Geung Si (2013)

Teaser trailer de Rigor Mor...

Een vaag verhaal, dat is het. Als je bang bent voor spoken, is ie erg eng.

Erg mooi gefilmd en goede acteurs, daar kunnen we niets verkeerds over zeggen. De film krijgt het genre horror mee, maar helaas wordt het nooit echt spannend. Ja, er komen enkele geesten in voor en erg veel bloed, maar het er zit geen opbouw of schrikeffecten in het verhaal. Het eerste uur is (te) langzaam, het laatste half uur wordt juist afgeraffeld. Structuur ontbreekt.

Waarschijnlijk zit de film vol verwijzingen en symboliek. Die kon ik er helaas niet uithalen (geen chinees) , dat zou de film misschien net wat extra's kunnen geven. Nu 3*

Inderdaad een nogal structuurloos verhaal waarin van alles uit de kast wordt getrokken: ondoden, vampiers, vreemd passende gevechtsscènes met geesten, Grudge-achtige vrouwen, the-shining-twins en zo schieten er nog vele films door m'n hoofd. Maar spannend of eng is het grotendeels niet, met uitzondering van de scène waarin het jochie wordt opgesloten in de badkamer... Sowieso is die ingebalsemde oude vent best creepy.

Het is wel sfeervol, bizar en het ziet er fraai uit, zeker op het grote witte doek: de tot in de puntjes verzorgde setting, aankleding en het camerawerk met af en toe lange shots, vooral die in het trappenhuis is erg mooi. De ontknoping is niet echt een verrassing maar verklaart wel dat het zo stuurloos is, en deze 'doodshallucinatie' lijkt me ook een duidelijke verwijzing naar een andere horror. Jammer dat het vrij langgerekt is allemaal, had meer in gezeten.

"Westerse" vampieren zitten er uiteraard niet in, nooit echt goed begrepen waarom ze dat steeds zo vertalen bij Chinese/HK films. Hier wat meer uitleg over Chinese vampieren.

Dan doel je zeker op de oude man, komt aardig overeen met die link. Dat leek me ook verre van westers gezien al die rituelen (mooi lang ronddraaiend shot trouwens toen z'n vrouw voor hem stond).

Hij inderdaad. Vind het nog altijd een beetje raar als zo iemand een "vampier" genoemd wordt, maar blijkbaar is die vertaling verankerd ondertussen.

Zoveel wordt er trouwens toch niet uit de kast getrokken? Eén Chinese vampier, twee hunters en twin-geesten, en dan houdt de gekkigheid eigenlijk al op. Al maakt enige vertrouwdheid met HK horror het wellicht wat makkelijker. Als je dit trouwens al niet eng of spannend vindt raad ik je aan je er verder niet aan te wagen. In de meeste films stoppen ze er nog een extra dosis humor en/of actie bij, waardoor de horror helemaal mak uitvalt.

Zijn toch al vier/vijf rariteiten ; ) , en z'n kind in het begin bij wie de ogen wegdraaiden. Ben weinig bekend met Hongkong horror (Saam Gaang vind ik wel héél goed en heeft ook een raakvlakje) maar als het gros humor of nog meer actie heeft zou ik dat inderdaad minder vinden.

Vampieren worden vooral vaak gecombineerd met humor of typische martial arts. Verder hoort een vampire hunter gewoon bij een vampier natuurlijk, enkel de combinatie van geesten /vampieren is een beetje raar misschien.

Moest bij deze trouwens ook wel denken aan Chan's kortfilm in Saam Gaang, al kwam dat denk ik vooral door de locatie. Maar dat zijn eerder uitzonderingen, Hong Kong heeft meestal niet echt veel zin om straightforward horror te maken. Misschien dat je Womb Ghosts eens moet proberen, die vond ik nog wel de moeite. Of Tales from the Dark 2, een fijne omnibus waar vooral het laatste filmpje erg cool is.

Ja en door het thema van de geliefde.
Die films gaan op de lijst, thanks.

