The Falls: Testament of Love (2013)

Het integere vervolg dat met respect naar beide richtingen gemaakt is, is complexer dan het eerste deel. Een gevoelig liefdesverhaal over twee mannen die zichzelf moeten zien te vinden en ophouden met zo te leven om enkel familie en de kerk te plezieren. Een intiem en roerend verhaal over families, aangegane verplichtingen en het snijpunt tussen religie en liefde. Net als deel 1 is deze tweede productie zeker niet volmaakt maar met het hart op de juiste plaats gemaakt. De personages zijn sterk en zeker de beide hoofdrollen worden boeiend en overtuigend neergezet. De regisseur heeft geen karikaturen gemaakt van de homofobe mormonen, noch verwerpt hij het christelijk geloof of haalt hij religie naar beneden. Twee uur is, zeker voor een lowbudget productie aan de lange kant. Het openbare statement tegen het einde van het verhaal kon ik niet goed plaatsen en ongeloofwaardig is dat de echtgenote niet ontploft maar gelaten blijft (maar wellicht heeft dat met het mormonen geloof te maken).

Het komt zelden voor dat het tweede deel beter, nog meer integer is dan het eerste. Het is een belevenis; van begin tot einde, zonder sentimentaliteit, zonder dat het gemakkelijk wordt gemaakt om een zijde te kiezen. Zowel in eenvoud als in complexiteit een juweel.

God is geen liefde.

Vervolg op The Falls. De vorige film wordt in een voice-over samengevat en een paar korte fragmenten verder is deze film zelfstandig te volgen. Ook dit is duidelijk low-budget, maar ook weer met veel toewijding gemaakt. De film concentreert zich nu op de gevolgen van de keuzes van de hoofdrollen. Beter uitgewerkt zijn de gevolgen en gevoelens voor hen, maar ook voor hun omgeving. De wil van de kerk komt wel naar voren, maar vindt zijn weg in karakters die vooral goed proberen te doen. Juist omdat zij niet beter weten. Script bevat enkele verrassingen zodat de film niet helemaal voorspelbaar is. Het ontbreken van achtergrondmuziek is misschien een budgetkeuze, maar pakt goed uit.

'You have to let me go......'

Amerikaanse dramafilm over twee jonge Mormonen die elkaar na 5 jaar opnieuw ontmoeten.

Cinematografie veel afwisselender (minder low-budget) dan het eerste deel van de trilogie. Binnenscѐnes in huis of het hotel en buitenscѐnes op straat of in het park. Cast: de twee hoofdrolspelers spelen beter en geloofwaardiger dan in het eerste deel.

Plot: RJ en Chris zijn na hun gezamelijke roadtrip ieder hun eigen weg gegaan. RJ is openly gay en heeft een relatie met Paul. Chris heeft zich 'bekeerd', is getrouwd met Emily en heeft een dochtertje. Maar als ze elkaar tegenkomen op de begrafenis van Rodney komen oude herinneringen en gevoelens weer volop tot leven......

Resumé: terwijl in het eerste deel niet zoveel gebeurt (of alleen onderhuids), gebeurt er in dit deel heel wat meer. Ik vind dit deel de beste van de trilogie. De film lijkt veel minder low-budget dan de eerste. De reacties van de familie en de kerk spelen in deze film een grotere rol. Chris komt voor een duivels dilemma te staan, zijn hart volgen of in het stramien van de kerk blijven lopen.....

Boodschap: je identiteit kun je niet aanpassen of onder het kleed vegen en vergeten en zal vroeg of laat altijd naar buiten komen.....