The Adjuster (1991)

Minst toegankelijke film van Egoyan. Blijft er achter bij zijn andere werken zoals The Sweet Herafter, Exotica, Where The Truth Lies, Chloe etc.

Verdomd moeilijk om hier iets over te zeggen, zonder het mysterie- en daarmee de sfeer van de film weg te geven.

Noah is een Adjuster. Na een traumatische ramp helpt hij mensen hun leven weer op te bouwen. Hij woont in een huis met zijn vrouw Hera, haar zus en een zoontje. Hera is censor.Dan is er nog het koppel Bubba en Mimi, die ook een sleutelrol in de film hebben.

Tsjah en wat kun je dan vertellen. Egoyan censureert zijn eigen film, door te bepalen wat wij als kijker wel of niet mogen zien en vooral "wanneer" we het zien. Daar is alvast de link naar het verhaal van Hera. Door deze benadering krijgt de film een mysterieus tintje, dat voornamelijk komt doordat we als kijker bepaalde details in het plot niet direct te weten komen. Er wordt als het ware ingezoomd op activiteiten in het privéleven van die mensen, zonder dat er meteen duidelijk wordt waarom ze zo leven. We mogen lekker voyeuristisch meekijken, maar wat weten we nou eigenlijk? Een idee dat door 1 van de karakters in de film ook letterlijk wordt uitgelegd, trouwens.

Daarnaast kent de film ook een mythische/religieuze laag. Noah is zowel een bijbels figuur/engel (de film refereert er enkele keren letterlijk naar), als ook Robin Hood (hij helpt de armen/getraumatiseerden en haalt geld van de rijken/verzekering. Bovendien schiet hij peilen op een bord met de tekst "Sherwood Forest"). Bubba kent overeenkomsten maar is de duivel. Hij bedriegt mensen en speelt graag met vuur. Ik weet dat Hera uit de Griekse mythologie komt, maar die link zie ik niet zo, met betrekking tot de film?).

Dit alles verpakt in een bijna surrealistische uitwerking. Zowel visueel als qua soundtrack doet het aan Lynch denken. Broeierig, bevreemdend, verwarrend. Egoyan heeft echter een eigen stijl, die veel cynischer, meer psychologisch en erotischer overkomt. Minder dromerig ook., hoewel het trage camerawerk en het spel met kleur en -licht zeker wel een bezwerend effect hebben.

De invloed van tv en radio is groot bij zijn beginfilms en dat is hier niet anders. Op de radio speelt steevast een countryliedje tragedie, eenzaamheid en op momenten dat het er schijnbaar toe doet, krijgen we mysterieuze beelden te zien op een tv in de huiskamer die maskers, later terugkerend. Refererend naar hoe anderen Noah en Bubba zien, vooral hoe zij gezien "willen" worden? Dus nooit 100% zichzelf..

Tsjah en dat is het wel een beetje. Bijzondere film, met vele lagen en meerdere interpretaties mogelijk. Bovendien een film die zo vol zit met kleine details, dat een tweede kijkbeurt waarschijnlijk weer heel andere dingen prijsgeeft.