A Million Ways to Die in the West (2014)

Na redelijke hoge verwachtingen, viel de film mij tamelijk tegen. Ik heb bij een aantal stukjes moeten grinniken, maar bij des te meer stukjes niet. Flauw, te lang, bijzonder slecht acteerwerk van McFarlane en teveel grapjes over lichaamssappen. In zijn pogingen om de lachers op zijn hand te krijgen komt McFarlane op den duur wel heel behoevend over.

A Million Ways to Die in the West is helaas een niet grappige film geworden waarbij de grappen de eerste keer al niet grappig zijn en daarna ook nog eens veel te vaak herhaald worden. Seth MacFarlane heeft na het grote succes van zijn vorige film iets (te) veel vrijheid gekregen met deze film. Ik hoop dat zijn volgende film wél weer grappig én origineler is.

‘A Million ways to die in the West’ Review | Filmtakers

"People die at the fair"

A Million Ways to Die in the West is voor mij een hartstikke grappige film geworden. Seth MacFarlane stelt mij wederom niet teleur. Hij weet met deze film, naast Ted, een hilarische film neer te zetten. De grappen zijn grof en vaak over de top, net zoals bij Family Guy. Als je niets hebt met Family Guy en Seth MacFarlane in het algemeen dan ga je deze film niet waarderen. Ik als trouw Family Guy fan ben zonder hoop of verwachtingen naar de bioscoop geweest. Ik ben goed verrast.

Seth MacFarlane blijkt ook een aardige acteur te zijn. Hij weet de snoeiharde grappen goed over te brengen en zijn grijns werkt aanstekelijk. Seth is van alle markten thuis want hij heeft een vinger in de pap bij alle aspecten van de film. Dit is gewoon zijn project, zijn film. Dit is de tweede speelfilm van Seth. Hij voelt niet aan als een acteur die op het witte doek thuishoort maar voor een eerste poging is het zeker niet slecht. Charlize Theron is ook zeker niet op haar mondje gevallen als de stoere cowgirl. Er is een leuke chemie tussen Seth en Charlize en dat is te merken. Liam Neeson is het ook waard om te noemen. Hij heeft absoluut geen indrukwekkende rol in deze film maar hij weet op een leuke manier een slechterik neer te zetten. Verstandige zet van Seth om Neeson in de film te laten spelen, dat maakt het allemaal wat interessanter. Giovanni Ribisi is wederom hilarisch als het lulletje rozenwater. Net zoals in Ted speelt hij de absolute loser. Erg grappig op hem te zien wiegen met zijn heupen terwijl hij een drankje met een rietje drinkt. Leuke cameo's van Christopher Lloyd en Jamie Foxx! Die twee heb ik absoluut niet zien aankomen. Zo bij elkaar een topcast. Ohja en Ryan Reynolds is weer de klos, arme jongen.

Dit is een van de soorten humor waar ik van hou. Soms is het aardig flauw maar de snoeiharde grappen die een grens volledig voorbijgaan zijn gewoon hilarisch. Seth MacFarlane weet wederom te amuseren. A Million Ways to Die in the West mag dan wel misschien niet zo leuk zijn als Ted maar de grappen zijn van hetzelfde niveau. Deze film moet je gezien hebben als een Family Guy fan. Voor alle andere mensen die niet van dit soort humor houden: laat deze film links liggen, anders zal je je continu gaan irriteren aan onder andere de galgenhumor van MacFarlane.

3,5*

Toch wel een kleine tegenvaller deze comedy van de maker van toppers als Ted en Family Guy.

Wellicht had ik vanwege de naam van Macfarlane iets te hoge verwachtingen van deze film, iedereen kan wel eens een minder product maken en dat is hier ook gebeurt. Er zaten zeker hele leuke grappen en momenten in de film, maar over het algemeen miste ik toch echt die heerlijke humor die wel in bijv. Ted zat. De acteurs spelen goed, het verhaaltje is wel oke, dus al bij al een leuk tussendoortje maar niet meer dan dat helaas.

3*

Gezien de vele teleurstellende recensies is de film me juist nog meegevallen. Had een gezapige film met weinig grappen verwacht, maar ik werd slechts gedeeltelijk teleurgesteld. Het positieve is dat ik toch een aantal keren flink heb moeten lachen.

