Gojô Reisenki: Gojoe (2000)

Geweldig geacteerde en mooi gefilmde samurai/fantasy film. Het verhaal is wat dunnetjes, want die Benkei kan dus maar niet beslissen of ie nu WEL of NIET de demon-bridge over moet om het evil te verslaan.....ondanks dat toch erg leuk om naar te kijken!

Beetje vreemd verhaaltje hierboven, maar kom ... ben er zelf ook niet goed in.

Dit is Ishii's derde film die ik zie, en ergens laat de film mij een beetje ontgoocheld achter. Ishii geeft deze keer z'n visie op de samurai film, maar tijdens de film krijg je het gevoel dat hij niet echt voluit durft te gaan. De shots zijn mooi, de muziek sfeervol en licht apart, maar wie Yume no Ginga of Electric Dragon gezien heeft weet dat Ishii veel meer en beter kan.

Het eerste gedeelte van de film had z'n hoogtes en laagstes, maar was uiteindelijk toch zeer aangenaam om volgen. Het oogde allemaal zeer netjes, de vaart zat er in, en het verveelde op geen enkel moment. Alleen jammer dat uit het laatste deel blijkt wat voor potentieel hier onberoerd is gelaten. De film knalt eindelijk open en Ishii laat zien dat hij momenteel één van Japan's meest interessante regisseurs is. Een spetterend en knallend einde aan een goede film ... 4* voor een niet compleet geslaagd experiment, maar dan vooral omdat de regisseur zelf op het einde toont hoe het beter kan.

Wat mij dus nogal stoorde is dat het hele verhaal draait om het gedreutel van die benkei:

ga ik nu WEL die brug over, of ga ik nu NIET die brug over. Ik ga niet. Ik zweer het: ik ga NOOIT over de brug. Of toch wel? Ja ik ga wel! Daar ga ik jongens! Of........het is wel gevaarlijk natuurlijk, die brug........etc. etc.

Misschien toch maar eens herkijken dan.

Hmm heb je de film zonder ondertiteling gekeken? Vanaf het begin is Benkei er namelijk al op uit om de demonen te verslaan. Het draait eerder om de confrontatie van de twee grootmachten dat uiteraard tot het laatst uitgesteld wordt.

Gojoe ervaarde ik in ieder geval als een heel vermakelijk filmpje. De positieve punten zijn al door Onderhond opgesomd, maar waar ik mij persoonlijk aan stoorde was dat de actie vrij onoverzichtelijk in beeld is gebracht. Veel chaotische close-up shots, waarin gigantisch veel gebeurt, maar je eigenlijk haast niets van ziet. Fraaie hack en slash bewegingen worden hierdoor slechts tot enkele flitsen gereduceerd en das jammer.

Bij de triviasectie van IMDB staat dan ook: Total on-screen body count is 300+, making this the most violent Japanese movie to date. wat ik echter totaal niet zo ervaarde. Voor mijn gevoel zijn er heel wat meer lijken gevallen bij bijv. Azumi of Zatoichi doordat de veldslagen veel meer ruimte hadden om te ademen en beter in beeld gebracht werden.

Het bevredigende einde maakt een hoop goed en er blijft genoeg over om van te genieten. 3.5*

isieopdvd?isieopdvd?isieopdvd? isieopdvd?isieopdvd?isieopdvd?isieopdvd?isieopdvd?

dan wil ik 'm nog wel 's een keer zien !!

Ja hij is op DVD ... Wie het in hemelsnaam verzonnen heeft deze film hier uit te brengen is mij weer een raadsel, maar zag hem vandaag, tot m'n eigen grote verbazing, gewoon liggen in de MediaMarkt voor een euro of 14.

Wie verzint zoiets toch ? Nu ja, het komt dichter en dichter bij, misschien dat ik binnekort zelfs eens een echte Aziatische film kan kopen in één van die winkels!

Want dit is een neppe Aziatische film?

