American Hustle (2013)

David O. Russell doet Scorsese – in werkelijk elk shot is te zien dat dit een ode is aan Goodfellas (en een klein beetje Casino). Of het nu gaat om het camerawerk, de soundtrack, Bale’s accent dat doet denken aan DeNiro, DeNiro zelf met een cameo, een kofferbakshot, de voice-overs, Renner met het kapsel van Pesci, de periode van de seventies en natuurlijk het misdaadverhaal. Niet dat Russell ook maar ergens dat torenhoge niveau haalt, maar zelfs een slechte versie van Goodfellas is nog altijd een heel behoorlijk film.

Voor het verhaal hoef je de film niet te zien. Een typisch misdaadthriller, met een twist op het eind, en veel personages die door elkaar heen lopen. Het is echter wel de regie van Russell die dus echt Scorsese nadoet en die de moeite van het kijken is. Mooie shots met diepe zwarte schaduwen en veel warme volle kleuren in de achtergronden verwerkt, een heerlijke en passend soundtrack, fijne tracking shots en heel vaak (te vaak) zo een typisch shot van Scorsese: op een plek richten en snel de camera daarheen verplaatsen. Alleen jammer dat Russell het én te vaak doet, en ook te vaak niet op de juiste snelheid. Sommige zaken moet je maar overlaten aan de grootmeester dunkt me. Maar technisch zit het allemaal heel degelijk in elkaar en is gewoon mooi om naar te kijken.

En de acteurs doen hun best. Bale laat zich heerlijk gaan als foute gangster, met zijn lokken en snor en accent, en weet toch een behoorlijk knap personage neer te zetten met alle emoties en nuances. Amy Adams met haar borsten constant half ontbloot is als altijd sexy en mysterieus, maar toch het lieve buurmeisje dat je graag wil hebben – ik ben er wel een liefhebber van. Cooper en Lawrence zijn ook prima, al is hun rol wat minder spannend. Maar het is Jeremy Renner die met de hele film gaat lopen: hij is grappig, hij komt oprecht over en toont echt een man die het beste voor heeft met de wereld, maar enkel behoorlijk naïef is met alle foute mensen om heem heen.

Al met al is dit een film die meestentijds vermaakt. Heel diep gaat het nergens en heel goed wordt het ook nergens, maar het kijkt wel lekker weg. 3,5*.

Ik had een klein beetje een vervelend gevoel bij Jeremy Renner gekregen door de mindere films die hij achter zijn naam heeft, maar hier was die toch erg goed. Christian Bale is echt geweldig, hij zet personages neer die je onthoud. I love Jennifer Lawrence, te goed in deze rol als psychotische moeder. Deed lichtelijk denken aan the usual suspects. Al was het einde niet volledig verrassend

Gelikte en luchtige misdaadfilm. De jaren ’70 sfeer wordt heel aardig weergegeven, zeker in de eerste helft van de film. De hele cast is uitstekend op dreef en dan in het bijzonder Jennifer Lawrence, die er niet alleen oogverblindend uitziet maar andermaal bewijst op dit moment dé topactrice te zijn van de Amerikaanse film. Ondanks haar jeugdige leeftijd kan zij schijnbaar moeiteloos een volwassen rol met verve over het voetlicht brengen. Amy Adams doet trouwens nauwelijks voor haar onder met haar ontspannen bijdrage. Samen met Bradley Cooper zorgt zij voor de vrolijke noot, waardoor dit veeleer een misdaadkomedie is dan een drama, zoals hierboven bij de synopsis ten onrechte is aangegeven.

Puur entertainment. Kan in alle opzichten wedijveren met Russell’s ook al voortreffelijke Silver Linings Playbook. Oh ja, de fragmentering van het verhaaltje over het ijsvissen is kostelijk.

Ik mis de tijden waarin glorieuze mafioso films werden gemaakt. Doch, is deze film zeer zeker niet verkeerd. De gastoptreden van DeNiro, vind ik dan ook heerlijk. Ik kreeg inderdaad een beetje dat Goodfellas en Casino gevoel.

