American Hustle (2013)

Is naar 6 februari verplaatst zo te zien. Weet jij waarom?

De exacte reden weet ik niet, maar het lijkt me gewoon een geval van een film die veel nominaties zal gaan krijgen voor de Oscars en daar op die datum meer van profiteert. Wanneer de film niks wint, heeft het die boost niet na de uitreiking natuurlijk maar wel ervoor als de film misschien wel 8 nominaties krijgt

Ik ben enorm fan van Christian Bale en The Fighter en Silver linings playbook vond ik geweldig maar wat was ik teleurgesteld door deze film zeg...

Prima film, met een fantastische Jeremey Renner. Na The Fighter en Silverlinings Playbook de derde film op rij van O. Russell die mij weet te bekoren. Met de soundtrack en cinematografie zit het allemaal wel snor, en Bale en Adams doen het prima als crimineel koppel. Enige twijfel heb ik echter nog steeds bij Bradley Cooper, die ik een beetje wisselvallig vond acteren. Het terugkerende element over het ijsvisverhaal van zijn baas vond ik dan wel weer geniaal gedaan.

Verder zijn de dialogen gewoonweg fantastisch en zitten er een aantal absurdistische elementen in die het geheel nog allemaal wat onwerkelijker maken. Denk aan de scene in de disco, het gesprek van De Niro met de sjeik, de magnetron etc

Aanradertje!

David O. Russell doet Scorsese – in werkelijk elk shot is te zien dat dit een ode is aan Goodfellas (en een klein beetje Casino). Of het nu gaat om het camerawerk, de soundtrack, Bale’s accent dat doet denken aan DeNiro, DeNiro zelf met een cameo, een kofferbakshot, de voice-overs, Renner met het kapsel van Pesci, de periode van de seventies en natuurlijk het misdaadverhaal. Niet dat Russell ook maar ergens dat torenhoge niveau haalt, maar zelfs een slechte versie van Goodfellas is nog altijd een heel behoorlijk film.

Voor het verhaal hoef je de film niet te zien. Een typisch misdaadthriller, met een twist op het eind, en veel personages die door elkaar heen lopen. Het is echter wel de regie van Russell die dus echt Scorsese nadoet en die de moeite van het kijken is. Mooie shots met diepe zwarte schaduwen en veel warme volle kleuren in de achtergronden verwerkt, een heerlijke en passend soundtrack, fijne tracking shots en heel vaak (te vaak) zo een typisch shot van Scorsese: op een plek richten en snel de camera daarheen verplaatsen. Alleen jammer dat Russell het én te vaak doet, en ook te vaak niet op de juiste snelheid. Sommige zaken moet je maar overlaten aan de grootmeester dunkt me. Maar technisch zit het allemaal heel degelijk in elkaar en is gewoon mooi om naar te kijken.

En de acteurs doen hun best. Bale laat zich heerlijk gaan als foute gangster, met zijn lokken en snor en accent, en weet toch een behoorlijk knap personage neer te zetten met alle emoties en nuances. Amy Adams met haar borsten constant half ontbloot is als altijd sexy en mysterieus, maar toch het lieve buurmeisje dat je graag wil hebben – ik ben er wel een liefhebber van. Cooper en Lawrence zijn ook prima, al is hun rol wat minder spannend. Maar het is Jeremy Renner die met de hele film gaat lopen: hij is grappig, hij komt oprecht over en toont echt een man die het beste voor heeft met de wereld, maar enkel behoorlijk naïef is met alle foute mensen om heem heen.

Al met al is dit een film die meestentijds vermaakt. Heel diep gaat het nergens en heel goed wordt het ook nergens, maar het kijkt wel lekker weg. 3,5*.

Wat een lekkere film was dit zeg! Zeer aangename sfeer, en goed acteer werk. Goed in beeld gebracht en tijdsbeeld wat goed gepakt... Op alle vlakken goed! Zeker het einde...

Aanrader!

4**

bijna 4.5, maar mistte het Wow gehalte

Wat is dat toch met O.Russell dat hij telkens de critics zo weet in te palmen? Misschien zijn talent om het beste in z'n acteurs naar boven te halen? Al lijkt dat me niet genoeg voor al die lof.

