Bianca Come il Latte, Rossa Come il Sangue (2013)

Bianca Come il Latte, Rossa Come il Sangue

Fijne feel good film over een moeilijk onderwerp. Veel mensen zullen problemen hebben met de bijna luchtige sfeer, maar mij stoorde het geen moment. Want de zwaarte van leukemie wordt niet gebagatelliseerd, en daarnaast ligt de focus ook meer op Leo en zijn lange weg naar volwassenheid. Vooral de band tussen Leo en Silvia is sterk uitgewerkt, en de jonge acteurs hebben ook een leuke chemie. Daarnaast is dit echt een Italiaanse film, met veel emotie, grootse gebaren, en een bepaalde opgewektheid waar ik altijd vrolijk van word.

Coming of age film op zijn italiaans, vooral leuk voor pubers. In de boekenwereld is er een term voor dit genre: young adult. Toch valt er voor vowassenen ook plezier aan deze film te beleven. De snelheid van de montage, het enthousiaste spel en de mooie vormgeving geven zelfs de grootste cynicus een oppepper. Het verhaal heeft verder weinig om het lijf. En zet het geluid niet te hard: Italianen en popmuziek, het is en blijft een noodlottige combinatie.

Op momenten wel ontroerend, ook over de lengte wel vermakelijk en erg sympathiek met leuke personages. Maar ook te vaak is de film onevenwichtig. Dan weer zwaar drama, dan weer veel te melige humor die je helemaal uit die sfeer haalt. Die twee uitersten passen niet en botsen ook gewoon wat maakt dat de film nooit heel goed kan worden omdat je steeds uit de film wordt gehaald, en dan vooral uit de dramakant. Die mag op momenten best licht zijn, maar niet met simpele infantiele humor (steeds te laat in de klas, dat soort ongein). Maar over het geheel wel een voldoende want het is al met al wel sfeervol met soms mooie plaatjes en geinige Italiaans popmuziek. 3,5*.