Whispering Smith (1948)

Degelijke productie met mooie sets, prachtige Technicolor kleuren en over het algemeen goed acteerwerk.

Tevens de eerste van vele Alan Ladd westerns.

Toch kan deze film mij maar matig boeien.

Het blijft allemaal te gezapig, en Ladd speelt de rol erg vlak.

Zijn manier van spreken is zacht en monotoon, ingegeven door het script uiteraard, vandaar zijn bijnaam 'Whispering Smith'.

Maar hij komt daardoor ook wat futloos over.

Preston heeft een actievere rol.

Frank Faylen in de rol de gluiperige gunman Whitey is welhaast onherkenbaar (wie herkent in hem de taxichauffeur uit 'It's a wonderful life'?) met lang stro-achtig haar en half dichtgeknepen ogen(lijkt of hij een bril nodig heeft)

Maar het werkt enigszins op mijn lachspieren.

Het verhaal draait voornamelijk om de vriendschap tussen twee mannen, waarvan er een het slechte pad kiest(Sinclair/Preston)

De ander (Smith/Ladd) werkt als detective voor de spoorwegen en probeert om hem weer op de goede weg te krijgen.

De gevoelens die er tussen Smith en de vrouw van Sinclair blijken te bestaan compliceren het geheel nog meer.

Ik blijf toch wat moeite hebben met Ladd als stoere western held, vooral uiterlijk dan.

Hij was gewoon een maatje te klein (ook voor hemzelf een bron van frustratie)

Dat hij desondanks geloofwaardig overkomt in films als 'Shane' zegt wel iets over zijn acteertalent.

Later zou Audie Murphy de rol van Whispering Smith in een TV serie spelen (1959-1961).

Dat werd geen succes vanwege een hele reeks problemen tijdens de opnamen van de serie, die daardoor vroegtijdig werd stop gezet.

Inderdaad mooie kleuren in een standaard western , de vrouwelijke rol gespeelt door Brenda Marshall was ruim 30 jaar de echtgenote van hollywood ster William Holden en speelde maar een kleine 10 jaar als actrice , naar mijn bescheiden mening was dat lang genoeg want die vrouw is niet mooi en heeft totaal geen uitstraling.

Uiterlijk een erg mooie western, qua inhoud redelijk amusant.

Frank Faylen is niet serieus te nemen als "bad guy". Belachelijke gelaatsuitdrukkingen met samengeknepen ogen... dat niemand op de set daar toen wat van gezegd heeft... vreemd.