Autómata (2014)

Pretentieuze film over een post apocalyptische tijdperk waarin een verzekeringsagent onderzoek verricht naar robots die symptomen vertonen, waarbij ze twee opgestelde protocollen mogelijk zullen schenden. Als je dit zo in het begin mag ervaren denk je dat er een mooie uitwerking van het geheel aan staat te komen. Helaas is dit niet het geval en de inspiratie van het geheel raakt snel zijn eind. Echt ontzettend jammer dat het ondoordacht en trutterig blijft, want een script waarbij je de mogelijkheid hebt om het schenden van protocollen door robots uit te werken had zoveel meer kunnen brengen. Bijkomstig pijnpunt is de interactie en emoties in het toch al kleurloze verhaal tussen de mens en de robot. Het is er nagenoeg niet en wat er wel is, is nogal apocrief uitgewerkt. Antonio Banderas doet er verstandig aan zijn genre ergens anders te zoeken en de sciencefiction niet meer op te zoeken.

Ik vond het toch wel een geslaagde film. Misschien wat overgestileerd, misschien wat weinig aandacht aan het verhaal besteed, maar toch wel erg mooi in beeld gebracht, met een mooi contrast tussen menselijkheid en robot, treffend in contrasterend beeld gebracht door de krakkemikkig en kreupel bewegende Banderas in een best goed gespeelde rol als antiheld tegenover de (ahem) krakkemikkig en kreupel bewegende en piepende robots. Niet heel geloofwaardig dat daar dan zo'n geavanceerde klont denkwerk in de bovenkamer zou zitten, maarja, daar is het dan SF voor.

De robot-protocollen (oud denkwerk van Asimov, als ik me niet vergis) zijn al wat te vaak gebruikt in de science fiction geschiedenis. De uitwerking hier is voor mij wel redelijk origineel, en na afloop denk ik wel wat beter gevonden dan een paar eerdere varianten die ik ooit gelezen heb. Wel is het einde wat truttig.

Goede SF film, kabbelt rustig voort, met robots diemenselijke trekjes beginnen te vertonen en als paria's worden behandeld sinds ze de woestijn niet vruchtbaar konden maken
Ik voelde dan ook gelijk sympathie voor die 1e robot die al na 5 minuten werd afgeknald.
Verder zijn de sfeer en SFX uitstekend, ik hou wel van zo'n robot verhaal.

“To die, you got to be alive first.”

De toekomst van onze geliefde aardbol ziet er niet echt rooskleurig uit zoals Hollywood het ons de laatste tijd voorstelt. Als ik een willekeurige graai doe in de grabbelton van apocalyptische films van het laatste jaar, dan krijg je een uitgebreide keuze uit een waaier van mogelijke ellende en rampen die de mensheid te verduren krijgt. In “Elysium” zien we een ultra overbevolkte aarde waarvan de natuurlijk bronnen totaal uitgeput zijn en waar de superrijken een plaatsje hebben gekregen op het ruimtestation Elysium en in luxe verder leven. “The Giver” gaat over een maatschappij die zich na een grote oorlog teruggetrokken heeft in communes waar gevoelens en herinneringen verbannen zijn. “The Colony” en “Snowpiercer” laten een totaal ondergesneeuwde wereld zien die ontstaan is door mislukte experimenten om het klimaat onder controle te krijgen. In “Oblivion” was er een jarenlange oorlog met buitenaardse wezens genaamd Scavs met een in puin herschapen wereld tot gevolg. “The Divide” heeft een nucleaire oorlog als boosdoener (juist zoals in “How I live now”). “World War Z” laat een wereldwijde plaag zien waardoor mensen in bloeddorstige zombies veranderen. Een meteoor zorgt voor het einde in “Seeking a friend for the End...”. In “Goodbye World” en “Dragon Day” zijn het dan weer computervirussen die de maatschappij laten ineenstorten. “Divergent” en “The Hunger Games” zijn de meest bekende films die een futuristische dystopia tonen waar de overlevenden in klassen zijn ingedeeld. Je ziet, er is keuze genoeg om de mensheid naar de verdoemenis te helpen.

