• 15.735 nieuwsartikelen
  • 177.886 films
  • 12.199 series
  • 33.965 seizoenen
  • 646.802 acteurs
  • 198.946 gebruikers
  • 9.369.636 stemmen
Avatar
 
banner banner

Pavang Rak (2013)

Drama | 99 minuten
2,65 10 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 99 minuten

Alternatieve titel: Concrete Clouds

Oorsprong: Thailand / Hongkong

Geregisseerd door: Lee Chatametikool

Met onder meer: Ananda Everingham, Janesuda Parnto en Apinya Sakuljaroensuk

IMDb beoordeling: 6,8 (110)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Pavang Rak

"The age of dejection."

Vader springt van het dak als de economie instort, een jeugdliefde blijft onbereikbaar wanneer het leuke buurmeisje wegglijdt in de prostitutie en de oudere broer weet het beter, terwijl het jongere broertje geen idee heeft. Hoe zullen deze mensen elkaar weer vinden?

logo tmdbFilm still

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Malick

Malick

  • 9142 berichten
  • 640 stemmen

Tijd + architectuur + liefde + geheugen + herinnering + verleden + (lokale) tradities / mythen / Boeddhisme = Hedendaagse (arthouse) Thaise Cinema. Hoogtepunt van aanstaande IFFR?


avatar van Ik Doe Moeilijk

Ik Doe Moeilijk

  • 1145 berichten
  • 197 stemmen

Bij vlagen een prettige melancholische sfeer, maar het verhaal is toch net wat teveel 'waar heb ik dit eerder gezien?' Ook de cinematografie is eigenlijk net wat te ongemotiveerd mooi. Zag bijvoorbeeld wel een aantal Wong Kar-Wai momentjes, maar dan niet op de goede, ironische-quote-manier zoals in Mary is Happy, Mary is Happy.


avatar van Malick

Malick

  • 9142 berichten
  • 640 stemmen

Malick schreef:

Tijd + architectuur + liefde + geheugen + herinnering + verleden + (lokale) tradities / mythen / Boeddhisme = Hedendaagse (arthouse) Thaise Cinema. Hoogtepunt van aanstaande IFFR?

Kon ik er verder naast zitten?!


avatar van McSavah

McSavah

  • 9960 berichten
  • 5268 stemmen

Mwoah, het hoogepuntdingetje niet, maar dat daarvoor komt toch wel aardig in de buurt, alleen niet sterk genoeg uitgevoerd. Deed me denken aan vaporwave in filmvorm, maar dan te onevenwichtig, te makkelijk en ook wat inspiratieloos. Eigenlijk dezelfde mankementen waar het muziekgenre regelmatig mee heeft te kampen.


avatar van Malick

Malick

  • 9142 berichten
  • 640 stemmen

Dit heeft in zijn totaliteit niets te maken met de hedendaagse arthouse Cinema uit Thailand.


avatar van McSavah

McSavah

  • 9960 berichten
  • 5268 stemmen

Juist wel! Alleen vermomd in een Hollywood jasje.


avatar van Mochizuki Rokuro

Mochizuki Rokuro

  • 18942 berichten
  • 16349 stemmen

Was inderdaad een enorm 'Amerikaanse' film. Degelijk en gladjes, maar niet slecht.
Het meest 'Aziatische' element van de film was dat groeiende boompje op het dak en hoe de broers daar verschillend naar keken. Maar het werkte nauwelijks. de eerste keer dat dat ding in beeld komt weetje al hoe dat gebruikt gaat worden en wat er gaat gebeuren.


avatar van starbright boy

starbright boy (moderator films)

  • 22396 berichten
  • 5066 stemmen

Ja, dat boompje was wel heel voorspelbaar uitgewerkt.

Inderdaad veel degelijker en gladder dan de gemiddelde Thaise film die ik de laatste jaren in Rotterdam zag (en die eigenlijk altijd raak waren). Vooral het verhaal en de emoties die daaruit moeten komen zijn soms bijna soapy, zo sterk dat ik me zat af te vragen of dat niet een soort vreemde bewuste keuze was. Een referentie tussen de scenes van de TV-shows en clipjes die de sfeer van 15 jaar geleden moeten pakken. Uiteindelijk erg onevenwichtig en slechts bij vlagen boeiend.

2.5*