But I'm a Cheerleader (1999)

Ehm... beetje baggerfilm... maar... soms zat er een goed puntje in... de muziek op sommige stukken en het filmen van de lesbische scene.

Toch jammer... had meer kunnen zijn voor een comedy. Ben ook geen fan van de hoofdactrice.

Dit moet 's werelds slechtste film zijn! Om wat draait deze film?? Dat ik daar mijn tijd aan verspilt heb!

Ik heb me echt rot gelachen! Erg stereotyp allemaal, maar o zo leuk! Vooral de homootjes deden het bij mij erg goed. Diepgang hoef je niet te verwachten, maar humor ech wel!

De romantiek pakte me ook wel, vooral door het contrast met het bijna absurde EO milieu.

Great!

Clea is altijd leuk....verhaal is erg leuk als je de achterliggende gedachte begrijpt!

En zoiets gebeurt echt:

FOK.nl / Nieuws / Zestienjarige wordt naar anti-homokamp gestuurd - frontpage.fok.nl

Ik snap niet echt waarom ze deze film hebben gemaakt. Standaardkomedie met een belachelijk verhaal.

Slaat nergens op maar kijkt wel lekker weg 2.5*

heel raar verhaal, slaat eigenlijk helemaal nergens op.

natasha lyone vind ik stom, maar Clea duvall is wel leuk.

apparte met een verhaal wat inderdaad nergens op slaat.

2

hahaha, wat een hilarisch verhaal

true directions, jaaa, ik gooi mijn eventuele homoseksuele kinderen later ook in een kamp nee, dat zou ik nooit doen, maar opzich geloof ik nog bijna dat ze hier en daar in de wereld gek genoeg zijn om zo'n kamp te stichten....

als je even verder denkt kan je het ook linken aan een belangrijkere boodschap.

nah, vooral erg grappig, maar verwacht er niet te veel van verder.

Grappige film maar that's it 2*

Afgezien van het het vreselijke plot (hoe verzin je het? ) en de vele foute stereotypes vond ik dit wel een geinig filmpje. Tenminste, het wordt allemaal zo overdreven gebracht dat er zo nu en dan nog wel een glimlachje af kon bij mij.

2 sterren

Je haalt het gewoon uit de werkelijkheid. In de VS bestaan echt van dat soort "kampen". Was een paar jaar geleden nog een enorme rel over.

Pfff, dat dat anno 2009 nog steeds kan zeg. Belachelijk gewoon! Ouders die hun kind daar naartoe sturen moeten eerst zichzelf eens na laten kijken.

Hoe verzin je uberhaubt zoiets Vind het nog steeds even ridicuul klinken als toen ik het in mijn bericht schreef en nog niet wist dat ze echt bestonden.

wel ik vind het toch een leuke film

Haha, ik vond hem wel grappig!

5 sterren omdat ie echt hilarisch is!!!

Ik vond het best een bijzondere film die ik niet zomaar zal vergeten.

En dat is omdat het eigenlijk net zo'n standaard en stereotyperende film is als alle Amerikaanse romantische komedies, maar dan 'n keer lesbisch/gay!

Tragikomische film die ik erg weet te waarderen. Het jammerlijke is dat zulke plaatsen als "True Directions" wel degelijk echt bestaan. De grappigste scènes blijven die met de verwijfde homootjes. De liefde tussen de hoofdactrices is bijzonder mooi. Volgens mij valt Clea Duvall in het echt ook op vrouwen.

Zojuist geNetflixed en erg om moeten lachen. Lekkere stab naar die achterlijke 'pray the gay away' kampen die je in sommige landen *kuch* Amerika *kuch* hebt.

Leuk om Melanie Lynskey ook voorbij te zien komen. I adore that woman.

Geweldige film.

