Westen (2013)

Deutches Kino: Westen - ketelhuis.nl

Een opmerkelijke en beklemmende film over de illusies die mensen uit Oost-Duitsland hadden over een leven in het vrije westen, maar de vernederingen (vaak enkele jaren lang, onder het mom: wie kun je vertrouwen en wie niet)) die zij, eind jaren zeventig in de noodopvang in West-Berlijn, moesten ondergaan voordat ze zich als vrije burgers in West-Duitsland mochten vestigen. Met 12 stempels bleek West-Duitsland even bureaucratisch te zijn als zijn communistische buurland. Het geboden spel was naturel.

Es kann nicht immer Kaviar sein.

Interessante film over voor mij onbekende aspecten van de Oost- en West-Duitse verhoudingen. Een vrouw gaat met haar zoontje naar West-Berlijn en komt daar in de opvang, wordt ondervraagd om vast te stellen of ze geen spion is en vraagt zich af wie in het vluchtelingen centrum te vertrouwen is. Heb er geboeid naar zitten kijken hoe Nelly en haar zoon zich door de moeilijkheden heenslaan. Zeker actueel gezien de vele vluchtelingen in opvangcentra heden ten dage.

Maar de film laat ook een aantal vragen onbeantwoord. Was haar vriend/man nu wel of geen spion en was hij nog in leven of niet. Was de man met wie ze bevriend raakte in het vluchtelingenkamp nu wel of geen informant van de Stasi. En hoe was het überhaupt mogelijk dat ze in 1978 als wetenschapper naar het westen kon emigreren. Ook het slot, de afronding van het verhaal vond ik magertjes. ik ga daarom niet verder dan een zesje, al wordt er geloofwaardig geacteerd.

Verfilming van het boek van Julia Franck, dat in Nederland uitkwam als Kampvuur.

Heb dat boek ook gelezen en vond het een meesterwerk. In het boek werd op verschillende pagina's beschreven dat Rivers Of Babylon van Boney M ieder uur van de dag op de West Duitse radio gedraaid werd.

In de film geen seconde van gehoord, maar dit zal een rechtenkwestie zijn geweest.

Film heeft een raar einde en had film technisch beter gekund. Desnoods een einde dat afwijkt van het boek.

Een boek dat zo wie zo lastig te verfilmen is, want echt veel gebeurd er ook niet in. Dat moet het hebben van vlijmscherpe observaties.

Film kon aanvankelijk wel boeien omwille van het toch interessant gegeven dat al wie de DDR ontvluchtte voor het Westen en dit zonder persoonlijk weten waarin, het leven niet bepaald eenvoudig werd gemaakt door een resem van controles, tot verdenking van Stasi-connecties toe.

Leek mij voldoende materie voor een sterke, emotionele film, maar helaas wordt ons een verdunde oplossing van wat het had kunnen zijn voorgeschoteld.

Een haperende montage van opeenvolgende scènes, het ontsporen in betekenisloze en overbodige zijpassages en het uitmonden in een slot waarbij ge je toch afvraagt wat nu eigenlijk de essentie en het besluit is van het verhaal.

Daarenboven vond ik het acteren zwak, dat van hoofdrolspeelster Jördis Triebel inbegrepen. Viel van droefenis in een brede glimlach, daar waar enige subtiliteit in de mimiek toch hoorde.