Eliza Graves (2014)

De nieuwe film van Brad Anderson waarvan deze week de opnames zijn begonnen.

Ben ik toch wel benieuwd naar. Alhoewel het verhaal (en de poster) meer neigen naar een horrorverhaal blijkt het een thriller te zijn.

Ook rollen voor Ben Kingsley, Brendan Gleeson, Fiona Shaw en Christa Campbell.

Anderson na Session 9 en The Machinist weer de psychiatrische / psychologische kant op...?

kom maar op

Het plot klinkt wel te debiel voor woorden, maar wie weet maakt hij er iets leuks van.

Blijkt volgens Imdb gebaseerd te zijn op een kortverhaal van Edgar Allan Poe, dus misschien toch niet zo'n debiele plot... ?

Voor Beckinsale maak ik altijd graag een filmavondje vrij,de rest van de cast is ook niet verkeerd.

Ik sla de trailer over maar ik heb er wel vast zin an.

Vanaf 23 oktober in de bioscoop (eOne)

Deze poster hier op MM is ieder geval beter dan de poster die je overal ziet. Lijkt het net op een B-film.

Gisteren gezien hier in Zoetermeer, ik moet zeggen een goede film. Heel goed geacteerd , en een verrassend verhaal gebaseerd op een verhaal van Edgar allan poe.

De film wist me te boeien van begin tot het verrassende einde. van mij 3.5 ster

heerlijke film, weet je te boeien van minuut 1 tot 't eind. heerlijk eind die je niet aan ziet komen

Op zich best een leuk verhaal met een paar goed gevonden en mooi uitgewerkte twists en details er in. Maar de manier waarop het verteld wordt vond ik nogal slaapverwekkend. Wat daar niet bij helpt is dat de beelden nogal onderbelicht en bruinzwart zijn.

Ben Kingsley en Michael Caine doen maar weinig opzienbarends. Net als Kate Beckinsale eigenlijk. Aan Jim Sturgess de eer om de film te redden kennelijk - hij heeft ook verreweg het meeste screentime, maar ook daarmee niet echt iets indrukwekkends.

Jammer, ik had er meer van verwacht.

Onverwacht bekeken en hij stond mij aan. Goede opbouw van de film. Acteurs deden hun job goed. Het decor was mooi en een goed einde.

Leuke vermakelijke film met mooi acteerwerk van alle acteurs...

Leuk verhaal met een paar kleine verrassingen.

Beckinsale heeft bij mij altijd een pluspunt....goddelijke vrouw!!!

Een kostuumthriller in een gesticht.

De film, gebaseerd op een verhaal van Edgar Allen Poe, begint sfeervol maar naar het einde toe duurde de film naar mijn mening iets te lang tot de ontknoping.

Brad Anderson de man van The Machinist neemt deze film voor zijn rekening. Een op het eerste oog pretentieuze plaat met een veel belovend begin en sterke eerste helft. Maar waar ging het fout, ik weet het niet. De tweede helft na de onthulling van feiten is een beetje een standaard gegeven aan het worden bol van clichés en quasi geestesziekte taferelen die totaal niet boeien. De plotwending komt niet als een verrassing en het zakt als een dertien in een dozijn in mekaar. Echt jammer van een film die sterk begint maar radicaal verzwakt.

een thriller dat geen thriller is maar neigt naar drama !

Als thriller mist het de spanningsboog die je als kijker moet voelen van begin tot eind maar halverwege verdwijnt het als sneeuw voor de zon.

Aan het script ligt het niet, ook niet aan de setting, een psychiatrische inrichting vol met 'gekken' in the middle of nowhere, omgeven door een groot bos. Nee het ligt aan de regisseur die althans in deze film geen raad weet hoe hij de acteurs ( indrukwekkende cast overigens) een duister kant van zijn of haar personages gestalte wist te geven. Mickey Finn bij uitstek verdiende het om een demonische inktzwart karakter te hebben maar jammer genoeg komt hij over als een klein naargeestig crimineel. Veel patienten gedragen zich vrij normaal overigens.

Wil je toch van deze film genieten dan moet je het woord ' thriller' vergeten en onbevangen kijken naar klasse acteurs zoals Ben Kingsley, Michael Caine, Jim Sturgess en Kate Beckinsale

Mocht Brad Anderson een soortgelijke film maken dan raad ik hem aan om Anthony Hopkins te bellen ( of te casten ) en te vragen naar diens rol als Hannibal Lector. Wat een heerlijk gestoord personage was dat, je had enige sympathie voor hem maar was vooral zeer angstaanjagend.