Naar mijn inziens zijn z'n laatste 3 films zeer degelijk, maar niet wereldschokkend goed.

Zo ook American Hustle; De personages zijn leuk, het verhaal blijft boeien, en het camera werk is goed, maar niets baanbrekends. Ik heb wel degelijk genoten, maar de film leeft in mijn mening, weer (The Fighter, Silver Linings Playbook), niet op naar de hype.

Special credits to Christian Bale, die van gespierd, naar broodmager, naar smerig dik veranderd alsof het 'm totaal geen moeite kost. Knap.

Silver Linings Playbook vond ik een hele fijne film, maar over de andere twee ben ik het inderdaad wel met je eens. Ik weet niet of die critici nou meer zien, of dat ze zich gewoon meer laten meeslepen in overtuigend production design, publieks-lievelingen met dikke buiken of permanentjes, en allerlei bekende deuntjes uit de 70s. Het was allemaal wel hip uitgevoerd en overtuigend geacteerd, maar het verhaal bleef aan de oppervlakkige kant. Russells regie is soms wat onconventioneler op een prettige manier (cameravoering, montage) maar het oplichters-verhaal dat hij filmt is juist wel behoorlijk conventioneel. Hoe de twist precies in elkaar zou steken wist ik natuurlijk niet, maar dat de oplichters toch 'onverwachts' aan het langere eind zouden trekken zag ik al mijlenver aankomen.
Prima film verder, maar ik kreeg wel het idee dat een simpel verhaal zo veel mogelijk werd ingepakt om er een echte 'crowd-pleaser' van te maken. Ik vind in ieder geval ook niet dat hij zo opgehemeld moet worden. Dan veel liever Wolf of Wall Street, Gravity, 12 Years a Slave of Inside Llewyn Davis.

Ik had een klein beetje een vervelend gevoel bij Jeremy Renner gekregen door de mindere films die hij achter zijn naam heeft, maar hier was die toch erg goed. Christian Bale is echt geweldig, hij zet personages neer die je onthoud. I love Jennifer Lawrence, te goed in deze rol als psychotische moeder. Deed lichtelijk denken aan the usual suspects. Al was het einde niet volledig verrassend

Gelikte en luchtige misdaadfilm. De jaren ’70 sfeer wordt heel aardig weergegeven, zeker in de eerste helft van de film. De hele cast is uitstekend op dreef en dan in het bijzonder Jennifer Lawrence, die er niet alleen oogverblindend uitziet maar andermaal bewijst op dit moment dé topactrice te zijn van de Amerikaanse film. Ondanks haar jeugdige leeftijd kan zij schijnbaar moeiteloos een volwassen rol met verve over het voetlicht brengen. Amy Adams doet trouwens nauwelijks voor haar onder met haar ontspannen bijdrage. Samen met Bradley Cooper zorgt zij voor de vrolijke noot, waardoor dit veeleer een misdaadkomedie is dan een drama, zoals hierboven bij de synopsis ten onrechte is aangegeven.

Puur entertainment. Kan in alle opzichten wedijveren met Russell’s ook al voortreffelijke Silver Linings Playbook. Oh ja, de fragmentering van het verhaaltje over het ijsvissen is kostelijk.

Aan de cast zal het niet liggen in ieder geval..

Films als American Hustle (2013) zijn de reden waarom ik nog steeds geïnteresseerd ben in en verliefd ben op cinema ! Dit is de beste film van David O. Russell en zeker een van de beste films van 2013 . Ik heb er een nieuwe held bij !

***** / ***** , voor dit expressief meesterwerk , pure cinema vol levenslust !

Om precies te zijn Scorsese van minstens vijfentwintig jaar geleden en het is David O. Russell gelukt om de legendarische Martin Scorsese te evenaren , wat bijvoorbeeld filmmakers als Todd Haynes en Paul Thomas Anderson nooit is gelukt !

Alleen is American Hustle (2013) veel beter dan The Wolf of Wall Street (2013) en hoe The Wolf of Wall Street (2013) had moeten zijn . En dat vind ik heel erg droevig dat anno 2013 een nieuweling David O. Russell de grote oude meester(auteurscineast) Martin Scorsese verslaat op zijn eigen terrein !