Seth MacFarlane heeft erg typische humor en aantal keren komt dit bijzonder goed naar voren in deze film. Er zitten een aantal leuke grappen in, de dialogen zijn soms om te smullen ,de cameo van Doc uit BttF is natuurlijk erg geestig en een aantal plotelementen zijn eigenlijk zo bizar dat ik alleen maar mijn duim omhoog kan doen.
Toch zakt het ietsjes in na ruim een uur en is de consistentie in de humor niet altijd even groot. Er had wat dat betreft nog wel meer MacFarlane humor in gekund en misschien ook wel gemoeten.

Al met al kan ik niet zeggen dat ik me niet heb vermaakt en zo gok ik dat deze in de toekomst nog wel eens gekeken zal worden.

3,0*

"I'm not the hero."

Het is dat een vriend deze film zo graag wou zien in de bios, anders had ik 'm gerust links laten liggen, aangezien ik helemaal niets heb met de humor van Seth MacFarlane.

Het verhaal moet afgaande op de titel klaarblijkelijk gaan over de verscheidene manieren waarop men in het wilde westen dood kan gaan, maar in plaats daarvan is dit eigenlijk een verkapte romcom geworden die zowat aan alle kanten faalt. Het begint gelijk al met sulletje MacFarlane die totaal niet grappig overkomt. Om het over de andere personages maar niet te hebben, m.u.v. Charlize Theron die er appetijtelijk uitziet.

De grappen zijn dan ook dun gezaaid; de grapdichtheid is laag en de running gags werken gewoonweg niet. Hierbij leunt het merendeel op ordinaire poep- en plasgrappen die hooguit voor een glimlach zorgen. Alleen om enkele cameo's die vanuit het niets komen, kon ik lachen. Hierdoor wordt 'A Million Ways to Die in the West' al gauw een langdradig geheel. Gelukkig wordt er wel een aardig western sfeertje neergezet door o.a. de uitgestrekte landschappen weer te geven.

Al met al waardeloos te noemen. Ik denk dat je hier alleen plezier uit kan halen als je een groot fan bent van MacFarlane.

1,0 Sterren.

Seth MacFarlane vertilt zich hier door als scenarist, regisseur en hoofdrolspeler de plank grotendeels mis te slaan in deze zeer onevenwichtige, ronduit frustrerende komisch bedoelde western.

Het brein achter Family Guy, American Dad en The Cleveland Show maakt de klassieke [en inmiddels ronduit domme] fout te denken dat de gewelddadige, vaak politiek-incorrecte humor van een animatiefilm ook werkt in film. De scène waarin het hoofd van een man wordt verpletterd door een enorm ijsblok zou in Family Guy tot een lach leiden, maar in een live-actionfilm is dit allesbehalve grappig en ronduit smakeloos. MacFarlane is bovendien een matig acteur en helpt daarmee in zijn ééntje de film om zeep. Ook de 'grappen' rondom prostituee Sarah Silverman en haar maagdelijke verloofde Giovanni Ribisi zijn van een laag allooi en totaal niet grappig.

Visueel is deze film echter een zeer geslaagde hommage aan de grootse western van John Ford, met prachtige shots van Monument Valley, vooral bij zonsondergang. Charlize Theron zou niet misstaan hebben als tegenspeelster van John Wayne en Liam Neeson is ook helemaal in zijn element als de klassieke westernschurk. Wanneer zijn samen een scène hebben is het net of we naar een andere [lees: een goede] western kijken, totdat MacFarlane het weer verpest met zijn gebrekkige acteertalenten en zijn infantiele grappen. Maar Neeson en Theron zouden misschien eens samen in een échte western kunnen gaan spelen.

Wel aardig.

Jammer dat SETH MACFARLANE zijn humor niet verder ontwikkelt of verandert. Dit zijn allemaal soortgelijke grappen als in FAMILY GUY en AMERICAN DAD enz. Had er van te voren weinig van verwacht, veel minder anticipatie als bij de schattige, wiet rokende, grofgebekte teddybeer in TED maar heb me er uiteindelijk wel mee vermaakt. Het is dat NEIL PATRICK HARRIS erin zit en voor de meeste lol zorgt want zonder hem zou ik het niet echt te pruimen vinden. De grappen over de snorren in het wilde westen vind ik het grappigste en die mimiek van NPH en dat hij altijd een soort amorele klootzak speelt blijft grappig. Heel veel grappen die ook niet aanslaan en niet grappig zijn maar wel genoeg momenten om te lachen. De referentie naar BACK TO THE FUTURE is ook erg geslaagd.

