Windtalkers (2002)

Geen geweldige oorlogsfilm, wel een vermakelijke.

Kennelijk is op waargebeurde lijnen gebaseerd en hadden de Amerikanen gebruik gemaakt van Navajo-taal om codekrakers te voorkomen. Ik vond het verhaal vrij interessant.

De film biedt genoeg actie en verschillende schermutselingen tot wel heuse aanvallen op zwaar verdedigde Japanse lijnen. Actie is wel in orde, evenals bijbehorende geluid. De wapens zien er netjes uit en ook de uniformen van Amerikanen en Jappen. Ook heb je een paar beelden van lichte tot zware pantser. Ze hadden daar wat meer mee kunnen doen dan het gewoon als ornament gebruiken om een beeld te vullen.

Wel was het op meer dan genoeg stukjes uit gevechten totaal ongeloofwaardig. Heeft iemand geteld hoeveel Cage gedood had? 40, 50, 60...? En het is niet alleen Cage die als een Iron Man vrijwel immuun is voor kogels, maar andere 'helden' uit zijn eenheid. Priv. Chick, Pappas, Harrigan, allemaal CoD mannetjes die met gemak even 15 Jappen neerknallen. Ook het einde was om van om te draaien. Na zeker 40 man te hebben gedood, gaat onze Cage net voor de cavalerie dood... Als ik zoiets wil zien, speel ik inderdaad CoD o.i.d. Ik had me eraan geërgerd en is absoluut een dikke minpunt.

Meer dan wat toffe actiemomenten, mooie beelden van Saipan en uitstekende geluid heeft deze Woo-film niet veel te bieden. Oorlogs-fanaten zullen dit wel geweldig vinden, maar oorlogs-kijkers met een strenge kritiek denk ik niet.

Woo kan zich beter focussen op andere soorten films als de geweldige Hard-Boiled met Chow.

Gister sinds lange tijd deze film weer gezien in de director's cut.

Bijzonder goede oologsfilm met bizar veel geweld.

Briljante cage, wat kan die man droevig uit zijn ogen kijken, heerlijke muziek en ontelbare doden, vuurgevechten en explosies, vlammen ed.

Een heerlijk kijkgenot, met een einde wat ik wel kan waarderen.

Een aanrader.

John Woo die na het hedendaagse schietwerk nu naar de 2de wereldoorlog keerd met Windtalkers. En ik moet zeggen dat ik dit nou niet echt bepaald een superfilm vond. Het idee is leuk: naast de Amerikaanse helden gaan er nu ook Indianen het slagveld op om de Jappen te lijf te gaan. Wat volgt met hele spectaculaire schietpartijen waarbij de Amerikaanse macht maar misschien een schotwondje (of 10) oploopt en gewoon nog door kan rennen en de Jappen al na 1 kogel dood gaan. En dat is dus wat ik niet echt zo kan waarderen in oorlogsfilms. Misschien zijn China en Japan nog grotere vijanden vanmekaar en dat misschien vandaar John Woo de film zo heeft gemaakt. Windtalkers is eigenlijk gewoon meer een dom vermaak actiefilmpje en geen oorlogsfilm. Over Windtalkers heb ik dus wel een beetje een dubbel gevoel. Nicolas Cage en ook Christian Slater doen het dan weer wel erg goed en opzich zijn de slagvelden wel eens baanbrekend maar het is niet echt zoals het hoord. Windtalkers had als het goed is een serieuze oorlogsfilm moeten wezen maar haalt hier het niveau van Rambo.

3,0*

Goede film maar had meer in gezeten. Teveel gericht op actie die verder prima in orde was. Het is alleen nu meer een soort actiefilm in plaats van een oorlogsfilm. Uitgangspunt was zeker interessant en had beter uitgewerkt moeten worden. Jammer

Dat concept is niet verzonnen, maar daadwerkelijk gebeurd.

In hoeverre een film als deze zich aan historische feiten houdt, kan ik niet echt nagaan. Voor mij is het dan belangrijk of een film met een verhaal deze geloofwaardig blijft en dat is hier zeker het geval.

Het verhaal over de Navajo-indianen die worden opgeleid tot codesprekers vond ik zeker interessant. Met een regisseur als Woo aan het roer, weet je daarnaast dat hij zich wat minder richt op het verhaaltechnische aspect van de film, maar vooral wat meer op de actie. Die actie is hier zeker weer spectaculair en aan ontploffingen dan ook geen gebrek in deze film. Die actie is dus goed, maar ook het verhaal bleef redelijk boeiend, zodat de ruim twee uur dat de film duurt, toch behoorlijk snel voorbij raast.

