Housebound (2014)

Leuke Comedy/Thriller met een leuke sfeer die mij goed vermaakt heeft..het verhaal is niet bijster origineel maar wel op een toffe en grappige manier gebracht...ja er komen altijd best leuke films uit Nieuw-Zeeland dat word hier weer bewezen.

Acteerwerk vind ik wel van een hoog niveau in deze film en visueel ziet de film er prima uit.

Leuke aanrader

Wederom een behoorlijk generieke film met een verhaal over een bezeten huis. Het probeert zich te conformeren aan diverse genres, waarbij er eigenlijk geen een de kans krijgt om daadwerkelijk te slagen. Ongeïnspireerde personages dollen wat rond onder een dak waarbij de beoogde zwarte humor zoutloos van smaak is en de spanningsfactor zeer loos is. De filmposter is daarentegen wel zeer fraai en veelbelovend met duidelijke karaktertrekken en een fraai decor. Helaas is het in de werkelijkheid beduidend minder geïnspireerd.

Gewoon een leuk tussendoortje deze Komedie / Thriller (met ook hier en daar een vleugje horror). Echt spannend wordt het wel nergens en dat komt vooral omdat de leuk toegepaste zwarte humor dat de das omdoet.

Hoogstaand is het allemaal niet en het verhaal is ook niet bijster origineel (men heeft min of meer van vroegere Horror / Thrillers bepaalde elementen overgenomen. O.a. van de film "The People under the Stairs"), maar het verhaal zat wel leuk in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Het duurt wel eventjes voordat de film opgang komt (begin is wat flauw en traag) maar naarmate de film vordert wordt hij steeds leuker en en het laatste gedeelte van de film was best genieten geblazen. In het laatste gedeelte zit ook de meeste actie, welke soms best grof is. Ook zit er zoals eerder gezegd de nodige zwarte humor in welke steeds subtiel werd toegepast en waar ik ook geregeld om heb moeten (glim)lachen. De onbekende cast deed het overigens verdienstelijk en leuk.

Al met al gewoon een leuke Komedie / Thriller welke zich lekker wegkijkt.

Housebound blijkt een leuke verrassing te zijn. Regisseur Gerard Johnstone weet op een interessante manier een thriller te creëren met hier en daar een vleugje horror en komedie. Deze combinatie werkt uitermate goed want het verhaal boeit vanaf het begin en de film kijkt lekker weg. Nieuw-Zeeland is wat mij betreft mede dankzij deze film op de kaart gezet als een serieus filmland. De Britse invloeden zijn zichtbaar en dat vind ik altijd geruststellend. Housebound put kracht uit enkele films uit het horrorgenre en doet dit op onderhoudende wijze. Op bepaalde momenten wordt er duidelijk de draak gestoken met enkele clichés en dit zorgt voor een komische noot.

Totaal onbekende cast maar dat mag de pret zeker niet drukken. Een goede eerste indruk is voor mij gemaakt. Riama Te Wiata steelt wat mij betreft wel de show als een zogenaamde strenge moeder die wel heel makkelijk over zich heen laat lopen. Morgana O'Reilly kon mij minder bekoren omdat ze simpelweg een niet zo fijn personage speelt. Ik begrijp maar weinig van dat hele rebelse gedrag en Kylie Bucknell is uitermate rebels. Cameron Rhodes speelt op een leuke manier een vervelende slijmbal.

Housebound is een verfrissende film die goed amuseert. Als je kijkt naar het script is het allemaal niet geweldig, maar dankzij de goede uitvoering en aankleding is dat meteen vergeven. Een goede combinaties van genres zoals in deze film is altijd verfrissend en zorgt voor diversiteit. Housebound mag zich wat mij betreft bij films als Black Sheep scharen. Ik ben altijd te porren voor dit soort films. Heerlijk!

3,5*

Een goede film met een originele invalshoek gedraaid in de alom bekende 'haunting house' genre.

De interactie tussen de 3 hoofdpersonages ( moeder, dochter, bewaker) is werkelijk van een hoog niveau en verveelt geen moment. Verfrissend om te zien hoe de regisseur de cliche's weet te omzeilen en de kijker blijft tikkelen met zwarte humor.