Hoe goed ik Christian Bale zijn werk ook waardeer, ik vind hem hier wat minder. Het is voor mij Jeremy Renner die de film oplift naar een hoger niveau. Ik vind hem een ijzersterke acteur, die me (tot nog toe) niet lijkt te kunnen teleurstellen.

Solid Seven voor een verhaal dat me uiteindelijk aardig beet had.

Onderhoudende film met een sterrencast waarbij ik af en toe het gevoel heb dat ik naar het werk van een behaagzieke regisseur zit te kijken die niet zo zeer een verhaal wil vertellen maar een kunstje wil opvoeren. Iets dat overigens gelukt is.

Zeker het eerste uur vind ik het teveel een verkleedpartijtje maar zodra de uitstekend spelende Jeremy Renner op komt draven ben ik er goed voor gaan zitten. Het acteerwerk van de rest van de cast tja niet erg sterk, wat overdreven haast.

Ben benieuwd hoeveel van de nominaties zullen worden verzilverd.

Na the fighter en silver lining playbook te hebben gezien, voelde ik me enigszins verplicht deze ook te bekijken. Dat iedereen er zo enthousiast over bezig is en het feit dat het een grote kanshebber is bij de aanstaande oscars, speelde hier ook in mee.

Waar te beginnen? Als eerste wil ik meegeven dat ik onder de indruk ben van de topcast. Alle acteurs weten me wel te bekoren. Mijn voorkeur; Adams en Lawrence. Zij twee zijn voor mij diegenen die de film aangenaam maken. Ze spelen de pannen van het dak en elke nominatie die zij gekregen hebben, is dik verdiend. Of dat ze deze kunnen verzilveren, is nog maar de vraag.

Het verhaal vond ik maar "zo zo". Het start start veelbelovend maar naarmate dat ie vordert blijf ik toch na het eerste anderhalf uur op mijn honger zitten. Het einde was dan ook niet geheel onvoorspelbaar.

Verrassend vond ik de cameo van DeNiro, wat ik altijd wel kan appreciëren. Verder lijkt het me nogal absurd om deze film te vergelijken met de Goodfellas (aka masterpiece). Daar komt ie nl. niet eens in de buurt. Je kan geen appelen met peren vergelijken. Wat ik hierboven al eerder gelezen heb, het enige wat ze gezamenlijk hebben is het misdadige aspect.

Deze is voor mij niet de beste van O. Russel. The Fighter blijft in mijn ogen nog altijd zijn beste film. Ook Bale vond ik in deze film niet top. Deze film wordt gedragen door de acteurs, die uitstekend spelen MAAR niet door het verhaal. En dat lijkt me toch niet de bedoeling.

Voor mij een compleet raadsel wat David O. Russell met deze sterrencast van plan was? De film wil maar niet op gang komen, en het potentiële plot krijgt maar geen voeten op aarde. Een lange speelduur met veel dode momenten, ondanks het harde werk van Bradley Cooper en Christian Bale. Het Cooper baardje en seventies kraagje slaan niet aan, en het narratieve toontje van Bale(wat we kennen van Ray Liotta in Goodfellas) komt niet eens in de buurt. Hij lijkt me tevens als acteur simpel gezien niet rijp voor een rol als dikke en kale man, en lijkt beter gecast voor de personages die passen bij zijn leeftijd. Daarentegen laten Amy Adams en Jeremy Renner zich van hun beste kant zien. Al met al toch een deceptie van formaat.

Ik kon eerlijk gezegd weinig magistrale cinematografie bespeuren. Verbaas me ook een beetje over de Oscarnominatie voor editing. Wel een leuke aankleding maar de camera doet verder betrekkelijk weinig eigenlijk. Paar Scorsese-shots, hier en daar wat PTA-trackings en aardig kleurgebruik. Wellicht dat je wat concrete voorbeelden hebt qua scenes?