“Autómata” speelt zich af in de griezelig nabije toekomst, namelijk het jaar 2044, en de Aarde is herschapen in een onbewoonbare radioactieve woestijn dankzij zonnestormen. Hierbij werd het grootste gedeelte van de wereldbevolking uitgeroeid (98% om precies te zijn) en zijn er nog een kleine 21 miljoen overlevenden die zich gevestigd hebben in steden. Steden die ommuurd zijn en voorzien zijn van een modern systeem om de inwonende te beschermen tegen radioactieve regen en stormen. Dit alles werd opgebouwd dankzij miljoenen robot (Pilgrims), gefabriceerd door het bedrijf ROC, die allen aan een protocol werden onderworpen : geen letsel toebrengen aan een levend wezen en een robot mag zichzelf niet repareren of verbeteren. Het heeft wat weg van Isaac Asimov’s wetten van de robotica. En zoals te verwachten valt, zijn deze wetten er ook om overtreden te worden.

Review Automata

Dodelijk saaie SF-film, een europudding mengeling van Blade Runner en I, Robot. Visueel aanvankelijk best mooi, maar gaandeweg steeds vlakker en vervelend, net als het script. Wanneer de film de woestijn in strompelt krijg je steeds meer het idee naar een zwart/wit film te zitten kijken. Banderas zet overigens een behoorlijk vage en overdreven rol neer. Zijn echtgenote, de immer geconserveerde Melanie Griffith, is het beste special effect van de film.

Snap al die negatieve reacties niet de film pakte me vanaf de eerste seconde , ook prachtige landschap beelden van een zogenaamde apocalyptische wereld. Ik kreeg ook gelijk sympathie voor de vrouwelijke robot Cleo ( stem van de vrouw van Antonio Banderas namelijk Melanie Griffith) ook de rol van zijn film vrouw Birgitte Hjort Sørensen vond ik erg geslaagd we kennen haar allemaal van de top serie Borgen (TV Series 2010? ) - IMDb al met al zeer geslaagde SF-film daarom ook een dikke zeven dus 3.5*

Aangenaam verrast door deze film, terwijl ik toch met de nodig scepsis ben gaan kijken. Goede verhaallijn, perfect passend acteerwerk, toffe cameravoering en dan nog een onderhoudend verhaal ook.

Indrukwekkende sf gebaseerd op de wetten van de robotica van Asimov.

Het verhaal is boeiend en interessant en de weergave van een naargeestige toekomst is prachtig in beeld gebracht. Antonio Banderas toont hier nog maar eens wat voor klasse acteur hij is. Positief is dat de robotten echter overkomen dan in 'I Robot'. Dit is een must voor de sf fan.

Jammer. Het verhaal biedt veel potentie voor een klassieke uitwerking van het Frankenstein-en evolutieverhaal mens vs robots. In het begin werd ik nog gegrepen door het dystopische wereldbeeld dat visueel mooi geschetst werd. Deed mij zelfs een beetje denken aan Blade Runner. Maar gaandeweg raakte verzandde film; matig acteerwerk en een zwakke uitwerking verhaal.

Kaartenhuis. En het begon nog wel zo aardig. Decors and designs, dik in orde. Lekker vuil, afgeleefd en druilerig met multi inzetbare robots waar mee geknoeid wordt. De stad maakt indruk, Blade Runner is soms niet ver weg en alhoewel het verhaaltje al vrij snel hint naar bekend terrein, heeft het met deze sfeer en dystopische wereld wel een ferme basis voor een sluimerende sci-fi thriller.

Met een zwangere vrouw en dromerige beelden van de oceaan heeft het net zoveel potentie om het te laten verzanden in dikdoenerij en die kant kantelt het uitendelijk ook op. Zodra de film de stad verlaat en het zand opzoekt, is het niet alleen z'n troef kwijt, maar het gaat zich ook meer en meer aanstellen, waar iedereen elkaar maar steeds vertelt hoe het ervoor staat.