Niet dat ik 't eens ben met overige statements, maar O. Russell een "nieuweling"? Beste man werkt al sinds '94 en dan bedoel ik niet eens op een obscuur niveau...

David O. Russell werkt pas sinds de jaren '90 , terwijl Martin Scorsese al in de jaren '60 zijn eerste film heeft gemaakt ...

Klopt, Anderson is met speels gemak dat niveau al ontstegen. Overigens vind ik Goodfellas beter dan deze Hustle, maar het Scorsese-gehalte in Hustle is inderdaad meer en beter dan in The Wolf.

Tja ... als je zulke parallellen gaat trekken dan is iedere regisseur; acteur; scenarist (etc.) ie pas sinds de jaren '80 (bijv.) actief is een "nieuweling."

Als (bijv.) Tom Hanks gisteravond gewonnen had over Bruce Dern voor Beste Acteur gaat niemand naar Hanks verwijzen als de "nieuweling" enkel omdat Dern 20 jaar senioriteit heeft over Hanks; compleet onlogische denkwijze.

Tuurlijk niet. Daar is deze film van O. Russell toch echt te braaf voor; mist de psychologische/emotionele agressie uit Scorsese's gangsterfilms en de daarbij behorende geweldsuitbarstingen. Maar wel een prettige film verder. Qua vertolkingen, aankleding en dialogen erg geslaagd.

Deze film doet vooral denken aan de vroege intieme, mobiele, rauwe maar tegelijkertijd toch compacte hyper gestileerde audiovisuele stijl van Scorsese ten tijde van Mean Streets (1973) , Taxi Driver (1976) en Raging Bull (1980) . American Hustle (2013) voelt als het ware aan als een update van het werk van de vroege Scorsese .

Terwijl Martin Scorsese met The Wolf of Wall Street (2013) ongeveer dezelfde wegen bewandelt als de vroege Tarantino .

Maar eerlijk is eerlijk , The Wolf of Wall Street (2013) is toch wel op een aparte Scoresese wijze gemonteerd / in elkaar gezet , waardoor je al gauw merkt dat je naar een Scorsese prent zit te kijken . De editing is wel puur Scorsese en misschien wel beter dan in American Hustle (2013) , dat wel ...

Overigens , voor mij is dit meesterwerk eigenlijk een soort van kruising tussen het werk van ( misschien Brian De Palma , ) Martin Scorsese , Spike Lee en Rob Reiner .

Oneens ! American Hustle (2013) is veel en veel meer dan dat . Dit meesterwerk behandelt vooral de existentiële vraagstukken over ups & downs in het leven en een instinctieve drang om te overleven , maar is bovenal een love story met driehoeksverhoudingen en wat er allemaal daarbij komt kijken : denkend aan François Truffaut , Bernardo Bertolucci , Michelangelo Antonioni of zelfs onze grote vriend Terrence Malick .

Ik wil dit fantastisch geschreven en origineel meesterwerk graag in mijn top 10 plaatsen , maar helaas heb ik al een film uit 2013 in mijn persoonlijke top 10 staan ...

Ik vind de driehoeksrelatie niet overtuigend genoeg gebracht in American Hustle, en ik vind de linken die je legt met Truffaut en Bertolucci niet sterk genoeg omdat je je dan enkel baseert op een 'driehoeksverhouding'. Dan kan ik nog 50 vergelijkingen trekken. Verder zag ik er absoluut geen existentieel drama in (Antonioni??, Malick??) en constateerde enkel een overlevingsdrang bij de personages die je ook in 100-en andere goede en slechte misdaadfilms ziet. Wel goed uitgevoerd trouwens; a la Scorsese?!

Ook de rauwheid van Mean Streets heb ik niet echt opgemerkt. Maar ik zal die film en American Hustle nog wel een keer als double bill inplannen om de stijl wat beter met elkaar te kunnen vergelijken.

