• 11.238 nieuwsartikelen
  • 163.397 films
  • 10.393 series
  • 30.295 seizoenen
  • 617.784 acteurs
  • 193.869 gebruikers
  • 9.022.637 stemmen
Avatar
 
banner banner

Gui Lai (2014)

Drama | 109 minuten
3,29 72 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 109 minuten

Alternatieve titels: Coming Home / 歸來 / 归来

Oorsprong: China

Geregisseerd door: Yimou Zhang

Met onder meer: Gong Li, Chen Daoming en Zhang Huiwen

IMDb beoordeling: 7,2 (6.697)

Gesproken taal: Mandarijn

Releasedatum: 18 december 2014

Plot Gui Lai

Het verhaal volgt een Chinese dissident (Daoming Chen), een intellectueel die in de nasleep van de Chinese Culturele Revolutie naar een werkkamp wordt gestuurd en zo van zijn gezin wordt gescheiden. Twintig jaar later verloopt de thuiskomst moeizaam als blijkt dat zijn vrouw (Li Gong) aan geheugenverlies lijdt en hem niet langer herkent. Gedreven door liefde probeert hij samen met hun dochter opnieuw een plaatsje in haar leven te verwerven.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Feng Wanyu

Director of the Propaganda Work Team

Comrade Liu

Instructor Dong

Director Li

Ballet Headmaster

Doctor Dai

Gong Suzhen

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van kappeuter

kappeuter (crew films)

  • 72990 berichten
  • 5812 stemmen

Vanaf 18 december in de bioscoop (Lumière)


avatar van JJ_D

JJ_D

  • 3776 berichten
  • 1311 stemmen

Treurig. Treurig dat een cineast films maakt als 'Hero' en 'House of Flying Daggers' en tien jaar later met een sentimenteel prul als 'Coming Home' op de proppen komt. Verontwaardiging is zowat het enige dat Zhang Yimou bij zijn publiek losweekt: verontwaardiging om een gemaakt droevig verhaal met emoties die al tientallen keren zijn uitgemolken. Het werkt niet, dit snotterige verhaaltje waarrond Yimou bijna twee uur film probeert te construeren, en is zelfs ronduit vervelend. Je zou er zelfs op de middag bijna bij in slaap vallen.

Onbegrijpelijk.

2*


avatar van grovonion

grovonion

  • 582 berichten
  • 2143 stemmen

Niet mee eens, JJ_D, ik vind dat de emoties redelijk goed uitgewerkt zijn. Ik heb de film met mijn Chinese vrouw gezien, en ik weet wat een sentimenteel prul in het Chinees is, deze is er geen.


avatar van Malick

Malick

  • 9014 berichten
  • 0 stemmen

Lelijke kleurfilters, sentimentele pianomuziek en de helft van de tijd inzoomen op de waterlanders. Wat is er gebeurt met Zhang Yimou? Of ken ik hem gewoon niet goed genoeg?


avatar van wei

wei

  • 163 berichten
  • 366 stemmen

Toch apart dat de films van Zhang waar men laaiend over is in het Westen, maar matigjes worden ontvangen in China, en andersom ook. Prima film, Chen Daoming is ook altijd goed. Tweede akte had misschien ietsjes vlotter gekund, maar sfeer en personages zijn goed neergezet. 'Sentimenteel' valt een paar keer in de comments hierboven, alsof dat per definitie iets verkeerds is...Zeker sentimenteel hier en daar, maar wat verwacht je dan hier? Inderdaad al tientallen keren eerder gedaan, maar niet heel vaak beter dan hier.


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 12893 berichten
  • 7674 stemmen

Erg uitgekeken naar deze nieuwe samenwerking tussen Zhang en zijn vroegere muze Li, maar mijn (te ?) hoge verwachtingen zijn niet uitgekomen. Een grauw verhaal verteld in grauwe beelden. Na een veelbelovend begin verzandt de film ergens halverwege in een nogal monotone herhaling van zetten. Jammer dat er zo weinig ontwikkelingen in het plot zitten en dat het verraad van de dochter in feite niet uitgewerkt wordt. Het komt allemaal wat inspiratieloos over. Niettemin nog steeds een goede film, maar Yimou Zhang heeft al vaak genoeg bewezen veel beter te kunnen.


avatar van Malick

Malick

  • 9014 berichten
  • 0 stemmen

Treffend omschreven:

In plaats van het plengen van tranen zat ik me de hele tijd af te vragen of deze film daadwerkelijk gemaakt is door Zhang Yimou, regisseur van meeslepende drama’s als Red Sorghum (1987) en Raise The Red Lantern (1991) en de sierlijke actiefilm House Of Flying Daggers (2004). Waren die films ook zo overdreven sentimenteel? Ik heb het gevoel dat ik net als de moeder bij het station sta met een bord in mijn handen waarop ditmaal de naam van de regisseur met grote letters staat geschreven. Ongeduldig en tevergeefs wacht ik tot de ware Zhang Yimou van de trappen af komt lopen.


avatar van wei

wei

  • 163 berichten
  • 366 stemmen

Het is alweer een tijd geleden sinds ik Red Sorghum en Raise the Red Lantern zag, maar ik vind HOFD eigenlijk een stuk sentimenteler dan deze film. Zie verder geen enkel argument in je quote


avatar van soom

soom

  • 24852 berichten
  • 2693 stemmen

Ik heb weleens een Chinese film bekeken, geloof ik. Dat was Zhou Yu's Train. Deze film schept net dat beetje extra. Pang en knal kwam dit binnen. Gong Li, filmechtgenoot en filmdochter zijn geweldig. Ik houd wel van sentimentele prullen (wat JJ_D zeker raak aanhaalde), dus met deze sferen klapte ik frontaal in elkaar. Ik bleef zo hopen dat Yanshi herkend zou worden. Toch loste hij dat fantastisch op door haar die brieven te schrijven en er zorg voor te dragen dat moeder en dochter weer herenigd werden. Er zit een fenomenale en onzichtbare lichtheid in dit alles. De fijne trekken van Gong zijn bijzonder aanraakbaar lijkt het, en daardoorheen het spel van de rest: Wauwerdewauw. Chinese mensen zijn sowieso zachter in hun gezicht qua uiterlijk dan Koreanen of Japanners vind ik. Ik zat nl in gedachten vergelijkingen te trekken met hoe Koreanen en Japanners eruitzien. Hoewel ik zelf niet echt het verschil zie.. maar dit was waarlijk een meesterlijk staaltje kunstzinnig om een buiging voor te maken.


avatar van stinissen

stinissen (crew films & series)

  • 22269 berichten
  • 68632 stemmen

Uitstekende film over een onvoorwaardelijke liefde tussen de man en zijn vrouw.


avatar van movile

movile

  • 21 berichten
  • 23 stemmen

Jammer, dat een geweldige regisseur als Zhang Yimou zo'n sentimentele film maakt na al dat moois in het verleden. Ook actrice Gong Li heeft het niet helemaal meer! En ik had nog wel zo veel verwacht van deze nieuwe samenwerking tussen deze twee!


avatar van prutnek

prutnek

  • 90 berichten
  • 1447 stemmen

mooi geschoten maar totaal niet boeiend


avatar van sumitta

sumitta

  • 81 berichten
  • 1026 stemmen

Mooi geschoten inderdaad. Het acteerwerk van de twee volwassenen scoorde een voldoende maar was niet heel bijzonder, het meisje overtuigde nog het meeste en acteerde prima. Verder een eenvoudig en vrij voorspelbaar verhaal en een sobere setting. Vond de film eigenlijk helemaal niet zo sentimenteel. Een gevoelvol en ingetogen romantisch drama is het wel, maar nergens te kleverig. Zo vond ik de scene met de toenadering tijdens het pianospelen eigenlijk heel mooi. Wel stoorde ik me wat aan het selectieve geheugenverlies dat wat te gekunsteld uitgewerkt was: wel elke dag je dochter herkennen maar niet je man, wel elke dag onthouden dat je de kalenderpagina al een keer hebt omgeslagen maar niet dat je een afspraak hebt gemaakt, etc.. Verder had de poging van de regisseur om onvoorwaardelijke liefde en vastberadenheid uit te beelden - daarbij deze keer gebruik makend van veel herhaling (zoals steeds weer naar het station met dat bord) - niet zo'n geslaagd effect als in zijn film Not One Less (1999) dat wel op meer fronten gelijkenissen met deze film toonde maar een veel krachtigere uitwerking had.


avatar van Onderhond

Onderhond

  • 87261 berichten
  • 12050 stemmen

Flauw van Yimou Zhang.

