Eliza Graves (2014)

Gisteren gezien hier in Zoetermeer, ik moet zeggen een goede film. Heel goed geacteerd , en een verrassend verhaal gebaseerd op een verhaal van Edgar allan poe.

De film wist me te boeien van begin tot het verrassende einde. van mij 3.5 ster

heerlijke film, weet je te boeien van minuut 1 tot 't eind. heerlijk eind die je niet aan ziet komen

Op zich best een leuk verhaal met een paar goed gevonden en mooi uitgewerkte twists en details er in. Maar de manier waarop het verteld wordt vond ik nogal slaapverwekkend. Wat daar niet bij helpt is dat de beelden nogal onderbelicht en bruinzwart zijn.

Ben Kingsley en Michael Caine doen maar weinig opzienbarends. Net als Kate Beckinsale eigenlijk. Aan Jim Sturgess de eer om de film te redden kennelijk - hij heeft ook verreweg het meeste screentime, maar ook daarmee niet echt iets indrukwekkends.

Jammer, ik had er meer van verwacht.

Leuke vermakelijke film met mooi acteerwerk van alle acteurs...

Leuk verhaal met een paar kleine verrassingen.

Beckinsale heeft bij mij altijd een pluspunt....goddelijke vrouw!!!

Een kostuumthriller in een gesticht.

De film, gebaseerd op een verhaal van Edgar Allen Poe, begint sfeervol maar naar het einde toe duurde de film naar mijn mening iets te lang tot de ontknoping.

Brad Anderson de man van The Machinist neemt deze film voor zijn rekening. Een op het eerste oog pretentieuze plaat met een veel belovend begin en sterke eerste helft. Maar waar ging het fout, ik weet het niet. De tweede helft na de onthulling van feiten is een beetje een standaard gegeven aan het worden bol van clichés en quasi geestesziekte taferelen die totaal niet boeien. De plotwending komt niet als een verrassing en het zakt als een dertien in een dozijn in mekaar. Echt jammer van een film die sterk begint maar radicaal verzwakt.

een thriller dat geen thriller is maar neigt naar drama !

Als thriller mist het de spanningsboog die je als kijker moet voelen van begin tot eind maar halverwege verdwijnt het als sneeuw voor de zon.

Aan het script ligt het niet, ook niet aan de setting, een psychiatrische inrichting vol met 'gekken' in the middle of nowhere, omgeven door een groot bos. Nee het ligt aan de regisseur die althans in deze film geen raad weet hoe hij de acteurs ( indrukwekkende cast overigens) een duister kant van zijn of haar personages gestalte wist te geven. Mickey Finn bij uitstek verdiende het om een demonische inktzwart karakter te hebben maar jammer genoeg komt hij over als een klein naargeestig crimineel. Veel patienten gedragen zich vrij normaal overigens.

Wil je toch van deze film genieten dan moet je het woord ' thriller' vergeten en onbevangen kijken naar klasse acteurs zoals Ben Kingsley, Michael Caine, Jim Sturgess en Kate Beckinsale

Mocht Brad Anderson een soortgelijke film maken dan raad ik hem aan om Anthony Hopkins te bellen ( of te casten ) en te vragen naar diens rol als Hannibal Lector. Wat een heerlijk gestoord personage was dat, je had enige sympathie voor hem maar was vooral zeer angstaanjagend.

Sterke thriller. De film komt langzaam op gang, maar pakt je al snel bij de hand en neemt je vervolgens mee in broeierig, donker en spannend verhaal. De sfeer wordt prima neergezet. Het verhaal kent wat wendingen. De een zie je aankomen, maar met name het slot niet en is erg sterk gevonden. Kingsley en Sturgess stelen de show. Prima verfilming van een boek van Edgar Alan Poe. 3.5/4.0

Eerste 3/4 van de film is wel interessant, daarna volgen er echter teveel cliches en als je denkt dat het voorbij is wordt er nog een totaal debiele plot twist tegenaan gegooid. Een van de slechtste films van het jaar.

Stonehearst Asylum

Een uitwerking van Poe's roman. Nu ben ik niet heel erg bekend met de bron van deze film, maar lovende woorden over het boek gaven mij hoge verwachtingen. Misschien is de film daarom wel een beetje teleurstellend. Hoge verwachtingen, wat lagere prestaties...