Maar eigenlijk is het belangrijkste probleem dat ik met deze film heb het script. De veelal geïmproviseerde dialogen doen saai en langdradig aan. Verder is er nergens een echte hoogtepunt en de uiteindelijk climax is een fikse tegenvaller en voelt ongeïnspireerd aan. Ook mis ik enige diepgang en emotie bij de personages. Verder niks dan lof voor de acteurs zou je zeggen maar heb mij wel geërgerd aan Lawrence en Cooper. Bale en Renner daarin tegen wel fantastisch.

De films van regisseur David O. Russell zijn zonder uitzondering de moeite waard maar missen vaak wat focus. Zo ook deze American Hustle. Akteerwerk, soundtrack en production design zijn eersteklas, maar het script is meer dan eens aan de flauwe kant en er zijn een aantal overbodige scenes, vooral in het begin van de film. Gelukkig is de cast een genot om naar te kijken. Christian Bale is uitstekend (wat ziet die gast er bizar uit hier!), maar de twee dames (Amy Adams en Jennifer Lawrence) doen niet voor hem onder.

Ik vond American Hustle op zich een goede film, maar een aantal minpunten belette voor mijn een echt intense meeleving.

Het personage en het acteerwerk van Amy Adams kwam ongeloofwaardig over, zowel haar 'rags to riches' achtergrond als haar emotionele arc voelde kunstmatig en lieten mij koud. Mooie ogen en een decolleté maken nog geen acteerwerk. Het was elke keer een verademing als de wederom geweldige Christian Bale een scene had met Renner of Lawrence. Die laatste twee speelden beide een interessant gelaagd personage, al moet ik wel iets wat mierenneukend vaststellen dat het 'long island' accent van Lawrence soms te mager was. En ja, ook het personage van Bradley Cooper als New Yorkse Italiaan vraagt een fikse portie 'suspension of belief'. Ik snap dat een film geen documentaire is en 100 procent authenticiteit nooit mogelijk of nodig is, maar hierdoor komt American Hustle nog niets eens in de buurt van een Goodfellas.

Voor de rest was het wel een prima film. De geweldige bijrollen van Louis C.K. en Robert de Niro brachten respectievelijk een dosis humor en spanning. De soundtrack voegde toe en klonk passend voor te tijd. Het camerawerk en cinematography was vooral in het tweede deel erg goed, waardoor het langzaam ontrafelen van Bale's Irving Rosenfeld een genot was.

Al met al heeft David O. Russell weer een interessante film afgeleverd en blijf ik zijn werk nieuwsgierig volgen. Maar ik hoop wel dat hij iets meer lef en visie in de casting stopt.

Film die het duidelijk van het acteerwerk moet hebben. Het verhaal is flinterdun, de grote oplichterstrucs weinig origineel waardoor een spanningsboog qua verhaallijn grotendeels ontbreekt. Dat American Hustle toch O. Russels beste film is geworden ligt dan ook voornamelijk aan dat acteerwerk. Christian Bale en Bradley Cooper zijn degelijk, maar weten hun stempel niet echt te drukken, de dames doen dat wel.

Jennifer Lawrence is uitstekend, maar de absolute ster van American Hustle is Amy Adams. De vrouw die de mannen om haar heen inpakt en dat met zoveel charisma doet dat het American Hustle simpelweg naar een hoger niveau tilt. Het kan niet verbloemen dat dit alweer de derde gelauwerde O. Russel is die weinig voorstelt en ergens tussen een 3,5 en 4 blijft steken, maar de regisseur gaat gelukkig wel vooruit. Nu nog wachten totdat hij eindelijk eens een keer terecht voor al die Oscars genomineerd wordt.

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl | Recensie: American Hustle (6 februari)

American Hustle is een lichte teleurstelling vergeleken met O.Russell’s eerdere films. Het presenteert zich als een misdaadkomedie met een absurdistische stijl dat je ergens tussen een Scorsese en een Tarantino film kunt plaatsen. Door een matig gestructureerd verhaal is een groot deel van de film behoorlijk saai. Het bevat grappige momenten, maar toch zat ik tot het einde te wachten op de briljante wending die de tekortkomingen weer goed kon maken. Oscars® verdient deze film in ieder geval niet, behalve misschien op het gebied van acteerwerk. Als dit wordt uitgeroepen tot beste film van het jaar dan zal het O.Russell’s oudere werk een groot onrecht aandoen.

