Geung Si (2013)

Een vaag verhaal, dat is het. Als je bang bent voor spoken, is ie erg eng.

Erg mooi gefilmd en goede acteurs, daar kunnen we niets verkeerds over zeggen. De film krijgt het genre horror mee, maar helaas wordt het nooit echt spannend. Ja, er komen enkele geesten in voor en erg veel bloed, maar het er zit geen opbouw of schrikeffecten in het verhaal. Het eerste uur is (te) langzaam, het laatste half uur wordt juist afgeraffeld. Structuur ontbreekt.

Waarschijnlijk zit de film vol verwijzingen en symboliek. Die kon ik er helaas niet uithalen (geen chinees) , dat zou de film misschien net wat extra's kunnen geven. Nu 3*

Inderdaad een nogal structuurloos verhaal waarin van alles uit de kast wordt getrokken: ondoden, vampiers, vreemd passende gevechtsscènes met geesten, Grudge-achtige vrouwen, the-shining-twins en zo schieten er nog vele films door m'n hoofd. Maar spannend of eng is het grotendeels niet, met uitzondering van de scène waarin het jochie wordt opgesloten in de badkamer... Sowieso is die ingebalsemde oude vent best creepy.

Het is wel sfeervol, bizar en het ziet er fraai uit, zeker op het grote witte doek: de tot in de puntjes verzorgde setting, aankleding en het camerawerk met af en toe lange shots, vooral die in het trappenhuis is erg mooi. De ontknoping is niet echt een verrassing maar verklaart wel dat het zo stuurloos is, en deze 'doodshallucinatie' lijkt me ook een duidelijke verwijzing naar een andere horror. Jammer dat het vrij langgerekt is allemaal, had meer in gezeten.

Mak = held.

Z'n carriere als zanger kan ik niet beoordelen, maar met Revenge: A Love Story maakte hij al enorm indruk als schrijver/acteur. Daar doet hij nu nog een schepje bovenop als schrijver/regisseur. Een stevig palmares voor een jonge kerel.

Visueel verbluffend. Elk framepje is om van te genieten, mede dankzij de cinematograaf die al ervaring had als horror regisseur. Effecten zijn goed, sterke combinatie van traditioneel en CG, maar vooral het kleur en camerawerk springen in het oog. Ook de soundtrack is effectief, ondertussen "traditioneel" modern maar het werkt. En Mak is dan ook weer niet zo lame dat hij het misbruikt om z'n eigen muziekcarriere weer wat aan te zwengelen.

Wie niet vertrouwd is met de Jiangshi zal misschien een paar keer raar opkijken, misschien is het ook beter om eerst eens een film als Mr Vampire te kijken (waar Mak het grootste deel van z'n cast gestolen heeft) als referentie, al is deze Rigor Mortis vooral een herwerking van het oude genre, niet eens zozeer een ode.

Heb in ieder geval met open mond zitten kijken. Mak mag kiezen, acteren of regisseren, gaat hem beide érg goed af.

4.5* en een uitgebreide review

Visueel feestje.

Maakte me door de magere commentaren een beetje zorgen dat het totaal nergens over zou gaan. Dat viel gelukkig mee. Verhaaltje is niet wereldschokkends maar prima te volgen waar ik geboeid genoeg naar kon kijken. Zoals de trailer al verklapte is het visueel dan ook nog eens zeer sterk. Prachtig kleurgebruik, coole omgeving en dito shots. Erg weinig op aan te merken. Kon die mix qua stijlen wel waarderen. Maakte het fris. Voor filmliefhebber ben je ook wel naar ietsjes anders opzoek. Het hoeft niet allemaal perfect binnen je kader te vallen. Juist de culturele elementen maakte dit weer eens wat anders voor mij.

4 sterren.

Vampierfilms zijn normaal gesproken niet mijn ding, tenzij je het brengt als audiovisueel "vuurwerk" zoals Juno Mak hier doet. Ik heb met open mond zitten kijken naar al dit moois. Hoe krijgt hij het voor elkaar. De film begint al met een schitterende opening met een wondermooie score. Waar het allemaal om ging was voor mij niet helemaal te volgen, maar so what. Rigor Mortis kwam bij mij over als een cinematografisch kunstwerk, waarvan ik vanaf het begin tot het einde met volle teugen van genoten heb. En ja, dat gemiddelde van 3,12 is natuurlijk veel te laag.