4 sterren omdat ik bij deze' thriller' meer heb gelachen dan bij de meeste comedy's. Toch wel bijster knap.

Thriller of horrorkomedies zijn altijd erg lastig om te beoordelen. Vaak worden het flauwe parodien en zijn ze weinig origineel.

Housebound is ook niet origineel, maar weet wel een perfecte balans te vinden tussen humor (die niet enkel parodierend is) en spanning. Daarnaast is het script verrassend fris. Natuurlijk zitten er een aantal plotholes in, maar het blijft spannend en er zitten meerdere leuke verrassende wendingen in.

Bovendien speelde de cast behoorlijk goed, allemaal onbekende namen en ze leveren allemaal een goede prestatie. De chemie is duidelijk te voelen en daardoor komt de humor ook een stuk beter aan.

Hoewel de film geen echte horror is, zaten hier een flink aantal goede jump scares in. Veel meer dan andere horrorfilms dit jaar.

Housebound duurt wel net iets te lang, op het middenstuk is wel wat aan te merken. Gelukkig maakt de finale het meer dan goed en als de film is afgelopen moet je gewoon concluderen dat het een uiterst vermakelijke film is, zowel qua spanning als humor. Absoluut een aanrader!

Leuk!

Ik kan meestal wel lachen met die NZ-comedies. De personages doen zelfs vaak wat Belgisch aan. Kleinburgerlijke, wat lompe stumpers die ideale slachtoffers zijn voor wat zwarte humor. Zo ook in dit filmpje.

Amos, de moeder, Dennis ... heerlijke personages waar niks "mis" mee is, maar die gewoon lomp genoeg zijn om een leuke comedy mee te bouwen. De setting en het verhaal zijn dan misschien niet geweldig origineel (al wordt er zoveel geleend dat het soms moeilijk is om te weten waar de film nu nét naartoe wil), de sfeer zit echt wel goed.

Humor neemt wat toe naar het einde, het begin is aan de trage kant. Film had misschien iets vlotter gekund en hoewel visueel wel aangenaam is het ook niet echt de meest spannende cinematografie. Het oogt allemaal net iets te gewoontjes misschien, op zo'n moment mag België dan blij zijn met een Benoit Debie die wél dat beetje extra kan brengen.

Geinige film in ieder geval, valt genoeg te lachen, écht voorspelbaar is het niet en er zitten een paar geweldige personges in.

3.5*

Nieuw-Zeeland.

Echt een horrorland is het niet, maar als je dan toch een horrorfilm uit dat land zou moeten opnoemen is het wel braindead. Humor en horror gaan daar dus wel samen.

Hoewel horror. Hier heeft dit genre niet eens de top 2 gehaald. Toch speelt het wel veel met dat genre. Geesten, slasher. Ze hinten naar wat aspecten maar uiteindelijk is het vooral een komedie. Doordat het wat speelt met genres werken een hoop van die grappen vrij goed. Moet even opgang komen dat wel maar de finale is goud. De mes grap is niet nieuw, maar de timing was weergaloos, ik lag bijna op de grond.

Prima film dat net dat beetje pit mist, wat de climax wel had, om er een echte topper van te maken.

3.5 sterren.

Zeer vermakelijke horror met niet storende comedy-elementen.

Eerste helft lijkt nog redelijk standaard spookhuis-verhaal, maar dan maken we een thriller-afslag om vervolgens te komen met een alle-stoppen-los laatste gedeelte.

En de killer die komt in ieder geval bij top-killers van de eenentwintigste eeuw ... wat een geweldige rol!

Dit vond ik nou een verassing!

De combinatie van horror, comedy en gore werkte goed. Ondanks de iets te lange speelduur bleef de film boeien. Casting was prima met o.a. de leuke angry young girl, de moeder en de bad guy.

Is de Australische/Nieuw-zeelandse horror in opkomst of valt het mij nu gewoon pas op?

Hoe dan ook een aanrader!