Het acteerwerk is grotendeels in orde, maar hoofdrolspeler Cage zet toch wel een vrij zwakke rol neer. Hij is op sommige momenten net te weinig overtuigend en ik vind hem ook niet echt iemand die in een oorlogsfilm past. Desondanks vond ik het toch een fijne film, die lekker wegkijkt en behoorlijk geloofwaardig blijft.

Kleine 3,5*

Slechte film. Cage speelt een van zijn minst geloofwaardige rollen ooit. Erg overdreven hoe hij de onbaatzuchtige, getekende krijger speelt, en met wat treurige blikken het publiek voor zich probeert te winnen. Schreeuwend stort de getraumatiseerde held zich op de vijand en schakelt ze, wild vanuit de heup schietend allemaal uit. Militair technisch is de film een drama, want vrijwel niets is realistisch.

De rest van de akteurs zijn ook matig, maar Cage is als militair echt bijzonder slecht.

Alleen het einde was aardig vond ik.

De film is niet realistisch, heeft weinig oog voor detail, en is zeer amerikaans in zijn moraaltjes. Als domme aktiefilm misschien nog wel te behappen.

Sentimentele crap... Kan er helaas niets anders van maken. Actie/oorlog was meer één groot drama met af en toe een sentimentele jamsessie met Indiaanse fluit en mondharmonica. Het drama was ook nog eens van bedroevend slechte kwaliteit net als de actiescènes overigens.

Vond de actiescenes wel redelijk goed, verhaal eromheen is maar heel matig. Valt naar mijn mening ook veel meer uit te halen want het uitgangspunt biedt genoeg perspectief

Nu ben is sowieso geen Cage fan maar hij was inderdaad wel heel matig in deze rol

2,0 voor de actie nu maar ben bang dat er nooit een herziening komt

John Woo is een regisseur waar ik altijd graag voor ga zitten, zo ook met deze film. Had deze film in een ver verleden wel eens gezien, maar ik wist er helemaal niks meer van.

Ik ging dus blanco de film in.

De film heeft zeker z'n zwakke kanten, maar zeker ook z'n sterke. Zo vond ik de actiescenes heel erg goed, lekker hard en rauw, precies hoe een WOII-film getoond moet worden.

De gevechten tussen de Jappen en de Amerikanen vond ik dan ook het hoogtepunt van de film.

Gelukkig komen er heel wat voorbij dus wat dat betreft hoefde ik me zeker niet te vervelen.

Helaas vond ik het verhaal niet goed uitgewerkt. De sterke kanten van een Navajo werden erg onderbelicht, terwijl de film toch over de Navajo-code diende te gaan.

De dialogen vond ik ook matig, tijdens het kijken daarvan zat ik alweer op een actiescene te wachten.

De acteurs vond ik redelijk, geen op- of aanmerkingen over eigenlijk.

De film verdiend een voldoende voor de sterke en rauwe actie, maar wel een nipte omdat het verder matigheid troef was.

Drie sterretjes dan maar!

Uitstekend actie/historie/oorlogfilm...

Prima verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteur Nicolas Cage speelt zeer goed...

Mooi HD kwaliteit...

Perfect achtergrond geluid/

muziek (Dolby Digital)...

Matige film waarin een Amerikaanse sergeant een Navajo-indiaan, die gecodeerde boodschappen kan versturen, moet beschermen. De dik aangezette oorlogsscenes in combinatie met het overdreven acteerwerk van Nicolas Cage zijn vooral in de openingsscenes wat lachwekkend. De relatie tussen de twee mannen is wel goed uitgewerkt en is verreweg het meest boeiende aan de film. Net geen 3.0 sterren.

De films van John Woo staan dan wel voor actie, mooi zijn ze niet. Dan hou ik liever van pakweg Tony Scott of Michael Bay, wiens films meer dynamiek uitstralen. Windtalkers is de zoveelste oorlogsfilm en dan ligt de lat wel hoog. Het verhaal is wel boeiend en de actie valt nog wat mee. Maar de cast is compleet miscast en mooi is deze film ook niet omzien. Veel sfeer zit hier niet in. En dat heb je bij een oorlogsfilms toch nog meer nodig dan een blockbuster oorlogsfilm. Ik betrapte me er op dat het op den duur een sleur was om door de film te geraken. En echt opvallend was het ook nergens. Slecht was hij niet, maar een beetje te plat zullen we maar zeggen.

Geen al te beste Woo.

Even door het topic gevlogen maar opvallend weinig mensen die zich afvragen waarom een Chinees naar Amerika trekt om daar een film te maken over Navajo Indianen die ingezet worden tijdens WOII tegen de Japanners. Op zich geen verkeerd verhaal maar de man die het heroic bloodshed genre populair maakte is toch maar een rare keuze vind ik.

Ook raar is Cage in de hoofdrol. Ik kan Cage normaal wel hebben maar werd af en toe wat gek van de overdreven grimassen die hij telkens weer op z'n hoofd schilderde. De Indianen vond ik hun rol dan stukken beter vervullen.

