The Family (2013)

Aktie genoeg ! En ja soms ook lachen. En wat is die Dianna Elise Agron een mooie vrouw!

Robert de Niro is zoals altijd zeer goed

"I didn't kill him, I took him to the hospital."

Gisteren in de bios meegepakt, maar eerlijk gezegd vond ik het niet zo boeiend.

Qua verhaal wordt het via vier zijplotjes verteld, waarin elk lid van de familie zo zijn/haar ding doet. Dit komt vrij gezapig over, met name het subplotje van Belle is tergend te noemen. Als kijker moet je met haar verdriet meeleven, maar haar personage is daarvoor niet interessant genoeg. Eigenlijk lijkt de gehele familie Manzoni bij elkaar geraapt te zijn, de binding die je met hen zou moeten krijgen ontbreekt volledig. Met zwaargewichten als Robert De Niro en Michelle Pfeiffer zou dit toch beter moeten, maar het tegendeel is waar. Van De Niro verbaast het me nog geen eens meer, hij is een 'sell out' geworden; geen schim meer van zichzelf. Erg zonde.

Daarnaast is de humor ondermaats. Er worden wat goedkope steken onder water gegeven die betrekking hebben op de culturele clichés en verschillen tussen Amerika en Frankrijk. Ik kon hier niet om lachen. Overigens laat het actiegedeelte te lang op zich wachten en eenmaal daar aankomen, wordt het zwakjes in beeld gebracht.

Al met al een erg vermoeiende film die niet de moeite waard is om te zien. Je kunt hier gerust met een grote boog omheen lopen.

Kleine 2,0 sterren.

De film is ok, maar een beetje standaard. Ook ben ik niet zo onder de indruk van de acteerprestaties van Diana Agron. In Glee was ik in het begin echt fan van haar, later werd dat minder om dat het vaak gevoelloos over kwam. Ook in deze film krijg ik er niet echt een gevoel bij als ze in beeld is, het is wat vlak en gevoelloos. Robert de Niro daar in tegen is errug goed. Maar deze heeft natuurlijk ook al de nodige ervaring. Het is wel een leuke film om gezien te hebben, maar een must have om aan je film collectie toe te voegen.

"Mwah" overheerst. Als fan van Robert De Niro moet je met 0 verwachting naar deze film toe gaan. Het verhaal is niet sterk, de actie is niet sterk, het plot is niet sterk. De regie is niet sterk, vond de kleurcorrectie in de film ook niet bijster. Lijkt alsof het veel op 1 zelfde locatie afspeelt. Een tegenvaller, maar opzich wel redelijk vermakelijk voor een zondag-middag.. Touche.

Wel grappige maffia komedie.

Met name De Niro is goed op dreef wanneer hij ondanks onder curatele staat toch zijn maffia trekjes niet achterwege kan laten. En dat geldt ook voor de rest van de familie.

Verder een originele combinatie van humor en toch ook best geweldadige momenten.

Toch blijft het allemaal vrij luchtig.

Film kijkt lekker weg.

3*/3.5*

Fan van Robert de Niro en in een maffiarol moet het wel een leuke film zijn. Met die gedachte dus naar de bios. Nou nee dus, flauw verhaal, flauwe cast, deze film komt ook in mijn draak-film mapje

Leuk voor een doordeweekse dag zoals vandaag! ik had er geen verwachting van en het verhaal is niet sterk maar al met al goed vermaakt!

Heeft me best vermaakt, meer niet.

Leuke wegkijkert...maar het is me mij allemaal net ff te tam.

De humor de actie mag van mij wel ff wat meer zijn......beetje boring eigenlijk.

Had er toch iets meer van verwacht, leuk om een keer te zien meer niet.

Eens leuk om gezien te hebben maar meer ook niet, had er toch meer van verwacht, een beetje meer aktie ofzo mocht echt wel of nog wat extra leuke dingen met hun kinderen .

Beetje een gemiste kans. Helaas geen top dus maar toch doenbaar om eens gezien te hebbe.

Een erg leuke en onedrhouden actie film.

Vaart zit voldoende erin. Grappige dialogen en situaties.