Zelfs de Pilgrims doen daaraan mee en ondertussen maakt Banderas er een potje van met zijn accent en gekke bekken. Totaal niet serieus te nemen. Wanneer de film niet staat te zeuren, doet het iets met een karige klopjacht. Het blijft er goed uitzien, maar Ibáñez is zo druk bezig met grote muziek, thema's en kleffe rommel dat het nog maar nauwelijks te harden is. Ondanks die gave kruiper.

Gaap.

Ibáñez is echt een paar decennia te laat om nog met een film als deze aan te komen zetten. Nu is AI wel weer relevant ondertussen. De eerste lading films dateert al van een 20-30 jaar geleden waarbij het idee filmisch voor het eerst echt vorm kreeg, ondertussen mag de lat toch al iets hoger gelegd worden.

Deze film doet daar duidelijk niet aan mee. We komen weer met de robotwetjes, de AI die zich ontwikkelt tot iets los van de mensheid, de robot opstanden enzo ... kijken naar de uitvoering dan maar? De robots zien er best tof uit, maar dat is het dan ook wel. De uitgebluste stand is oersaai en lelijk, alsof ze de stekker uit de Blade Runner stad hebben getrokken. Visueel verder aan de povere kant, ook de soundtrack wil niet echt meewerken.

Banderas schmiert er ook maar wat op los, gelukkig dat hij voornamelijk tegenover robots stond te acteren zodat het gemiddelde geschmier per shot nog enigszins meeviel. De rest van de cast is kleurloos en hoorde eerder thuis is een matige B-film ... deze film probeert er alles aan om dat niet te zijn, jammer genoeg komt het niet uit de verf en rest een levensloos en uitgekauwd product.

1.5*

Het verhaal wat zich afspeelt in 2044, waar zonnestormen de aarde verandert hebben in een radioactieve woestenij (zag er overigens visueel fraai uit) en waardoor de populatie is gereduceerd tot maar 21 miljoen mensen was wel leuk gevonden en wist zeker ook te boeien en was interessant. Ook het gegeven dat miljoenen primitieve robots ontworpen door de mens een centrale rol spelen in het verhaal was leuk gedaan en ze zagen er visueel ook fraai en realistisch uit. Er zijn zelfs vrouwelijke robots (met vrouwenhoofd, borsten en een strak kontje) ontworpen om me te seksen (er werd zelfs een handleiding getoond welke standjes je met de robot allemaal kon doen ). Een van deze robots genaamd "Cleo" (met de stem van Melanie Griffith) speelt zelfs een hoofdrol in het verhaal en deed dat best goed en leuk. Zoals in het laatste gedeelte van de film waar ze aan het dansen (kreeg ze op dat moment geleerd) is met Antonio Banderas en op een gegeven moment vraagt "hou je van me ?" De robots in dit verhaal krijgen wat menselijke trekjes en ze willen ook zelfstandig leven en daar draait het verhaal eigenlijk om.

Ondanks dat het verhaal (het had overigens wel iets weg van de films "Blade Runner (1982)" en "I, Robot (2004)") wist te boeien, redelijk wat actie bevat en soms ook wat ontroerend is, wist het niet overal te overtuigen en was het ook niet echt spannend. Dat het niet overal overtuigend was lag o.a. aan hoofdrolspeler Antonio Banderas die speelt als een zak aardappelen, maar ook aan de uitvoering van het verhaal welke in principe eenvoudig is en ook een vrij voorspelbaar verloop heeft (ook voorzien van de nodige clichés). Ook heeft de film je nooit volledig in de ban en miste ik ook een echte climax op het einde, die wel niet onaardig is. De film kijkt zich overigens wel lekker weg omdat het visueel allemaal fraai uitziet.

Leuk om eens gezien te hebben deze Spaanse Sciencefiction / Thriller, maar jammer dat men niet meer met het verhaal en vooral de uitvoering heeft gedaan.

P.S. in deze film speelt ook Melanie Griffith zelf een kleine rol (als een soort wetenschapper) waarmee Antonio Banderas is getrouwd. Nu (in 2014 toen de film uitkwam) overigens niet meer want ze zijn inmiddels gescheiden. Dus waarschijnlijk is dit ook de laatste film waarin ze samen te zien zijn geweest en misschien hebben de scheidingsperikelen ook invloed gehad op de acteerprestaties van Antonio Banderas in deze film.

