The Babadook (2014)

Slechte horrorfilm!! De moeite niet waard om te zien. Word nergens echt spannend vond ik. Geen 1 verschietmoment. Vond het allemaal maar dom en dan hoe het afloopt echt zwak.!De babadook was ook helemaal niet eng ofzo eerder belachelijk. Alleen de acteerprestatie van de moeder was wel goed maar dit red de film nergens. 3/10

Als je er LSD bij slikt misschien

Of erg jong bent....of een combinatie van beide.

Ook, maar ik bedoel vooral in welke mate je openstaat voor het spirituele, hoe spiritueel je bent, en hoeveel je je bezig houdt met het negatieve. Ik houdt personelijk niet meer van dit soort films omdat het tegen mijn morele waarden en spirituele overtuiging in gaat.

Dit is gewoon puur vermaak. Het is maar een film. Entertainment.

Ik ben geen satanist ofzo. Ik ben gewoon dol op horrorfilms.

Ik heb respect voor ieder zijn mening, religie, laat iedereen in zijn waarde, maar heb een hekel aan fanatisten. Of die nu uit de Christelijke, Joods-orthodoxe of moslim hoek komen, maakt me niet uit: Fanatisten zijn per definitie gewoon doodeng. Ik denk eerder dat je je daar meer zorgen om moet maken: beinvloedbare personen die vatbaar zijn voor dat soort enge ideeën. Dat is pas reële horror.

100% mee eens. Sowieso begrijp ik niet goed waarom iemand in een topic over film X gaat verkondigen dat hij tegen die 'boodschap' is. En ik meen ook bij andere films al soortgelijke boodschappen van royals te hebben gezien. Over het algemeen komen er liefhebbers van het genre naar zo'n topic, wat is dan het doel?

deze film enkele dagen terug gevonden op Blu Ray, wou hem echt wel zien omwille van wat de trailer vertoonde, dus gisteren gezien en ben echt aangenaam verrast, voor mij is deze horrorfilm eentje die op de bovenste plank thuis hoort, de sfeer, drama en vooral de psychologische terreur die de moeder ondergaat zorgt er voor dat de film na het zien echt wel blijft hangen, wat de kritiek betreft van te weinig schrikmomenten in deze film kan ik wel voor een deel begrijpen een doorwinterde horrorfan verlangd er min of meer naar als hij een horrorfilm ziet maar daar licht het gevaar want echt goeie schrikmomenten in een horrorfilm steken is een kunst op zich het gevoel van angst en vooral huivering en de rilling over je rug voelen rollen dat is top !!! jammer genoeg is dat bij veel horrorfilms niet aanwezig of het is een afkooksel van een eerder goed huivermoment ,persoonlijk vond ik het verre van niet erg dat dit niet veelvuldig aanwezig was in deze film, de psychologische terreur in deze film is naar mijn gevoel super sterk en het is nu juist dit wat deze film zo goed maakt !!!! en blijkbaar ben ik niet de enige die er zo over denkt

The Babadook is the scariest movie of all time according to William Friedkin - Horror Movie News | Arrow in the Head - joblo.com , voor mij echt een aanrader wanneer je gek bent van horrorfilms

Vond hem toch erg aangenaam. Sfeervol en goed geacteerd. Heb meerdere verklaringen omtrent het einde gelezen maar wat je ziet is volgens mij toch hoe het zit. Wel maf dus.

"If It's In A Word Or It's In A Look You Can't Get Ride Off .. !" ... " !!!

Genoten van deze genre film !!! Emoji!!! 'The Babadook' is een geweldige

spannende Horrorfilm met heel wat psychologische accenten.

De cast (die nooit zo groot is) acteert werkelijk op een heel hoog niveau.

De alleenstaande moeder wordt geweldig neer gezet door Essie Davis, en de zoon

Samuel door Noah Wiseman. De twee spatten van het scherm in deze beklemmende

duistere Horrorfilm waarin het donkere kleurgebruik meer dan opvallend is, bijna deprimerend.

De spanning wordt fantastisch opgebouwd ... zowel psychologisch als griezelig.

Het regie debuut van Jennifer Kent dat absoluut mag gezien worden.

Dat er pareltjes zijn over de hele wereld bewijst alweer deze Australische film.

Juist niet, toch? Het valt me tenminste in de bios op dat die schrikmomenten vooral het popcornpubliek aanspreken die een film als achtergrondgeluid zien voor hun 'sociale' activiteiten. Af en toe lekker schrikken, lachen man.

Dat dus inderdaad. Zo te horen ben jij juist die doorgewinterde horrorfanaat waar je het over hebt. Een goede horror moet onder je huid gaan zitten, moet beetje bij beetje de duimschroeven aandraaien tot je het bijna niet meer houdt.

Deze video werd van de week op het forum gedeeld, vind jij vast ook interessant:

https://youtu.be/zz6KOsePEHs

enne welk forum??

Spannende Australische horror, maar helaas iets teveel leentjebuur.

