Don Juan ou Si Don Juan Était une Femme... (1973)

Omdat ik vroeger wel eens droomde dat ik Brigitte Bardot was, na het zien van Et Dieu Crea La Femme en Viva Maria, kocht ik een box met films van mijn jeugdidool. Deze film zat er in en ik vind 'm ronduit waardeloos. Gaat werkelijk helemaal nergens over. Het is sensueel bedoeld, geloof ik, maar het prikkelt eigenlijk alleen mijn gaapreflexen.

de muziek maakt de film ook niet erg boeiend.

Pretentieuze pulp met Brigitte Bardot, maar wel vermakelijk en visueel aantrekkelijk. 3*

Roger Vadim heeft -op Barbarella na- eigenlijk nooit kunnen imponeren. Een hoop onduidelijke, rommelige, pretentieuze nonsens films. Toch was ik erg geboeid door deze film, hoewel het predikaat 'grootste misser' ook zo maar zou passen.

Brigitte Bardot is gewoon stukken beter te pruimen als ze een vamp speelt zoals hier en niet een onnozel, schoon wicht, zoals in bijv. Les Bijoutiers du Claire de Lune die ik eerder op de dag zag. De raamvertelling is niet zo sterk, maar de flashbacks zijn alle drie erg de moeite waard. Pompeuze muziek, een verleidelijke Bardot en een een hoop moraal vallen allemaal op hun plek. Het einde is visueel verrassend en volgens mij is dit de enige film op aarde, waar de mooiste scene die is, waarin handen worden gewassen (!). En als je de film niet helemaal wil uitzien, die is al na ongeveer een kwartier.

Ik heb deze film gekocht als onderdeel van een box van DFW ("The Brigitte Bardot Collection") met zes Bardot-films. Ik heb de film nog niet gezien, maar wel uit nieuwsgierigheid alvast wat fragmentjes bekeken. Daarbij valt ogenblikkelijk de abominabele beeldkwaliteit op: bij de meeste scenes lopen er duidelijke strepen door het beeld. Hebben anderen dit ook, of heb ik toevallig een slecht exemplaar getroffen?

Een slecht exemplaar dat lijkt me sterk. Maar aan de andere kant is mij dat niet heel erg opgevallen. Don Juan zou trouwens wel kunnen zijn dat die minder was, met name aan het einde.

Geldt dat ook voor de film Les Bijoutiers du Clair de Lune? Die vond ik opvallend mooi eruit zien (en ook in scope/1:2.35 ipv het op de hoes aangekondigde 1:1.66)

Inmiddels heb ik twee films uit de set volledig gezien, namelijk Et Dieu... Créa la Femme en Les Bijoutiers du Clair de Lune. Bij beide, met name bij laatstgemelde film, waren af en toe ook zweempjes van strepen door het beeld te zien, met name bij donkere gedeelten en bij blauwe luchten. Het is bij deze films echter niet zo erg als bij Don Juan ou Si Don Juan Était une Femme..., waar de strepen dermate opvallend zijn dat het hinderend is bij het kijken.

Film clip @ youtube

Don Jeanne

Met Don Juan ou Si Don Juan Était une Femme ben ik aan de laatste Brigitte Bardot film uit mijn boxset gekomen. Een reeks van 6 films waarvan het niveau eerlijk gezegd wat wisselde, maar Bardot was zoals gewoonlijk onweerstaanbaar. Voor haar laatste hoofdrol ooit in een film (L'Histoire Très Bonne et Très Joyeuse de Colinot Trousse-Chemise zou naar het schijnt maar een bijrol zijn) keerde ze terug naar Roger Vadim, de regisseur die haar carrière op gang heeft gebracht.

En Bardot gaat eruit met een knaller. Jammer genoeg is de kwaliteit van de film zelf niet overal even denderend, zeker wanneer je bekijkt dat andere films uit de box er wel goed uitzagen, maar laat dat je vooral niet tegenhouden om de film een kans te geven. Vadim schrijft en regisseert een film die eens een andere kant opgaat met het bekende Don Juan gegeven en het resulteert in een erg bevreemdende film. Aan de hand van een aantal flashbacks wordt het wel en wee van Jeanne, een femme fatale, getoond die vastbesloten is om een aantal mannen het leven zuur te maken. Elk verhaal zit iet of wat verschillend in elkaar (in het eerste deel kiest ze ervoor om een getrouwde man te verleiden, in het tweede deel verleidt ze de vrouw van een man en in het derde deel laat ze een man zelfmoord plegen), wordt op een pompeuze manier in beeld gebracht (die soundtrack ook!) en toch mag het resultaat er zijn. Vadim is weliswaar al vaker de man geweest van de grote misser (Les Bijoutiers du Clair de Lune, brrr), maar dit doet hij goed.

Jammer eigenlijk dat Bardot niet lang hierna ermee is opgehouden. Ze is hier al wat ouder (al was ze met haar 39 jaar nog altijd erg aantrekkelijk als je het mij vraagt) en ze speelt een ietwat atypische rol. Nog altijd vertrouwend op haar uiterlijk speelt ze hier de verleidster die menig man in de dieperik duwt, maar het is een verademing om haar eens iets anders te zien spelen dan een naïeve tiener/twintiger. Hoewel ze alle aandacht naar zich toe trekt wanneer ze in beeld komt, weet Vadim voor de rest nog wel een degelijke cast bijeen te sprokkelen.

Misschien wel één van de beste films van Roger Vadim die ik tot nu toe heb gezien en meteen ook één van de beste rollen van Bardot. Voor velen blijkbaar één van de slechtste films van de Franse actrice (je moet de reviews van IMDB er maar eens bijnemen), maar het is pakkend, bevreemdend en aantrekkelijk. Al moet je er dus blijkbaar wel voor te vinden zijn.

3,5*

Veel beter te verdragen dan twee vorige Vadim/Bardot films die ik zag. Maar daar was ook niet zoveel voor nodig. Bardot als een gemene vamp is in ieder geval minder irritant dan het hitsige kindvrouwtje al bruist ook deze film niet van het talent. Maar het heeft allemaal wel iets fraais pompeus en is best prettig mysterieus. Te doen, en dat is al heel wat.