De film gaat vooral over ' mislukte ' mensen die niet tevreden zijn met wie ze zijn en wat ze hebben bereikt en die nog het beste uit het leven proberen te halen door een andere rol / identiteit aan te nemen . Ze houden zichzelf en hun ego voor de gek door de levensstijl die ze hanteren . Maar er is geen ontkomen aan . Je ontkomt niet aan je noodlot ( fatalisme ) . Zo horen we tussen de regels door Pete Musane ( Jack Huston ) zeggen : " whatever is meant to be , is meant to be " . En dat gebeurt ook . De amoureuze relatie tussen Irving Rosenfeld en Sydney Prosser is daar een effectief voorbeeld van . Partners in crime , of zoals Sydney het stelt : ' partners in love & commerce ‘ , die in de werkelijkheid elkaars ware soulmates zijn , maar door verschillende omstandigheden uit elkaar worden gedreven en uiteindelijk toch bij elkaar komen .

Maar dit allemaal is op een speelse / luchtige wijze uitgevoerd , waardoor je in eerste instantie diepere lagen niet eens merkt .

De meeste mensen zetten een masker op . Soms geheel vrijwillig : mensen zijn niet tevreden met zichzelf en nemen een andere oppervlakkige rol / identiteit aan . Maar soms ook noodgedwongen , omdat de samenleving hen dwingt om iemand te zijn die zij niet willen of kunnen zijn . Dit is de bron van alle persoonlijke ( / psychische ) ellende waardoor mensen vaak uit elkaar worden gedreven . Dit zie je zowel in het werk van Antonioni als Malick terug .

Tijdens de openingsscene eenmaal in de lach geschoten, ben ik eigenlijk niet meer opgehouden. Hilarische dialogen, de mimiek van Bale, het gehyper van Cooper; fantastisch.

Inmiddels heb je een forse dosis psychologie van de koude grond en contemporaire contemplaties American Hustle binnengesleept.

Maar deze film met legio absurde passages lijkt die onderliggende lagen die jij ziet weinig manifest te willen maken.

Mijns inziens is het verhaal als de kleding van Amy Adams, heeft aldus weinig om het lijf.

De obligate Scorsese vergelijking kan ik evenmin duiden; American Hustle gaat welliswaar over misdaad, maar daar blijft het ook bij.

Goede film, geweldig tijdsbeeld en heerlijk geacteerd. Vooral Amy Adams viel me hierin op. Maar dat komt, omdat ik van de anderen wel verwacht had dat het uitmuntend zou zijn. Ik zag Adams ondanks haar mooie rol in The Fighter nog altijd als huppelend Enchanted-karakter. Ze verraste me.

Opvallend mooie cameravoering, vooral de scènes die overstemd worden door muziek vielen me op (denkend aan de scène met Elton John's Goodbye Yellow Brick Road). Dat nummer zal me vanaf nu alleen nog aan deze film doen denken. De spot die springt en op het perfecte moment Cooper en Adams en later de sjeik in rook introduceert bij het feest, heerlijk! En die blikwisseling tussen Adams en Lawrence, woohoo! Sowieso een sterke soundtrack.

Oscars!!!

American Hustle (2013) heeft veel van dit soort magische scenes met ziel & groot hart !

Vooral scenes tussen Christian Bale & Jeremy Renner en Amy Adams & Christian Bale , denk hierbij bijvoorbeeld aan : 'Delilah '-scene die bij Amy Adams start en bij Christian Bale eindigt . Of 'How Can You Mend A Broken Heart '-scene wanneer Christian Bale hartpillen inneemt en hoe Amy Adams met een bezorgde blik hem verlaten in het hoekje ziet staat . Zulke magische moment zijn onvergetelijk en wat mij betreft instant classics .

Oh ja , Robert De Niro heeft ook een zeer ongewone en memorabele scene , hahaha ...

Ik mis de tijden waarin glorieuze mafioso films werden gemaakt. Doch, is deze film zeer zeker niet verkeerd. De gastoptreden van DeNiro, vind ik dan ook heerlijk. Ik kreeg inderdaad een beetje dat Goodfellas en Casino gevoel.

Hoe goed ik Christian Bale zijn werk ook waardeer, ik vind hem hier wat minder. Het is voor mij Jeremy Renner die de film oplift naar een hoger niveau. Ik vind hem een ijzersterke acteur, die me (tot nog toe) niet lijkt te kunnen teleurstellen.

Solid Seven voor een verhaal dat me uiteindelijk aardig beet had.

Ik trek de stijl van O. Russell van geen meter. Na het verschikkelijke Silver Linings Playbook was dit opnieuw een zware zit.