Psychologische horror, daar hou ik wel van. We krijgen hier te maken met de achtjarige Samuel die samen met zijn moeder leeft na de dood van vaders. Samuel is, op eerste gezicht best wel een twisted jochie, of kan je beter zeggen dat je als 8 jarige niet beter weet als je wordt gekleineerd en onbegrepen op je school? De film weet daar ook prima over te nuanceren en Samuel zou nog wel eens de jonge Will Hunting kunnen wezen. De relatie met de moeder verloopt moeizaam, en Samuel lijkt echt helemaal in zichzelf gekeerd te zijn. Hij houd van sadistische grappen, maar ondertussen is hij ook heel sensitief. Dat komt naarboven als moeders voorleest uit het boek The Babadook, een weer zo'n eeuwenoud bedenkseltje over een zwarte gedaante die je ontvoerd of je 's nachts laat schrikken e.d. Ondanks het feit dat de uitwerking goed is gedaan en de spanning nog vaak wil snijden, wil het al meteen erg voorspelbaar en onorgineel de hoek uit komen, en dat is erg jammer, want dit was verder wel een erg goed concept. En ja, dat die geest een asociatie is van de overleden vader, en bezit neemt van de moeder... tsja, in welke van de 100 films heb ik dat wel eens eerder gezien? Het is niet erg om dingen her te gebruiken, maar hier word van het hergebruik net iets te weinig gedaan. Die stem van The Babadook was ook eerder komisch dan eng. Het einde was wel weer een treffer, maar helaas ook net iets te onduidelijk. En over het algemeen, zag ik niet hier en daar wat van The Conjuring terugkomen?

Erg jammer, want de regisseur wist wel creatief te zijn en een prima psychologisch verhaal neer te schetsen. Maar dat wil niet zeggen dat het een slechte film is. De sfeer is regelmatig lekker donker en beklemmend, en het is ook maar goed dat de soundtrackkeuze ook prima meewerkt en schaars aanwezig is. Af en toe zit je nog wel eens met een halve hand voor je ogen te kijken. En toegegeven, ook al is het vaak genoeg gebruikt; van die moeder kreeg ik af en toe wel echt rillingen.

Conclusie; de film weet nog wel voldoening te geven voor een avondje huiveren. Jammer dat het thema zelf vrij overbodig uit de hoek komt.

3,5*

De rol van de moeder wordt overigens oscarwaardig neergezet als een aan depressies lijdende vrouw. En de Babadook is uiteraard de fictieve invulling van haar depressie, frustratie en rouw en NIET het 'simpele' "de geest van haar overleden man."

"Associatie" van haar overleven man.

Zo'n vermoeden had ik al, maar het geestenthema word er hier net iets te dik op gelegd, waardoor het amper opvalt dat het ook daadwerkelijk een fictieve invulling is. Bij Pop Skull bijv. werkte dat nog wel ietsje beter.

Het feit dat ik ook al bijna kon voorspellen hoe het afliep was misschien wel de kleine domper.

De babadook is, zoals al eerder vermeld, een fictieve invulling van haar depressie. Het einde is natuurlijk dat de depressie nog steeds aanwezig is, maar dat ze het onder controle heeft.

Aardige horror. Op zich niet zo heel bijzonder allemaal, maar het doet wat het doen moet. Op het eerste gezicht lijkt het dankzij de psychologische aspecten redelijk origineel te worden, maar toch wordt volop gebruik gemaakt van de typische horrorelementen. Erg jammer is dat de Babadook zelf een spoiler wordt door in het boek even de toekomst te gaan voorspellen, en ook al loopt het niet helemaal zo, het blijft zonde. Net als iemand naast je gaat roepen "zometeen gaat ze het hondje doodmaken!" Vanaf dat moment wordt het een op hoofdlijnen voorspelbaar geheel, de rol van de moeder wordt vervolgens ook jammer genoeg zeer monotoon.

De clue lijkt me inderdaad dat de babadook niets anders is dan de depresiviteit van de moeder, door de dood van haar man heeft ze ook nog een haat-liefdeverhouding met haar zoon ontwikkeld, waar hij op zijn beurt weer last van heeft waardoor hij zich raar gedraagt.

Ik zat aan een 3* te denken, maar door het voorspelbare gaat er toch een halfje af. Wat is het trouwens toch dat sommigen denken dat iets alleen horror is als er ingewanden alle kanten op spatten? Gore kan onder horror vallen, maar horror is niet per definitie gore.

Er zijn natuurlijk mensen die vinden dat het gore in een film schokkend en eng is. Nitwit's, so to say.

Horror-drama dat meer naar drama neigt dan naar echte horror.

Knap geacteerd van Essie Davis en ook Noah Wiseman; sterk staaltje acteren van zo'n jong jochie. Davis's hoogtepunt is richting het einde wanneer Samuel haar heeft vastgebonden en ze binnen enkele momenten het gehele spectrum van emoties doormaakt. Wiseman speelt echt een ettertje, en daar moet je absoluut tegen kunnen, en ik moet zeggen dat hij me af een toe inderdaad gek kreeg met dat gekrijs. Maar toch kreeg ik tijdens de tirades van zijn filmmoeder wel sympathie voor het ventje; voor iemand die het niet zo op kinderen heeft vind ik dat toch wel knap.