Het verhaal is vrij dun. De dubbelzinnigheid straalt er vanaf. Een psychiatrische inrichting is de beste plek om je kijkers in het ootje te nemen. Zaak is alleen om de wending totaal onverwacht te maken (denk aan Shutter Island, je voelt hem aankomen, maar wát is de grote vraag). Hier ligt die twist er aardig bovenop. Ondanks het einde, waar ik het continu over heb, is de opbouw daar naartoe behoorlijk vermakelijk. Erg speciaal is het niet, maar leuk is het zeker. De romance in de film is er leuk doorheen gewerkt en geeft je nog een zekere feelgood factor.

De acteerprestaties zijn eigenlijk best goed op orde. Jim Sturgess speelt op maat. Oké het kan beter, maar slecht is het allerminst. Kate Beckinsale speelt een treetje hoger. Dat straalt ze duidelijk uit op Sturgess die in de scènes met haar een stuk beter is dan als hij met Ben Kingsley speelt. Kingsley zet een dijk van een rol neer. Jammer dat hij Sturgess niet net als Beckinsale hoger op weet te tillen. Verder zijn alle geestelijk gestoorden met zekere hilariteit neergezet, al zijn er niet echt noemenswaardige prestaties bij.

De sfeer zit er goed in in de film. Het typisch 18e/19e eeuwse sfeertje wordt goed nagebootst. De authenticiteit die het hele gesticht, maar ook de klederdracht, uitstraalt is erg sterk gedaan. Weinig poespas en gewoon klassiek filmwerk maken het geheel aangenaam om naar te kijken.

Stonehearst Asylum is een vermakelijk werk, al zitten er een paar hiaten in het verhaal. Hiermee verliest de film dan ook wat puntjes, waardoor het net onder het gemiddelde zakt.

2.5*

Anderson is een zekerheidje.

Jammer dat deze film alweer landelijk na een week uit de bioscoop was. Wie verzint het ook. Anyway, dan maar op de makkelijke manier.

Eliza Graves is een film die het vooral van de sfeer moet hebben. Komt misschien ook omdat ik de trailer al half gezien had en daar de hele premisse al in gespoilered wordt (ook al zoiets), maar het plotverloop is verder redelijk voorspelbaar.

Gelukkig zijn de personages en de sfeerzetting dat niet. Het gekkenhuis eind 19e eeuw is een geweldige setting, de acteurs maken er verder een leuke bende van. Duistere romantiek aangevuld met Poe madness, dit alles in perfecte banene geleid door Anderson. Visueel stijlvol en warm, erg sterke soundtrack (ook al een zekerheid bij Anderson films) en ondanks dat de film weinig verrassingen herbergt blijft het toch boeien tot het eind.

Geef 100 keer liever m'n geld aan deze film dan aan de zoveelste Nolan failure, jammer genoeg is die keuze er niet altijd. Vervelende bioscopen.

Dikke 3.5*

De film liet me teleurgesteld achter. Dun, vlak, geeft veel te snel informatie weg,

en faalt als een thriller. Om vervolgens af te sluiten met een cliché-twist.

Stereotype, geforceerde drama, geen overtuigende liefde.

Kingsley presteert prima, al kennen we dit soort rollen natuurlijk al lang van hem.

Ik kom niet verder dan twee sterren. *2.0

“The satisfaction of helping those in hell.

See, of all the afflictions, I can think of none more, more cruel than madness, sir.

See, it robs a man of his reason, his dignity, his very soul.

And it does so, so slowly, without the remorse of death.”

Kan je je Ben Kingsley nog herinneren in “Shutter Island” waar hij in een witte overjas een psychiatrische instelling leidde ? In “Stonehearst Asylum” heeft hij weer die witte overjas uit de kleerkast gehaald en kijkt hij weer peinzend voor zich uit terwijl hij al lurkend aan een pijp een retoriek afsteekt over de revolutionaire methode die hij toepast op psychiatrische patiënten. Een verhaal dat gebaseerd is op het kortverhaal “The System of Doctor Tarr and Professor Fether” uit 1845 van de oppermeester der griezelverhalen, Edgar Allan Poe. Deze grootmeester van het lugubere en macabere waarbij de donkere krochten in de menselijke ziel en oerangsten als fundament dienen, situeerde dit verhaal toentertijd in het zuiden van Frankrijk. Een instelling hield er een niet alledaagse manier op na om geïnterneerden te behandelen. In plaats van ze op te sluiten, liet men de patiënten zich verder inleven in hun waanbeelden en waanzin.