Recensie American Hustle (Sandro Algra.B.) - Filmhoek.nl

Na al die Oscarnominatie-poeha de film eens bekeken in de bios.

Een misdaadfilm over con-artists. De 70-iger jaren sfeer is zeer goed neergezet.

Wat een ongelofelijke lelijk decennium was dat zeg, de kleding, inrichting, haar, alles is brrrr. In dat opzicht is de film goed geslaagd.

Het verhaal kon me zelf niet zo boeien. Het kakte halverwege wat in. Als ik hem niet had gezien, heb ik niks gemist. Mijns inziens dus geen must see.

In ieder geval blij dat ik in tegenstelling tot velen wel de discipline heb gewacht te wachten tot de bioscooprelease. Russell doet een Scorsese, en komt toch akelig dichtbij de flair van Scorsese. De voiceover als progressive narrative, de tilts en pans, allemaal subliem uitgevoerd. Daar bovenop - en wat mij betreft de grootste aantrekkingskracht van American Hustle - is haar werkelijk magistrale costume- en production design. Indrukwekkend.

Russell staat ook bekend om het uiterste uit zijn cast te halen, misschien niet in de mate zoals PTA het doet, maar hij doet het wel en zijn films moeten het dan vooral van acteerwerk hebben. De cast is weer subliem, maar krijgt net als in The Fighter enorm veel hulp van Adams en Bale, die de film en Russell er beter uit laten zien, en niet andersom. Adams is de absolute ster. Ondanks dat zijn films vaak wel plot-driven zijn is hij een hele matige verteller. Ook daar is zijn stijl identiek aan die van Scorsese. Toch jammer dat hij de flow en liquid narrative van American Hustle niet weet samen te laten vloeien.

Helaas weer hetzelfde verhaal bij deze Russell. Puur vakmanschap, maar weet nog steeds niet uitermate sterke elementen te blenden in een geweldig geheel. Als dat ooit gebeurd heb je echt geweldige films in handen maar tot op heden is het nog niet gelukt. Zeer vermakelijk, en cinematografisch vakkundig, een sublieme cast maar weet die laatste stap (nog) niet te zetten.

American Hustle is Hollywood Entertainment op z’n best. David O. Russell creëert karakters die een film dragen, je laten lachen én zich ontwikkelen tijdens de film. Niet voor niets genomineerd voor 10 Oscars

David O. Russell was na zijn film I Heart Hucakbees uit 2004 een lange tijd van het toneel verdwenen als regisseur, totdat hij in 2010 het geweldige The Fighter afleverde. Deze film toonde een heel andere kant van de filmmaker, het draaide om de karakters en om de band tussen deze personages en hij schreef deze karakters als ‘echte’ mensen die jij of ik ook zouden kennen. Dit vervolgde hij in een net zo’n goede film Silver Linings Playbook alleen draaide het daarbij niet om boksers maar om een familie die te kampen had met een familielid die geestelijk wat problemen had. En dit jaar past O. Russell dezelfde formule toe op American Hustle met een cast samengesteld uit zijn vorige twee films. Een film waarbij alles draait om de karakters en de band die deze karakters met elkaar hebben. Dat is de bouwsteen van de film en het plot komt iets op de achtergrond, wat een goede keuze is aangezien het plot het minst interessante aspect van de film is. Deze film is zo goed om hoe de personages met gebeurtenissen omgaan, wat hun drijfveren zijn en de dialogen tussen de karakters. Een film om van te houden, maar die zeker niet perfect is.

‘American Hustle’ Review | Filmtakers

Tot op driekwart zeer vermakelijk met al dat acteertalent; daarna raakt de aandacht verdeeld over teveel hoofdpersonages, waarna het slot wordt afgeraffeld.