Zeker het kijken waard voor wie van robotfilms houdt, maar het is geen hoogvlieger. De robots en hun karakter doen denken aan I, Robot (2004), een veel betere film. Je zou ook niet zeggen dat die film 10 jaar ouder is. En ook de nieuwe film Ex Machina (2015) laat deze ver achter zich. Mijn favoriete robotfilm blijft Eva (2011), al is dat wel een (Spaanstalige) scifi-drama en geen scifi-thriller.

Autómata is vooral onregelmatig. Op zich zitten er genoeg interessante stukken in waardoor de film het zien waard is. Het plot is weinig origineel, een soort van tweedeling in een apocalyptische maatschappij waar mens en robot (niet) samenleven. Het acteerwerk laat te wensen over, en er zitten net teveel onlogische gebeurtenissen/plotgaten in die de film onderuit halen (bijvoorbeeld de robots die niet met de hoofdrolspeler naar de stad keren omdat ze daar gevaar lopen, maar vervolgens wel hun leven opofferen om hem te redden. En ook het "verontwikkeld wezen" is onlogisch bezig, de mensheid is niet relevant maar toch redt hij hier Banderas, die zelf vervolgens geheel onlogisch zijn geweer op zijn nieuwe held richt, naast dat dit superintelligent verontwikkeld wezen niet kan praten "omdat het niet nodig is"... Ook de dialogen zijn vrij slecht (Banderas: "het regent niet en ik weet niet waarom", Robot: "ik weet wel waarom het niet regent, maar ik ga het je niet uitleggen want dat zou je toch niet begrijpen" ).

Dan de titel nog, want ik dacht dat deze film Spaanstalig zou zijn maar is echter Engelstalig. Waarom een Spaanse titel meegeven aan een Engelstalige film? Daar zal wel een reden voor zijn omdat Lo Imposible (2012) dat ook deed, maar die reden ontgaat me.

De vorige film van deze regisseur heb ik ook gezien (Hierro, 2009, 2*), ondanks dat hij deze keer een bekendere cast (Banderas en Griffith, die ik geloof in dat jaar uit elkaar zijn gegaan) heeft weten te strikken ben ik bang dat deze regisseur in de middelmaat zal blijven hangen.

2,5*

Zeer mooi vorm gegeven SF. Helaas vertoont het verhaal wel zijn gebreken. En wil het niet overal vlotten. Soms uit dit zich in saaie of totaal onlogische scene`s. En op een of andere manier vond ik de actrice Birgitte Hjort Sørensen verreweg het beste spelen. Geen topper wel een charmante Spaanse SF- film

Een nu al sterk verouderde film. Met dit kun je vandaag de dag niet meer echt aankomen.

Het eerste wat opvalt is het begin. De titels leggen het verhaal uit van I, Robot en de setting lijkt wel erg veel op die van Blade Runner, er zit een post apocalyptisch sausje overheen en dan hebben we nog een flinterdun plotje waar je je werkelijk doorheen moet worstelen en een klein beetje open voor moet staan aangezien het een bij elkaar geraapt rommeltje is. Banderas kan de film ook al niet redden en komt totaal niet overtuigend over. Birgitte Hjort Sørensen doet dat dan weer wel. Maar ze is dan ook de enige die er nog wat van maakt.

Gek dat iedereen de stad veel wordt aangehaald dat het er visueel prima uitziet. Vond vooral de "Sandbox" erg sterk qua visuals. Ook prachtige designs op het einde. Robots zien er best tof uit. Costume design was trouwens erg lelijk. Weet ook totaal niet wat de functie is om de hele dag plastic jassen te dragen en zeker als de regen wordt aangegeven.

Een film die nog wat scoort op visueel vlak maar vooral verhaaltechnisch behoorlijk door de mand valt en niet of nauwelijks weet te overtuigen en/of te vermaken. Al heeft het zijn momentjes, ben je ze weer heel snel vergeten.

Qua sfeer en setting niet onaardig, maar de cast bakt er weinig van en de karakters zijn totaal niet interessant. Vanaf ongeveer halverwege zakt de film ook nog eens in mekaar, om uiteindelijk in een slap einde te stranden.