Ogenschijnlijk flauwe on-the-nose satire over bekrompenheid omtrent homo's/lesbo's in Amerika, die qua visuals en benadering wel wat van John Waters films weg heeft. Toch heeft het een hart en vooral Natasha Lyonnne en Clea Duvall (Sofie van Carnivale) hebben geweldig chemie en maken de film beter dan hij op voorhand leek. Erg lief en oprecht.

Op de aftiteling stond nog een Thanks to Gregg Araki en anderen, begrijpelijk. Op de soundtrack zit mooie 90's tweepop en riot grrrrl muziek.

Zo'n belachelijke film dat het lachwekkend wordt. ?

Matige film over een meisje die door haar ouders naar een rehabilitatiekamp wordt gestuurd omdat ze homoseksueel is. De aankleding met de felle kleuren past goed bij de dik aangezette toon van de film. Ondanks een cast met toch aardig wat bekende namen, kwamen de personages niet echt van de grond. Ook had de film best wat scherper mogen zijn.

Yess!! Al snap ik dat er natuurlijk dingen op aan te merken zijn vind ik het een heerlijke film. De komedie is goud naar mijn mening en ik heb toch wel een softspot voor Natasha Lyonne.

RuPaul zelf die homo's instrueert hoe ze hetero moeten zijn, is zo verdomd grappig.

Wat een heerlijk campy verrassing. Niet iedereen zal de humor, camp en karikaturen snappen. De mensen die het niet snappen zullen het raar vinden. De mensen die het wel snappen zullen ervan smullen!

Het is verbazingwekkend dat, hoe triest de conversiekampen ook zijn, dit een hilarische film is. De schrijvers hebben de conservatieve republikeinen extreem belachelijk gemaakt. Natasha Lyonne is charmant en weet wat ze waard is.

Jammer dat het verhaal zelf niet zo verrassend is, maar daar kan ik wel doorheen kijken.

4*

Verrassend leuk, deze trashy satire die zich in vrolijke snoepkleuren uitspreekt tegen sociale druk en de onmogelijkheid om middels zelfonderzoek je ware aard te vinden. Hoe de mores van fatsoen een sta-in-de-weg is voor de natuurlijke zoektocht naar een eigen seksuele identiteit. But I'm a Cheerleader biedt iets meer dan enkel simpel vermaak.

In het begin biedt de film dat vermaak wel. De film pakt het thema vooral komisch en allesbehalve subtiel en smaakvol op. Tieners met vermeende homoseksuele neigingen worden door hun fatsoenlijke ouders naar een landhuis op het platteland gestuurd om daar van hun neiging te genezen. De film strooit vanaf dat moment met hilarische clichés. Bij niemand slaat de therapie aan. Homoseksuele trekjes worden overdreven. Ouders zijn liefdeloos, onredelijk of erg naïef. Van dat werk. Alle clichés komen met de botte bijl voorbij. Ik zei het al. De humor is allesbehalve subtiel en smaakvol, maar ik heb er erg om moeten lachen.

Vooral in de eerste helft van de film tiert de smakeloosheid welig. Heerlijk. In de tweede helft is ruimte voor meer subtiliteit als de opbloeiende liefde tussen Megan (Natasha Lyonne) en Graham (Clea DuVall) de aandacht krijgt. Dat gebeurt verbazingwekkend fijngevoelig en vraagt om meer dan gemakzuchtig acteerwerk. Lyonne en DuVall doen dat goed. Niet erg verbazingwekkend. Beiden zijn intussen tot redelijk gerenommeerde actrices uitgegroeid. In dit kader leuk om nog te noemen dat Michelle Williams en Julie Delpy ook een rolletje in de film hebben. Williams als lesbische patiënt. Delpy als sexy lesbienne. Ik herkende geen van beiden, maar las het in de aftiteling.

But I’m a Cheerleader is zowel een film met simpele platte humor als een film die een paar tedere en smaakvolle scènes in pacht heeft. Mijn verwachting om een puur plathumoristische film aan te treffen werd niet bewaarheid. De film heeft meer in zijn mars dan dat. Ik werd prettig verrast.