Niet mijn favoriete type cinema om de zaal te betreden; het plot kon me simpelweg niet genoeg boeien om in het vervolg ook onder de indruk te kunnen raken van alle heisa die er ontstond. Ik begon me op een gegeven moment ook af te vragen of er de draak werd gestoken met de 'normale' gang van zaken en er expres de hele tijd nieuwe problemen werden aangeschoven. Steeds ontstonden er andere mogelijkheden en onvoorziene uitkomsten. Aan de cast ligt het niet en hier en daar zitten ook gerust wat sterke scènes verborgen waarbij een komische noot niet uitgesloten bleef. Wel vraag ik me af of het een tactische samenstelling van de cast is geweest (Jeremy Renner als burgemeester, Jennifer Lawrence als echtgenote, Robert de Niro als Tellegio). In zijn geheel een bijzonder exemplaar, zij het niet dat het bij vlagen wat bedenkelijk naar voren kwam en het door de oneindige dramatiek behoorlijk lang duurt.

"You're nothing to me until you're everything."

Vanochtend maar eens in de bios meegepakt, omdat ik benieuwd was naar de reden waarom deze prent tien Oscar nominaties heeft binnengesleept. Het heeft me enigszins teleurgesteld.

Het verhaal is weinig bijzonder te noemen en kabbelt maar wat voort, om tegen het einde aan te laten zien dat het toch 'inventief' in elkaar zit. Niet zozeer mijn ding, ik vond de spanning dan ook ver te zoeken. Zoals enkelen voor mij al hebben aangegeven, komt de regie ietwat overeen met de wijze waarop Martin Scorsese Goodfellas (1990) heeft geregisseerd. Hierbij moet je denken aan: de voice-overs, cameravoering en zelfs een cameo van Robert De Niro. Helaas wordt dat meesterlijke niveau in 'American Hustle' niet gehaald.

De film moet het overduidelijk hebben van de sterrencast die een sterk staaltje acteerwerk laat zien, wat op momenten voor geweldige dialogen zorgt. Erg fijne vertolkingen van: Christian Bale, Amy Adams en Jeremy Renner. Jennifer Lawrence zet een verrassende rol neer als geschifte huismoeder en ik moest lachen om Louis C.K. die steeds weer met zijn visverhaal kwam aanzetten.

Daarnaast is de hoge productiewaarde aan alles voelbaar; het decor, de kostuums, fijne soundtrack enz. De jaren '70 sfeer is wat dat betreft prima neergezet, bovendien zorgt het voor een aantrekkelijk visueel geheel.

Al met al best interessant om eens gezien te hebben vanwege de kundige cinematografie, maar qua plot niet echt memorabel. Tevens zorgt de lange speelduur er voor dat het gebeuren te langdradig wordt.

3,0 Sterren.

Deze film moest het van mij helemaal hebben van het acteren, want aan het verhaal kon ik aanvankelijk geen touw vastknopen. Het boeide mij allemaal ook niet zo veel. Ook op visueel vlak vond ik deze film trouwens niet zo bijzonder. De soundtrack daarentegen met muziek uit de sixties en seventies was dik o.k.
Tja, en dan Jennifer Lawrence. Die blijft natuurlijk een van mijn favoriete actrices, maar oh wat had zij een afschuwelijk lelijk kapsel. Hoe maak je een aantrekkelijke vrouw lelijk.
Meest hilarische scène; Robert de Niro als maffioso die tegen die nep arabier in het Arabisch begon te praten. Voor de rest vond ik het allemaal niet zo bijzonder. Ik vrees daarom ook dat ik deze met oscars genomineerde film weer snel vergeten zal zijn. De gemiddelde waardering van 3,27 hier op music meter is i.m.o. niets te laag.

3,0*

Leuk sfeertje, aardig verhaaltje, leuke muziek. Maar echt bijzonder is dit toch moeilijk te noemen. Verder is het wel duidelijk hoe O'Russel dit heeft aangepakt. 5 grote namen, 5 licht-maffe personages, elk hebben ze hun eigen achtergrondstrubbelingen die een tikkeltje ploeterend aan de slag gaan op een niet al te nobele queeste. Maakt het geheel wat ambivalent, want niemand is goed, slecht, eerlijk of oneerlijk te noemen. Wat prima is verder, maar het maakt het soms ook wat onevenwichtig hier. Het is een film die soms niet helemaal weet of de humor een onderdeel of de hoofdmoot van de film wil vormen lijkt het wel.