Ik heb me gedurende de film geen moment verveeld.

Misschien is hij hier en daar wat voorspelbaar en wat makkelijk, maar het kijkt ook naar rato weg.

Van mij een 3,5*

geen slechte film...vermaakte mij...niet meer niet minder.

De film had te weinig misdaad en te weinig komedie. Wat er dan overblijft is deze film, die nergens in uitblinkt.

Ik vond het eigenlijk wel een leuke en vooral vermakelijke misdaad / komedie. Het cliché verhaal is zeker niet hoogstaand maar de uitvoering was best aardig met hier en daar wat leuke momenten en ook zelfs actie (met name dan op het einde en ook best hard). Wat deze film ook leuk maakt is de cast die het best goed deed. De drie oud gedienden deden het leuk, maar vooral de jongeren als de fraaie Dianna Agron (de dochter) en John D'Leo (de zoon) vond ik er echt uitspringen. De laatste zorgde geregeld voor wat humor en de eerste was soms best ontroerend. Al met al heb ik me prima vermaakt met deze leuke film welke me geen moment heeft verveeld.

Vooral leuk om de bekende karakterkoppen van Robert de Niro en Tommy Lee Jones, die hun rol er lekker dik opleggen. Maar ook een weinig opzienbarend tussendoorfilmpje dat weinig te vertellen en weinig te brengen heeft. Er wordt maar erg weinig gebruik gemaakt van de potentieel grappige controversie van een stelletje Amerikanen in Frankrijk, en waar dat gebeurt is het een beetje flauw. De kinders zijn dan nog het grappigst, maar om nou te zeggen dat dat de film de moeite waard maakt is ook wat overdreven.

Van de hand van Luc Besson is weinig te merken, hij lijkt zijn kunsten uit de Leon-periode verleerd te zijn.

Goeie film!

Pfff, wat is er toch met de Luc Besson gebeurd die we kennen van geweldige films als Le Grand Bleu, La Femme Nikita en Leon? Sinds zijn 'comeback' in 2005 maakt hij hoofdzakelijk rommel. Dit is ook weer zo'n misser, een aktiekomedie met een toch zeer behoorlijke cast, maar voorzien van een bijzonder slap script. De humor is ook beneden peil. Vlot geregisseerd door Besson (ja, dat kan hij nog steeds wel), maar in niets is verder zijn hand nog te herkennen.

Wat een super heerlijke Luc Besson film! ongelofelijk van genoten. Het was een leuke en vermakelijke misdaad / komedie... Hopeljk volgen er nog meer van dit soort films...;)

aktie,lachen heerlijke film

(weer) een goede rol Robert de Niro.

niet zo,n grote rol voor Tommy lee Jones maar niet onaardig

Kan het een beetje omschrijven als een Amerikaanse Fam Flodder alleen een stukje grover,harder.

maar zeker de moeite van het kijken waard

Aardige film maar ook niet meer dan dat, niet bijzonder of zo. Maar geen "fuck", haha hoogtepuntje.

Toch wel leuk. Misschien een beetje makkelijk met alle mafia-cliches, maar leuk genoeg vor wat het wil zijn.

De Niro doet zn ding, Pfeiffer in haar aloude Married to the Mob rol en met name die kids (Agron, wow) doen het erg leuk.

Beetje bitter en gewelddadig bij vlagen voor een komedie, maar toch ok.

Fuckkkk die is goede film weer van De Niro!!!!

Aardige misdaad komedie, maar geen hoogvlieger. Het verhaal is standaard. Soms serieus, soms absurd maf en onrealistisch. Dat is tevens het minpunt. Of overdrijf alles of hou het geheel serieus. De film wordt daardoor wat onevenwichtig. Een ander storend puntje is het feit dat de Fransen in het dorpje moeiteloos Engels spreken. Buiten dat zetten Pfeiffer en De Niro prima rollen neer en tillen de film naar een voldoende. De actie op het eind is een leuke afsluiter.

Leuk tussendoortje. 2.5/3.0

Aardige film met een leuke cast en humor die te pruimen valt.