Het was totaal geen opdracht om de film te kijken, hoewel het eerste uur af en toe toch lastig door te komen is; er zijn wel erg weinig sympathieke personages en het drama wordt af en toe wel erg zwaar op de hand. Ik moet zeggen dat als deze film geen horrorelement had gehad ik dit soort drama nooit of te nimmer uit mezelf zou bekijken. Toen het laatste half uur het hek echt van de dam was vond ik het pas echt leuk worden met de af en toe geweldig over de top reacties van Essie Davis' personage, en de steeds sterker wordende aanwezigheid van de Babadook. Het einde met de Babadook opgesloten in de kelder was lekker apart.

De film heeft enkele momenten die er echt tussenuit springen. De eerste keer dat de Babadook opduikt is een sterk staaltje spanning opbouwen met voornamelijk geluid, maar ook een geweldig shot van het monster. Geluid is overigens één van de belangrijkste factoren in deze film. De beelden van het boek dat steeds meer lugubere dingen laat zien is visueel erg mooi, en het is niet per sé een hoogtepunt, maar de dood van het hondjekwam wel keihard aan.

Het is wel verfrissend om af en toe een horrorfilm te zien die emotioneel wat dieper gaat. Deze film is absoluut niet voor iedereen, maar ik vond het wel een bevredigende filmervaring.

The Babadook heeft een plekje gekregen in de Top 25 met de beste Horror films van de jaren '10:

Halloween Horror Top 25

Geheel verdiend dacht ik zo

Mooie lijst...ik het er wel mee vinden,op enkele na.

Niet mijn smaak. Er staan veel betere films in die lijst. Ik sta versteld van het groot aantal Awards en Nominaties. Het enige dat me zal blijblijven zijn de tekeningen uit het boek. Het jongetje was bij wijlen toch wel irritant. De spanning scheerde ook al geen hoge toppen. Voor de rest zal ik die prent vlug vergeten. Tegenvaller. De film had misschien het nadeel dat ik hem bekeek onmiddellijk na een ouderwetse horrorklassieker uit de jaren zestig, die zoveel meer sfeer uitstraalde.

Kleine maar zeer effectieve Australische Horrorfilm met de nodige drama elementen.De setting is wat mager maar dankzij het zeer sterke spel van moeder Essie Davis en Noah Wiseman die knap,een bij tijd en wijlen erg onhandelbare zoon neerzet kon ik me daar makkelijk overheen zetten.Tevens een sterke opbouw en een goede dosering van de schrik effecten.Verder nergens echt heel spectaculair maar de beperkte middelen in ogenschouw nemend,een voor zijn doen toch prima film.

Redelijke horror, niet echt goed en niet echt slecht.

Een goede thriller/horror/drama film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Middelmatige film.

Niet echt schrikwekkende scènes, een trage start en een beter tweede deel.

Wel goede vertolkingen, vooral het kleine jongetje maakte indruk.

Als je de letters b en d omwisselt, wordt de titel Dad-a-book! Een kinderboek doet de fantasie op hol slaanvan een zesjarig jongetje dat z'n vader verloren heeft. Niks ongewoons: even controleren of er geen monster onder het bed zit.

Dan begint z'n moeder echter door te slaan en zelf in het monster te geloven. Ik hang de theorie aan dat het zich allemaal in haar hoofd afspeelt, het is psychologische horror. Aangezien ze met z'n tweeën zijn, kun je het een folie à deux noemen.

Er zijn nogal wat echo's van horrorklassiekers: Poltergeist, The Exorcist, Repulsion... Het monster zelf krijg je maar zeer beperkt te zien, en dan nog in verschillende gedaanten. Als het op het einde in de kelder zit, staat dat symbool voor het onderbewustzijn.

Een minpuntje is dat er iets te veel geschreeuw en hamerende muziek in zit. Een wat meer ingetogen stijl had misschien beter gewerkt.

Aardige film waarin een alleenstaande moeder het lastig heeft met haar zoontje die in monsters gelooft Een uitstekende eerste helft waarbij de psychologische wisselwerking tussen moeder en zoon goed wordt neergezet. Als de horror eenmaal zijn intrede maakt wordt het wat eentoniger. Verder ziet de film er goed uit en Essie Davis zet een overtuigende rol neer.

Zeer goede horror lekker gegriezeld .ga nu slapen maar laat de lichies aan,,

Zou dat kind bijna eigenhandig omleggen !!!!!!!!!1

Hoewel een film waarvan er al zeker honderden zijn gemaakt, wist deze horror mij toch wel te boeien. Nét iets gedurfder wellicht; nu eens niet een moeder die haar gezin beschermt tegen het kwaad, maar zelf bezeten raakt. In elk geval heel wat beter dan het overgewaardeerde 'The Conjuring'. Het pop-up boek 'Babadook' ziet er wel gaaf uit; best leuk om je kinderen eens voor te lezen. Een keer wat anders dan 'Kikker' van Max Velthuijs...