4,5*

Zeer aardig. Ik hoorde bij mij in de zaal op het IFFR vooral verbazing door de martial arts elementen. Hoe je met o.a. Kara Hui daar verbaasd over kan zijn is wel onaangenaam opvallend. Enfin. Zeer aardige film, vooral door haar visuele stijltje, waar vooral de belichting opvalt. Wat deze sterke basis vooral tegenwerkt is de flinke dosis onsamenhangendheid en qua narratief heel erg slordig. Ook een flinke dosis cultuur, wat ik zeer appreciëer maar toegegeven wat wel grotendeel langs me heen ging.

Maar verder een terechte addition in het Bright Future programma van IFFR, wel enorm rough around the edges maar doet aan de belofte weinig af.

Laat ik maar beginnen met te zeggen dat deze bovennatuurlijke HK-horror hier schromelijk ondergewaardeerd wordt. Ik weet al niet meer waar ik de film heb opgepikt, maar waarschijnlijk zat Onderhond er weer voor iets tussen en daarvoor ben ik hem zeer erkentelijk. De film is naar westerse maatstaven een bizarre mix van genres en monsters, vol culturele referenties en beelden eigen aan Chinees bijgeloof en folklore waaronder die vampier die er eigenlijk geen is. Maar er is veel meer, gaande van zwarte magie en intrigerende rituelen tot albinojongetjes en angstaanjagende spoken. Meer inzicht in deze begrippen helpt wellicht om de details in de plot beter te begrijpen, al belet een gebrek daaraan nauwelijks dat je gaandeweg volledig ondergedompeld geraakt in deze akelige vertelling. Ik ben er alleen nog niet uit of de twist op het einde al dan niet een meerwaarde biedt, maar afbreuk aan het geheel doet die alleszins niet.

De kracht van Rigor Mortis ligt ongetwijfeld in de cinematografie en de locatie, een grauwe woontoren die aan de buitenwereld onttrokken is en waar immer een onheilspellende duisternis overheen hangt. De talloze gangen en kamertjes baden in een kleurenspectrum van grijs tot blauw met af en toe de scharlakenrode tint van bloed. Elk afzonderlijk shot is een prachtige foto, met oog voor sfeer en compositie zoals je ze vaak in Aziatische films aantreft. Ook het gebruik van langgerekte, lome takes en slow-motion worden hier tot in de perfectie uitgevoerd. En af en toe zijn daar dan uitgebreide dinerscènes met kruidige soepjes en rijstgerechten die je even op adem laten komen en waar het water je werkelijk van in de mond loopt.

Ik heb de afgelopen dagen meer bagger gezien dan me lief is, maar dit juweeltje maakt toch veel goed.

Niet echt eng of iets in die richting, maar ik heb er wel met verwondering naar zitten kijken. Ik ben ook niet bepaald thuis in dit jiangshi gebeuren, maar dat kan natuurlijk net zo goed in het voordeel werken van een horror, waar de clichés je vaak om de oren vliegen. Zo bekeken een fris barre film die meteen indruk maakt met dat woonblok. Het filtertje zet het op kil, guur en onaangenaam.

Het restaurantje nodigt ook niet echt tot een hapje. Wel tot een verlichtend grapje, niet het enige waar ik hartelijk om heb moeten lachen overigens. Sowieso een coole vent, die in die badjas. Mooi duo met Gau. Nadeel is dat zonder kennis de mystiek van de film lastig te doorgronden is, maar de bonte mix van allerlei ingrediënten zorgt er wel voor dat je aan je scherm geplakt blijft.

Bijvoorbeeld met de tweeling die komt creepen en crawlen. Hulde voor het albino jongetje en zeker de hele visuele aankleding is een absolute meerwaarde. Kritiek op het verhaaltje kan, maar de rode draad heeft met Tung toch een eenvoudig behapbaar en in het oog springend bruggetje naar de finale, waar nog eens wat registers worden opengetrokken. Een beetje vreemd, maar wel lekker.

Nogal abstracte film die me niet echt kon boeien. Wel goeie special effects en sfeer, maar vond het acteerwerk vaak overdreven of ongeloofwaardig waardoor ik het allemaal niet echt serieus kon nemen.