Best fijn maar ik weet niet zo goed wat ik er echt mee moet. Qua regie had je bij zo iets als dit toch meer op Boogie Nights-achtige wervelingen gehoopt, maar visueel is het te standaard om er zo'n film van te maken. Dat had het komedie-aspect met de rare personages iets meer vorm kunnen geven dan nu het geval was denk ik. 3*

David O. Russell heeft besloten in deze film over the top te gaan, qua decor, kostuums en soundtrack. Maar uiteindelijk is het toch vooral een acteursfilm, zoals eigenlijk altijd bij hem. Het meest interessant is daarbij de confrontatie tussen de acteerstijl van Amy Adams en die van Jennifer Lawrence. Hun personages sluiten prefect aan bij hun verschillende stijlen. Een perfect stukje casting dus. Er vallen veel parallellen te trekken dus American Hustle en The Wolf of Wall Street. De film van Scorsese is komischer, maar de dramatische ontwikkeling van Hustle vind ik sterker.

Langere recensie kun je hier lezen: Recensie American Hustle (ZUBB.nl)

De tweede sterke prestatie van Bale in een week, al had de de Oscar nominatie naar Out of the Furnace moeten gaan. Daar was hij toch nét wat sterker, al was hij hier ook (weer) erg sterk. Sowieso is de cast prima op dreef. Vier nominaties is misschien wat té, maar verzorgd is het zeker. Jammer dat het allemaal zo zielloos is.

Het tempo is ontzettend traag, wat een film in deze setting niet ten goede komt. Over die setting gesproken; die was erg fijn. Muziek, kleding, locaties; het zag er allemaal piekfijn uit. Je zou bijna willen dat je in die tijd geleefd had. Toch redt dat de film niet. Er gebeurd wat dat betreft gewoon té weinig interessants. De introductie van DeNiro zorgt even voor een opleving halverwege, maar de speelduur van ruim 130 minuten is toch echt véél te lang. De soms schaarsgeklede dames zijn fijn, maar kunnen daar niets aan veranderen.

2.0*

Best leuk.

De meeste zien in deze film een half-geslaagde Scorsese clone, ik zie een voorbeeld voor Scorsese. Het verschil zit hem vooral in de vertolkingen en het met name het gevoel voor humor. Russell laat me lachen. Scorsese niet.

Die eerste scene zegt eigenlijk al genoeg. Die kop van Bale als Cooper z'n haar door de war haalt is echt goud waard. De film blijft eigenlijk de hele tijd op dat elan voortgaan. Verder ook geinige verkleedpartijtjes die er net genoeg over zijn om te entertainen. Bale en Cooper ook écht op dreef, Adams en met name Lawrence vond ik wat minder. Die laatste deed me de hele film denken aan een stand-in voor Juliette Lewis.

Leuke bijrolletjes ook. Renner is grappig, Louis CK verrassend. Wist niet dat hij zich ook als acteur aan het profileren was. Visueel wel oké, soundtrack niet al te denderend en het verhaaltje wat voorspelbaar, het is vooral de dikke vette knipoog die alles makkelijk behapbaar maakt.

Geen grootse film, duurt ook wat te lang naar mijn gevoel, maar wel vermakelijk en bij momenten erg komisch. Oscar materiaal zie ik er niet in, maar dat vind ik van wel meer Oscar films.

3.0*

Absoluut entertaining! Nogal komische openingscene van Bale met bolle pens en haarstukje,waarin meteen de onderlinge verhoudingen worden weergegeven tussen Bale,Cooper en Adams.

Qua vertel-trant en komische scenes en dialogen,inderdaad vergelijkbaar met sommige films van Scorsese,al is het tempo waarin het geserveerd wordt over het algemeen aanmerkelijk lager;hetgeen mijns inziens ook meer recht doet aan de tijdgeest.De dialogen tussen de heren en tussen de echtelijke stellen waren bij vlagen hilarisch:allerhande onbenulligheden en infantiel gedrag voerden vaak de boventoon.