Recensie Stonehearst Asylum

Fijn.

Beetje uit het niets in de bios beland lijkt het wel. Anderson verdient dat wel.

Het is dan ook een prima film weer van hem. Sfeer, setting, cast het is weer allen dik in orde. Ergens wat gek om Kingsley in een zelfde soort rol te zien als in Shutter Island. Hoewel uiteindelijk wel anders natuurlijk. Daar ligt waarschijnlijk ook een beetje het probleem waarom een film als deze weinig potten breekt. Je hebt, wil je echt momentum pakken, toch een wat hipper onderwerp nodig of je moet 1 echte big name actor aan je binden. Want eigenlijk vond ik deze film beter in elk aspect dan Shutter Island maar zonder een Dicaprio en from the director of Goodfellas heb je toch wat achterstand bij de box office.

Wat ik vooral fijner vond dan die andere film, is dat de twist vrij snel word vrijgegeven maar de film het daar ook bij laat. Het is niet uiteindelijk weer zus of zo. Afgezien van het allereinde. Maar dat was een leuk onschuldig twistje vond ik. Nergens van die Sixth Sense achtige dingen. Waardoor je veel meer van de sfeer kon genieten.

Anderson zet het genre niet op zijn kop. Maar laat weer eens zien dat hij een vakman is.

3.5 sterren.

Niet al te bijzonder filmpje. Anderson weet wel een aardig sfeertje neer te zetten, de setting is altijd wel leuk, en audiovisueel is het allemaal wel oke, maar nergens raakt de film op een hoger niveau. Het is natuurlijk ook lastig om nog eens iets aparts met zo'n onderwerp te doen, maar deze uitwerking is ook al zo oud als de weg naar Rome. De hoofdrolspeler blijkt zelf op het einde maar weer eens gek te zijn... tsja...

2.5*

Een aanrader omdat de film een leuk apart en onverwacht einde heeft, het acteerwerk is goed, de sfeer van de film is goed en geeft je een gevoel dat je er zelf in meespeeld. Je kan jezelf indentificeren met alle personages waardoor je niet echt een voorkeur hebt voor de hoofdrolspeler. Hierdoor kan je de film uit elk perspectief zien van alle spelers en apart van elke speler een mening vormen.

Als je de verfilming van een boek van Edgar Allen Poe bekijkt moet je twee dingen voor ogen houden dat je een filosofisch-psychisch drama voorgeschoteld krijgt én dat het boek veelvoudig waard is dan het scenario en de prent achteraf. Hoe meesterlijk ook bewerkt maar Poe is een doorgedreven psychiater van personen en hun afwijkingen.

En wie Poe kent weet dat alles draait rond een uitgekiende sfeer tot in het diepste, wat spijtig genoeg niet altijd in beelden is uit te leggen. Zeker niet in dit verhaal dat vrij onwaarschijnlijk overkwam. En heel zeker niet in het over de heuvels getilde slot.

Hoe stevig en uitstekend ook de cast, ook regisseur Brad Anderson haalde het beste uit zijn kunnen maar in dit geval niet het onderste uit de kan. Eliza Graves moest als actrice de film overeind houden.

Ook al vond ik deze film uitstekend, velen zullen zich in zulke verhalen zeker niet thuisvoelen en is de film niet geschikt voor een breed publiek. Het bleef gewoon op de vlakte en angst werd me nooit aangevoeld. Spijtig dat men het een thriller noemde.

Maar toch voor de liefhebbers van psyche, vooral drama een sterke aanrader.

Hoe gek ook voor mij scoort deze film een 4,0 punten.

Jammer dat de clou veel te snel komt en er daarna niets meer gebeurd. Daarnaast is het verhaal veel te braaf. Beckensale doet het niet onaardig maar Kingsley geeft de film body, jammer dat Caine een nietszeggende rol heeft. De sfeer en setting is aardig en Kingsley redt de film die verder veel te slap is.

