Hippocrate (2014)

Er zitten enige komische elementen in deze film, zoals vooral de ontspanning van de medische staf tijdens maaltijden en feestjes, maar dramatische en realistische aspecten overheersen. Het geeft een redelijk goed beeld van hoe een ziekenhuis in een Franse stad (of Frans stadje) met een beperkt budget moet zien te functioneren. De bekende "Franse slag" overheerst noodzakelijk daarbij, voor alles wat niet direct met patiëntenzorg heeft te maken. Ook de gevolgen van de, door een Nederlands brilletje bekeken, verouderde of beter gezegd: inadequate Franse Leonetti-wetgeving op euthanasiegebied worden getoond. De medische achtergrond en betrokkenheid van de regisseur is duidelijk te merken in de film. Inderdaad goed acteerwerk en goede film.

Wat spijtig dat deze film op het laatst zichzelve doodt door in clichés te vervallen (misnoegde jonge dokter smijt in een dronken bui de boel kapot, krijgt een verkeersongeval, herstelt en de zon schijnt voor iedereen).
Dubbel spijtig, want voorheen verhief de film zich ver boven de Amerikaanse ziekenhuisseries met naast wat komische noten, de moeilijke eerste stappen in de praktijk van jonge artsen met hun persoonlijke ervaringen en frustaties, hun omgang met de wetgeving, de organisatie en beheer van een ziekenhuis, maw een zekere geloofwaardigheid siert deze film.
Daarnaast is hij goed opgebouwd en kan hij bogen op goed acteerwerk.
Tenslott nog een randbemerking : Wat hebben die Franse films de laatste jaren toch allemaal om Amerikaanse soundtracks (songs) in te lassen. Houdend van de Franse cinema, vind ik dat een zekere eigen geaardheid verloren gaat. Het zal wel in de commercialitiet te zoeken zijn zeker, alhoewel.