Housebound probeert inderdaad meerdere genres te combineren, maar slaagt er niet in om het echt één geheel te maken. Nergens vond ik de humor echt leuk genoeg om het een geslaagde comedy te noemen, nergens was de gore zodanig aanwezig dat het een geslaagde horror genoemd mag worden en nergens was er echt die continue spanning die bij een geslaagde thriller hoort.

Hiermee is Housebound nog geen slechte film, van elk genre wordt er wel iets succesvols gedaan en ik heb ook wel een paar keer gelachen om scènes. Maar ik zie liever dat een film zich op 1 genre concentreert en daarin uitblinkt. Dat houdt m'n aandacht meer vast dan het hak op de tak springen wat Housebound doet. Het acteerwerk is overigens wel prima in orde dus dat scheelt. Anders was mijn score wel wat lager uitgevallen.

2,5*

5/10 (IMDB)

Aardige film, ben er niet bij in slaap gevallen. 3,5 sterren van mij.

Hij duurt me net iets te lang, maar heb ervan genoten. De zwarte humor komt langzaam aan op gang en het zit hem ook meer in de typetjes en gedragingen (die moeder haha) dan in teveel expliciet kolderig gedoe, gelukkig. Ik zag niet aankomen hoe de vork precies in de steel zat en dat maakt die poster hierboven best grappig Prima film en locatie met dat huis, en het is niet 'horror genoeg voor een horror' of 'komedie voor een komedie' maar wandelt daar precies goed tussendoor.

Heel aardig gedaan allemaal. Nieuw-Zeeland was even wennen en ik ken die filmscene niet echt, maar wat een leuke verrassing was dit. Morgana O'Reilly is een mooie meid en ze acteert prima. Dat de rest van de cast uit totaal onbekende acteurs bestaat mag hier echt de pret niet drukken. Het is niet echt horror of comedy, maar er zaten aardig wat leuke momenten in. ze waren goed verstopt. Genoten van het verhaal. Lekker absurdistisch allemaal, maar het bleef boeien en verrassen.

Spannende en tegelijkertijd grappige thriller over het gedwongen huisarrest van een jonge vrouw, die in het ouderlijk huis stuit op een reeks onverklaarbare gebeurtenissen. Leuk gespeeld door de Nieuw-Zeelandse cast en inventief in elkaar gezet, waarbij meer dan eens de naam Peter Jackson door je gedachten schiet. Lekker maf en freaky, alsmede onderhoudend en origineel. Berg je dus maar voor de onvermijdelijke amerikaanse remake!

Een paar weken geleden werd ik al aangenaam verrast door het leuke “What We Do in the Shadows” en via daar kwam ik bij deze wederom Nieuw-Zeelandse productie terecht.

Housebound lijkt een op het eerste oog wat voorspelbaar filmpje, maar niets is minder waar. Het sfeertje is aangenaam, maar de film onderscheid zich vooral door de aangename personages. De hoofdrolspeelster is een pittige tante, haar moeder is droogkomisch en de reclasseringsambtenaar is ook een grappige verschijning. Er gebeurt continu wel wat en naast de zwarte humor, zitten er ook best wat leuke schrikmomenten in en wordt het nergens flauw of vervelend.

Leuk einde ook trouwens. Het is misschien niet vernieuwend, maar zeker wel verfrissend, dankzij de leuke sfeer en de enorm leuke personages.

3,5* dik

Een niet onverdienstelijke mix van genres met een aantal knipogen en een cast die zonder overdreven aan te zetten best grappig uit de hoek komt. Beetje gek, maar niet gek genoeg om voor gek door te gaan en qua humor misschien niet helemaal in balans, in het slot wordt er forser op ingezet dan daarvoor, maar vaak wel lekker droog en soms passend onnozel. Met het gezinnetje dat niet zo goed functioneert heeft het een rijke basis voor wat lol en dat komt er met enige regelmaat ook wel uit. Amos doet in ieder geval leuk mee. Het duurt iets te lang en heeft halverwege ook een dipje, maar de vreemde buurman krijgt het weer aan de praat.

Aardige film waarin een jonge vrouw huisarrest krijgt en weer bij haar moeder komt wonen. De eerste helft is wat langdradig, maar daarna komt er wat meer schot in het verhaal. De mix van genres pakt goed uit hier waardoor het niet allemaal standaard is. Ook nog een paar spannende momenten.