Nee, deze wil ik niet kopen

Maar een keertje herzien. 4* blijven staan, blijf bij m'n originele kritiek (behalve dan dat dit helemaal niet Ishii's 3de film is, alleen staan de meeste niet op MM) en kopen hoef ik de DVD ook niet.

Vooral de laatste 20 minuten powercinema zijn geweldig. Die laatste battle is eindelijk een climax waardig. Hard, ruw, fantastisch gefilmd met heerlijke muziek onder. Film zoals eigenlijk enkel Ishii, Tsukamoto of Fukui ze maken. Toch jammer dat de rest van Gojoe niet meer in deze stijl is. Af en toe glimpsen van Ishii's talent, maar doorgaans toch net iets te conventioneel.

Blijft verder wel een goeie film. En bennie jolink, koop aub die DVD, want die kritiek slaat echt nergens op

Mijn eerste kennismaking met het werk van Sogo Ishii viel dus niet zo goed. Een Chanbara moet een goed plot hebben of fantastisch snoeiwerk. Het liefst beiden. Gojoe faalt op beide fronten. Het plot is dun, saai en totaal 'uninvolving' en de actiescenes zijn te onoverzichtelijk om te kunnen boeien. Ik vind Gojoe visueel, op een paar shots na (die prachtige bloedfontein met de maan op de achtergrond, wow!), een grote tegenvaller. Ik vind de climax zelfs lelijk. Ik had misschien beter met een andere film van de man kunnen beginnen. 1,5*

PS: de dvd is te ruil.

Na ED8V is dit toch een flinke teleurstelling, de gevechten zijn over het algemeen vrij zwak en qua verhaal hoef je de film al helemaal niet te zien. Ook de cinematografie was nou niet echt om over naar huis te schrijven, er zaten enkele prachtige shots in maar helaas bleef het ook enkel bij shots.

Rest mij nog wel te zeggen dat de film geen moment verveelde en lekker wegkeek. Een krappe 3.5* wil ik hier dan ook nog wel aan kwijt maar m'n vertrouwen in Ishii is toch ietwat beschaamd, kijken of dead end run dat weer goed kan maken.

3.5*

P.S. Mijn dvd versie duurde zo'n 110 min. ipv. de bovenstaande 138, heb ik nou iets gemist?

Deze heb ik lange tijd vermeden te kijken, omdat ik al had begrepen dat de film niet geheel representatief is voor het werk van Ishii. Nu toch maar eens bekeken, en ja, het is een flinke tegenvaller.

De film biedt een nieuwe interpretatie van de geschiedenis van Yoshitsune en Benkei. Ik heb ooit een slechte J-dorama serie gezien over het leven van Yoshitsune, de broer van de eerste Minamoto shogun (de Minamoto worden vaak de Genji genoemd, zo ook in deze film), en degene die eigenlijk zijn broer dat baantje heeft bezorgd door voor hem alle veldslagen te winnen tegen hun vijanden, de Taira, die vaak de Heike genoemd worden. Als dank daarvoor gaf broer de opdracht om Yoshitsune te vermoorden, want laatstgenoemde was veel populairder dan de shogun zelf.
Benkei was de trouwste bondgenoot van Yoshitsune, en ze hebben elkaar - nog voordat Yoshitsune de belangrijkste generaal van zijn broer werd - ontmoet bij de Gojoe-brug, waar Benkei passanten terroriseerde door hun zwaard te stelen. Op een gegeven moment had hij 999 zwaarden veroverd, toen Yoshitsune voorbij kwam en onverslaanbaar bleek tijdens het gevecht waar Benkei zijn 1000e zwaard wilde veroveren. Benkei was zo onder de indruk, dat hij Yoshitsune vazal wilde worden.
Toen ze tijden later ingesloten waren door de troepen van broerlief, verschafte Benkei Yoshitsune de nodige tijd om zelfmoord te plegen door de troepen tegen te houden. Na verloop van tijd was hij doorzeefd met pijlen, maar stond nog altijd recht overeind, en de vijandelijke troepen durfden niet in de buurt te komen. Toen ze goed keken, bleek hij dood te zijn. Vanwege deze legende beschouwen veel Japanners Benkei als het toonbeeld van kracht en trouw. Yoshitsune wordt door veel Japanners gezien als de ideale tragische held.