Zoals gebruikelijk sterke rollen van Bale,Adams en Lawrence,maar zeker ook van Cooper en Renner,als goedgelovige,ietwat naieve american family-man.

De scenes met Cooper waarin hij om toestemming vraagt voor een hoger budget aan zijn leidinggevende,die vergeefs een koddige anekdote probeert te vertellen,de confrontatie tussen Adams en Lawrence op het damestoilet en uiteraard de Niro als maffioso, die opeens vloeiend Arabisch blijkt te spreken,zijn fenomenaal.

Soundtrack vond ik tevens zeer aangenaam. Oa Donna Summers' I Feel Love is tijdloos en blijft intens.

Echt een aanrader deze film! 4 sterren!

Erg sterke film zoals verwacht. Geweldige cast, zeer begrijpelijk alle Oscar nominaties op dat gebied. Bale blijft toch wel een ijzersterke acteur, zelfs met een pens. Ook de aanwezige humor is fijn, vooral vertolkt door Jennifer Lawrence. Wat is zij toch heerlijk. Vond het verhaal ook meer dan goed. Het had misschien iets korter/vlotter gemogen, maar echt last had ik er niet van. Het zag er verder super uit qua kostuums, haar en camerawerk.

4*

De oscarnominatie voor beste film is voor mij volledig onbegrijpelijk....

Het acteerwerk, vooral van Christian Bale en Jennifer Lawrence, zijn nog vermakelijk, maar de rest van de film was te traag, lang te onduidelijk en het verhaal werd simpelweg niet boeiend gebracht. Jammer, want er had denk ik veel meer ingezeten....

Oscars kunnen een vloek zijn. Net als bij The Artist een paar jaar terug gaat American Hustle gebukt onder zijn grote aantal Oscarnominaties. Het probleem met die prijzen is dat het publiek vervolgens eist dat de film in kwestie een soort wonder is. Iedere film met zoveel nominaties krijgt een terugslag, maar dit geldt tien keer zo hard als het gaat om een luchtige film die het meer van de fun dan van de diepgang mag hebben. American Hustle is hier een voorbeeld van. Het is speculeren, maar ik vermoed dat met minder of geen nominaties dit een hoger gemiddelde zou hebben gehad.

Jammer, want American Hustle is goed vermaak. Net als Russells vorige twee films draait het vooral om personages met opvallende karakter die met elkaar clashen, of juist elkaar vinden. Russell is niet geïnteresseerd in "normale" mensen; waarschijnlijk denkt hij niet dat ze bestaan. Voor hem draait het om figuren die zowel hun kracht als hun zwaktes halen uit hun excentriciteit. In feite is Russell met deze en Silver Linings Playbook de grote meester van de moderne screwball comedy geworden. Daar hebben we sowieso een tekort aan, reden te meer dat ik Russell ben gaan koesteren. Ik moet nodig eens achter zijn oudere werk aan.

Ik hou gewoon erg van dit soort films. Vlotte, scherpe dialogen, een nadruk op sterk acteerwerk en een vermakelijk warrig plot vol verraad en misleidingen. Het moest even op gang komen, met uitzondering van de sterke opening was de film voor de werkelijke operatie begon nogal rommelig, alsof het een hele grote lading informatie probeerde af te raffelen om maar tot de hoofdzaak te komen. American Hustle heeft voor zijn type een vrij lange lengte, maar voelt aan alsof het in werkelijkheid nog een stuk langere film was. Het kortwieken van het geheel is niet helemaal elegant gedaan. Dat is het enige echte minpunt. De film mist ook misschien wat een sterke thematische onderlaag die zijn twee voorgangers wel hadden, maar dat is minder bezwaarlijk bij zoveel entertainment. Een iets minder typische verzameling liedjes had misschien ook wel gekund, maar stoort door de kwaliteit niet.

Genoeg gezeurd, want dit is toch vooral heel leuk. Russell gaf toe dat hij hierbij vooral zijn acteurs liet improviseren en zij maken het met name een feestje, waarbij overigens niemand de ander overklast, want iedereen is op zijn best hier. Geen briljante film misschien, geen meesterwerk, maar meer een klein pareltje voor mensen die houden van lichte misdaadfilms met karakter.

