Hwayi: Gwimuleul Samkin Ahyi (2013)

Weer een fijn filmpje van Zuid-Koreaanse bodem..

Net aan vier sterren voor mij..ik heb er van genoten.

Aanrader voor wie van deze cinema houd

Ja hij mag er weer zijn, Yun-seok met z'n vettige lange haar. Zij het niet in een glansrol en een beetje op de automatische piloot maar het voldoet, die poker face die hij telkens opzet (geeft geen krimp als er een lepel van een vorkheftruck pal naast hem door de ruit naar binnen ramt)

De film is ook prima, in het begin een beetje onduidelijk waar het heen wil maar dat duurt maar even. Audiovisueel is het niet verbluffend maar het heeft z'n momentjes zoals bij de setting van de fabriekskraan/toren. Verder boeit het verhaaltje en het acteerwerk is meer dan degelijk; typisch dus weer een filmpje uit de Koreaanse stal met wat misdaad en een beetje drama.

Het eerstgenoemde komt wel beter uit de verf. De beslommeringen van de jongen zijn namelijk een tikkeltje voorspelbaar en soms iets te langdurig uiteen gezet. Vraag me ook af waarom ze uitgerekend de jongen naar dat huis sturen om te moorden, dat lijkt me vragen om problemen, maar oké. Net aan 3,5* omdat het een prima avondvulling is.

Deze thriller van Koraanse bodem staat zoals we veelal kunnen verwachten bol van het sterke theatrale acteerwerk en vooral bloederige scenes. Het plot mag er zijn en de actie is zeer realistisch, alleen viel me de diepgang en de nodige karakterontwikkeling behoorlijk tegen. Het is dan ook niet wat ik er van verwacht had en er had absoluut meer in gezeten.

Reeds meerdere malen blij verrast door Zuid Koreaanse filmmakers in brede zin, d.w.z door zowel schrijvers, regisseurs als acteurs. Bij deze productie vind ik het verhaal bijzonder ongeloofwaardig wat afbreuk doet aan de verder uitstekende acteerprestaties an Kim Yon-seok en de jonge Jin-gu Yeo. Verder is de film iets te lang, met name de eerste drie kwartier hadden korter gekund, en je moet tegen bloed kunnen. Toch met aandacht de twee uur uitgezeten. Iets meer dan gemiddeld, 3 sterren.

Bizar verhaaltje rondom kille, methodische gangsters en hun geadopteerde zoon. De premisse liegt er niet om, de film weet het echter nooit waar te maken. Grof, genadeloos en bloederig, die ballen heeft het wel, maar Joon-Hwan weet er maar weinig effect mee te sorteren. Vond het op dat vlak ook niet zo stijlvol, al gaat dat richting het einde wel iets beter. Probleem is vooral dat deze Hwa-yi niet zoveel teweeg weet te brengen.

Een soort nieuwe Lee Byung-hun, maar hier niet. Glad ventje dat het niet voor elkaar krijgt. Dat gedoe met z'n monster helpt natuurlijk ook niet. Op zich al een dwaze toevoeging, maar hoe dat verder in de film wordt verwerkt, is tenenkrommend. Dan nog zou het tweede uur kunnen knetteren, ware het niet dat het toontje weer alle kanten opvliegt en in dit geval nergens een noot weet te vinden om enige impact uit z'n geweld te genereren.