Mak = held.

Z'n carriere als zanger kan ik niet beoordelen, maar met Revenge: A Love Story maakte hij al enorm indruk als schrijver/acteur. Daar doet hij nu nog een schepje bovenop als schrijver/regisseur. Een stevig palmares voor een jonge kerel.

Visueel verbluffend. Elk framepje is om van te genieten, mede dankzij de cinematograaf die al ervaring had als horror regisseur. Effecten zijn goed, sterke combinatie van traditioneel en CG, maar vooral het kleur en camerawerk springen in het oog. Ook de soundtrack is effectief, ondertussen "traditioneel" modern maar het werkt. En Mak is dan ook weer niet zo lame dat hij het misbruikt om z'n eigen muziekcarriere weer wat aan te zwengelen.

Wie niet vertrouwd is met de Jiangshi zal misschien een paar keer raar opkijken, misschien is het ook beter om eerst eens een film als Mr Vampire te kijken (waar Mak het grootste deel van z'n cast gestolen heeft) als referentie, al is deze Rigor Mortis vooral een herwerking van het oude genre, niet eens zozeer een ode.

Heb in ieder geval met open mond zitten kijken. Mak mag kiezen, acteren of regisseren, gaat hem beide érg goed af.

4.5* en een uitgebreide review

Visueel feestje.

Maakte me door de magere commentaren een beetje zorgen dat het totaal nergens over zou gaan. Dat viel gelukkig mee. Verhaaltje is niet wereldschokkends maar prima te volgen waar ik geboeid genoeg naar kon kijken. Zoals de trailer al verklapte is het visueel dan ook nog eens zeer sterk. Prachtig kleurgebruik, coole omgeving en dito shots. Erg weinig op aan te merken. Kon die mix qua stijlen wel waarderen. Maakte het fris. Voor filmliefhebber ben je ook wel naar ietsjes anders opzoek. Het hoeft niet allemaal perfect binnen je kader te vallen. Juist de culturele elementen maakte dit weer eens wat anders voor mij.

4 sterren.

YouTube - Rigor Mortis (2013) - Official Teaser

Vampierfilms zijn normaal gesproken niet mijn ding, tenzij je het brengt als audiovisueel "vuurwerk" zoals Juno Mak hier doet. Ik heb met open mond zitten kijken naar al dit moois. Hoe krijgt hij het voor elkaar. De film begint al met een schitterende opening met een wondermooie score. Waar het allemaal om ging was voor mij niet helemaal te volgen, maar so what. Rigor Mortis kwam bij mij over als een cinematografisch kunstwerk, waarvan ik vanaf het begin tot het einde met volle teugen van genoten heb. En ja, dat gemiddelde van 3,12 is natuurlijk veel te laag.

4,5*

Zeer aardig. Ik hoorde bij mij in de zaal op het IFFR vooral verbazing door de martial arts elementen. Hoe je met o.a. Kara Hui daar verbaasd over kan zijn is wel onaangenaam opvallend. Enfin. Zeer aardige film, vooral door haar visuele stijltje, waar vooral de belichting opvalt. Wat deze sterke basis vooral tegenwerkt is de flinke dosis onsamenhangendheid en qua narratief heel erg slordig. Ook een flinke dosis cultuur, wat ik zeer appreciëer maar toegegeven wat wel grotendeel langs me heen ging.

Maar verder een terechte addition in het Bright Future programma van IFFR, wel enorm rough around the edges maar doet aan de belofte weinig af.

Een modern bewerkt spookverhaal in een woonblok in Azië. De computereffecten waren bijna allemaal bombastisch en tegelijk indrukwekkend; ze werkten echter niet beangstigend (en dat was waarschijnlijk wel de bedoeling). Bovendien moesten zij de zwakte van het teleurstellende en eigenlijk ondoordringbare verhaal verbloemen. De regisseur bracht ook nog een overbodig subplot in.