Ik weet niet of de regisseur de verfilming van het boek trouw gevolgd heeft, maar indien wel dan is het niet aan te raden het boek eerst te lezen alvorens je de film bekijkt, want dan is het uitstekende en verrassende einde van de film al verklapt. Buiten dat vond ik dit verder een zeer genietbare film, het eind 19e eeuw sfeertje werd zeer mooi weergegeven en de acteurs deden het verder uitstekend. En ja, Kate Beckinsale schijnt wel geknipt te zijn voor dit soort kostuumfilms. Ik kende haar eigenlijk hoofdzakelijk van de Shakespeare verfilming "Much Ado About Nothing" uit 1993, waarin zij door haar schoonheid voor mij een ware lust voor het oog was.

4,0*

Erg sfeervolle thriller, die vooral goed gebruik weet te maken van de geweldige setting waar het verhaal zich afspeelt.

Ik houd wel van films over gekken en gekkenhuizen. Eliza Graves heeft zo op het eerste oog niet veel nieuws onder te zon te bieden, maar is erg sfeervol en kent leuke, gekke personages. De cast is ook prima op dreef en doet wat het moet doen.

Ook de soundtrack mag er zijn. Verhaaltechnisch zijn er een paar wendingen, die ietwat voorspelbaar zijn, maar vooral de afloop met dikke knipoog, kon ik erg waarderen. Erg vermakelijk, leuke uitwerking en een fijne regie zorgen ervoor dat dit filmpje boven de middelmaat uitstijgt.

3,5* dik

Niet gek deze film . Sfeervolle thriller met twist in een gekkenhuis. Vrij klassiek en moet het vooral hebben van het acteerwerk. Het schiet op geen enkel vlak ergens uit en blijft vrij netjes en politiek correct ondanks je met een bont allegaartje aan gestoorden hebt te maken; de film probeert zeker een breed publiek aan te spreken. Goed ingeblikt zonder meer.

Heb een zwak voor dit soort films, ook al is de truc wel vaker uitgehaald. De setting en sfeer bevallen me prima, leuke personages en het idee van de omgedraaide rollen (wie is er nu gek bezig eigenlijk) is goed uitgevoerd.

Gebaseerd op een kort verhaal van Edgar Allan Poe, The System Of Doctor Tarr And Professor Fether. Prima gotische thriller, met een lekker naargeestig sfeertje, fraaie decors en een eersteklas cast. Vooral Ben Kingsley krijgt weer eens de kans om volledig los te gaan. Het sterke script, dat vol verrassingen zit, helpt de boel ook flink op weg. Regisseur Brad Anderson komt op mij vaak over als een klusjesman die van alles aanpakt om de schoorsteen te laten roken, maar hier levert hij toch wel prima werk af.

Bovengemiddelde gekkenhuisfilm waarbij vooral het verhaal en de daarin verweven plotwendingen uitblinken. Meestal ben ik geen liefhebber van het type film dat je voortdurend op het verkeerde been zet, maar in dit geval is de uitvoering heel secuur en geloofwaardig gebracht. De premisse werpt bovendien een interessante discussie op: hoe gaan we om met geesteszieken en wat zegt dit over ons als samenleving? In dit subgenre is de locatie van groot belang en ik heb de indruk dat men daarin iets te ver doorgeschoten is. Het ziet er allemaal te gemaakt uit (te groots, te afgelegen) en dat geldt ook voor de nevenpersonages die niet ontsnappen aan het clichébeeld dat men van psychiatrische patiënten heeft. Ondanks het sterke script zijn het dergelijke randfactoren die de film als geheel minder geloofwaardig maken. Gelukkig redt de verrassende ontknoping nog voor een deel de meubelen.

Kortom, zeker niet de beste in het genre, maar wel één die het kijken waard is en dat wil tegenwoordig al veel zeggen.

Een goede thriller/horror film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Jim Sturgess, David Thewlis, Brendan Gleeson,

Ben Kingsley en Michael Caine...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Mooi kostuums...

Interessante en geslaagde film. Eliza Graves is een degelijke thriller met een vleugje horror. De film weet te verrassen en de kijker een aantal keer op het verkeerde been te zetten. Het altijd sfeervolle Victoriaanse Engeland dat verweven is met Gotische architectuur, weet te overtuigen. De locatie, een psychiatrische instelling, wordt prachtig weergegeven. Regisseur Brad Anderson is wederom succesvol, hij weet precies wat hij moet doen. Anderson heeft een indrukwekkend CV waar tv series zoals The Wire en Boardwalk Empire niet ontbreken. The Call, Transsiberian en The Machinist zijn geslaagde films van Anderson.