Het verhaal dat in deze film wordt verteld staat hier behoorlijk haaks op en heeft voor zover ik heb begrepen de nodige kritiek opgeleverd. Om een poging tot het maken van een vergelijking te doen: het is alsof er een film gemaakt is waarin Michiel de Ruyter Johan de Witt wil vermoorden.


Genoeg geleuter over de achtergronden, die ik overigens wel handig vond om enigszins feeling met de personages te krijgen. De film an sich stelt helaas teleur, niet omdat het een verdraaiing van de geschiedenis is (die kan me gestolen worden), maar omdat grote gedeelten gewoon niet al te boeiend zijn. Visueel is het redelijk in orde, soms een mooi shot tussendoor, maar ik word niet voortdurend overdonderd zoals bij andere films van Ishii. Het gevecht tussen Shanao en de Heike troepen is niets anders dan mannetje neerslaan, naar het volgende mannetje, die ook neerslaan en naar het volgende mannetje. Het eindgevecht is aanvankelijk ook niet al te best. Er wordt ontzettend vaak in geknipt, ja zo kan ik ook wel een gevecht suggereren. Maar dan ineens gaat het natuurgeweld een rol spelen, en wordt het toch eventjes visueel interessant. Helaas veel te laat.

Het moet gezegd worden, de soundtrack is zoals gebruikelijk bij Ishii prima in orde en tilt de film naar 2,5*. Uiteindelijk zorgt het einde ervoor dat ik toch 3* uitdeel.

Lange zit helaas.

Toen ik aan deze film begon was ik nog enthousiast. De film oogt goed verzorgd. Kostuums zijn dik in orde (erg fraaie samurai armor in die tijd). Simpel decor, aangezien de meeste scenes zich outdoor afspelen, maar de Japanse natuur is prachtig en weet altijd te boeien.

Na een half uur kijken zakt alles echter een beetje in. De Shinto en Shingon (boeddhistische) invloeden in deze film weten me wel te boeien, en ook de actie wordt goed uitgevoerd, maar toch faalt Ishii erin om dit de hele film boeiend te houden. Veel lange scénes met saaie dialogen.

Het einde van de film weet het nog enigszins goed te maken, maar komt veel te laat.

3.0*

Blijft toch wel goed.

Ondertussen blijkbaar wel iets coulanter geworden, heb er ook meer vrede mee dat Ishii hier een wat andere aanpak gebruikt dan in z'n meer befaamde films. Het is dan ook eerder een soort van blockbuster project, zo'n film waar een niche regisseur veel te veel geld krijgt en teveel z'n ding mag doen. Het is dan ook geen verrassing dat de studio mede door deze film failliet ging.

Met een dikke twee uur op de teller is de film inderdaad wat aan de lange kant. Zeker het middendeel, waar niet zo uitzonderlijk veel gebeurt, had net iets korter gekund. Maar de aanloop is zeker wel de moeite en ook de finale is er knal op. Daar gaat Ishii eindelijk volledig los.

Visueel erg netjes, een slimme soundtrack (drums, waardoor het nog steeds bij het genre aansluit maar toch een stuk ritmischer is), sterke cast en een geweldige finale. Het is best je verwachtingen bij deze film even op zij te zetten, want wat Ishii hier laat zien is gewoon erg leuk.

4.0* en een uitgebreide review

De versie die ik zag, was 106 minuten. En dat was lang zat. Want eigenlijk leek het wel alsof Ishii enkel het laatste kwartier geregisseerd had. Het was verder op twee fijne ritmische sequences na, allemaal niet zo heel boeiend gebeuren.

3*