Miele (2013)

Iemand opgevallen in de film , dat er drie scenes op een brug zijn,met verschillende data en dat er steeds dezelfde joggger op holt?. O ja, de film.... Een kijkhuisfilm.Ondanks het thema toch een´feelgoodmovie, met een uitstekende rol van beide hoofdrolspelers, Trinca en Cecchi. Geen hoogvlieger, maar een prettige verrassing tussen alle actie, geweld, sf, en noem maar op filmshit.

Ik heb gezegd...............

Een fijn filmpje dat ondanks het heftige thema voortkabbelt door de aangename cast en het prettige verteltempo. Acteerwerk is in orde, locaties zijn meestal smaakvol te noemen en ook de muziek en het camerawerk zijn in orde.

Is 2,5 * dan niet een beetje te weinig?

Film die heel duidelijk is, maar niet per se alles wil uitspellen waardoor je er achteraf toch nog even mee aan de slag gaat.
Ik had zo goed als geen voorkennis bij deze film en dat is zoals zo vaak de beste manier om een film in te gaan. Zo hangt er een zekere spanning en mysterie om dit verhaal… maar die komt nergens tot ontlading. Je denkt aan smokkel (en dat is het ook), aan illegale praktijken (en dat zijn het ook), aan dingen die fout gaan lopen… en dat gebeurt… mja ook wel een beetje, maar dan weer niet op de manier dat je zou verwachten. Deze film heeft een eigen, apart verhaal met eigen logica en is wat mij betreft, heel eigenzinnig. Heerlijk. Het toont ook nog eens een mooie, ontluikende vriendschap die nergens seksueel wordt, of hoeft te worden…

Je denkt aanvankelijk dus meegenomen te worden naar…ergens, maar Miele vlindert gewoon door haar eigen verhaal. Haar motieven zijn duidelijk, maar haar relatie met de mannen rondom haar veel minder en dat heeft ook wel iets… Maar Miele, Irene neemt je dus mee in een verhaal dat (zonder het in je strot te rammen) toch een mooie ode aan het leven is. En verder ook: een film in Italië, maar die voor het overige 'onitaliaans' is. En een actrice die net genoeg weerbarstigheid heeft, waardoor het een tijdje duurt voor je helemaal overstag gaat, maar dan ook des te harder…
En Carlo Cecchi heeft ook die heerlijk laconieke scherpte waarmee elke zin die hij zegt, voltreffers zijn. Prachtig.

Een groeiertje.

Eens… dat zijn dan ook alleen haar woorden. Grimaldi heeft er gewoon geen zin meer in. Depressief is hij niet, meer nog: hij kan terugblikken op een geslaagd leven, aldus hemzelf. Misschien denkt hij gewoon 'het is goed geweest en beter gaat het niet meer worden…'. Ik zie hem eerder als milde cynicus.

Prachtige film. Was diep onder de indruk. Over iets dat op dit moment uiterst actueel is. Dit is geen gemakkelijk onderwerp, waarbij je snel uit de bocht kunt vliegen. Valeria Golino houdt alle nuances in het oog. De oude man en de jonge vrouw overtuigden me. Mooi zoals ze begint te stralen als ze hem ziet. Die Trinca is trouwens wel een stuk zeg. Kon m'n ogen er niet vanaf houden. Alleen kon ik dat vriendje en die opdrachtgever niet uit elkaar houden. Deed ze het nou met allebei? Of is dat een te triviale vraag voor zo'n serieuze film?