Qua special fx is het best aardig maar het is een verhaal van lik me vestje. Ik vond het door gebrek aan opbouw eigenlijk nergens spannend en zat me behoorlijk te vervelen. Ik vond het ondanks de mooi gemaakte monsters nergens eng worden. Jammer. 1½ ★

Visueel best een aardige film maar ik vind het een slordige film verder.

De film heeft zijn enge momenten maar over het algemeen vond ik hem op dat gebied tegenvallen.

Verder best aardig.

Laat ik maar beginnen met te zeggen dat deze bovennatuurlijke HK-horror hier schromelijk ondergewaardeerd wordt. Ik weet al niet meer waar ik de film heb opgepikt, maar waarschijnlijk zat Onderhond er weer voor iets tussen en daarvoor ben ik hem zeer erkentelijk. De film is naar westerse maatstaven een bizarre mix van genres en monsters, vol culturele referenties en beelden eigen aan Chinees bijgeloof en folklore waaronder die vampier die er eigenlijk geen is. Maar er is veel meer, gaande van zwarte magie en intrigerende rituelen tot albinojongetjes en angstaanjagende spoken. Meer inzicht in deze begrippen helpt wellicht om de details in de plot beter te begrijpen, al belet een gebrek daaraan nauwelijks dat je gaandeweg volledig ondergedompeld geraakt in deze akelige vertelling. Ik ben er alleen nog niet uit of de twist op het einde al dan niet een meerwaarde biedt, maar afbreuk aan het geheel doet die alleszins niet.

De kracht van Rigor Mortis ligt ongetwijfeld in de cinematografie en de locatie, een grauwe woontoren die aan de buitenwereld onttrokken is en waar immer een onheilspellende duisternis overheen hangt. De talloze gangen en kamertjes baden in een kleurenspectrum van grijs tot blauw met af en toe de scharlakenrode tint van bloed. Elk afzonderlijk shot is een prachtige foto, met oog voor sfeer en compositie zoals je ze vaak in Aziatische films aantreft. Ook het gebruik van langgerekte, lome takes en slow-motion worden hier tot in de perfectie uitgevoerd. En af en toe zijn daar dan uitgebreide dinerscènes met kruidige soepjes en rijstgerechten die je even op adem laten komen en waar het water je werkelijk van in de mond loopt.

Ik heb de afgelopen dagen meer bagger gezien dan me lief is, maar dit juweeltje maakt toch veel goed.

Niet echt eng of iets in die richting, maar ik heb er wel met verwondering naar zitten kijken. Ik ben ook niet bepaald thuis in dit jiangshi gebeuren, maar dat kan natuurlijk net zo goed in het voordeel werken van een horror, waar de clichés je vaak om de oren vliegen. Zo bekeken een fris barre film die meteen indruk maakt met dat woonblok. Het filtertje zet het op kil, guur en onaangenaam.

Het restaurantje nodigt ook niet echt tot een hapje. Wel tot een verlichtend grapje, niet het enige waar ik hartelijk om heb moeten lachen overigens. Sowieso een coole vent, die in die badjas. Mooi duo met Gau. Nadeel is dat zonder kennis de mystiek van de film lastig te doorgronden is, maar de bonte mix van allerlei ingrediënten zorgt er wel voor dat je aan je scherm geplakt blijft.

Bijvoorbeeld met de tweeling die komt creepen en crawlen. Hulde voor het albino jongetje en zeker de hele visuele aankleding is een absolute meerwaarde. Kritiek op het verhaaltje kan, maar de rode draad heeft met Tung toch een eenvoudig behapbaar en in het oog springend bruggetje naar de finale, waar nog eens wat registers worden opengetrokken. Een beetje vreemd, maar wel lekker.

Nogal abstracte film die me niet echt kon boeien. Wel goeie special effects en sfeer, maar vond het acteerwerk vaak overdreven of ongeloofwaardig waardoor ik het allemaal niet echt serieus kon nemen.

Wederom een Aziatische film waar ik weinig mee kan.