Vaak geen touw aan vast te knopen en slechts sporadisch eng, maar visueel ziet deze horrorfilm er piekfijn uit. Bepaalde setpieces zijn echt ongekend fraai in beeld gebracht. Jammer dus van de verwarrende plot en vage personages, waardoor het moeilijk is de aandacht er bij te houden.

Aan het begin van deze film zien we een aan lager wal geraakte acteur een appartement betrekken in een grauw flatgebouw. Deze acteur is Siu-Ho Chin (ook in het echt) deze was de acteur uit de film: Geung Si Sin Sang (1985) (Mr. Vampire) Waardoor dat het meteen duidelijk is dat dit dus een hommage is aan die genoemde film. Nu zijn vampieren niet precies hetzelfde zoals wij die kennen maar ze hebben wel raakvlakken met de Europese variant. In Aziatische landen wordt zo'n vampier "Jiangshi" genoemd en in het Engels is daar “hopping vampires” van gemaakt. Vanwege het loopje. In deze film kiest de regisseur niet voor veel enge of spannende momenten maar meer voor een zeer mooie sfeer. En aangezien Takashi Shimizu van de film “The Grudge” er mee te maken had, heeft het zeker wel daar iets weg van. Wat ik ook erg leuk vond aan de film was dat er vooral oudje te zien waren. Niet de gebruikelijke jonge mensen die verhuizen enz. Nee, een hele stal oudgediende zoals tante Mui (Nina Paw), ome Tung (Richard Ng), beveiliger ome Yin (Lo Hoi-Pang), getraumatiseerde huisvrouw Feng (Kara Wai) en mysterieuze Gau (Chung Fat). Echter de leukste rollen waren die van de badjas dragende buurman Yau (Anthony Chan) en albino jongetje Pak. Schitterende beelden en een plot dat voor Aziatische begrippen zelfs best rechtlijnig is dan mening andere film, maken van deze een lust om naar te kijken. Misschien dat voor de beginnende kijker van Aziatische films de culturele eigenaardigheden, even vreemd overkomen maar wie zich daarvoor openstelt en het gebrek aan spanning of enge momenten laat compenseren door verbluffende visuele en abstracte beelden, heeft hiermee een Heerlijk film!

Sterk, veel sterker dan verwacht zelfs. Kwam (weer) bij mij op de radar nadat ik online een lijst tegenkwam met de beste Aziatische horrorfilms. Rigor Mortis zat al jaren stof te happen en dus door de aanwezigheid op dat lijstje heb ik toch maar gelijk deze film opgezocht. Het mag gezegd worden, Rigor Mortis is een vrij bizarre film die toch wel een aantal sterke punten kent.

Zo is de opening niet echt heel bijzonder al is de zelfmoordpoging vrij spectaculair , maar het is vooral het visuele wat hier bij opvalt. De film ziet er geregeld zeer fraai uit en kent zoveel bijzondere en mooie beelden. Daarbij kent het ook een heerlijke sfeer en kent het ook zijn duistere momenten. Het geheel is vaak ook écht spannend, wat de sfeer alleen maar extra ten goede komt. Ook zijn er creepy momenten zoals zoals met de tweeling en de oude man . De film blijft de volledige speelduur vermaken. En buiten een al sterke film, gooit de regisseur er nog even aan het einde een waanzinnig slot tegenaan met een creepy scene als die 'vampier' zweeft naar de dame en zij samen de confrontatie aan gaan . Ook komt er nog de nodige gore aan bod, maar de hoeveelheid is gering, de film moet het dan ook meer hebben van het visuele en de sfeer, iets waar Rigor Mortis zonder meer in slaagt.

Had er toch iets anders van verwacht.

De film heeft wel zo zijn schitterende montages... en een vanouds vampierenverhaal oppoetsen is nooit verkeerd. Misschien had ik iets teveel een vanoudse Aziatische horrorfilm verwacht... Iets waar ik na een jaar of tien weer behoorlijk aan toe was. Maar tevergeefs... Dat hoeft niet altijd slecht te zijn. Bij Re-Cyle had ik ook zulke verwachtingen, maar werd ik flink verrast door een soortgelijke combinatie... Rigor Mortis is te chaotisch, te druk en te bombastisch en op den duur zelfs niet echt meer te volgen.

