Dracula's Dog (1977)

Ik kan me de poster van Zoltan ook nog goed herinneren. Nachten hield de afbeelding van de hellehond me uit de slaap. Helaas besefte ik toen nog niet dat het kijken van de film een van de beste middelen zou zijn om rustig in te dommelen.

Het verhaal zit vol plotgaten (Zoltan kan soms wel en soms niet tegen daglicht en waarom ropt Veidt niet gewoon de houten staak uit Dracula's lijk om hem te doen opstaan, in plaats van de laatste nakomeling van Dracula in Californië op te zoeken) en scènes die totaal onbelangrijk zijn, zoals talloze autoritten door een recreatiepark.

Tot slot de muziek: een aanstekelijk themaatje dat in diverse synthesizerarrangementen bestemd voor de verschillende soorten stemmingen ten gehore wordt gebracht.

Zou ik nog bijna vergeten te vermelden dat de herdershond, die het eerste half uur van de film nagenoeg onafgebroken blaft, constant dezelfde reeks van zes keer blaffen laat horen: "Waf waf wef waf woeoef woeoef."

Dit was de eerste film die ik ooit zag op een video-recorder. Bij een klasgenootje. Videotheken waren er nog niet. Video's huurde je bij de fotograaf. Die ongeveer 10 titels had.

Maakte op mij als elf-jarige toch wel indruk.

Ooit teruggezien op m'n 19e en kon het toen nog wel redelijk waarderen.

Nadat in Roemenië soldaten een graf blootleggen raakt één kist open en de soldaat op wacht is zo dom om de staak uit het hart te trekken. Echter herrijst niet Dracula hemzelf maar zijn hond Zoltan. Deze vampier-hond wekt dan Veidt Smith die half-vampier blijkt te zijn. Waarom deze dan ook niet de andere kisten opent maar opzoek gaat naar de erfgenaam van Dracula is mij een raadsel. Enfin het doet er allemaal niet toe want ondanks dat er nog meer van dit soort vreemde acties zijn, is het geeneens een hele slechte film. Goed is natuurlijk ook anders maar de Dobermann met grote hoektanden is best cool. En volgens mij zijn er in het subgenre van Killer-honden wel slechtere te vinden. Daarnaast is Reggie Nalder (de vampier Kurt Barlow uit Salem's Lot) best een enge verschijning. Helaas zijn ook de tijdsduur en de slechte climax aan het einde die de film parten spelen. Maar voor de rest is een film met zo'n absurd uitgangspunt als dit, echt zo slecht nog niet.

Aardig horrorwerkje dat het nu niet direct van het verhaal moet hebben want dat is soms nogal warrig en mist zo af en toe de logica.Op het gebied van sfeer scoort Zoltan, Hound of Dracula een stuk beter en dat is dan ook ook meteen het sterkste pont van de film.

Verder doen de drie hoofdrolspelers (Reggie Nalder, Michael Pataki en José Ferrer) het vrij goed en tillen het geheel toch wat naar een hoger plan.En datzelfde geldt eigenlijk ook voor regisseur Albert Band.

Voor de rest niet al te bijzonder maar ik heb me desalniettemin,mede door een aantal erg sterke scenes prima vermaakt met de B-rolprent.

Voldoende tot goed.