Erg leuke film, waarbij het lukt om een goede balans te vinden tussen de genres humor en horror. Niet dat het heel bloederig voor de horror-fan wordt! Nee dat niet! Om je een idee te geven; het engste in de film is een teddy-beer. Gelukkig is er wel voldoende te genieten en door de verschillende wendingen blijft het vaak spannend genoeg. De tijdsduur is misschien iets aan de lange kant waardoor de spanningsboog niet altijd even gespannen kan staan maar in die mindere gedeeltes weet de film het op zijn charmes goed te redden. Morgana O'Reilly doet het goed als dochter Kylie en zeker aan het begin weet ze lekker onplezierig over te komen. Al wordt ze later door de licht over-de-top typetjes van de moeder, de beveiligingsagent Amos en de psychiater Dennis wat weg gespeeld. Want het zijn vooral hen die van deze film een waar genot maken om naar te kijken. De film is goed voorbeeld van wat je kunt doen met weinig middelen een horror-minnend hart, een solide cast, een eenvoudig idee.

Hm, in het begin had ik weer iets van oei, weer een geestenfilm, maar gelukkig pakte de film wel anders uit. Wel een wat bijzondere film, want de film is in het begin eerder thriller/horror, maar gaat dan naar het einde toe meer de komische toer op.

De film komt zo wel iets trager op gang, maar eindigt toch wel goed met nog het nodige bloed en humor.

Verder nog een leuke cast en hij zag er nog prima uit.

Uiteindelijk toch wel aangenaam verrast door het laatste half uur.

Prima combi van horror en humor.

Ondanks de behoorlijke lengte van 109 minuten, slaagt de film erin om de boel boeiend te houden. De film heeft geen stationair draaiend verhaal, maar barst van de plotontwikkelingen. Geen rust en volop dynamiek in deze film.

De film trapt af als komedie. Een zeer hilarische opening zet de toon. De film houdt die toon daarna nog een tijdje vast met nog meer lachwekkende scènes. In die hilarische en absurde situatie die ontstaat, wordt vervolgens het element horror ingebracht als het in een oud huis, dat de belangrijkste setting van de film is, blijkt te spoken.

Door de komst van de horror is het absoluut niet gedaan met de zwarte en absurde humor. Gelukkig niet. De humor komt juist extra goed tot uiting in het spookhuis dat een prachtig decor vormt voor jumpscares, voor poltergeist activiteiten en zelfs voor wat bloederig gesplatter. De horroreffecten zijn soms wat flauw, maar de meeste zijn volwassen en effectief en mogen er zijn.

En over die horrorlaag zweeft steeds weer die humor die soms fijnzinnig en subtiel is en die dat soms helemaal niet is en zelfs slapstickachtige vormen aanneemt. Grappig is het echter steeds. Grappig spannend ook.

Gisteren de eerste helft bekeken, vanmorgen de rest en dat is natuurlijk geen goed teken. De film wilde maar niet boeien en dat ligt niet aan de acteurs; die deden het best wel aardig. Waarom boeide deze film mij niet. Wel, ik heb het al eens een keer eerder gezegd; een horrorfilm waarvan het verhaal zich grotendeels op één locatie afspeelt verliest al snel mijn interesse of ze moeten met heel iets nieuws komen. Dat laatste is bij deze film duidelijk niet het geval. Ik heb het allemaal al zo vaak eerder gezien. De eerste helft vond ik echt boring, moeilijk doorheen te komen. De tweede helft af en toe best wel komisch maar dat is dan ook alles. Weinig genoten van deze Nieuw Zeelandse horrorfilm dus. Het zij zo.

2.0*

Leuk. De film geeft een inventieve draai aan het haunted house-genre, het kent een vlotte stijl en een eigenzinnige en cynische hoofdrolspeelster die de film draagt. De Nieuw-Zeelandse humor kende ik niet maar het begint me goed te bevallen.

