The Devil at 4 o'Clock (1961)

Zondag klassiekeravond bracht deze The Devil at 4 O Clock die vooraf een redelijk verhaal leek te hebben en op een behoorlijke cast kon rekenen. Desondanks was het wel even schrikken dat de film cijfer technisch krap aan een voldoende scoort. Toch gewoon maar even proberen is dan de gedachten want wie weet...

En ansich heeft de film best de nodige goede punten met Tracey en Sinatra, is er natuurlijk het idee van een rampenfilm, waarschijnlijk één van de eersten in dit genre en meen ik toch regelmatig dingetjes uit Dante's Peak te herkennen, zijn de locaties en decors prachtig, net als de uitbarsting die letterlijk fenomenale momenten kent. Zo wordt het begin van de ramp ook prachtig opgebouwd met de scheur midden door de hoofdstraat en de instortende panden en anders wel de reddingsactie en het ontlopen van de lavastromen, want nogmaals is het bij tijd en wijlen fenomenaal mooi gemaakt.

Maar ja, zoals we weten, geen film zonder slechte punten, want godsammekrakke wat sleept dat eerste uur waar iedere karakter uit de doeken wordt gedaan maar de film net zo goed als slaapliedje gebruikt kan worden. Het is bijna hopen op die ramp, op die vulkaanuitbarsting, dat er eindelijk wat gebeurt. Praktisch onnodig te zeggen duurt de film dan ook nog eens veel te lang met 2 uur en een kwartier waar het tempo traag, trager, traagst te noemen is en heb ik eerlijk gezegd ook nog eens niets met de karakters. En dat doet de film toch wel heel veel pijn, eigenlijk wel zoveel pijn dat de film geen voldoende gaat krijgen en dat is echt jammer te noemen waar de film wel beter verdiend had mits in de juiste handen