Criss Cross (1949)

Erg sterke noir, die naarmate de film vordert steeds spannender wordt.

Burt Lancaster is erg goed als een man die zijn oude liefde niet kan (of wil) vergeten en Yvonne De Carlo is een perfecte femme fatale!

4*

Prachtig verhaal en onverwacht einde.

Sterk geacteerd door de cast.

Film technisch zat het ook goed in elkaar.

4 sterren

Geweldige film, zwaar genoten! Film-Noir is samen met western zo'n beetje mijn favoriete genre. Uit het western genre zijn er een hoop sterke films te zien, maar tjonge jonge. Niets kan op tegen een Film-Noir boordevol sfeer, twee geweldige hoofdrolspelers en een op het eerste gezicht simpel verhaal, maar wat op een geweldige manier wordt verteld.

Vanaf het eerste moment wist ik eigenlijk al dat dit een fantastische film zou worden. Al kent de film wat mindere momentjes, maar dit mag zich zeker een van de betere Noirs noemen. Burt Lancaster is (zoals altijd eigenlijk) erg sterk. Mag zich zeker tot een van de betere acteurs uit die tijdperiode noemen. En zoals Dogie hogan als zegt, is Yvonne De Carlo geweldig als femme-fatale. Ik wil zeker meer film met haar als femme.... gaan zien. Dan Duryea deed het als prima in Winchester 73, maar hij doet het hier ook uitstekend.

Verder is het camerawerk erg sfeervogend en werkte de flashback top. Zoals ik al eerder zij is het middenstuk niet altijd even sterk, maar dat wordt eigenlijk volledig goedgemaakt door het geniale einde, waaruit blijkt dat Yvonne De Carlo eigenlijk gewoon een groot cutwijf is. Briljant verzonnen. Leuk dat bijrolletje van Tony Curtis trouwens, maar het is dat ik wist dat hij in die scene zou meespelen, anders was het me waarschijnlijk niet een opgevallen. Maar verder dus een ijzersterke film. Een van de beste noirs. Genoten van deze film!

4*

Ben dit genre stapsgewijs aan het verkennen en Criss Cross is er toch eentje die me moeiteloos zin doet krijgen om die verkenningstocht verder te zetten. De plot kon me absoluut bekoren, net als het grimmige einde. Had ik helemaal niet verwacht voor die tijd, een tijd waarin stroperigheid en opzichtig sentiment toch inherent waren aan de cinema. Maar hier dus niet en dat is een enorm pluspunt.

Echter, hoewel de film op audiovisueel vlak erg knap in elkaar steekt, vind ik hem niet altijd even sfeervol. Naar mijn gevoel waren de locaties wat ongelukkig gekozen. Verder is het moeilijk om er de vinger precies op te leggen, het is eerder een gevoelsmatig iets vrees ik. Maar inderdaad: De Carlo als femme fatale is een ijzersterke zet van de castingverantwoordelijke. Tips in dit genre zijn sowieso welkom; 'k ga me de komende dagen/weken eens bezig houden met de zogenaamde klassiekers. Alvast een leuk opwarmertje dit!

Hele vermakelijke noir met overtuigende en voor de verandering ook eens intelligente bad guys.
De film maakt al gelijk een hoop vragen los met de flashback waar de film mee opent, daarna is de film iets trager maar weet nog altijd goed genoeg te boeien.
Yvonne De Carlo is een echte femme fatale en als kijker vraag je je de hele tijd af of ze nou goede of slechte bedoelingen heeft.
Gelukkig wordt er alles aan gedaan om net als Steve Thompson ook in haar onschuld te gaan geloven en daarmee ook meer sympathie voor hem te krijgen.
Het einde komt daarom ook extra hard aan, eerst komt hij erachter dat Anna niks meer is dan een egoïstische bitch en vervolgens worden ze alle 2 koelbloedig doodgeschoten door Slim Dundee. Toch wel 1 van de beste bad-guys die ik in film-noirs heb gezien.

Het middenstuk is jammer genoeg wel een beetje traag maar gelukkig niet saai of heel erg langdradig.

3,5*

Zeer stijlvolle noir, met een prachtige femme fatale en een prima Lancaster, mooie shots uit vreemde hoeken, af en toe heerlijke muziek (de al vaker genoemde scene met die Braziliaanse dans), een intelligente plot en een rauw einde- zeker een van de beste in zijn genre. Net iets beter dan The Killers, al moet ik die nodig herzien.

Gisteren de blu-ray uitgave van Eureka Masters of Cinema (nr. 231) ontvangen en uiteraard direct bekeken. Ongelooflijk mooie transfer die deze prachtig gerestaureerde film noir zeer ten goede komt. De bitrate van de blu-ray haalde zo nu en dan bijna 45 mb/s. Spannend en geraffineerd gespeeld met een werkelijk walgelijk gemene femme fatale. Genieten geblazen voor de liefhebbers. Ramon K schrijft in zijn recensie dat Tony Curtis er in voorkomt. Die heb ik helaas gemist, maar bij de herziening ga ik erop letten. Wellicht was Tony in de film (1948) nog zo jong dat ik hem niet direct herkende.