Wat ziet Griffith er trouwens verschrikkelijk uit met haar ronde botox gezicht en wat acteert ze ook tenenkrommend.

Trage film met een zwak verhaal. Waarin vooral de dialogen het laten afweten. Geen van de acteurs vond ik nou echt geloofwaardig. Aan de andere kant, het idee van robotten met een zelfbewustzijn spreekt dan weer wel aan, en niet te vergeten dat de film er visueel er wel goed uit ziet met geloofwaardige robotten. Wat dat betreft is dit wel een film die tussen een voldoende en een onvoldoende zit, maar ondergesneeuwd wordt door I. Robot en Ex Machina

Het feit dat er telkens gerefereerd wordt aan Blade Runner en I-Robot geeft aan dat er in dit genre nog heel veel te halen is ...en dit zeker geen uitgekauwd onderwerp is.
Over het accent van Banderas: hij kan helemaal niet anders praten dus als je de spaanse tongval irritant vind kun je jezelf afvragen of je je dit niet beter had kunnen bedenken voor je de film opzette.
ExMachina vindt ik persoonlijk een betere variant (en toepasselijker) dan de eerstgenoemde twee.

Links of rechtsom vond ik de film in aanvang beter dan richting einde en zakt het geheel een stuk weg in de middelmaat. De dialogen tussen mens en robot die hier juist een rol zouden moeten krijgen vond ik niet zinnenprikkelend; van een wezen dat zich qua intelligentie zo snel ontwikkeld mag je afwijkendere vragen verwachten. het feit dat er geen geweld wordt gebruikt door de robots was dan wel weer een interessant gegeven en valt dus niet meer te wijten aan hun protocollen want die zijn inmiddels 'overruled' . Van mij mag de handschoen opgepakt worden om Asimov vaker te interpreteren of iets anders beters neer te zetten. Het onderwerp Robotisering is namelijk actueler en dichterbij dan ooit.

Eindelijk durft men weer eens een lekker ouderwetse science fiction film af te leveren, en het zal geen toeval zijn dat dit weer op het conto van de Europeanen komt. Dit ogenschijnlijk trage verhaal zal niet naar ieders smaak zijn, maar ik heb genoten van de zelfbewuste verteltrant, de fraaie beelden en zelfs van de trieste sfeer die als een rouwdeken over Autómata hangt. Een meesterwerk van de klasse Blade Runner is het niet geworden. Daarvoor is het net niet vernieuwend genoeg en wordt er tegen het einde te veel op safe gespeeld. Maar het komt in ieder geval wel in de buurt van een hele goede film, en verdient mijn respect. Zelfs de vaak schmierende Banderas speelt hier een sterke rol, wat van ex-vrouwlief Griffith(in een gelukkig korte bijdrage) niet gezegd kan worden: zelfs de robots in Autómata zijn in staat meer expressie op hun gezicht te tonen dan Botox Melanie.

Lijkt me typisch een film die in de loop der jaren steeds meer waardering zal oogsten.

Redelijke film over een verzekeringsagent die werkt voor een bedrijf dat robots maakt. Een futuristische film met een donker toekomstbeeld die er wel goed uit ziet, en waarbij de CGI gelukkig niet te nadrukkelijk aanwezig is. Wel wat langdradig, maar het verhaal omtrent de volgende stap in de evolutie weet toch wel te boeien.

Uiteindelijk toch een leeglopertje geworden vanwege het, voor 2014, onoriginele plot.

Maar desalniettemin vermakelijk. Deze SF weet ook weer sterk te blijven door de fraaie decoratie. Want bij een verpauperd achterbuurtje, geen Oost-Europees oord of een vuilnisbelt blijft het gelukkig niet. Neon-reclame, veel retro-futurisme, die zeppelins die het stroom onderhouden. Anonio Banderas zet hier ook een prima rol neer en de robots weten ook ergens wel te overtuigen. Ware het niet dat dit concept al grotendeels eerder is gebruikt in I, Robot.