Rijk gevulde cast met een hoop bekende namen. Jim Sturgess speelt top, zonder twijfel. Een interessante rol voor Sturgess die hij bewonderenswaardig weet in te vullen. Hij speelt een arts die op het eerste gezicht heel gewoon lijkt. Dankzij de inspanningen van Sturgess is het niet moeilijk om snel sympathie met zijn personage te krijgen. Kate Beckinsale acteert net zo goed als Sturgess. Er is een fijne chemie tussen de twee. Net als het personage van Sturgess is het personage van Beckinsale mysterieus en blijkt er een hoop schuil te gaan achter het mooie gezicht. Beckinsale laat wederom zien dat zij een van de betere actrices van het moment is. Ook lof voor Ben Kingsley die een prachtig personage speelt. Hij weet op uitstekende wijze zowel een gek als een normaal mens te spelen. Zijn gedaanteverwisselingen zijn amuserend.

Eliza Graves is een film die mij volledig voorbij is gegaan na de release. Gelukkig kwam ik deze avondvulling per toeval tegen. Eliza Graves is een verzorgde film. Van A tot Z zit het prima in elkaar. Van kostuums tot muziek, het klopt allemaal. Ik moet alleen wel zeggen dat een aantal scènes over de top zijn. Die maken de film er niet realistischer op. Tevens worden de thriller elementen zwakker naarmate de film vordert. Ik heb me prima kunnen vermaken met deze film.

4*

Aardige film over een jonge dokter die in een gesticht arriveert waar het er vreemd aan toe gaat. Een leuk gegeven dat ook redelijk uitgewerkt maar nergens echt spannend wordt (daarvoor is de toon wat onevenwichtig). Mooi aangekleed en sfeervol in beeld gebracht allemaal.

Prima thriller met een (wederom) buitenaardse Kingsley. Eerste half uur is uiterst sfeervol met een naargeestig sfeertje, maar helaas houdt het dit niet vast en neemt een licht komische noot de boventoon. Sonde. Door toedoen van enkele twistjes blijft het geheel onderhoudend, maar haalt het nergens het niveau van het begin. De laatste twist zag ik dan weer niet aankomen.

3*.

“You're mad!”

“We're all mad Dr. Newgate. Some are simply not mad enough to admit it.”

Wie zijn er gekker? De psychiatrische patiënten die worden onderworpen aan verschrikkelijke experimenten en normaal willen leven (ook al blijven ze gek natuurlijk). Of de behandelend artsen die de experimenten uitvoeren omdat ze denken dat het de patiënten helpt (het is 1899). Eliza Graves werpt een aardig dilemma op, ook al weet je het antwoord eigenlijk al. Want aan beide kanten gaat er behoorlijk wat mis (zowel in de uitvoering als in het hoofd).

Eliza Graves heeft in het begin een heerlijk naargeestige en donker sfeer, maar nadat de film zich verplaats naar het Asylum wordt het ook wat potsierlijk. Je weet vaak niet of je om een scene moet gruwelen of lachen, of allebei. IJzersterke acteerprestaties van Beckinsale, Kingsley, Caine en Sturgess, die de film echt naar een hoger niveau tillen. Met op het laatst nog een aardige plottwist. Dat zo’n donkere en ijzingwekkende film eindigt met een mooie boodschap over de liefde tussen twee psychiatrische patiënten getuigd in ieder geval van lef.

Redelijke film maar lang onthouden zal ik Eliza Graves niet, daarvoor is het plot niet sterk genoeg. Het kan qua plot kwalitatief absoluut niet tippen aan een film als Shutter Island (2010) . Het cliché en feelgood einde met de grote plottwist is een grote misser in mijn ogen.

Ik heb de film echter toch met drieënhalve ster beoordeeld, de sfeer tijdens de gehele film was ontzettend sterk waardoor de inrichting erg tot de verbeelding sprak. Daarnaast deed de cast het erg goed.

Geen topper maar voor een eenmalige kijkbeurt de moeite waard.