Family Viewing (1987)

Erg grappig. Net als in Next of Kin draait het om een sceptische blik op ontwrichte familiebanden en een erg geestige wisseltruc. Ik vond hier de dramatische potentie (zeker in het tweede deel van de film) wat beter uit de verf komen dan in zijn debuut. Verder heb ik net zo gelachen. Het bezoek van de vader aan zijn in een tehuis opgenomen schoonmoeder is hilarisch waarbij aan het eind van een dramatisch ingezette hereniging, blijkt dat hij de verkeerde vrouw voor zich heeft. Wanneer hij in de juiste kamer is aanbeland, wordt hij opengekrabd door zijn schoonmoeder, terwijl hij in de scene ervoor nog een uitgebreid betoog heeft staan houden dat mensen weinig meer hebben aan hun nagels. Sowieso zijn alle scenes in dat tehuis leuk en treurig tegelijk. Ook de sextapes van vaderlief die hij opneemt over de banden met jeugdherinneringen, de vreemde affaire met de stiefmoeder, de al genoemde wisseltruc, een in scène gezette begrafenis en de gesprekken met de sekslijn vond ik zeer grappig. Het einde is dramatisch sterk, iets dat niet helemaal uit de verf kwam in Next of Kin. Op een gegeven moment met de detective wordt Family Viewing zelfs nog spannend. Erg originele regisseur met humor die Atom Egoyan. Jammer dat zijn films visueel niet erg mooi zijn, al past die homevideo stijl natuurlijk wel heel nadrukkelijk bij de inhoud. Hier, 3 jaar na zijn debuut, was Egoyan nog maar 27 jaar. Erg knap om dan al twee zulke sterke (en originele) films op je naam te hebben staan. En zijn meest gerenommeerde films heb ik nog te gaan. 4 sterren.

Een zwartkomische, vlijmscherpe satire op het ontwrichte familieleven en de invloed die video en televisie daarop hebben met een effectieve, bij vlagen zenuwslopende, door percussie gedreven score van

Mychael Danna. Het begint vrij onschuldig met een aantal scènes die aanvoelen als losse sketches, totdat het besef komt dat deze mensen elk op hun eigen manier hun menselijkheid verliezen of zijn verloren als gevolg van hun passie voor video of televisie. Regisseur/producer Atom Egoyan schreef tevens het scenario en geeft de film een onderkoelde toon mee waardoor dit geen gemakkelijke film is. En dat is precies de bedoeling: "Family Viewing" confronteert de kijker met menselijke dilemma's die 30 jaar later relevanter zijn dan ooit. Een uitdagende film in de beste zin van het woord, ééntje waar je echt even voor moet gaan zitten, en dat onderstreept zowel de kwaliteit als de tijdloosheid van Atom Egayans tweede bioscoopfilm.

Fijn vroeg werkje van Egoyan dat wel doet denken aan het oeuvre van Hal Hartley, met name de manier waarop de personages met elkaar communiceren en ook wel de "look" van de film. Deze Family Viewing zit dankzij een intelligent scenario wel wat beter in elkaar, en is sowieso ook grappiger. Stan's uiteenzetting over nagels vlak voor hij in zijn gezicht gekrast wordt, heerlijk droog. Ook Oliver Stone heeft deze film wellicht gezien, het idee van een lachband onder een normale conversatie zoals te zien in zijn Natural Born Killers zou hij zo maar uit deze film kunnen hebben gehaald. Er zitten wel meer vervreemdende elementen in, denk bv aan de continue stroom aan feitjes over het dierenleven in het Arctisch gebied of de telefoonseksgesprekjes.

Naast een kritiek op het moderne gezinsleven speelt ook voyeurisme een grote rol, een thema dat Egoyan met Exotica nog verder zou verkennen.