Verder een nogal typische oorlogsfilm rond het Amerikaanse leger. Liggen mij meestal niet zo en ook hier vond ik het vaak maar wat macho onzin. Al moet ik zeggen dat de landing op Saipan best wel indrukwekkend was. De chaos van zo'n enorm gevecht kwam sterk naar voren, beste scene van de film wat mij betreft.

Woo verslikt zich hier een beetje, ook één van de laatste films op Amerikaanse bodem voor hem. Ben er zeker niet rouwig om want vind z'n Chinese/HK werk toch stukken interessanter en beter uitgevoerd. Windtalkers kan steunen op een leuk achtergrondverhaaltje, maar vervalt verder teveel in standaard Amerikaans oorlogsgeweld zonder daar veel aan toe te voegen.

2.0*

Qua chaos op het slagveld scoort Woo een dikke voldoende. Het bloed en de ledematen vliegen je om de oren, dat scoort toch een dikke plus. Qua verloop van het verhaal worden er ook relatief gewaagde keuzes genomen door verschillende personages het veld te laten ruimen. Natuurlijk niet gigantisch bijzonder, maar het viel me bij deze film wel op.
Verder is het soms een beetje te zoetsappig en verliest Windtalkers af en toe vaart, maar het viel gelukkig nog wel uit te zitten.

3,0*

Een perfect bewerkte, solide, kitsch en sentimentele oorlogs/buddyfilm, spelend in de tweede wereldoorlog met rassenhaat, oorlogstrauma, liefde, vriendschap tussen mannen, gewetensconflicten en een mengelmoes van etnisch idealisme. De personages werden zwak geportretteerd en het verhaal was lomp, maar de film zat vol prachtige wrede, barre beelden en er waren momenten die je volledig in beroering brachten. Eer, patriottisme, ontploffingen en bloederig geweld zijn John Woo wel toevertrouwd. De cast speelde goed

Er klopt maar heel weinig aan deze film. John Woo wil graag een grootse oorlogsfilm draaien waarin het vooral draait om broederschap, maar Nicholas Cage dacht daar, gezien zijn vele merkwaardige grimassen, duidelijk anders over. Die waant zich in een van zijn vele over-de-top actiefilms. Gelukkig staat daar dan "inspired by true events" op de poster en niet based on. Het idee is leuk, maar Woo had dit veel beter moeten (en kunnen) uitwerken. Het draait voornamelijk om die onbreekbare code, maar deze wordt nergens op beslissende momenten gebruikt. Geen troepenbewegingen of aanvalsplannen, neen, onze vriendelijke Navajo geeft doodleuk coördinaten door voor beschietingen en bombardementen. Is het echt noodzakelijk om daar je code voor te gebruiken? Tussendoor hangt Cage de held op overdreven dramatische wijze. Er is weer eens goed naar Rambo gekeken.

Toch is Windtalkers best vermakelijk. De drakerige jamsessie hadden ze weg mogen laten, maar de actie ziet er heel verzorgd uit. Ook de CGI (de vliegtuigen) ziet er goed uit. Sterke actie dus, erg chaotisch, maar het ziet er authentiek uit. Echt ingaan op Saipan doen we niet, maar de hoofdpersonen maken er een leuk verhaal van. De positieve en negatieve punten houden elkaar aardig in evenwicht.

Veel van verwacht, maar Woo en Cage kunnen me niet overtuigen.

Weinig tot totaal geen spanning. Actie komt als een diarree van granaten en doden over je heen terwijl met het gegeven van de film nauwelijks iets is gedaan.

Navajo-indianen waren net als kleurlingen veelal derderangs en daar wordt hier losjes over heen gefietst.

Het werd zelfs enigszins lachwekkend met al die stuiterende doden alsof ik naar een soort slechte karatefilm uit de 70-er jaren keek.

De slechtste Cage in een spanningsloze film.

Een half puntje erbij voor de Navajogedachte en al die andere onderdrukten.

Toch wel een interessant stukje geschiedenis waar de meeste mensen niets van afwisten/weten. Ik vind het altijd wel een toegevoegde waarde voor dergelijke films. Hij komt vanavond op televisie, dus ik neem hem mooi op zodat ik hem een dezer dagen kan bekijken!

Weer een typische Cage-film.

Een overdreven sentimenteel drama met slow-motion actiescènes en natuurlijk slap en vervelend acteerwerk van Cage.

Voor de liefhebbers een must!

Hoe kan je je nou vervelen bij een oorlogsfilm ???

Verrassend goede oorlogsfilm. Het verhaal is goed (wel iets te lang!), de gevechtsscenes super en de acteurs goed.