Maar kijkt lekker weg en het zogehete kat en muis spel weet me nog wel enigszins te boeien. Ook de uiteindelijke communicatie met die robot-ploeg is nog wel interessant en bepaalde actiescenes kunnen er ook nog goed mee door. Het einde echter kan je haast wel dromen.

Voldoende.

3,5*

Deze eens bekeken en hier ook geen slechte film, maar waw vond ik hem ook niet. De film begon nochtans veelbelovend, maar het verhaal begon na een tijdje toch een beetje te slabakken.

De cast was ook niet slecht, maar nu ook niet memorabel.

Niet slecht voor een keertje, maar hoef deze niet meer terug te zien.

Onverwachte sci-fiction topper

Niet zoveel actie in deze film,maar ik vond hem spannend en boeiend tot het eind.

Enkele sterke punten zijn :

- realistische robots

- perfecte flow van het verhaal

- een soort van onderhuidse spanning

- spaarzame,maar geslaagde actiemomenten

- unieke sfeer

En vooral die sfeer in combinatie met het verhaal maken het een geslaagde film voor mij

Een Engelstalige Spaans-Bulgaarse film... apart al! Een typische dystopische sf in bijpassende sfeer met prachtige beelden. Dat is ook precies waar het het van moet hebben. Een verhaal over de menshelpende robots (ook mooi gebracht in de openingssequence) die toch beetje af lijken te gaan wijken is niet vernieuwend, maar onderhoudend genoeg. Antonio Banderas speelt een Theo Maassen look-a-like. Prima fijne wegkijker die vooral visueel scoort, tot pakweg wat over de helft. Het verhaaltje wordt dan wel heel dun en we krijgen wat standaard b-crimi voorgeschoteld, inclusief maandagavond-rtl4-sentiment. En zo verdwijnt de film tenenkrommend een Hollywoodputje in. Zonde.

Niet goed en niet slecht. Gewoon normaal. Daarom een zesje.

Ondanks dat het eerder zou zijn gedaan, een prima film in het genre SF. Trouwens, eigenlijk is alles al een keer eerder gedaan als je die redenatie volgt hoef je eigenlijk geen film of serie meer te zien en geen boek meer te lezen. Overal vind je overeenkomsten.

Hier worden de robots bijna gelijk aan mensen, ze vertonen menselijkheid en ze ontvoeren ook nog eens een mens. Dat had ik als onderwerp nog niet eerder gezien en het wordt hier ook prima uitgewerkt.

Een 7.

Best een vermakelijke film, muziek en geluid overeenkomstig Blade Runner. Wel sfeervol. Gegeven lijkt op AI en I Robot en meer van dit soort films, Effecten knap gemaakt. Van de sexrobot Cleo, met haar hard plastic koppie en kontje, kon ik geen opwinding krijgen. Er zijn bij Johan Vlemmix mooiere te koop anno 2020. De toekomst valt me dan tegen. Goede acteer prestatie van Banderas. 3,5 points. ☺

Met lage verwachtingen aan begonnen en me wel kunnen vinden in door andere gebruikers genoemde negatieve en positieve dingen.

In eerst instantie een best te pruimen sfeer die vooral erg op die van Bladerunner en District 9 lijkt. Fraai is de neonoir sfeer gebracht en vormgegeven, zo ook de robots. De sfeer en omgeving in de woestijn is ook erg mooi, niet te vergeten de knappe soundtrack die aanvullend werkt.

Het is echter Banderas die niet helemaal op zijn plek lijkt en daarna vooral een gebrek aan verhaal en plotwendingen. Het is allemaal een beetje zoutloos en sleept zich tempomatig naar het einde. Echt aansprekende bad guys zijn er ook niet echt. Wel grappig dat ik opeens 'Captain Darling' herkende. McDermot ook niet geheel verkeert als schmierende bad cop.

Automata, aardig voor een keer, een paar hele aardige dingen maar als totaal schiet de film behoorlijk te kort.

