Amnesiac (2014)

Beetje een saaie film...acteerwerk is wel oke....Bosworth vind ik ook altijd wel oke,maar het verhaal is gewoon niet boeiend genoeg en het word ook niet intressant op het scherm getoond.

Ook is er is wel een redelijke sfeer aanwezig in de film maar daar word te weinig mee gedaan.

Jammerrrrrr.

Style over, ehh ja vanalles eigenlijk.

Het verhaal rammelt in ieder geval aan alle kanten, en de overdreven manier waarop Bosworth lispelend en kwispelend door de beelden heen schuifelt is ook niet precies begrijpelijk of vanzelfsprekend. En dan begin ik er maar helemaal niet over dat ze met een bontjas aan het elektrische mes hanteert - en dat is kennelijk aangesloten aan een oneindig lang verlengsnoer.

Het had op zich wel grappig kunnen uitpakken, maar er mist net wat teveel, en het is ook net niet over the top idioot genoeg om langs die weg interessant te worden. Een tikkie meer Nurse 3-D (2013) bijvoorbeeld.

Ik vond dit eerlijk gezegd best een goede mysterieuze Thriller, die ook wel iets weg heeft van de film "Misery (1990)". Het eerste gedeelte van het verhaal is vrij saai en traag, maar na circa 30 minuten komt het verhaal lekker opgang en gaat het er geregeld ook hard aan toe. Dat laatste komt op conto van Kate Bosworth die een kille naamloze vrouw speelt die leeft (verhaal speelt zich gewoon af in de tegenwoordige tijd, althans minimaal in de jaren 90) volgens de jaren 50/60 (auto, kleding, muziek en aankleding in huis) en een kind wilt hebben.

Kate Bosworth maakt deze film zeer genietbaar om naar te kijken en dan eigenlijk niet vanwege haar uiterlijk (ze mag er overigens zeker wezen) maar in alle manieren van haar kille doen. Zo was de scene geweldig als haar eveneens naamloze man aan haar vraagt (nadat hij iets ontdekt heeft, namelijk een lijk in een kast) "wie ben je ?" en zij dan daar op antwoord "ik ben de vrouw die van je houdt, die voor je zorgt, die je eten geeft die je in bad doet en met je vrijt" (best ideaal toch ). Ook heeft ze het geregeld over wetenschappelijk weetjes (zoals o.a. over olifanten, batterijen, muziek, doppen op flessen en schoktherapie), wat best humoristisch is en tevens leerzaam. Met zo'n wetenschappelijk feit begint ook haar marteling op haar man en wel als volgt "Lieverd, weet jij iets van elektroconvulsietherapie ? Ook bekend als schoktherapie" Sowieso was ze lekker hard (soms best fraai in beeld gebracht) en apart opdreef zoals o.a. bij het vermoorden van de postbode en de politievrouw. De laatste met een elektrisch mes/zaag en dan gekleed in een bontjas waarmee ze van te voren bezig was om het lijk van de postbode weg te werken. Haar manier om haar eigen verwondingen te behandelen was ook wel apart (met een soldeerbout) en ook vond ik het geweldig als ze zegt (later overigens nog eens) tegen haar man "Lieverd, ik breng dingen in slaap voor mijn werk, en ze worden daarna niet meer wakker. Wist je dat ?".

Het hele verhaal draait ook eigenlijk alleen om haar en haar man (bepaald niet overtuigend gespeeld door Wes Bentley), die ontwaakt uit een coma als gevolg van een auto-ongeluk waardoor hij tevens lijdt aan geheugenverlies en niet meer weet wat werkelijkheid is. Wel ziet hij soms in flitsen een meisje voorbij komen, waarvan hij denkt dat het zijn dochter (gespeeld door Olivia Rose Keegan) is. Het verhaal is lekker mysterieus en wist me zeker ook te boeien en ook met de uitvoering van het verhaal zit het wel goed. De ontknoping op het einde mocht er zeker wezen en daar komt ook weer een wetenschappelijk weetje aanbod "Wist je dat Walter Freeman, het ijspriem-lobotomie heeft uitgevonden" Ook is het einde sterk en verrassend en vooral m.b.t. hoe het allemaal nu precies in elkaar zit en wie nu eigenlijk echt de man en vrouw zijn. Ze waren echt man en vrouw en de vrouw wilde perse koste wat kost een kind hebben, terwijl haar man onvruchtbaar was ondanks diverse dure behandelingen. Ze besloten daarna maar om een kind te ontvoeren. De vrouw eindigt overigens het verhaal met een eerder genoemde uitspraak over haarzelf, die ze toepast op haar man

Al met al gewoon een goede thriller, waarmee ik me goed heb vermaakt en dan vooral vanwege de heerlijke rol van Kate Bosworth.

Tergend traag filmpje.

Ik moest denken aan Misery maar die gedachte was maar van korte duur. Thriller/mysterie zou nog kunnen, maar horror?! dacht het niet.

De nagenoeg one-location opzet begon best sfeervol maar de spanning kwam eigenlijk maar niet van de grond. Verder ook niks bijzonders aan die vrouw die daar in een bontjas met een soort electrische broodmes en ander werktuig aan het zwaaien was, ik vond het zelfs lachwekkend op een gegeven moment. In die zin me dan wel weer vermaakt.

Aanrader? Nee, overslaan dit.

Een ernstige aanrijding met een auto en een man die in een kale kamer uit een coma ontwaakt.

Zo begint het. Vervolgens ontvouwt zich op trage wijze het bizarre verhaal achter deze mysterieuze gebeurtenissen.

Het acteerwerk is ingehouden en zakelijk. De dialogen zijn kort en bevatten soms wel en soms niet ter zake doende informatie. Langzaam en subtiel verkrijgt de kijker enig inzicht in de personages. De achtergronden en beweegredenen worden langzaam ingekleurd.

Het huis waar de personages zich bevinden, is opvallend schaars en ouderwets ingericht. De tijd lijkt er te hebben stilgestaan. Het is alsof het huis en zijn bewoners zich in een tijd bevinden die afgescheiden is van de moderne wereld. Bizar.

Door de samenvoeging van al deze elementen ontstaat in de film een sfeer die steeds onnatuurlijker en onaangenamer aanvoelt. De sfeer en het mysterie worden fantastisch uitgespeeld.

Echte binding met het verhaal is er helaas nooit. De kijker houdt altijd afstand tot de personages. Ze zijn nooit innemend of menselijk. Het zijn vreemdsoortige wezens waar de kijker geen band mee kan ontwikkelen. Er is geen warme emotie of inleving mogelijk.

Toch een groot minpunt aan een verder prachtig vormgegeven film.

Ik moest bij deze film ook vaker terugdenken aan Misery, maar deze film haalt dat niveau niet. Het scenario is hier en daar onduidelijk. Wie is die dode man eigenlijk?? Eigenlijk een beetje een gemiste kans. Het mocht allemaal een heel stuk scarier voor mij. Wel een degelijke boven de middelmaat film dus 3,5 sterren