Er is niet veel wat we niet eerder gezien hebben, maar het wordt wel zodanig ingezet dat je het niet direct zou verwachten en dat het een welkome toevoeging aan de film wordt. Het zijn best veel horror-ingrediënten die hier zo worden ingezet, ik ga ze uiteraard niet spoilen want daar zit voor een deel de kracht van de film in, maar ze leveren enkele erg fraaie scenes op. Je wordt steeds vakkundig en subtiel op het verkeerde been gezet, niet eens zozeer qua verhaal maar ook qua horror(komedie)-subgenres gaat het steeds een andere kant op dan wat je zou verwachten. Fijn, ruime 3,5*

“But anyone who says there's no such thing as a bad egg obviously hasn't worked in social services.”

Soms ligt een film je en soms ook helemaal niet. Tijdens het bekijken van ‘Housebound’ had ik constant sterker het gevoel dat dit niet helemaal mijn film was, en vooral met hele andere verwachtingen er in gestapt dan hoe de film daadwerkelijk uit kwam. Op komisch gebied laat de film veel steken liggen en is hij eigenlijk gewoon saai en ook de spanning is ver te zoeken. Ik zelf ging ook wat meer voor het horror gedeelte maar eigenlijk werd dit pas interessant op het einde. De hele film was pas interessant bij de laatste dertig minuten, echt zonde. Er had zoveel beters uit kunnen komen maar de film was voor mij veel weg te flauw en te rustig om echt te genieten, lachen deed ik nauwelijks en het was allemaal erg langdradig, hier kon ik niks mee. Morgana O'Reilly was dan wel een knappe dame, haar acteerkunsten lieten ook een beetje van zich kennen. Het was gewoon totaal niet mijn film, daar leg ik me maar bij neer.

2.0*

De getroebleerde Kylie Bucknell [Morgana O’Reilly] probeert onder invloed van methamfetamine en alcohol tevergeefs een overval te plegen. De rechter veroordeelt Kylie tot 8 maanden huisarrest bij haar moeder [Rima Te Wiata] en haar stiefvader [Ross Harper]. Maar oeps, het huis blijkt een duister verleden te hebben en omdat Kylie een enkelband draagt kan ze de geesten die rondwaren in het huis niet zomaar ontvluchten. Amos [Glen-Paul Waru], een politieagent die zich in zijn vrije tijd graag bezig houdt met paranormale zaken, komt haar te hulp. Nieuw-Zeelandse griezelfilm weet perfect de balans te vinden tussen (uiterst geslaagde) humor zonder te vergeten je met regelmaat de stuipen op het lijf te jagen. Vaak verrassend, regelmatig spannend en altijd bijzonder onderhoudend.

Housebound is een prettige genrewisselwerking van regisseur Gerard Johnstone, die hiervoor enkel aan tv-series heeft meegewerkt. In principe is de film moeilijk in een bepaald hoekje te categoriseren, aangezien Johnstone het vertikt om zijn film naar een enkele richting toe te werken. Daarop blijft de toonzetting van de film voortdurend draaien en dat levert een soms taai eerste uur op, maar na enige tijd heeft Housebound z'n draai dan gevonden en loopt het verhaal lekker. Daarbij profiteert het van lekker droge humor en een uitstekend acterende Morgana O'Reilly. Het is jammer dat Johnstone de uiteindelijke spanningsboog niet echt effectief weet uit te werken waardoor het resultaat allesbehalve spannend is, maar de humor en plotwendingen compenseren daar voldoende voor. Op cinematografisch vlak oogt de film iets te braaf, maar zeker niet onverzorgd. Het eindresultaat is een prettige en vermakelijke mix die genoeg te bieden heeft om een speelduur van 109 minuten te rechtvaardigen.

Ik vond "i see you" leuk gevonden en een mooie film.. Nu zie ik deze film en blijkt dus dat ongeveer hetzelfde verhaal als i see you al in 2014 is gedaan...

Echt moet ik zeggen deze film is minder overtuigend en kan niet kiezen of het een komedie is of familiedrama of horror. Daardoor blijft het allemaal wat vlak. Toch prima geacteerd en geregisseerd en het is een onderhoudende film. Maar door "i see you" is deze eigenlijk een beetje overbodig geworden.