Bijvoorbeeld haal je continu de hoofdpersonage en zijn tegenstander door elkaar en komen sommige personages ook uit het niets. De locatie begint op den duur ook erg saai te worden.... Een beetje een Raid-achtige kruistocht door het gebouw was ook niet verkeerd geweest. Wel heeft deze film een fijne portie gore en bloederige momenten... Ook enkele fraaie shots : die zelfmoord in het begin oa... en die Shining-achtige tweelingscene.... Soms nog wat vanoudse Aziatische spookjes, maar daar blijft het bij.

Wel redelijk vermakelijk... maar er had veel meer in gekund.

3,0*

Viel me eigenlijk toch wel tegen. Langdradig begin waarbij het verhaal heel lang vaag blijft. Mysterieus genoeg, maar boeiend is iets anders. Chaotische uitwerking troef ! Sfeer en setting zijn wel oké.

Spanning ontbreekt en het slot vond ik een overbodige uitwerking. 5/10

Zeker een verdienstelijke horrorfilm met wat drama elementen. Het is een slowburner die schoon een uur tijd neemt om los te barsten. Necromantische rituelen, frenetisch rondlopende geesten, exorcisten en (jawel!) martial arts zorgen voor een stabiele cocktail van heel wat gekende horrorfilm thema's. Soms komt deze eigenzinnige mix mooi samen tot een goed samenhangend geheel. Naar het einde toe wordt het wat volatieler. De hoofdfiguur die met zijn zeer zware verwondingen doorvecht en nog eens door muren geramd wordt , is absurditeit ten top, en ook het einde waar ik weinig mee kon vormt een slordige afwerking die de kijker bovendien eerder in verwarring brengt dan tevreden stelt.

De sfeer is erg luguber maar zet niet in op jumpscares en spanning, des te meer op klasse-visuals en goed gemaakte special effects. Wie zijn ogen de kost wil geven zit in ieder geval goed. Wie wil beven en rillen kan maar best wat anders kiezen.

Best een cool filmpje. Het speelt zich af in een flatgebouw, waar het duidelijk spookt en waar ook een spookjager woont die strijdt tegen de lokale geesten - in het bijzonder een tweetal spokende zusjes die dood en verderf zaaien. Een ghostbuster als het ware, al heeft dit niet heel veel weg van de Ghostbusters-films. Er gebeurt een hoop bovennatuurlijks wat ik eerlijk gezegd niet altijd even goed kon volgen, en er hing een soort van fantasievol en luchtig sfeertje wat maakte dat het plezierig wegkeek. Visueel ook goed. Het was na 100 minuten ook wel meer dan genoeg, dat wel, maar tot die tijd was dit wel een vermakelijk werkje.

Meh.

Had nog nooit van de film gehoord totdat een kennis de titel onder mijn aandacht bracht. Ik ben niet zo'n fan van de Aziatische cinema maar het feit dat ze een aantal erg gave projecten tot stand hebben gebracht geeft wel motivatie om er af en toe nog eentje te kijken. Rigor Mortis was op dat gebied niet anders, maar helaas ook een teleurstelling.

Toch valt het de film niet te ontnemen dat er een aantal mensen met veel motivatie aan meewerken, want het pakt veelvuldig uit met speciale effecten en horrorideeën. De drukte is al snel voelbaar waardoor het tempo vooruit knalt. Hierdoor is Rigor Mortis voor enige tijd geen opgave, maar langzaam maar zeker begint de chaotische aard van de film het geheel over te nemen.

Eenmaal dat gebeurt is er geen doorkomen meer aan, buiten het feit dat er een aantal indrukwekkende effecten de revue passeren. Het acteerwerk is van bedroevend niveau, van iedereen. Toch besluit regisseur Mak het ene na 't andere ridicule figuur aan het verhaal toe te voegen. De pogingen om onderscheidend te zijn knallen door de voorruit, maar effectief is het nergens.

Veel horror, maar ik heb geen idee waar ik eigenlijk naar heb gekeken aangezien de vaart waarmee al deze scenes op je af worden gevuurd. Van enige rust is geen sprake en van structuur evenmin. Ze wilden alles gewoon een keer gedaan hebben, maar zuigen hierdoor alle mogelijke emotionele impact uit de film. Daarom lijkt het alsof je naar een best gave film hebt gekeken waarbij talent kwam kijken, maar de presentatie ervan slaat niet aan. Ik kon er niets mee, maar zal het punten toekennen voor de energieke aanpak.