De wijze hoe de maffia-clan bepaalde zaakjes zelf afhaspelen, weet de kijker voldoende te entertainen. 6/10

Luc Besson maakt een Coen-film. Zo kwam het toch tenminste over. Dat zorgt voor een aparte film die niet goed weet wat doen. Robert DeNiro zou de grote naam moeten zijn hier, maar doet niets meer dan als oude gangster weinig pittige dialogen uitbrengen. Michelle Pfeiffer is ook niet echt opvallend en tenslotte in het decor heb je nog Tommy Lee Jones. Wel goed zijn de kinderen moet ik zeggen. Daar zie je wel de pit van Besson en de fragmenten op school zijn dan ook de betere dingen. Helaas draait daar het hoofdverhaal niet rond. Dat komt pas goed naar het einde. Al is de sterke finale vooral te wijten aan het zwakke voorgaande verhaal.

Ik had eerst de vergelijking gemaakt met We're the Millers, al is dat echt wel een komedie. Eigenaardig genoeg zou je van deze Besson-film meer verwachten, maar het kan z'n verwachtingen niet inlossen. Dankzij de kids en de finale toch nog de moeite om te zien.

Fun met een liefhebbende maffia familie op de vlucht met elk zo hun psychopathische trekjes. En dat op het Franse platteland. Fris verpakt, spelend met tegenstellingen en clichés, ontspannen en wanneer er iemand dwars ligt of moeilijk doet, schakelen de Manzoni's met speels gemak over op furieus geweld. Leuk wanneer Belle met een tennisracket tekeer gaat, maar stiekem is het momentje met de auto in de achtergrond nog net iets leuker. Lekker droog.

Ondanks dat je het verhaaltje en de toon verder niet serieus hoeft te nemen, is het wel jammer dat haar lijntje met de leraar zo bloedeloos dooft. De Niro neemt het leeuwendeel voor z'n rekening met zijn missie om schoon drinkwater en die filmbespreking kon natuurlijk niet uitblijven. Toch is het allemaal net iets te lauw om echt te scoren. De basis is vaak grappiger dan wat volgt. Een fraai ogend filmpje van Bresson, dat nog best een beetje uitbundiger had gemogen.

“Fuck”

Wat begon als een zwartgallige komedie, eindigde in een ongeloofwaardige actieprent. Afgaande op de cast verwachtte ik toch een iets degelijkere film dan dat "The Family" uiteindelijk blijkt te zijn. De film is gebaseerd op het roman "Malavita" van Benaquista dat vertaald werd naar "Badfellas" voor de Engelstalige versie en tevens de naam is van de familiehond. Van begin af aan wist ik al direct waar het naartoe zou leiden. Je kan dus wel stellen dat de film redelijk voorspelbaar was.

Bij momenten was het wel redelijk grappig. Zeker de dialogen tussen Robert De Niro en Tommy Lee Jones waren hilarisch. De humeurige CIA agent die al jarenlang de ex-mafia baas moet rondsleuren van plek naar plek om hem te beschermen tegen de op wraak zinnende maffialeden. De Niro en Jones hebben beide een zodanig afgeleefde tronie die wonderwel past bij de hun aangemeten personages. De Niro is precies weggelopen uit "Cape Fear". Die kerel heeft een tijdloze karakterkop die dadelijk geassocieerd wordt met één of andere gangsterfiguur. En Jones komt precies wel ligna recta van de "Men in Black" set. De scene waar ze samen naar een debatavond gaan, waar blijkt dat de geplande Amerikaanse film niet gearriveerd is en in de plaats de film "Goodfellas" wordt vertoond, waarbij Jones het danig op zijn heupen krijgt, is hilarisch en voor mij het grappigste in de hele film.
Michelle Pfeiffer speelde een nietszeggende rol als beschermende huisvrouw die haar man uit problemen probeert te houden, de zoon te corrigeren op aanstootgevend taalgebruik en de dochter haar handje vast te houden en te wijzen op de gevaren in het liefdesleven van een opgroeiende jonge vrouw. Het enige moment waar ze laat zien dat ze getrouwd is met een beruchte gangster, is als ze een lokale kruidenier de lucht in blaast.