Een sfeervolle, lugubere, raadselachtige gothic thriller, die zich afspeelde in 1899 in een voor de buitenwereld afgelegen psychiatrisch instituut (of gekkenhuis), met een aantal onverwachte plotwendingen. De film was sfeervol gefotografeerd, de spanning broeierig en de sfeer warrig. Geestelijke gezondheidsproblemen en de behandeling daarvan (in het verleden op een onmenselijke wijze) maakten het mysterieuze plot interessant. De cast speelde geweldig goed.

Sterke thriller. De film komt langzaam op gang, maar pakt je al snel bij de hand en neemt je vervolgens mee in broeierig, donker en spannend verhaal. De sfeer wordt prima neergezet. Het verhaal kent wat wendingen. De een zie je aankomen, maar met name het slot niet en is erg sterk gevonden. Kingsley en Sturgess stelen de show. Prima verfilming van een boek van Edgar Alan Poe. 3.5/4.0

Aardige film, in het begin zeer traag van opbouw, na een half uurtje begint het wat interessanter te worden. Je kunt niet echt van een thriller spreken. Het is allemaal wat matjes. Decors zijn aardig, acteerprestaties voldoende om hem te blijven uitkijken.

Kate Beckinsale is zeker niet verkeerd.. Haha

Vond dit niet echt een thriller maar een soort verengt dramaatje, waarin niet erg diep in wordt gegaan op de karakters. Wel een zeer bijzondere setting. aardig einde.

Eerste 3/4 van de film is wel interessant, daarna volgen er echter teveel cliches en als je denkt dat het voorbij is wordt er nog een totaal debiele plot twist tegenaan gegooid. Een van de slechtste films van het jaar.

Hele aardig film hoor, toch wel aanrader

Stonehearst Asylum

Een uitwerking van Poe's roman. Nu ben ik niet heel erg bekend met de bron van deze film, maar lovende woorden over het boek gaven mij hoge verwachtingen. Misschien is de film daarom wel een beetje teleurstellend. Hoge verwachtingen, wat lagere prestaties...

Het verhaal is vrij dun. De dubbelzinnigheid straalt er vanaf. Een psychiatrische inrichting is de beste plek om je kijkers in het ootje te nemen. Zaak is alleen om de wending totaal onverwacht te maken (denk aan Shutter Island, je voelt hem aankomen, maar wát is de grote vraag). Hier ligt die twist er aardig bovenop. Ondanks het einde, waar ik het continu over heb, is de opbouw daar naartoe behoorlijk vermakelijk. Erg speciaal is het niet, maar leuk is het zeker. De romance in de film is er leuk doorheen gewerkt en geeft je nog een zekere feelgood factor.

De acteerprestaties zijn eigenlijk best goed op orde. Jim Sturgess speelt op maat. Oké het kan beter, maar slecht is het allerminst. Kate Beckinsale speelt een treetje hoger. Dat straalt ze duidelijk uit op Sturgess die in de scènes met haar een stuk beter is dan als hij met Ben Kingsley speelt. Kingsley zet een dijk van een rol neer. Jammer dat hij Sturgess niet net als Beckinsale hoger op weet te tillen. Verder zijn alle geestelijk gestoorden met zekere hilariteit neergezet, al zijn er niet echt noemenswaardige prestaties bij.

De sfeer zit er goed in in de film. Het typisch 18e/19e eeuwse sfeertje wordt goed nagebootst. De authenticiteit die het hele gesticht, maar ook de klederdracht, uitstraalt is erg sterk gedaan. Weinig poespas en gewoon klassiek filmwerk maken het geheel aangenaam om naar te kijken.

Stonehearst Asylum is een vermakelijk werk, al zitten er een paar hiaten in het verhaal. Hiermee verliest de film dan ook wat puntjes, waardoor het net onder het gemiddelde zakt.

2.5*

Fijne verfilming van een Poe- verhaal. Sfeervol weergeven al word het nergens echt spannend. Kende kate Beckinsale eigenlijk alleen maar van films als VanHelsing enz. Maar hier laat ze toch wel meer acteer- presaties zien. Wat zeker een pluspunt is!! Ze blijft een heerlijke vrouw om naar te kijken.

Anderson is een zekerheidje.

Jammer dat deze film alweer landelijk na een week uit de bioscoop was. Wie verzint het ook. Anyway, dan maar op de makkelijke manier.

