Gabbers! (2013)

Leuk om gezien te hebben,hij was gister op tv en ik vond het mooi.

Alleen jammer dat we maar een bepaald tijdperk te zien krijgen(het begin in de ijselhallen en parkzicht)

Er zijn verder namelijk nog honderden zo niet duizenden andere feesten geweest.

De muziek in de film is een feest van herkenning....mijn voetjes bewogen weer op de beat.Volgens mij is de hardcore nooit dood geweest alleen zo als het toen was ..dat was wel uniek te noemen eigenlijk.

Voor mij al lang geen hardcore meer...maar zeker een toffe docu,hij mocht van mij wel langer duren.

Dramatisch.

Geen idee waar het nu eigenlijk over gaat. Vier gabbers van vroeger die ze teruggevonden hebben en hun "verhaal" laten doen, al is er eigenlijk niet veel verhaal aan. Ze hebben alle vier hetzelfde te vertellen, wat zo'n docu van 50 minuten er al niet spannender op maakt.

Dezelfde nummertjes komen de hele tijd terug, één of andere onnozele voice over probeert er een lijn in te lullen (wat absoluut niet lukt) en tussendoor wordt er wat gehakt. Tegen een wit achtergrondje. Om wat gaten te vullen omdat 50 minuten blijkbaar te lang waren om te vullen met de kern van de docu.

Wat er uiteindelijk van de gabbertjes is gekomen blijft ook een raadsel. Over de cultuur van vroeger krijg je wat beperkte, maar vooral eenzijdige informatie. Hoe de cultuur het overleefd heeft (want ondertussen vult het weer festivals), daar wordt niet eens een minuutje aan gespendeerd.

De beeldkwaliteit is dramatisch, het intro/outro nummer passen compleet niet bij de sfeer van de docu. Een inhoudsloos en stijlloos draak van een ding, ondermaatse TV-vullerij die het onderwerp absoluut geen eer aandoet.

0.5*

Je moet dit niet zien als een poging om een veelzijdig beeld van de muziek en scene neer te zetten. Het lijkt me gebaseerd op het persoonlijke gevoel en de herinneringen van de maker, ondersteund door (zijn eigen?) videobeelden van destijds. Daarvoor interviewt hij gelijkgestemden en houdt hij het bij een vrij beperkte, maar toch zeer relevante locatie: Rotterdam en de Energiehal. Als je dat accepteert is het een vrij aardig werkje.

Laten we het aan iemand anders overlaten om die bredere blik wel een keer te werpen - de Amsterdamse scene van o.a. Dano en Flamman, ID&T, happy hardcore etc. Nog genoeg om een andere docu aan te wijden.

Vroeger was alles beter...

Je hoort vier gabbers uit de gouden tijd van gabbers aan het woord die toch wel een aardige tik hebben gekregen van de drugs die ze hebben gebruikt. Wanneer je als buitenstaander deze docu ziet, krijg je maar een heel eenzijdig beeld van gabbers, namelijk: Vroeger was alles beter, Hardcore 4 life, Hardcore is alles en Hardcore zit in je bloed, net zoals: alcohol, thc, mdma, speed en nicotine.

Hardcore bestaat nog steeds en de gabbers die je in deze film te zien krijgt zijn toch wel betere gasten dan de groep van nu die de gabbers hebben vervangen. Namelijk gasten die 5 dagen per week fitnessen en 3 keer per dag een proteïne shake nemen en dan met een Gucci zonnebril op en een lichtblauw drankje in hun handen hun borstspieren op de bass laten bewegen.

Afijn, Hardcore is helemaal niet dood en als je nog regelmatig feesten bezoekt dan is er nog altijd Hardcore te vinden. De documentaire geeft helemaal niet een unieke kijk in deze wereld meer veel van hetzelfde en er worden weinig goede vragen gesteld. Een zo´n gast had het er nog over dat zijn leven op een gegeven moment nergens heen ging en dat de blauwe maandagen hem teveel werden en toen dacht ik dat het nog ergens heen ging maar dat was het gewoon.

Toch doet de docu ook goede dingen en als je naar feesten en festivals gaat dan kom je veel herkenning tegen zoals de ondefinieerbare bassen als je in de rij staat te wachten en dat de muziek steeds duidelijk wordt naarmate je naar binnen gaat. Ook zie je hier en daar wat gabbers in een hippie bus wat ik wel grappig vind maar voor de rest is dit een docu om snel te vergeten zoals de gabbers die je aan het woord hoort die al dat gefeest van toen ook zijn vergeten.

Als laatste heeft dit de meest slechte voice over ooit en klinkt dat totaal niet gabber. En toch leuk om wat van die oude krakers te horen.

That´s the sound of you´re brains cracking!