Al is het niet moeilijk om te bedenken waarom liefhebbers van Aziatische cinema hier extatisch van worden. Want voor je het weet vliegt de overdaad je om de oren, zodanig dat ik moeite had om alle poeha die ik voorgeschoteld kreeg nog serieus te nemen. De groteske hoeveelheid kolder per vierkante seconde ging me gewoon al snel vervelen. Engheid, spanning, sfeer; ik kon geen van allen terugvinden in dit circus.

Visueel verder wel lekker grauw allemaal, maar het voorkwam niet dat ik stevig heb moeten gapen. En dan halen ze het ook nog eens in hun hoofd een klucht als deze zó nodeloos aan te laten slepen. Mijn aandachtsboog liet het helaas vroegtijdig afweten, waardoor ik mijn klokje zowaar nog interessanter begon te vinden dan de film zelf. 1,5* nog, vermits het best knap gemaakt is, maar emotioneel deed het me niks.

Vaak geen touw aan vast te knopen en slechts sporadisch eng, maar visueel ziet deze horrorfilm er piekfijn uit. Bepaalde setpieces zijn echt ongekend fraai in beeld gebracht. Jammer dus van de verwarrende plot en vage personages, waardoor het moeilijk is de aandacht er bij te houden.

Aan het begin van deze film zien we een aan lager wal geraakte acteur een appartement betrekken in een grauw flatgebouw. Deze acteur is Siu-Ho Chin (ook in het echt) deze was de acteur uit de film: Geung Si Sin Sang (1985) (Mr. Vampire) Waardoor dat het meteen duidelijk is dat dit dus een hommage is aan die genoemde film. Nu zijn vampieren niet precies hetzelfde zoals wij die kennen maar ze hebben wel raakvlakken met de Europese variant. In Aziatische landen wordt zo'n vampier "Jiangshi" genoemd en in het Engels is daar “hopping vampires” van gemaakt. Vanwege het loopje. In deze film kiest de regisseur niet voor veel enge of spannende momenten maar meer voor een zeer mooie sfeer. En aangezien Takashi Shimizu van de film “The Grudge” er mee te maken had, heeft het zeker wel daar iets weg van. Wat ik ook erg leuk vond aan de film was dat er vooral oudje te zien waren. Niet de gebruikelijke jonge mensen die verhuizen enz. Nee, een hele stal oudgediende zoals tante Mui (Nina Paw), ome Tung (Richard Ng), beveiliger ome Yin (Lo Hoi-Pang), getraumatiseerde huisvrouw Feng (Kara Wai) en mysterieuze Gau (Chung Fat). Echter de leukste rollen waren die van de badjas dragende buurman Yau (Anthony Chan) en albino jongetje Pak. Schitterende beelden en een plot dat voor Aziatische begrippen zelfs best rechtlijnig is dan mening andere film, maken van deze een lust om naar te kijken. Misschien dat voor de beginnende kijker van Aziatische films de culturele eigenaardigheden, even vreemd overkomen maar wie zich daarvoor openstelt en het gebrek aan spanning of enge momenten laat compenseren door verbluffende visuele en abstracte beelden, heeft hiermee een Heerlijk film!

Sterk, veel sterker dan verwacht zelfs. Kwam (weer) bij mij op de radar nadat ik online een lijst tegenkwam met de beste Aziatische horrorfilms. Rigor Mortis zat al jaren stof te happen en dus door de aanwezigheid op dat lijstje heb ik toch maar gelijk deze film opgezocht. Het mag gezegd worden, Rigor Mortis is een vrij bizarre film die toch wel een aantal sterke punten kent.