Matig. Veel gemaakt sentiment en het verhaal kwam niet lekker uit de verf. Actie was wel voldoende aanwezig, mijn nieuwe geluidsinstallatie heeft flink aan de bak gemoeten.

niet de allerbeste oorlogsfilm, maar wel vrij vermakelijk. De cast acteert naar behoren, en de actie scenes zijn prima in beeld gebracht. Verhaaltechnisch had er meer ingezeten. 3 Sterren.

Helemaal mee eens... al komen de 1 op 1 vechtscènes wel heel erg in scene gezet over. Ik vond dat echt een smet op de hele film

Eigenlijk een typische Cage-film. Geweldige over-the-top momentjes bevat deze film dus genoeg. Een overdosis actie, eigenlijk te veel. Het had wat minder gemogen. Personages gaan dood wanneer het script dat voorschrijft, anders zijn de personages immuun voor kogels. Er zijn inderdaad oorlogsfilms die verhaaltechnisch beter uitgewerkt zijn dan deze, maar het is zeker geen slechte film. Wel een beetje te lang, na een tijdje heb je het wel allemaal gezien. Ik had liever wat meer achtergrond en karakterontwikkeling gezien ipv al die actie. Het kwam echt niet aan op een Jap meer of minder hier.

Eigenlijk wou ik Windtalkers al na een dik half uur afzetten. Toch de moeite genomen om hem uit te kijken. Het basisprincipe om een film te maken over de Navajo-Indianen is niet slecht, maar werd te flauw uitgewerkt. Het begin van de film alleen al. We zien een sneuvelend peloton op de Somlomonseilanden. Erg sentimenteel gebracht met de foute achtergrondmuziek. Eentje overleeft het weliswaar zwaargewond, Joe Enders (Nicolas Cage). Een normaal zou er genoeg van hebben. Hij niet. Hij herstelt op miraculeuze wijze, kan opnieuw lopen en sterker nog: opeens loopt hij een jonge bende recruten los uit het wiel, tja... en dan heb ik het nog niet over de wapperende Amerikaanse vlaggen die voorzl de onpas door het beeld wapperen.

Ook de rol zelf waarover de film draait, de Navajo-Indianen, is erg matig uitgewerkt. Er wordt nogal gewichtig over gedaan, maar nergens wordt het echt duidelijk wat nu eigenlijk het belang ervan was. De film is doorspekt met veel actie en ontploffingen, overdreven heroïek met een sausje übersentimentaliteit. De film kent een te hoog Rambogehalte en de kwaliteit - als die er al was - gaat volledig verloren in de rondvliegende kogels. Weinig emoties en betrokkenheid ook. De (vijandelijke) soldaten zijn kartonnen poppetjes die bij bosjes sneuvelen. Neen, niet goed dus. Nuja, van Woo kon je zoiets wel verwachten natuurlijk. Jammer!

Er is veel gezegd over Cage hier, maar hij is echt absoluut niet het probleem van deze vreselijke film.

Wat een simpel prul.

Zo'n film die ik toch iedere keer weer een kans geef, en toch iedere keer weer hoofdschuddend afzet.

Dit onderwerp, de inzet van Indianen om het afluisteren van radioberichten door de Jappen tegen te gaan, plus het feit dat Saipan aangedaan wordt had een beter lot, cast, verhaal, acteerprestaties en design/stijl verdient. De film verliest zich binnen de eerste minuten al in een soort heroïsch kitsch gebeuren die misschien heel wat lijkt maar waar een ervaren kijker toch door heen prikt. Slow motion in een oorlogsfilm is ver-schi-ke-lijk le-lijk!!! Gewoon niet doen, nooit niet. Geloofwaardig is het ook al niet door hoe soldaten dingen doen, bootcamp en instructieles tactiek kennelijk overgeslagen, en vervolgens worden de kaarten sentiment' en 'drama' te veel getrokken. Het is een overdaad die bijna voor een karikatuur zorgt. Cage met zijn moeilijk kop voorop en straatschoffie Slater erbij. Beach, ook niet vies van een moeilijk hoofd, doet dan nog aardig zijn best net als andere indiaans aandoende acteurs.

Wat verder overblijft is wel een heel doorzicht en voorspelbaar geheel van drama, sentiment, heroïek, vooroordelen en uiteindelijk opoffering. Zoals ik zei, jammer, het onderwerp en locatie had zich prima kunnen lenen voor een geweldige oorlogsfilm. Nu niet het geval, sterker, dit product doet je zeer aan de ogen op enkele oorlogsscenes na, maar helaas heeft de film dan allang verloren.

Nicolas Cage actually learned to speak Najavo fluently for his part, despite the fact that his character in the film does not. Cage later said that he did it to better understand the script, but John Woo maintained that Cage misunderstood the character for which he had been cast.

Windtalkers (2002) - Trivia - IMDb