Gabbers! (2013)

Leuk om gezien te hebben,hij was gister op tv en ik vond het mooi.

Alleen jammer dat we maar een bepaald tijdperk te zien krijgen(het begin in de ijselhallen en parkzicht)

Er zijn verder namelijk nog honderden zo niet duizenden andere feesten geweest.

De muziek in de film is een feest van herkenning....mijn voetjes bewogen weer op de beat.Volgens mij is de hardcore nooit dood geweest alleen zo als het toen was ..dat was wel uniek te noemen eigenlijk.

Voor mij al lang geen hardcore meer...maar zeker een toffe docu,hij mocht van mij wel langer duren.

Hardcore wil never die!!

Docu was wel oke, vond het leuk om te zien hoe die gabbers van toen er nu uit zien, zag het alleen niet heel duidelijk (had wat beter in beeld gebracht kunnen worden) wat minder was vond ik dat er interviews door een echte cameraman gedraaid waren maar ook interviews (denk door de regisseur zelf) met een kleine handycam of zn iphone ofzo?

Verder had de docu wel wat meer diepgang mogen hebben, er is maar 50 min tijd maar er was voor mijn gevoel veel meer wat er verteld kon worden over hoe die mensen nu in het leven staan bv

Was trouwens de energiehallen ipv ijselhallen

Sorry energyhallen....ik haalde ze door elkaar!

Dramatisch.

Geen idee waar het nu eigenlijk over gaat. Vier gabbers van vroeger die ze teruggevonden hebben en hun "verhaal" laten doen, al is er eigenlijk niet veel verhaal aan. Ze hebben alle vier hetzelfde te vertellen, wat zo'n docu van 50 minuten er al niet spannender op maakt.

Dezelfde nummertjes komen de hele tijd terug, één of andere onnozele voice over probeert er een lijn in te lullen (wat absoluut niet lukt) en tussendoor wordt er wat gehakt. Tegen een wit achtergrondje. Om wat gaten te vullen omdat 50 minuten blijkbaar te lang waren om te vullen met de kern van de docu.

Wat er uiteindelijk van de gabbertjes is gekomen blijft ook een raadsel. Over de cultuur van vroeger krijg je wat beperkte, maar vooral eenzijdige informatie. Hoe de cultuur het overleefd heeft (want ondertussen vult het weer festivals), daar wordt niet eens een minuutje aan gespendeerd.

De beeldkwaliteit is dramatisch, het intro/outro nummer passen compleet niet bij de sfeer van de docu. Een inhoudsloos en stijlloos draak van een ding, ondermaatse TV-vullerij die het onderwerp absoluut geen eer aandoet.

0.5*

mager docutje inderdaad, verder dan wat stigmatiserende verhaaltjes en beelden is het niet gekomen. Ik dacht dat het een rise and fall beschrijving zou worden, maar heb weinig daarover gehoord. Ook hadden ze er beter aan gedaan om wat dj's/producers uit die tijd aan het woord te laten over het ontstaan ed.

Rise, fall en rise dan? Tegenwoordig is de muziekstijl in ieder geval weer aardig actueel.

Ja zoiets. Eigenlijk is hardcore in Nederland maar een jaar of 4 echt van de radar geweest, eigenlijk in de tijdspanne dat ikzelf veel ging('97-'05) heb ik de ondergang, de "underground" en de heropleving meegemaakt

het is vanaf 2003 weer aan een opmars begonnen tot een volwassen muziekstijl, al is de echte gabbercultuur van de jaren 90 wel verdwenen. Maar dat soort dingen heb ik allemaal gemist. Er is bijna met geen woord gerept over de ontwikkeling van de muziek zelf

Om deze film te kunnen waarderen moet je aan twee eisen voldoen: uit 010 komen en rond 40 zijn.

Tuurlijk

Daar gaat dit toch niet om, die cultuur is natuurlijk nooit meer hetzelfde als destijds.

Maar waar gaat het dan nog wel om? Vier oude mensen die dezelfde herinneringen van toen op proberen rakelen, terwijl er de hele docu op gehamerd wordt dat iedereen constant onder de dope zat? Dat is een boeiende visie op een cultuur ...

Je overdrijft. Er wordt helemaal niet constant gehamerd op die dope.

En die vier mensen zijn gewoon exponenten van die generatie. Hadden ook vier anderen kunnen zijn.

Hoe je het ook went of keert, die drugs, idioterie etc hoort gewoon bij de gabbercultuur. Muziek was absoluut niet het enige.

Die Man-Bijt-Hond achtige reacties gingen allemaal over hetzelfde. Lekker knarsetanden en blik op oneindig.

En die vier mensen zijn inderdaad exponenten, maar da's uiteraard leuker voor docus. In plaats van een zinvolle weergave van een cultuur is het toffer om de idioten eruit te nemen en uit te pakken met marginalen. Je kan je TV tegenwoordig niet opzetten op je wordt om de oren geslagen met de losers van de maatschappij.

Het is niet dat het er niet bijhoort, het is dat de docu verder hélemaal niks te bieden heeft. Maar mijn eisen liggen traditioneel veel te hoog voor de gemiddelde docu blijkbaar.

Sorry hoor, maar die hele gabbercultuur was ook gewoon lol maken, drugs slikken en knallen.

Kun je wel hele hoogdravende en maatschappij-kritische bespiegelingen bij gaan houden maar buiten dat het een zwarte schapen cultuur was, valt er weinig te melden.

En 'marginalen'... tja, ik weet niet of je wel eens op die feestjes geweest bent...

Ik vraag me dan af wat je had willen zien.

Ach, en de hip-hop cultuur bestaat uiteraard enkel uit achtergestelde criminelen die de hele dag wiet roken en zich laatdunkend uitlaten over vrouwen.