Zo is de opening niet echt heel bijzonder al is de zelfmoordpoging vrij spectaculair , maar het is vooral het visuele wat hier bij opvalt. De film ziet er geregeld zeer fraai uit en kent zoveel bijzondere en mooie beelden. Daarbij kent het ook een heerlijke sfeer en kent het ook zijn duistere momenten. Het geheel is vaak ook écht spannend, wat de sfeer alleen maar extra ten goede komt. Ook zijn er creepy momenten zoals zoals met de tweeling en de oude man . De film blijft de volledige speelduur vermaken. En buiten een al sterke film, gooit de regisseur er nog even aan het einde een waanzinnig slot tegenaan met een creepy scene als die 'vampier' zweeft naar de dame en zij samen de confrontatie aan gaan . Ook komt er nog de nodige gore aan bod, maar de hoeveelheid is gering, de film moet het dan ook meer hebben van het visuele en de sfeer, iets waar Rigor Mortis zonder meer in slaagt.

Had er toch iets anders van verwacht.

De film heeft wel zo zijn schitterende montages... en een vanouds vampierenverhaal oppoetsen is nooit verkeerd. Misschien had ik iets teveel een vanoudse Aziatische horrorfilm verwacht... Iets waar ik na een jaar of tien weer behoorlijk aan toe was. Maar tevergeefs... Dat hoeft niet altijd slecht te zijn. Bij Re-Cyle had ik ook zulke verwachtingen, maar werd ik flink verrast door een soortgelijke combinatie... Rigor Mortis is te chaotisch, te druk en te bombastisch en op den duur zelfs niet echt meer te volgen.

Bijvoorbeeld haal je continu de hoofdpersonage en zijn tegenstander door elkaar en komen sommige personages ook uit het niets. De locatie begint op den duur ook erg saai te worden.... Een beetje een Raid-achtige kruistocht door het gebouw was ook niet verkeerd geweest. Wel heeft deze film een fijne portie gore en bloederige momenten... Ook enkele fraaie shots : die zelfmoord in het begin oa... en die Shining-achtige tweelingscene.... Soms nog wat vanoudse Aziatische spookjes, maar daar blijft het bij.

Wel redelijk vermakelijk... maar er had veel meer in gekund.

3,0*

Tja het is weer zo typisch Oosterse horroractie, visueel allemaal wel mooi maar met een nogal vaag verhaaltje dat in de helft van de tijd had kunnen worden verteld. Bloederig ja, maar het ziet er allemaal veel te gelikt uit en niet echt smerig. Vraag me trouwens af of dat nogal meisjesachtig uitziend jongetje een pruik droeg en geïnspireerd was op Jommeke? Niet mijn ding.

edit: ah dat jongetje was een albino, thx joolstein

Een ongewoon en vrij complex verhaal rond vampiers, geesten, bezweringen en zwarte magie, dat naar het einde toe gelukkig wat verduidelijkt wordt.

Persoonlijk had ik gehoopt op wat typisch Aziatisch bruut en gore hak en slachtwerk maar dat was hier nagenoeg te vergeefs. Wat men wel krijgt is een enorm sfeervolle hap met prachtige, soms lekker gore settings, voldoende mysterieus gebeuren en een goede vaart.

3,5*

Slap mengelmoes van allerlei zooi waar een typisch Aziatisch melodramatisch sausje en flauwe humor overheen is gegoten. Zoals gewoonlijk weer een paar zwart en nat langharige vrouwengeestjes die rondspoken. Dit keer niet alleen, want er dwaalt ook nog een ondode rondt. Het verhaal is flinterdun met allerlei slaapverwekkende achtergrondverhalen. De personages zijn weinig interessant, door een gebrek aan daadwerkelijke diepgang (simpelweg iedereen met een tragedie opzadelen is geen diepgang). Nergens spannend, nergens grappig, en qua actie wordt er ook vrij weinig geboden. De locatie en sets zagen er wel goed uit, alsook het gros van de special effects. Maar dat weet deze film niet naar een hoger niveau te tillen. Ik begin zo langzamerhand te denken dat Aziatische horrors 9 van de 10 keer niet voor mij weggelegd zijn. Veel teveel gezwijmel voor mijn smaak. De trailer was beter dan de film zelf, trouwens.