Hij keert weer terug naar z'n oude dramas, maar vergeet daarbij de speciale plaatjes die hij vroeger nog wel eens schoot. Wat rest is een ten treure uitgepuurd drama rond persoonlijk drama dat voortvloeit uit de politieke omstandigheden in China.

Ik zag laatst 1980 Nian Dai De Ai Qing, waar je eigenlijk hetzelfde van kan zeggen. Het contrast tussen beide films is echter énorm. Waar Jianqi Huo een mooie, emotionele en visueel aantrekkelijke film wist neer te zetten scheept Zhang ons op met een nogal grauw, grijs drama.

Li doet het eigenlijk niet zo goed, Daoming Chen doet het iets beter maar kan de film ook niet echt dragen. Het drama wil nooit echt pakken, waardoor het label "sentimenteel" een wat (terecht) negatieve bijklank krijgt. Visueel is het degelijk, maar weinig verheffend.

En dan kabbelt de film gewoon rustig verder, maar dan wel 111 minuten lang. Mnee, voelt als een doodse fin de carriere film voor Yimou Zhang. Hopelijk komt hij dit nog te boven, anders is het een flauwe zwanenzang.

2.5*


avatar van gauke

gauke

  • 9852 berichten
  • 13069 stemmen

Dit klassieke onwrikbare liefdes-melodrama, dat zich gedeeltelijk afspeelde ten tijde van de culturele revolutie en de nasleep daarvan, was roerend, maar tegelijkertijd schoot het te ver door in de tragiek. Een verhaal, waarin een gewezen professor probeerde het geheugen van zijn vrouw te laten terugkeren, over hoe de Chinese politiek, levens van zowel eenlingen als gezinnen, ontwrichtte en verwoestte. Alle noodlot ging vergezeld van stemmige, deprimerende beelden van langdurige regen en donkere kleuren.


avatar van Movsin

Movsin

  • 7818 berichten
  • 8161 stemmen

Triest en ontroerend verhaal in alle soberheid en met gevoel gebracht door Yimou Zhang, regisseur waarvan ik reeds een 7-tal films zag en waarbij mij, naast deze, "Not one less" het meest bekoorde.

Naar het einde toe wordt oversentimentaliteit nipt vermeden en wordt terecht weer onderhuids de nadruk gelegd op de drieste politieke achtergrond.

Uitstekende vertolkingen.

Mooie cinema.


avatar van Fisico

Fisico (moderator films)

  • 8525 berichten
  • 4783 stemmen

Wederom een fijne film van Yimou Zhang. Interessante film waarbij de Partij hoogtij viert en alle andersdenkenden aan de kant worden geschoven. Zo ook daoming Chen die op die manier gescheiden wordt van zijn familie. Frappant hierbij vast te stellen is, is dat de relatie met zijn dochter hierdoor erg vertroebeld is. Ze "haat" haar vader omdat ze door hem niet in aanmerking komt voor de hoofdrol van een toneelstuk. Bovendien is ze nog weinig kritisch en slikt ze alles wat de Partij haar oplegt. Ze deinst er dan ook niet voor terug om haar loyaliteit maximaal uit te drukken.

Haar moeder daarentegen teert haast weg van angst en verdriet. Het is erg aandoenlijk wanneer beiden kort of net niet verenigd worden aan het treinstation. Vele jaren later nadat hij werd gerehabiliteerd komt hij tot de vaststelling dat zijn vrouw hem letterlijk vergeten is. Gelukkig groeit zijn band met zijn dochter.

Waar de scenes tussen man en vrouw de hoogtepunten moesten vormen van de film, vond ik het maar gewoontjes. Niet slecht, maar ook niet zo beklijvend als ik me had voorgesteld. Ik miste wat de magie die ik wel ervoer het eerste half uur. Maar voor de rest meer dan degelijke prent.


avatar van Basto

Basto

  • 10205 berichten
  • 6850 stemmen

Mooi ontroerend verhaal dat me deed denken aan een van de verhalen van Kitano’s Dolls.

Het was de 8e film uit de Imprint blu ray box met de films van Yimou met Gong Li. Een absolute aanrader!

3,5


avatar van lang pee

lang pee

  • 1839 berichten
  • 821 stemmen

Ik vind deze film één van de vele pareltjes van Zang Yimou, een schitterend filmmaker.