Op dat soort stereotypen zit ik inderdaat niet te wachten. Het boeit me meer een gevarieerdere mix van mensen te zien die elk op hun eigen manier terugkijken op die periode van hun leven. Kwestie van een wat ruimere/bredere kijk te krijgen op zo'n cultuur ipv een cliché voor de honderste keer aan te scherpen.

Alles wat je hier ziet is puur herkenning voor betreffende subcultuurgroep. Dat was gewoon helemaal niet zo breed als de hele hiphopcultuur.

Je kunt je best alleen richten op de spaarzame uitzonderingen die geen drugs gebruiken, lang haar hebben of de muziek gingen beluisteren om de diepe boodschap maar ja.

Gek, ik zeg net dat ik dat net niét wil zien.

Verder vroeger érg veel uitzonderingen gekend dan. Ook net toevallig.

Dat denk ik wel ja. Dat jij nu alleen maar deze muziek op je kamer luisterde en niet naar dit soort feesten ging (die echt allemaal zo waren) is prima, maar daar kan zo'n docu over de gabbercultuur natuurlijk weinig mee.

Ik vraag me echt af wat je dan had willen zien hier.

Hoe gingen jouw uitzonderingen hier dan mee om?

Want? Minder uitzondering dan jij denkt. Natuurlijk niet de toffe types die in het nieuws kwamen en waar iedereen zich publiekelijk aan kon storen, maar daar zou zo'n docu nu net een meerwaarde kunnen bieden.

Zou leuk geweest zijn iemand gezien te hebben die ondertussen op z'n minst een beroep van aanzien had uitgeöefend. Of iemand die zich volledig binnen de regels toch van bepaalde aspecten afkeerde. Ik schrik er soms van in m'n omgeving wie er vroeger allemaal naar dit type muziek heeft geluisterd, zelf zich er naar kleedde en er volledig in opging.

Beter dan vier keer hetzelfde trailer park trash met hetzelfde verhaaltje. Misschien dat jij het leuk vind als zo'n oude vadsige knar wat voor z'n woonwagen staat te hakken, mij boeide het niet zo.

Het zou al helpen als je vier (ex-)gabbers vindt die er allemaal anders op terugkijken: weemoedig, euforisch, met spijt, kritisch etc.

Deze film geeft een aardig tijdsbeeld van hoe in deze subcultuur in het weekend gefeest werd.

Alleen al de beelden van jongeren die met gezicht op oneindig (alsof morgen net zo goed de wereld zou vergaan) doorknalde is uniek.

Nu, zonder de goude jaren van economische welwaard, is de jeugd braaf. Braver dan de huidige jeugd kan ik me niet indenken.

Een tijdsbeeld, denk aan gabbers op rdam centraal station, na een nachtje energiehal bij een tankstation etc waar weinig van bewaard is gebleven.

Je moet het voelen. Journalistieke benadering is niet gepast hierbij.

Je moet dit niet zien als een poging om een veelzijdig beeld van de muziek en scene neer te zetten. Het lijkt me gebaseerd op het persoonlijke gevoel en de herinneringen van de maker, ondersteund door (zijn eigen?) videobeelden van destijds. Daarvoor interviewt hij gelijkgestemden en houdt hij het bij een vrij beperkte, maar toch zeer relevante locatie: Rotterdam en de Energiehal. Als je dat accepteert is het een vrij aardig werkje.

Laten we het aan iemand anders overlaten om die bredere blik wel een keer te werpen - de Amsterdamse scene van o.a. Dano en Flamman, ID&T, happy hardcore etc. Nog genoeg om een andere docu aan te wijden.

Dit dus, de mensen die er kwamen was echt niet 1 slag volk. Ik vind kos nogal vrij kort door de bocht. Er liepen zat "marginalen" rond maar 4 uit 4 is toch echt niet representatief En dat er veel drugs wordt gebruikt is natuurlijk ook waar, maar wat ze in die filmpjes lieten zien was natuurlijk niet de doorsnee gebruiker. Merendeel van de mensen die gebruikt doet het op die feesten met die mate dat er nauwelijks wat aan te zien is.

Van mijn oude groep waar ik mee naar housepartys ging van een man of 20 is op een enkeling na iedereen naar zijn mogelijkheden goed geindigd. En daar zitten accountants, advocaten en mensen uit het zakenleven tussen. En ja dat waren misschien nog wel de grootste hardgaanders

Ik kan zoiets accepteren als het als hobbyprojectje op YouTube wordt opgeladen ofzo, maar niet van een professionele documentaire. Vraag me echt af waar die gulle scores nog vandaan komen. Puur op basis van nostalgie, of herkent hier iemand echt inherente documentaire kwaliteiten in?

Als je film puur als vermaak ziet zoals ik is dit gewoon een gulle voldoende waard.

Ik heb nooit iets met Gabber gehad (of met house in het algemeen, behalve sommige trance van bv. Armin van Buuren dan), maar ik was toch wel benieuwd naar deze documentaire over het hele Gabber-fenomeen dat zich in de jaren '90 afspeelde.

Helaas moest ik constateren dat deze registratie als documentaire weinig voorstelde. Waar was bv. de "opkomst en ondergang" van deze subcultuur? Ik heb er weinig van gemerkt in de docu.

Verder nogal een heel eenzijdig beeld van kale koppen, speed en XTC, en Aussies. Simpele gabbers met simpele verhaaltjes en antwoorden (althans, niet bepaald diepzinnig, filosofisch of intelligent).

Of was dit soms het gros van de gabbers? Voor buitenstaanders en TV-kijkers kwamen deze gabbers in ieder geval (denk ik) nogal vrij simpel en a-politiek over, vrees ik. Jammer.