Eliza Graves is een film die het vooral van de sfeer moet hebben. Komt misschien ook omdat ik de trailer al half gezien had en daar de hele premisse al in gespoilered wordt (ook al zoiets), maar het plotverloop is verder redelijk voorspelbaar.

Gelukkig zijn de personages en de sfeerzetting dat niet. Het gekkenhuis eind 19e eeuw is een geweldige setting, de acteurs maken er verder een leuke bende van. Duistere romantiek aangevuld met Poe madness, dit alles in perfecte banene geleid door Anderson. Visueel stijlvol en warm, erg sterke soundtrack (ook al een zekerheid bij Anderson films) en ondanks dat de film weinig verrassingen herbergt blijft het toch boeien tot het eind.

Geef 100 keer liever m'n geld aan deze film dan aan de zoveelste Nolan failure, jammer genoeg is die keuze er niet altijd. Vervelende bioscopen.

Dikke 3.5*

De film liet me teleurgesteld achter. Dun, vlak, geeft veel te snel informatie weg,

en faalt als een thriller. Om vervolgens af te sluiten met een cliché-twist.

Stereotype, geforceerde drama, geen overtuigende liefde.

Kingsley presteert prima, al kennen we dit soort rollen natuurlijk al lang van hem.

Ik kom niet verder dan twee sterren. *2.0

“The satisfaction of helping those in hell.

See, of all the afflictions, I can think of none more, more cruel than madness, sir.

See, it robs a man of his reason, his dignity, his very soul.

And it does so, so slowly, without the remorse of death.”

Kan je je Ben Kingsley nog herinneren in “Shutter Island” waar hij in een witte overjas een psychiatrische instelling leidde ? In “Stonehearst Asylum” heeft hij weer die witte overjas uit de kleerkast gehaald en kijkt hij weer peinzend voor zich uit terwijl hij al lurkend aan een pijp een retoriek afsteekt over de revolutionaire methode die hij toepast op psychiatrische patiënten. Een verhaal dat gebaseerd is op het kortverhaal “The System of Doctor Tarr and Professor Fether” uit 1845 van de oppermeester der griezelverhalen, Edgar Allan Poe. Deze grootmeester van het lugubere en macabere waarbij de donkere krochten in de menselijke ziel en oerangsten als fundament dienen, situeerde dit verhaal toentertijd in het zuiden van Frankrijk. Een instelling hield er een niet alledaagse manier op na om geïnterneerden te behandelen. In plaats van ze op te sluiten, liet men de patiënten zich verder inleven in hun waanbeelden en waanzin.

Recensie Stonehearst Asylum

Fijn.

Beetje uit het niets in de bios beland lijkt het wel. Anderson verdient dat wel.

Het is dan ook een prima film weer van hem. Sfeer, setting, cast het is weer allen dik in orde. Ergens wat gek om Kingsley in een zelfde soort rol te zien als in Shutter Island. Hoewel uiteindelijk wel anders natuurlijk. Daar ligt waarschijnlijk ook een beetje het probleem waarom een film als deze weinig potten breekt. Je hebt, wil je echt momentum pakken, toch een wat hipper onderwerp nodig of je moet 1 echte big name actor aan je binden. Want eigenlijk vond ik deze film beter in elk aspect dan Shutter Island maar zonder een Dicaprio en from the director of Goodfellas heb je toch wat achterstand bij de box office.

Wat ik vooral fijner vond dan die andere film, is dat de twist vrij snel word vrijgegeven maar de film het daar ook bij laat. Het is niet uiteindelijk weer zus of zo. Afgezien van het allereinde. Maar dat was een leuk onschuldig twistje vond ik. Nergens van die Sixth Sense achtige dingen. Waardoor je veel meer van de sfeer kon genieten.

Anderson zet het genre niet op zijn kop. Maar laat weer eens zien dat hij een vakman is.

3.5 sterren.

Niet al te bijzonder filmpje. Anderson weet wel een aardig sfeertje neer te zetten, de setting is altijd wel leuk, en audiovisueel is het allemaal wel oke, maar nergens raakt de film op een hoger niveau. Het is natuurlijk ook lastig om nog eens iets aparts met zo'n onderwerp te doen, maar deze uitwerking is ook al zo oud als de weg naar Rome. De hoofdrolspeler blijkt zelf op het einde maar weer eens gek te zijn... tsja...

2.5*