MACFARLANE doet het goed als hoofdrolspeler en de andere rollen worden ook goed ingevuld en het wordt ook aardig in beeld gebracht zoals een echte western. De hoofdrolspeler is een soort doetje uit de toekomst die in het wilde westen zit en daar een gigantische hekel aan heeft. De film heeft ook een ontzettend slap overbodig liefdesverhaal die veel van de speelduur vult, behoorlijk kriebelig word je ervan.

Niet geweldig maar wel een must voor liefhebbers van MACFARLANE en western fanaten kunnen hier ook wel van genieten denk ik zo.

What kind of mustache are you looking to grow?

Anders dan anders, maar jammer genoeg weet MacFarlane zich niet in te houden en gooit er allerlei bizarre toestanden in die in de meeste gevallen nogal geforceerd overkomen. Zoals gauke zegt is er veel poep- en pieshumor terug te vinden en daarnaast slaan sommige gebeurtenissen gewoon nergens op. Bijvoorbeeld wanneer er een schot wordt gelost in een café: werkelijk iedereen gaat spontaan met elkaar op de vuist, alsof het een startsein was voor een stel rivaliserende hooligans. Er was ook een scène met de kermis waar ik mijn vraagtekens bij stelde: enkele lokale bewoners laten zichzelf portretteren en vliegen even later in brand waarop twee omstanders hun wapens trekken en ze ongeïnteresseerd neerschieten. Verder is die droom/hallucinatie van Albert na dat middeltje van de Indianen niet helemaal goed uitgewerkt want daarin wordt een uitspraak gedaan door Anna over Louise die een paar keer na blijft galmen (''You have such big eyes and you are still very blind''). Dit kon helemaal niet in zijn gedachten zitten want hij was helemaal niet op dat moment aanwezig toen Anna dat tegen Louise had gezegd.

Aangenaam dat er nu een western in de bioscoop te vinden is welke een geschikte rolverdeling bevat, keurig camerawerk bied en een paar knipogen uitdeelt van geslaagde producties binnen dit genre. Echter teleurstellend dat het weer genadeloos om zeep wordt geholpen door puberale complicaties.

Challenge accepted!

Toen Neil Patrick Harris dit riep was deze film al een voldoende waard. Heerlijk voor de How I met your mother kijker!

AMWTDITW is vermakelijker dan ik had gedacht vooraf. Ik hou wel van de MacFarlane humor.
Family Guy is regelmatig erg leuk en Ted was ook een vermakelijke (maar wel een beetje overschatte) film. AMWTDITW sluit qua humor wel aan bij zijn eerdere werk. Het is lomp, plat, puberaal en hard. Ik kan er wel om lachen, al is al het werk van MacFarlane wel hit or miss humor. De grappen mislukken minstens zoveel als ze geslaagd zijn. Alleen jammer van de poepgrappen. Filmmakers, stop hier alsjeblieft mee. Ze zijn zo goed als nooit leuk.

Maar bij deze film slaan een hoop grappen wel aan, moet ik bekennen. Dat komt ook door de cast. MacFarlane is geen acteerwonder, maar zijn rol is nog wel leuk. Liam Neeson, Neil Patrick Harris en Charleze Theron (damn, wat is zij toch mooi) hebben ook zichtbaar lol gehad tijdens het maken van de film en doen het prima. Vooral Harris kent een aantal leuke momenten. De film kent een stel leuke dialogen waar toch wel gevatte opmerkingen achter zitten.

Tot slot mag natuurlijk de geweldige cameo van Doc uit Back to the future niet ontbreken. Heerlijk! Helaas wist ik het al voordat ik deze film had gekeken, maar ach. Het blijft cool.

3*

De film is misschien wat langdradig (had makkelijk 15 minuten vanaf gekund), maar al met al heb ik me aardig vermaakt met deze leuke parodie op het Wilde Westen.