4*

Geweldige acteursfilm, maar de film zelf heeft natuurlijk ook heel veel te bieden. Beste film van David O.Russel (en dat zal ook zo blijven waarschijnlijk). Bale laat weer zien dat hij een geweldige acteur is. Eindelijk deed De Niro weer wat hij al lange tijd niet deed, en dat is geweldig acteren.

Come on, Baby, let's go dancing...

Man, man, man. Wat was dit?

Lang keek ik uit naar American Hustle. En dit alleen maar om Amy Adams en Jennifer Lawrence samen in één film te zien. De film werd erg opgehemeld door critici en mijn enthousiasme laaide ook op. Nu kon ik de film gisteren gaan kijken, en ik werd erg teleurgesteld.

De film begon erg verwarrend. Je wist niet wat er gebeurde en de beginscène had niks van nut. Ze hadden evengoed kunnen beginnen bij het échte begin. Nu, wanneer alles een beetje duidelijker werd, begon het wel te boeien. De scènes met Amy Adams en Christian Bale waren erg goed en hun romance was interessant. Jammer genoeg zakte het al snel in wanneer Jennifer Lawrence haar intrede doet. Het verhaal kabbelt door en steeds werd het ene lange gesprek opgevolgd door een nog saaier dialoog. De film mengt teveel personages door elkaar waardoor je ook niet meer kan volgen. Plots komt Robert De Niro enkele minuutjes in beeld, maar heeft totaal geen nut in de film.

Het acteerwerk was wel dik in orde. Iedereen zat goed in zijn rol, maar kwam niet uit de verf door het langdradige verhaal. De film had erg gemakkelijk een uur korter kunnen zijn. Het einde werd steeds uitgesteld door onnodige scènes. Erg jammer. Dit had veel meer kunnen zijn. We zaten in een halfvolle filmzaal, toen de film eindigde zaten we met een stuk of tien man minder. Zegt genoeg.

1,5*

Ik sluit me hier wel bij aan.

De film objectief bekijkend (los van Oscar-waardig of Goodfellas vergelijken), is de film toch wel te mager in het verhaal, te beklijvend om echt mee te leven. Het begon nochtans vrij goed met de pruik-scène (al is de achronologische vertelling niet zozeer een meerwaarde of toevoeging lijkt me), waardoor de humor en het spoof-gevoel wel getriggerd werd.

De film heeft een best fijne soundtrack (af en toe leuke 70s hitjes, soms wel beetje té hard erop gegooid), ademt wel in een leuke (gekende) sfeer en visueel kan de film wel boeien. Alleen is het toch allemaal niet cosistent. Sommige trackings zitten niet op de juiste plaats, voelen te geforceerd aan, vaak niet nuttig. Niet voldoende uitgebalanceerd. Ook de humor en het af en toe de draak steken met het genre werkt in sommige scènes zeer sterk, in andere is het te afhankelijk van de clichés om het verhaal verder te laten ontwikkelen.

Acteurs zijn wel 'fijn', al vind ik Cooper hier niet bepaald echt goed te noemen. Ze spelen allemaal toch een grote karikatuur waarbij ik weinig empathie krijg. Qua inleving of de driehoeksverhouding kon het me ook allemaal weinig schelen; en als achteroverleunende film was de actie/intelligentie van het script te matig. Sterkste punt vond ik jeremy Renner als Carmine: geestig, oprecht en ook het enige personage waarbij erwel meeleven is. Zijn downfall zou kunnen beklijven, maar blijft ook te vrijblijvend.

Nergens erg diepgaand, nergens echt een hoogvlieger, nergens echt verbluffend. De film kijkt wel weg, maar heeft (miss op de eerste scène na) niet echt iets memorabels waardoor ik de film niet meteen zou aanraden aan anderen. Het soort kat- en muisspel dat de film zou kunnen hebben, lijkt er niet volledig uit te komen. Er zat meer in deze film, maar het voelt allemaam beetje 'net niet'.