Erg fijn, mijn vierde Siodmak-noir in korte tijd is me prima bevallen en is weer helemaal op topniveau. De verhaalstructuur klopt juist erg en zuigt me helemaal deze film in die heerlijk fatalistisch en naar is en bewust en volgens de Hays code verplichte einde waarin Dundee tegen de lamp loopt wordt niet voor niets beperkt tot het absolute minimum, je hoort een sirene Ook de laatste tijd een paar keer Burt Lancaster gezien en gemerkt dat dat een erg goede acteur was. Scene van de film is die spannende scene in het ziekenhuis voor me, naast de hier al opgehemelde Rumbascene. Fraaie rol van De Carlo ook.

Goeie film waarin een man terugkeert naar zijn stad om zijn ex-geliefde weer te zien. Een oerdegelijke film-noir met ook een klein heist-gedeelte (dat overigens een spannende scene oplevert). Een prima verhaal dat vooral goed is opgebouwd. Burt Lancaster en Yvonne De Carlo hebben een fijne chemie samen.

Niet zo sterk als men hier laat uitschijnen, maar zeker een goede film met een geweldige femme fatale (Yvonne De Carlo ) die hier echt een bitch weet te spelen die met haar uiterlijk en elegantie de mannen voortdurend manipuleert. Voorbeelden zijn de openingsscène met Steve, de verleidelijke dansende Yvonne de Carlo en Toni Curtis (debuut) en de slotscène bij het huisje aan de rivier. Dan pas dringt het bij Steve allemaal door dat het geld voor Anna belangrijker is dan de liefde. Slim Dundee wordt goed vertolkt door Dan Duryea die ook zijn eigen plannetjes maakt en de kijker weet te verrassen in de slotscène. Lancaster als Steve speelt ook een overtuigende rol die lijdzaam moet toezien hoe Anna hem in zijn greep heeft. Knap einde ! 7/10

Redelijk standaard film noir die wel genoeg leuke momenten bevat.

Criss Cross neemt met zijn korte speelduur weinig tijd om de spanning op te bouwen. De helft van de film is ook een flashback waarin je te zien krijgt hoe een chauffeur van waardevolle goederen verzeild raakt in het criminele circuit en zo de 'inside man' wordt bij een overval.

Afgezien van het feit dat hij geld nodig heeft en zijn geliefde een handlangster is van deze criminele bende was ik niet geheel overtuigd van zijn motivatie om aan zo'n gevaarlijke operatie mee te doen. Voor mij kwam het verhaal ook redelijk abrupt aan een eind. Ik had het niet erg gevonden als ze hier wat langer de tijd voor hadden genomen.

Buiten dat de heist scène van korte duur was, vond ik hem wel effectief. Verder zitten er nog paar sterke scènes in deze film zoals die in het ziekenhuis en de introductie van de femme fatale (in de flashback) wanneer tegelijkertijd een band aan het spelen is.

Geen al te beste film noir. Hoewel ik het tegen het einde van deze film wel had gezien, was het beter geweest als de film langer geduurd had en meer tijd had genomen om de personages uit te werken. Nu blijven de personages nogal oppervlakkig. Burt Lancaster speelt degelijk. Yvonne De Carlo vond ik wat minder, haar personage komt niet echt goed uit de verf. Dan Duryea heb ik wel vaker in dit soort rollen gezien en hij is daar zeker geschikt voor, maar hier blijft zijn personage wat oppervlakkig. De gebeurtenissen aan het einde maken vanwege het voorgaande weinig indruk, ondanks (of wellicht wel dankzij) het hoge tempo waarin zij elkaar opvolgen. Het verhaal zit op zich niet zo heel verkeerd in elkaar, al ligt het motief van Steve om aan de overval mee te doen niet erg voor hand.

Film noirs hebben regelmatig de neiging om zichzelf te verliezen in een ingewikkeld plot, maar Siodmak zet hier een erg sterke en eenvoudige film noir neer.

Het is een soort liefdesverhaal, maar wel een erg grimmige waarbij Steve probeert om Anna terug te veroveren van zijn rivaal Slim die tevens een crimineel is. De reden van Steve om samen met Slim de heist op poten te zetten, is niet omwille van het geld, maar wel om op die manier Slim te kunnen uitschakelen en Anna terug te krijgen.

Het einde deed me een beetje denken aan Sweet Smell of Success (toevallig ook met een uitstekende Burt Lancaster daar), waarbij iedereen op het einde verliest. Die hele eindscène was trouwens erg sterk gedaan, waarbij Slim het huisje binnenwandelt en Steve en Anna koelbloedig neerschiet terwijl hij de politiesirenes al kan horen. Een erg rauw einde, maar wel eentje die zeker een tijdje gaat blijven hangen.

Het is zeker niet de enige sterke scène die we te zien krijgen, want met deze korte speelduur heeft Siodmak er toch een aantal erg fraaie in weten te verwerken. Vooral de ziekenhuisscène is een erg sterke waarbij de spanningsboog steeds meer en meer wordt opgetrokken. Ook de scènes die zich afspelen in de kroeg zijn een plezier om naar te kijken, die een overvloed aan sfeer bevatten. Zeker die Rumbascène met de dansende Yvonne De Carlo is genieten geblazen.

Die Yvonne De Carlo zet een erg sterke rol neer als femme fatale, maar de hele cast is sterk op dreef. Burt Lancaster vind ik altijd het niveau van een film nog wat optrekken en Dan Duryea lijkt mij iemand te zijn die geboren is om rollen van stijlvolle bad guys te spelen. In The Woman in the Window kon hij me ook al erg bekoren.

Erg sterke film noir van Robert Siodmak. The Killers vond ik ook al goed, maar dit is nog een niveautje hoger.

4*