Van het cliché verhaal moet deze film het natuurlijk niet hebben, maar wel van de uitvoering en vooral van de humor. Qua humor valt er geregeld wat de lachen en vaak is het ook de typische seksistische Seth MacFarlane humor zoals die in de serie "Family Guy" regelmatig wordt toegepast. Het is verder ook wel geinig dat het Wilde Westen compleet werd afgezeikt als de meest vreselijke periode ooit in de Amerikaanse geschiedenis en hetzelfde geldt voor Amanda Seyfried met betrekking tot haar grote ogen. De cast (veel bekenden) deed het leuk en men had er zichtbaar ook veel plezier in.

Het is zeker geen geweldige film of komedie, maar wel eentje die zich lekker wegkijkt en nergens echt verveeld en waarbij ook voldoende te lachen valt.

Wat een belabberde film zeg...het niveau van de grappen slaan helemaal nergens op.

Ik kan de meeste acteurs en actrices wel waarderen maar in deze film komt eigenlijk niemand uit de verf.

Het enige positieve van deze film vind ik de 2 seconden met Doc Brown(Christopher LLoyd)en heb ik zin om alle delen van Back To The Future te kijken.

Verder lekker overslaan deze film.

Westernparodie.

Af en toe is het wel super flauw, maar er zijn ook behoorlijk wat grappen die wel goed werken. Die schuur waar die lichtflitsen uitkomen, hilarisch - met zo'n scene in de film kan het niet echt meer kapot.

Seth MacFarlane is op zich wel op zijn plek als antiheld, maar Charlize Theron maakt de film. Liam Neeson heeft eigenlijk maar een teleurstellend klein rolletje - en ik had wel wat meer boosaardigheid willen zien. Maarja.

De 'Doc Brown-scene' is echt geniaal, wat heb ik me kapotgelachen. Verder zeer vermakelijk filmpje, met een aantal leuke scenes en grappige personages. Zeer belangrijk is ook vooral de constant leuke setting en sfeer die het kijken naar deze western-komedie zeer aangenaam maken. Dikke voldoende.

gemiste kans van macfarlane het grote brein achter family guy.

als je elk jaar weer meerdere keren in die serie echt goeie wat grove grappen weet te schrijven.'

en dan nu aankomen met dit. het is soms vermakelijk.met hier en daar een geslaagde poging tot humor.

wat mij het meest stoorde wat het uitgekauwde romcom verhaaltje er om heen.

ik weet zeker dat er meer in zit,zeker gezien zijn fascinatie en liefde voor cinema en serie's van de afgelopen 3 decennia..

dus wie weet,,,,,

Het begon nog goed met helemaal aan het begin al die Miss America en het geweldige bijgevoegde "Holy shit...", maar daarna zakt het niveau al gelijk. Silverman en Ribisi zijn echt verschrikkelijk samen en voegen eigenlijk ook gewoon niets toe. McFarlane kan beter niet als real-life personage voor de camera verschijnen, want z'n stem associeer je voor altijd met Brian. En eigenlijk acteert hij ook gewoon slecht. Zo'n monoloog over hoe kut het Wilde Westen wel niet is had veel leuker kunnen zijn. En hij moet eens ophouden met die irritante musical-nummers tussendoor.

Leukste waren uiteindelijk de terloopse fatale ongevallen, Ryan Reynolds die nog maar eens zichzelf te kakken zet en het Indiaanse dialect met "Mila Kunis" als hoogtepunt.

2*

Toch wel weer naar deze film uitgekeken, net als met Ted twee jaar geleden. En extra leuk om Seth nu eens zelf te zien acteren.

Omdat de film in Nederland alweer razendsnel uit de bioscoop was verdwenen en de MacFarlane-humor hit and miss is verwachtte ik er vantevoren niet teveel van en was het maar afwachten of het meer hit of miss zou worden.

Uiteindelijk is het op het randje. Het is jammer dat Seth wat humor betreft zoveel in huis heeft en dan toch altijd weer teruggrijpt naar poep, scheten en makkelijke seksgrappen. Die ben ik nu onderhand zo beu. Als je dan toch zo nodig ‘foul’ wil zijn, laat dan eens wat tieten zien, maar dat zat er weer niet in blijkbaar.

