Burning Blue (2013)

Wat een slechte film zeg... Vanaf het eerste moment is duidelijk dat de acteerprestaties van laag niveau zijn. Maar waar het echte gebrek ligt is de regie. Deze 'gay Top Gun' (alsof die film op zichzelf al niet behoorlijk gay is...) stelt op alle vlakken teleur: diepgang, romantiek en een interessante verhaallijn. De plot is, in de tijd dat het zich afspeelt, misschien nog wel relevant, maar anno 2014 is het hopeloos ouderwets te noemen, en daardoor verschrikkelijk oninteressant en simpelweg saai.

Een eervol en gevoelig melodrama, dat begin jaren negentig speelde, toen homoseksualiteit in het kader van moreel, eer en moed, binnen de Amerikaanse strijdkrachten, verboden was. Een verhaal over het sociale leven van een aantal marinemannen en over een opbloeiende relatie (een was ook nog getrouwd) tussen twee piloten bij de marine. Zonder dat ze het in de gaten hadden werd onderzoek naar hen gedaan en hun gangen nagegaan. Vooral in het laatste gedeelte liepen de emoties op. Op een of andere manier miste de film energie en zag het er nogal steriel uit. Intimiteit werd nauwelijks getoond. De cast acteerde geloofwaardig en met gevoel. De regisseur is er wel in geslaagd om te laten zien hoe moeilijk mensen met homoseksuele gevoelens het in het leger (nog altijd een homofobe omgeving) hadden en waarschijnlijk nog steeds hebben. Terwijl ik denk dat het er moet wemelen van mannen die in de closet zitten: immers het leger moet haast wel een aantrekkelijke werkplek zijn: "echte mannen" onder elkaar, kameraadschap en bij regelmaat kun je elkaar naakt zien.

Aardige film over het amerikaanse beleid in het leger ten aanzien van homo's. Voor een laag budget is het een goed gelukte film. Het vliegdekschip is echt, maar de kooi waar de mannen slapen is wat aan de neppe kant. Acteer- en camera werk is goed genoeg.

".... I will go celebrate anything I see or am. And sing and laugh, and deny nothing." - Walt Whitman

Droevige dramafilm over de 'Don't ask, don't tell policy' en de witchhunt in de jaren 90 binnen het Amerikaanse leger. Cinematografie: vrij donker in grijs- en legergroentinten, beelden van een echt vliegdekschip, de zee op de achtergrond. Scѐnes: buitenscѐnes in New York, op scheepsdek en kades, binnenscѐnes in de slaaphut op het schip en in huis. Muziek: typische passende filmmuziek. Cast: bestaat voornamelijk uit niet onprettig uitziende mannelijke spelers; drie hoofdrollen en veel bijrollen, de acteurs spelen realistisch en er is enige chemie voelbaar.

Plot: film over het sociale leven van piloten bij de US marine. BFF's Will en Dan ronden tegelijkertijd hun opleiding af. Tijdens hun werk op het schip ontstaat een geheime relatie tussen Dan en Matt, waardoor een intrigerende love-triangle ontstaat. Na een reeks ongevallen wordt een onderzoek gestart, helaas niet alleen naar de toedracht van de ongelukken......

Resumé: stoer gedrag van militairen wordt voornamelijk bepaald door wat de maatschappij van hen verwacht. Mee eens dat er met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid in een homofobe omgeving zoals het leger vele closeted exemplaren zullen rondlopen. Dezelfde mensen die geen homo's in het leger willen, zullen ook wel tegen 'trans' en vrouwen in het leger zijn. Terwijl ik denk dat motivatie, kennis en vaardigheden voorop horen te staan. De titel (Burning....) doet een vurige liefde vermoeden, maar de film is nergens expliciet, zelfs een tikkeltje te braaf, want ik had graag iets meer passie en vuurwerk gezien. Verder kreeg de relatie amper tijd om zich te ontwikkelen, de plotwending was abrupt en hartverscheurend. Het lijkt of ze niet gelukkig mochten worden......

Boodschap: opvallend dat democratische presidenten (Clinton en Obama) er iets tegen deden, maar dat republikeinen het tegenhielden..... De tijden zijn gelukkig iets ten goede veranderd, maar toch zullen sommige plekken lastig blijven. Op Youtube is ook een documentaire te vinden over een echtpaar (transman en transvrouw) die in the US army werkt, maar het nog steeds lastig vindt......