Sao Du (2013)

Wat ik ervan verwacht had.

Benny Chan is uitermate geschikt voor dit soort werk. Veel verrassingen biedt de film niet voor trouwe HK kijkers, maar voor een slicke actiefilm zit je wel aan het juiste adres.

Koo en Lau overtuigen, maar dat kan ook moeilijk anders gezien hun rollen. Cheung vond ik in de eerste helft de zwakste schakel, maar in het tweede uur krijgt z'n rol een flink zetje en weet hij zich daar aardig aan op te trekken. Verder een typisch politie/mollen verhaaltje, waar HK blijkbaar zo gek op is. Een paar twists om de boel op te leuken, al denk ik niet dat iemand er stijl van achterover zal vallen.

Visueel erg verzorgd. Intro was indrukwekkend, verder vooral de actiescenes die er positief uitspringen. Mooie decors en veel destructief stijlvol geweld. Verder inderdaad wel wat te dramatisch, vooral naar het einde toe, soundtrack incluis. Chan had er beter 15 minuutjes af kunnen snijden en zich iets meer gefocused houden op de actie, drama werkt toch nooit écht goed in dit soort films en zeker niet wanneer het zo aangedikt wordt.

Maar het staat een vermakelijk middagje absoluut niet in de weg. Chan lijkt z'n oudere vorm weer wat teruggevonden te hebben na twee mindere films.

3.5*

Leuke Benny Chan film. Naast de verwachte actie in feite een verhaal over vriendschap. De drama pakte me wel niet echt, maar ik ben wel vrij impressed van de vriendschap van het trio. Ik had over de gehele twee uur wat meer actie verwacht, maar het gebrek aan actie wordt eigenlijk vooral op het einde goed gemaakt. Soundtrack vond ik zeker een meerwaarde. In het begin moest ik er wat inkomen maar gaandeweg kijkt de film vlot weg. De speelduur is wat lang voor een actiefilm maar het verhaal heeft natuurlijk ook tijd nodig om verteld te worden. Ik had zelf niet echt last van de speelduur. Toch dacht ik even na 1u50 zoiets dat de film afgelopen was. De keuze in het midden van de film, waar één van de hoofdrolspelers voorgezet wordt, is zonder twijfel het hoogtepunt van de film al vond ik het best grappig dat Einstein op het einde aan flarden geschoten werd. 3.5*

Drie collega's van de narcotica brigade leiden in Thailand een operatie om de machtige nieuwe drugskoning van de gouden driehoek om te brengen, Eight Faced Buddha genaamd, die Hong Kong met wit poeder overspoelt. De eerste helft was het beste stuk, dat eindigt in grandioze actie. Daarna herneemt het plot vijf jaar later en komen de twists naar boven maar ook de nodige sentimentele pauzes. De vriendschap tussen de drie agenten was een sterk ingebouwd element in de film, en het is dan ook daarrond dat de dramatische momenten om gaan. Het is zeker geen non stop actiefilm, maar wanneer de actie losbarst is het telkens intens. Misschien een klein beetje te lang maar dit was echt wel een vermakelijke film.

Boeiend actie misdaad drama dat ondanks zijn niet geringe lengte vrijwel geen moment verveeld maar ook een aantal keer behoorlijk uit de bocht vliegt.

The White Storm (2013, originele titel Sao Du) vertelt het verhaal van drie gezworen kameraden, nu in dienst bij de recherche te Hong Kong. Één daarvan, So Kin-chow (Louis Koo) werkt al enkele jaren undercover en probeert samen met zijn vrienden de grote Thaise drughandelaar Eight-faced Buddha ten val te brengen. Tegelijkertijd gaat hij steeds meer gebukt onder de stress, zeker als ook nog zijn vrouw zwanger blijkt te zijn.

Geen onaardig uitgangspunt en het minste wat je van the White Storm kan zeggen is dat de film voor het grootste deel erg onderhoudend is. De beelden zijn vaak erg fraai, regisseur Benny Chan (onder andere bekend van Invisible Target, New Police Story, Connected, Call of Heroes en helaas vorig jaar overleden) weet goed de balans te vinden tussen actie en drama en hanteert een vlot en aangenaam tempo en het acteren van de drie hoofdrolspelers, respectievelijk Nick Cheung, Louis Koo en Ching Wan Lau (of Sean Lau) is best sterk.

Het zijn dan ook niet de minsten, al moet ik er wel bij vermelden dat ik Lau in Mad Detective (2007), Overheard (2009) en Call of Heroes (2016) overtuigender vond.

Iets waar wellicht het soms onlogische, met als gevolg enkele wel erg onwaarschijnlijke gebeurtenissen, verhaal debet aan is. Het is allemaal erg vermakelijk, dat geef ik toe, maar iets meer realisme had denk ik toch een betere film opgeleverd. Datzelfde geldt min of meer voor sommige schokkende situaties die wel erg overdreven werden neergezet in mijn beleving, wat meer ingetogen scenes hadden the White Storm waarschijnlijk ook goed gedaan.

Ondanks deze mankementen waren de ruim twee uur toch meer dan de moeite waard, al had er uiteindelijk toch wel wat meer ingezeten.

So-Kin Chow [Louis Koo] is woedend wanneer van hogerhand op het allerlaatste moment wordt besloten dat hij zijn rol als undercover agent in een drugskartel moet verlengen. Zijn vrouw is hoogzwanger en nu moet hij naar Bangkok afreizen omdat hij daar de grootste drugsbaron (en krijgsheer) genaamd Eight-faced Buddha [Hoi-Pang Lo] zou kunnen ontmaskeren. Hij weet zich weliswaar gesteund door zijn collega’s en beste vrienden Ma Ho-tin [Ching Wan Lau] en Cheung Tsz-wai [Nick Cheung]. Maar door een foute beslissing komt één van de mannen om het leven en wordt de operatie beëindigd. Jaren later dient zich een nieuwe kans aan om Eight-Face Buddha op te rollen en wraak te nemen. Stijlvol geregisseerde actiethriller met fraaie cinematografie van Anthony Pun die op exemplarische wijze gebruik maakt van kleur om de dramatiek van de nachtelijke scènes de verhogen. Marc Ma maakt indruk als de onberekenbare Dune Kun en er is een indrukwekkende finale. Enig minpunt is het aangedikte sentiment in de dramatische scènes.