ook niet.

Standaard misdaad film. Vrij eenvoudig verhaal, niets nieuws. De cast kent een groot aantal bekende namen, maar niemand springt eruit. Wel leuk om Bill Duke weer eens een keer te zien. De jaren 80 sfeer wordt aardig neergezet. De actie scenes zijn matig, met name het geluid is wat vlakjes.

Gemiddelde film. 2/2.5

Dertien in een dozijn film. Acteerwerk is best oké maar het verhaal is niet echt om over naar huis te schrijven. Ik had vaak het gevoel dat ik naar een tv film zat te kijken, en niet zo`n beste. 2,5 ster

Weinig bijzonders deze film maar voor een straight-to-dvd-filmpje is ie vrij ok.

Dillon blijft een zeer beperkt acteur ookal was hij geen stoorfactor maar de rest deed het prima, zowel Dafoe, als Berenger, als Smart, vooral haar vond ik verrassend goed.

Voor een film die in de jaren 80 zich afspeelt had ik wel wat meer eighties-music verwacht en wat meer jaren 80 referenties ipv. alleen maar de jaren 80-snorren die de mannen dragen.

Maar verder prima te doen en het is een tijdje terug dat ik weer eens een film zag waarin een shotgun ook echt klinkt als een shotgun en ook geen overdreven bloedvergiet,

dus de actiescenes waren goed.

Brinker's blues.

Het is leuk om de oude en inmiddels opgeblazen Tom Berenger weer eens bezig te zien, maar namen als Matt Dillon en Willem Dafoe doen toch echt op iets meer hopen dan deze doorsnee misdaadfilm. Eigenlijk valt er voor de gemiddelde kijker weinig meer te halen dan wat aardige blues en een af en toe oplichtende acteur in een verder kleurloos en voorspelbaar schouwspel.

Een en ander kan verklaard worden omdat regisseur Chris Brinker zelf de première niet heeft kunnen meemaken en dat waarschijnlijk iemand anders de boel uiteindelijk in elkaar heeft geflanst. De potentie is namelijk duidelijk aanwezig. De normaliter producerende Brinker stierf op veel te jonge leeftijd na slechts één film te hebben geregisseerd.

Redelijk.

Ik snapte het einde niet..

Verder 2.5

Matige actiefilm. De kwaliteit van de acteurs voorkomt een sof maar de film kan toch nergens echt gaan boeien. Voorspelbare wendingen en uiteraard de uiteindelijke overwinning van de lange arm. Met 2.5 sterren keurig bedeeld. Keertje kijken en weer vergeten. Zonder dat het helemaal vergeefs was.

Deze misdaadfilm is op ware gebeurtenissen gebaseerd (tenminste dat lijkt zo). Het verhaal is zo oud als de weg naar Rome en verloopt dus volgens het bekende en gebruikelijke stramien; vooral het begin is weinig pakkend. Maar de actiescènes kunnen ruim mee door, maar de film moet het vooral hebben van een uitstekend spelende cast (wat is Tom Berenger oud geworden: ik herkende hem bijna niet) en van de gecreëerde zeventiger/tachtiger jaren sfeer.

Ik heb begrepen dat de regisseur tijdens de afronding van deze productie, 42 jaar oud, is gestorven.

Niet slecht, voor een B-film.

Niks mis mee, maar eigenlijk gewoon een 13 in dozijn gevalletje die gelukkig kan buigen op een degelijke cast. Het misdaadverhaal wist me niet constant te boeien. Een film die je vlug vergeten bent. 6/10

Wat een bagger, standaard verhaal, slecht acteerwerk, zonde van de tijd! C-categorie.....

Best redelijk, maar nergens meer dan dat.

Fijne harde politiefilm.

Met een grimmige, duistere sfeer die zorgvuldig in de jaren-80 is geworteld - en daarvoor voor de verandering eens niet vooral leunt op de soundtrack. Willem Dafoe en Matt Dillon spelen beide erg sterk - vooral Matt Dillon revancheert zich hier voor een hele serie mindere films.

Richting het einde lijken er wat stukken overgeslagen te worden, en de choreografie van de ontknoping laat wel wat steken vallen. Wellicht is dat te verklaren door het overlijden van de regisseur. Toch is het evengoed een memorabele en sterke film geworden - misschien wel met een wat bekend verhaal, maar toch zeer goed.

Redelijke film die echter weinig origineel is en nooit de middelmaat kan ontstijging, behalve de goede cast. Helaas zijn hun karakters niet bijster interessant, maar ze maken er toch wat aardigs van. Leuke bijrol van Berenger ook. Jammer dan nog van de slappe climax.

Prima start ,.. Maar zakt dan weg tot en met het einde naar een B film..

1.5 *

Prima actiefilm met een schitterende Dillon en Dafoe. Meer van dat.