De film heeft wel mooie sets, een prachtige omgeving, en over het geheel genomen een verzorgde look, hoewel er ook dingen voorbij komen die er onnodig slecht en amateuristisch uitzien.

Cast is wel prima, vooral Neeson verraste me in positieve zin, Theron was erg goed als leading lady, en Neil Patrick Harris kan eigenlijk nooit iets fout doen. Het voelt wat onnatuurlijk om Seth zelf te zien acteren. In het komische is hij vrij goed, maar voor de rest kan hij zich voortaan beter beperken tot waar hij echt goed in is.

Hier en daar is het wel lachen, en over het geheel genomen vermaakt het ook wel, maar beperk alsjeblieft de onderbroekenlol en je hebt een minder goedkoop en puberaal aanvoelende film. Nu kan ik toch niet meer geven dan een magere 3*, en dat komt dan nog voor een groot deel door hoe de film eruitziet. Klein beetje een gemiste kans, gezien het potentieel dat hij in handen had.

Best matig.

En dan is er opeens die geniale inval met dat deuntje van Tarzan Boy. Op zo'n momentje is het eigenlijk te lang wachten. In tegenstelling tot Ted, een film die zat veel van die momenten heeft, leunt dit slechts op moppen over kaka en pipi. Daar zit voor mij de grootste ontgoocheling.

Seth MacFarlane zie ik tevens liever als teddybeer. Qua mimiek is hij best beperkt. Verder hebben o.m. Liam Neeson en Amanda Seyfried onnozele rolletjes en vind ik eigenlijk alleen de bijdrage van Neil Patrick Harris en ook wel Giovanni Ribisi de moeite. Ook de cameo van Ryan Reynolds doet wel lachen.

De speelduur is ook iets te lang. Als MacFarlane volgende keer misschien iets minder hooi op z'n vork neemt, kan het weer écht leuk worden. Dit is goed als tussendoortje, maar nadat ik met Ted de hoofdschotel heb gehad, is dit zonde.

3

Deze zeer onevenwichtige komedie heeft zo zijn momenten, maar regisseur Seth MacFarlane laat flink wat steken vallen. Hij had zichzelf in ieder geval niet de hoofdrol moeten geven, want zijn spel is veel te vlak en eenzijdig om een film als dit te kunnen dragen. Daarnaast zijn de grappen en grollen aan de halfbakken kant. Sporadisch moest ik flink lachen om bepaalde gebeurtenissen, maar de film is uiteindelijk veel te langdradig en nogal futloos. Gelukkig biedt Charlize Theron de broodnodige afleiding. En die Back To The Future-grap is erg leuk.

Wisselend.

Af en toe erg leuke grapjes, vooral hoe vanuit het niks een aantal personages plots en pijnlijk aan hun einde komen (wat wil je met zo'n titel). Ook nog wel wat leuke woordgrapjes links en rechts, en momentjes die redelijk vanuit het niets komen en daarom best grappig zijn.

MacFarlane als hoofdrolspeler is echter een probleem. Hij is gewoon niet echt grappig voor de camera, weet een hoop grappen dan ook niet echt goed te brengen. De rest van de cast vond ik wel te pruimen, al zitten er niet bepaald hoogvliegers bij.

Het eerste uur is geinig, daarna wordt het allemaal wat te lang gerekt en krijgt het plot zowaar weer de overhand. Wel nog een paar leuke cameos (met Doc en Django), het is van dit soort momentjes dat de film uiteindelijk nog overeind blijft.

2.5*

De film 'Ted' was geslaagd te noemen, dus de volgende film van MacFarlane mocht niet gemist worden.

Helaas haalt deze film niet het niveau van Ted, en het ironische is dat het voornamelijk komt door MacFarlane zelf. Waar in Ted Mark Wahlberg een erg leuke rol neerzet, geldt dat niet voor MacFarlane. Vond hem eerder irritant dan grappig. Ook Liam Neeson is hier in erg slechte doen. Waardeloze rol.

Gelukkig kent de film wel z'n grappige momenten en bevat het ook zeker leuke scenes. Leuke cameo's van bekende acteurs en kills die de titel van de film eer aan doen.