Belle de dochter ,gespeeld door Dianna Agron, is een beeldschone verschijning en lijkt bij momenten wel weggelopen uit de film "Bilitis" met dat 70's achtig kleedje met strikjes en die wazige schijn die rond haar hangt. De romance die ontstond tussen haar en de wiskundeleraar in spe was natuurlijk verplicht materiaal voor deze komedie, maar bracht eigenlijk niks bij. Liever had ik Belle verder zien gaan op haar elan als met-GSM’s-op-andere-tienermeisjes-timmerende maffiadochter.
De zoon liet er geen gras over groeien en ontpopte zich algauw als rasechte organisator om de hele school in dienst van zichzelf te zetten. Een meesteroplichter en manipulator binnen de kortste tijd. Vreselijk overdreven ! Wat mij het meeste stoorde was het gevoel dat het niet echt een familie leek. Het was precies een koppel met 2 geadopteerde kinderen.

Dat het niet helemaal goed zou komen met deze film, was het feit dat deze Amerikaanse maffia familie een onderkomen kreeg in een piepklein Frans dorpje en alle inwoners aldaar allemaal Engels praten. Sommige zelfs met een Amerikaans accent. En ik twijfel er aan of de scholen in Frankrijk ook een duplicaat zijn van de mentaliteit in Amerikaanse Highschools. Dat de door Giovanni verraden maffialeden de uitgeweken familie op het spoor zou komen, was te verwachten. De manier waarop was zelfs voor een film nogal ver gezocht.

Vanaf hier vervalt het komische volledig en slaat de toon om in een semi-brutale gangsterparodie. De totaal karikaturale gangsters verschijnen op het toneel en beginnen op een onzinnige manier het halve dorp neer te maaien beginnende bij de politie,de brandweer ,de CIA agenten en daarna de omliggende bewoners. Ze worden opgemerkt door dochter en zoonlief. De eerste zittende op een kerktoren omdat ze niet over haar liefdesverdriet heen komt (zucht), de andere al snikkend zittend op het perron onderweg naar Parijs ,omdat de school hem heeft berispt over zijn misdadige praktijken. Eigenlijk wel een softie voor de zoon van een gangster. Uiteindelijk groeien ze beide uit tot ware Rambo’s om korte metten te maken met de gearriveerde gangsters, waarvan je toch zou denken dat het professionals zijn.

Het grote probleem bij “The Family” is dat het niet echt een komedie en niet echt een misdaadfilm is. Het wil van beide walletjes eten en schiet uiteindelijk op beide vlakken tekort. Een sterrencast met De Niro en Pfeiffer kan de balans niet laten overslaan, ondanks dat ze zo'n zwaargewichten zijn in het Hollywood landschap.

Quote van Linda Barnard in Toronto Star : "While Besson knows his way around an action film, he’s not as adept at comedy. The result is an often-violent, occasionally amusing fish-out-of-eau tale that plunks a family of wise guys in the French countryside with predictable results."

2*

De humor is flauw en de actie zeer matig. Speelt zich ook maar af op 1 locatie wat al heel snel gaat vervelen. Dus tegenvaller voor mij helaas. Alleen die mooie dochter was een pluspunt

Niet te smaken, langdradige film, gebouwd op een te simpel verhaal waarin men twee volksstammen tracht samen te brengen. Het maffiose Amerika en het volkse Frankrijk. Wat veel te zwak werd aangepakt.

De humor komt slechts door de toevallige simpelheden in het verhaal.

Zelfs een Robert de Niro weet het verhaal niet te redden. Bovendien is het een verwarrend voorspelbaar gebeuren in stukjes aan mekaar geplakt.

Zelfs de ooit mooie Michelle Pfeiffer weet deze film niet in te kleuren in haar moederrol.

Enkel de mooie Belle zorgt voor wat leven in dit filmgebeuren. Maar haar acteertallent laat dan weer te wensen over.

Erg zwakke vertoning die men rap zal vergeten zijn. Waarover ging dit weer?

Zelfs het plot eindigt met niets.

2,5* min