"South Louisiana in the 1980s was a different kind of time and place. Some called it lawless. But it wasn’t. Others said we just got a certain way of doing things down here. But it ain’t that either. Instead, I call it what it was. Hell with the lid off."

“Bad Country” is het laatste wat Chris Brinker presteerde op filmgebied. Hij stierf tijdens het afwerken van deze film. De eerste en enigste film die hij regisseerde. Een zogezegd keiharde misdaadfilm waarbij een politieagent uit Baton Rouge (Willem Dafoe) probeert een volledige misdaadbende op te rollen waarbij hij gebruikt maakt van de diensten van een voormalig bendelid (Matt Dillon) die meewerkt om op dusdanige wijze te ontsnappen aan een lange gevangenisstraf. Dit alles gesitueerd in Louisiana van de jaren 80 met zijn broeierige klimaat zowel op klimatologisch gebied als op het gebied van de misdaad. Een misdaadbende geleid door een patserige,rijke nietsontziend kopstuk uit het misdaadsyndicaat die er uitziet als een katoenplantage eigenaar uit de 18de eeuw gedistingeerd gekleed en wonende in een fors bemeten landhuis met witte zuilen. Alleen de zweep ontbrak nog. “White power “ was overduidelijk de overheersende boodschap wat je ook kon afleiden uit de inboedel van Bud Carter en de verzameling tattoos die prijken op zijn lichaam.

Ondanks de toch indrukwekkende cast (Willem Dafoe,Matt Dillon,Tom Berenger,Bill Duke,Neal McDonough) waarvan er toch een paar hun strepen verdiend hebben in het verleden en al meermaals een dusdanige rol als misdadiger/misdaadbestrijder gespeeld hebben, kan dit er niet voor zorgen dat het toch maar een dertien in een dozijn misdaadfilm is waarbij alle gekende clichés naar boven worden gehaald. Verwacht je dus aan nutteloze verkwisting van munitie m.a.w. het heen en weer vuren met een aanzienlijk arsenaal van vuurwapens zonder blijkbaar enige notie te hebben waar en waarop. Stoerdoenerij en macho praat. Niet zo echt koosjere onderhandelingstechnieken. Een FBI afvaardiging die er zich weer mee bemoeit, alles beter weet en er uiteindelijk voor zorgt dat het een puinhoop wordt. Het niet na kunnen komen van gedane beloftes met een beslissende weerwraak als gevolg. En een beslissende eindronde waarbij iedereen en niemand een winnaar is.

Willem Dafoe vond ik niet onaardig als de zich vastbijtende rechercheur die naast doortastend te werk te gaan ook weet zijn verantwoordelijk te nemen. Een prachtvertolking op bepaalde momenten. Matt Dillon daarentegen, wiens laatste rollen in “Pawn shop chronicles” en “The Art of the Steal” niet al te gedenkwaardig zijn, stelde echter teleur en gooide niet echt veel gewicht in de schaal, ondanks dat hij bezitter is van een gigantische walrussnor waar menig kalende vent jaloers op zou zijn en het haarstukje best zou kunnen gebruiken als toupet. Het leek zelfs alsof de twee hoofdrolspelers op dat gebied een competitie uitvochten. Tom Berenger (de laatste vertolking die ik heb gezien was in “Training Day”) gooit dan wel wat gewicht in de schaal, zowel letterlijk als figuurlijk, en overtuigt als de gewetensloze misdaadbaron Lutin met het postuur van een Pavarotti. Een geslaagde bijrol was weggelegd voor Bill Duke en Neal McDonough. De ene als hooggeplaatste functionaris Nokes uit Washington (met een gedenkwaardige scene waarbij Jesse Weiland zijn medewerking wil verlenen en Nokes eventjes de puntjes op de i zet) en de andere als de gluiperige raadsman van Lutin.

“Bad Country” is voor mij een “Mèh”-film. Je kan het niet echt een vreselijk slechte film noemen, maar het is nu ook weer niet een film waar je van onder de indruk raakt. Zet alle bestaande films die handelen over georganiseerde misdaad op een rijtje, dan zal deze er niet tussenuitspringen qua originaliteit en inventiviteit. Spijtig genoeg zullen we nooit te weten komen of Chris Brinker in zijn mouw had zitten en of hij ons met andere creaties had kunnen overdonderen. Spijtig !

2,5*

Zeer matig...Vooral het aantal hele slechte porno pruiken, nep snorren en slechte settings, springen eruit. Het jaren 80 gevoel kwam niet over, vooral de jongere bad guys waren voor mijn gevoel zo uit een recente dope en stoner film gestapt...Neal McDonough speelde ook net als altijd heel slecht....en Amy Smart heeft deze film in 1 dag gedraaid...Dat deze producer Boondock saints heeft geproduceerd en dat nu dit neerzet is echt triest