Ook de aanwezigheid van Charlize Theron mag niet onvermeld blijven. Welkome aanvulling op de film, al sloeg de film naar mijn mening te veel door naar de romance tussen de hoofdrolspelers.

Kleine onvoldoende.

Seth MacFarlane dus - hij heeft in elk geval de naam om ergens in het oude westen geleefd te hebben. Zijn Ted was een anderhalf uur durende gimmick die voor even leuk is, Family Guy is sowieso niet grappig en de performance van de regisseur tijdens de Oscars vorig jaar was echt pijnlijk om te zien; ik zou mezelf geen fan willen noemen. Niettemin wilde ik de beste man nog wel een kans geven, enkel vanwege de setting.

Nu is die setting sowieso het pluspunt, want ik vind die hele wereld er bijzonder fraai uitzien. Niet alleen het production design, maar ook de fijne warme belichting in avondscènes, de kostuums, de snorren, et cetera. Verder is het verhaaltje met MacFarlane en Theron best goed te doen en zorgt voor de beste momenten van de film. Ik zou wel willen zeggen dat hij als acteur meer geslaagd is dan als komiek.

En dat is het euvel, want behoudens een enkel geslaagd grapje is het vooral heel erg flauw en puberaal allemaal. En dit is een komedie, en daar moet je hem op beoordelen (dat kan ook niet anders, want als drama is dit in het geheel niet serieus te nemen). En daar faalt de film echt veel te vaak en gaat zelfs irriteren. Verder zitten er ook veel overbodige scènes in en het laatste halfuur had sowieso eruit geknipt kunnen worden. En ondanks alle minpunten heb ik af en toe best genoten, dus toch nog 2,5*.

Gister gekeken met vrienden en bier, viel zwaar tegen. Laat staan als ik hem alleen had gekeken. Slechts enkele grappen wisten mij een glimlach of een gniffel te bezorgen. Acteurs (MacFarlane het minst, eigenlijk is hij zelf de ratelslang die de film in gevaar brengt en zich probeert te profileren door een waterval aan tekst op te ratelen doen hun best, net als de omgeving, maar dat kan dit kaartenhuis niet van instorten weerhouden. Als je denkt dat film zijn einde nadert, wordt er vrolijk nog een half uur aan vastgeplakt. Barbaars halfbroertje van Ted. 2*

Met TED te vergelijken? Nee! Dan is deze wel erg slecht.. Ik vond hem toch matig, en slechter dan dat ik had verwacht bij deze film.

Hier en daar is deze komedie wel leuk, met soms wat rake en flauwe grappen, maar MacFarlane zelf slaagt er gewoon niet in om een goed personage neer te zetten. Daarnaast zijn veel van zijn eigen grappen gewoon niet geslaagd. Jammer, want verder is de film doorspekt met een aantal leuke personages en zien we een aantal bekende A-film acteurs/actrices voorbij komen.

Sommige personages, zoals de "broer" van Anne, hebben wel heel weinig toe te voegen.

Ook duurt de film wat lang voor een film als deze. Wat mij betreft hadden ze wel een half uur eraf mogen halen, want nu zijn er wel veel scenes die dienst doen als goedkoop vulmateriaal.

De film heeft hier en daar zijn leuke momenten, maar al met al was het allemaal net wat te standaard en flauw.

Kijkbaar maar te flauw en te lang.

De eerste drie kwartier ofzo heb ik me prima vermaakt..er wordt op aardige wijze de spot gedreven met westerns en western-cliches en de cast is best charmant.

Maar het duurt allemaal te lang en te veel van de grappen slaan gewoon de plank mis of vallen in herhaling. Een aantal van de betere personages (Giovanni Ribisi, Sarah Silverman) hebben daarnaast ook eigenlijk te weinig te doen, en McFarlane zelf, hoewel sympathiek, is duidelijk niet zo'n goed acteur als Theron of Neeson, en dat wordt soms toch wel vrij pijnlijk zichtbaar.

Uiteindelijk nog net onderhoudend, maar te flauw om echt indruk te maken.

MacFarlane's humor op het witte doek, het is de mijne blijkbaar niet. Ik was al niet zo kapot van die beer en diens strapatzen. Ook nog eens in het Wilde Westen, niet echt een setting waar ik warm voor loop. Al kan hij daarmee wel wat anachronistische ongein kwijt, maar net als het overige, iets dat sporadisch op een glimlach kan rekenen. Miss America 1880, dat was nog best een aardige binnenkomer.

