Ángeles y Querubines (1972)

Wat zie ik, nog geen scherpe observaties van de fantasy/auteurscinema buffs voor een film van auteur Corkidi die ze ook kennen als huisfotograaf van auteur Jodorowsky ???

In laatstgenoemde hoedanigheid is Corkidi vermoedelijk het gekendst, de goede man regisseerde echter ook enkele undergroundfilmpjes die nooit echt fatsoenlijk werden gedistribueerd en tamelijk zoek raakten, deze was jarenlang nergens te zien en is nog steeds niet op DVD gereleased, bij mijn weten. Het is ook een op en top indieproductie : een familieproject zelfs waarin Corkidi fotografie en regie ter hand nam, en mevrouw Corkidi sets en costumering. De kindertjes mochten ook hun bijdrage leveren, en wel als...Adam en Eva.

Zo komen we op een mogelijke reden voor de obscuriteit : de eerste 10 minuten van de film zijn een soort fa- commercial voor pedo's, waarin de Corkiditjes rondrennen in hun nakie, erg jaren 70 en dat geldt meteen voor de hele film die toch wel aardig de hippie tijdsgeest uitademt, wat natuurlijk ook voor de gekendere Jodorowsky films geldt. Dit is trouwens meer te vergelijken met de romantisch/esoterische Jodorowsky alla Fando y Lis dan de bizar- psychedelische van el topo of de tijdsgebondener van the holy mountain, voor de duidelijkheid.

Na de paradise lost intro waarin we zien hoe- bijbelvaste gristenen moeten dit beter niet bekijken- Eva Adam tot leven wekt en de 2 wat rondhuppelen op het strand tot ze een plastic boom met explosieve vrucht vinden, volgt de eigenlijke film waarin Fando en Lis zijn vervangen door Cristian en Angela, 2 starcrossed lovers die eerst een idylle en vervolgens een tragedie mogen beleven . Te mainstream voor de fantasybuffs schijnbaar, en daarom is het hun geheel ontgaan dat Cristian uit een keurige familie komt met dito vader, terwijl Angela voorzien is van een tamelijk disfunctionele umwelt waarin we haar tarotlezende en knettergekke mammie verdenken van vampirisme ( die moeder is niemand minder dan AM Peluffo, dus wie weet terecht...), zoals we haar oom ervan verdenken een professional Erich von Stroheim imitator te zijn, en wel die uit la grande illusion...

Cristian ( Rosencreuz, I presume ) 's pappie waarschuwt hem voor deze verderfelijke lieden, antie- autoritair als deze 68- er is verdomt hij het natuurlijk te luisteren. Wat volgt is een sage van Liefde en Dood, besloten op nogal merkwaardige en ietwat belachelijke wijze. Fantasybuffs zullen me ongetwijfeld kunnen uitleggen wat deze flauwekul op het eind allemaal betekent. Het geheel werd trouwens verzonnen door de fantasybuffs van Pafnucio Santo gekende Ilescas, incl. de semi- poëtische en uiterst spaarzame, tamelijk ridicule dialogen. Of misschien betrof het ironie.

Visueel niet eerlijk te beoordelen omdat de enige bewaarde print niet best is, wel is de enscenering zoals te verwachten viel bizar te noemen, alles speelt in een qua tijd onbestemde setting bevolkt door lieden die in de meest extravagante outfits ronddolen, met als toppunt die kroon op de kop van Angela en die gozer in janitsarenoutfit. Veel geld was er natuurlijk niet, meestentijds verblijven we in de omgeving van een kloosterruïne die we trouwens uit tig Mexicaanse films kennen, uiteraard is er ook de verplichte woestijn.

Veel diëgetishe muziek ook, behalve de canto hondo zingende janitsaar en de jeremiërende rabbijn ook zingende nonnekes, de muziek in dat segment wel het best.

Tenslotte een waarschuwing voor dierenvriendjes : die duiven waren echt, die pijl en boog waarmee ze beschoten werden ook !

Na deze inleidende beschietingen zien wij de komende en scherpere fantasybuffobservaties vol vreugde en vertrouwen tegemoet....