Moeilijk om een SF film te maken (overigens tegenwoordig erg fashionable om daarin lekker dystopisch uit te pakken) zonder in cliché's te vervallen. Mensheid die zichzelf te gronde richt, artificiële intelligentie die mensen boven de pet gaat, robots als volgende evolutionaire fase, dat soort dingen. Zwakte zal ook te maken hebben dat je als kijker je moeilijk kunt indentificeren met Banderas; deel heeft te maken met de engelse taal. De man heeft doorgewoon te weinig expressie in het engels. Daarbij een mengeling van alles wat we al eens gezien hebben in films als Blade Runner, Oblivion... met een ordinaire shootout als vleugje Western. Teveel losse ideeën. Prachtige sets overigens.

In 2044 is 99,7% van de menselijke bevolking gestorven aan de gevolgen klimaatverandering en een serie zonnestormen. Om de in een woestijn veranderde planeet opnieuw leefbaar te maken voor de mensheid heeft ROC Corporation robots ontworpen die zich aan twee regels houden: ze mogen geen mensen pijn doen en ze mogen zichzelf of elkaar niet veranderen. ROC roept de hulp in van verzekeringsagent Jacq Vaucan [Antonio Banderas] nadat politieagent Sean Wallace [Dylan McDermott] beweert dat hij een robot moest vernietigen omdat die het tweede protocol had geschonden. De setting is weinig origineel en het verhaal komt wat langzaam op gang, maar Ibáñez (die het scenario schreef met Igor Legarreta en Javier Sánchez Donate) werpt een aantal interessante vragen op. Melanie Griffith speelt een zogenaamde ‘klokkenmaker’ die robots programmeert en voorziet daarnaast robot Cleo van een stem. En het zijn de overtuigend functionerende robots die de film stelen, vooral in de intrigerende finale. Javier Bardem is te horen als de blauwe robot.

Aardige sci fi met een eigen stijl. Het komt wat moeizaam op gang maar halverwege wordt het wel boeiend.

De basis is geleend van de robotromans van Asimov. Die had 3 robotwetten bedacht om mensen te beschermen tegen robots. Automata houdt het bij twee:
1 robots mogen levensvormen niet krenken
2 robots mogen zichzelf of andere robots niet aanpassen

Asimov had nog een 3e wet die voorrang moest verlenen aan de eerdere twee maar ervoor zorgde dat robots zichzelf beschermen, ook hadden de robots een plicht om mensen te beschermen, wat voor conflicterende interpretaties zorgde natuurlijk en daarop waren zijn verhalen gebaseerd.

Nu blijkt in Automata al snel dat er robots zijn die toch aangepast zijn, zodanig dat ze zichzelf kunnen repareren. Daar moet dus een mens achter zitten. Een bevredigend antwoord hoe of waarom de robots nu alleen het tweede protocol (ze mogen zichzelf of andere robots niet aanpassen) overboord hebben gegooid, omdat kennelijk toch niet een mens erachter zat, maar dat eerste protocol juist weer gehandhaafd blijft komt helaas niet. Maar interessant is toch dat je gevoelens van mededogen gaat krijgen voor de mechanische mannetjes en vrouwtjes. Die zijn ook erg goed gedaan.

Qua omgeving erg somber en kaal, we zien geen oogstrelende Blade Runner achtige toekomst maar moeten het doen met donkere steden en verdorde zandvlaktes. Toch een budget kwestie vrees ik.

Banderas doet zijn best maar ik heb er te weinig mee, heb liever iemand met meer charisma.

Maar al met al een redelijk goede film. En met uiteindelijk een wat optimistischer blik op AI dan we meestal zien.

Het verhaal doet me te veel aan (de film) I robot denken om mij over de hele linie geïntrigeerd te kunnen houden, maar vanwege de visuals van de indrukwekkende post-apocalyptische samenleving (de desolate stad, de radioactieve woestijn, de verlaten fabriek) en de geweldige rol van Antonio Banderas (normaliter geen acteur waar ik graag naar kijk maar hier hélemaal en heel overtuigend opgaand in zijn rol) scoort deze sfeervolle film bij mij toch goed. Grappig dat ik de voornaamste beul Conway herkende zonder hem precies thuis te kunnen brengen: na bestudering van zijn credits op IMDb bleek hij de sympathieke echtgenoot van de verlamde vrouw in Notting Hill te hebben gespeeld.