Daarna is het vooral het gebruikelijke hit-and-miss gebeuren, waarbij het laatste de overhand heeft. De wat drogere, onverwachte momentjes werken het beste, maar er zijn minstens zoveel grollen die je van ver ziet aankomen. Zal ook wel iets met MacFarlane zelf van doen hebben. Hij kan het maar beter laten bij stemmetjes. Opmerkelijk hoe hij in beeld staat te stuntelen, zijn hele delivery is weg.

Niet z'n meest creatieve uiting, vermoed ik. Zelfs een geslaagd absurd grapje rondom die schapen zit er niet in. Ook te vaak dat het teruggrijpt op de platte klucht. Dat gaat nog wel rondom Ribisi, die Harris is daarentegen twee keer niks. Wanneer het verhaaltje gaat domineren, is het helemaal over met de pret. Enkele cameo's zullen wel blijven hangen, vooral die van Doc, maar dat is dan ook het enige.

Wat een verschrikkelijke film! We hebben de film na een kwartiertje stopgezet. Slappe humor, een aaneenschakeling van flauwe grapjes. Geen verhaal te bekennen. De hoofdrolspeler komt hysterisch over, met zijn witte tanden in het wilde westen van 1882. Jammer, want we hadden zin in een onderhoudende, grappige film

Meh...

Kon soms wel lachen.

Mijn vriend vond het overigens wel een erg leuke film en heeft hem 2 x bekeken.

Ikzelf zal hem niet voor een tweede keer opzetten.

People die at the fair.

A Million Ways to Die in the West toont op de poster veelbelovend: "from the guy who brought you Ted". Laat ik dat nou net een geweldig grappige film vinden. Zo leuk als Ted was, zo flauw en bij vlagen pijnlijk ongrappig was deze film van Seth MacFarlane.

Seth zelf is geen goed acteur, maar zijn ietwat sullige hoofd past wel goed bij de rol die hij speelt. Met een beter script met meer sterke grappen had hij me zeker niet gestoord. Maar gedurende lange stukken in de film ligt de grapdichtheid erg laag en ook slaan veel te veel grappen de plank volledig mis. Dan zit je dus op de bank keihard niet te lachen en ga je je automatisch irriteren aan de eyeliner van Seth MacFarlane.

Spaarzame hoogtepuntjes zijn er ook. Zoals de bizarre "running slave" schiettent: heerlijk fout. Of wanneer iemand wegens hevige buikloop een hoed volkakt en je denkt dat daarmee de scène voorbij is en je de inhoud niet te zien zult krijgen, maar dan komt het stiekem toch een seconde in beeld. Dit gaat heerlijk in tegen filmconventies en je verwachting als kijker en dat waardeer ik enorm aan de bedenksels van Seth MacFarlane. Sowieso moet deze film het vooral hebben van het parodiëren van (western-) filmconventies. Maar net als de film in een flow van leuke, oncenventionele, typische MacFarlane-grappen zit, is daar Charlize Theron die een bloem in de reet van Liam Neeson steekt. Jammer.

Toen de makers een acteur zochten voor de rol van indiaan, werd uiteraard Wes "Geronimo" Studi gebeld. Verrassing. Ergens moet het voor hem wel eens leuk zijn een onzinrol te spelen in plaats van serieuze indiaan. Naast zijn kleine bijrol is de film vooral een podium voor Seth's entourage uit de "Roast" programma's. We zien de ene na de andere voorbij komen, waaronder helaas ook de tenenkrommend irritante Gilbert Godfried. De cameo van die oude man die in het schuurtje aan het knutselen was (ik zal het niet verklappen) was leuk bedacht maar werkte totaal niet. De beste cameo zit nog wel helemaal aan het eind.

Overigens is de film visueel niet slecht en zitten er wonderschone landschappen en zonsondergangen in. Maar waar het om gaat, de typische MacFarlane-humor, moet het ruimschoots afleggen tegen kinderachtige grollen waar zelfs Bassie en Adriaan nog niet om zouden kunnen lachen.

2 sterren