The Lady Vanishes (1938)

Leuke, charmante film. Tegen het einde net wat minder. Soms erg grappig en een intrigerend plot. En de film heeft een onweerstaanbaar sfeertje en speelt zich af in een trein (da's sowieso altijd een leuk decor). Ik vermoed dat ik een van de aardigste vooroorlogse Hitchcocks heb gezien.

3.5*

The Lady Vanishes heeft een intelligent plot en heeft een licht ironische ondertoon.

De dialogen zijn vlot en gevat. Verder vallen goede regie en uitstekende montage op.

De film start vrij luchtig en met een humoristische touch. Hitchcock neemt de tijd om de karakters te introduceren. Vrij geleidelijk gaat de film over in mystery.

Prachtige hoofdrollen van Margaret Lockwood, Michael Redgrave en Dame May Whitty. De twee Engelse heren spelen ook erg leuk.

The Lady Vanishes heeft aardig wat overeenkomsten met Murder on the Orient Express. Laatstgenoemde is veel meer een whodunnit, de eerste heeft meer spanning, maar het zijn beide zgn. train mysteries.

Beiden zijn gebaseerd op een boek en verschenen vlak na elkaar:

Murder on the Orient Express - Agatha Christie - 1934

The Wheel Spins (ook uitgekomen als The Lady Vanishes) - Ethel Lina White - 1936

Een Vrouw Verdwijnt

Hitchcock en Lockwood op de set

film-noir ?!

Een verrassende film die zijn tijd ver vooruit is. Het eerste deel, met de verdwijning van de oudere mevrouw Froy en de daaropvolgende gebeurtenissen, is ijzingwekkend goed, en de spanning stijgt naarmate de film vordert. Zeer zeker een aanrader voor iedere thriller-liefhebber die niet bang is om een oude film te kijken.

Gewoon een erg leuke en onderhoudende film.

De plot is zoals meestal bij Hitchcock ingenieus opgebouwd, zodat het verhaal blijft boeien. Verrassend is dan weer dat het verhaal het niet meteen moet hebben van zijn spankracht - dit dan weer in tegenstelling tot zijn andere films -, maar wel van de droge Britse humor die in deze 'thriller' binnensloop.

Mindere Hitchcock dit. De geforceerde inbreng van humor doet de meeste afbreuk aan een verder wel aardig verhaal. Wel leuk is de setting van een trein, iets waar Hitchcock vast dol op zou zijn moeten geweest. In North by Northwest speelt zich daar ook al een aardig stuk af.

Samen met 39 Steps de crème de la crème van zijn Britse periode

Alfred Hitchcock mag dan, zeker en vast terecht, de Master of Suspense genoemd worden maar hij kon ook met andere genres uitstekend uit de voeten. In The Lady Vanishes slaagt hij erin om verschillende soorten (komedie, mysterie en actie) op geweldige wijze aaneen te rijgen.

De film leek eerst een uiterst humoristische Hitchcock te worden maar dat wordt abrupt afgebroken door de moord op die zanger. Die trouwens weer mooi in beeld was gebracht met de schaduwen. Vanaf dan komt de suspense weer om een hoekje kijken tot aan de shoot-out aan het einde natuurlijk.

De film zit vol met memorabele personages (de vertederende Mrs Froy maar ook die hilarische Engelsen die constant over Cricket liggen te praten) die dan ook nog eens stuk voor stuk goed acteren. Vond alleen Michael Redgrave in het begin teleurstellend vooral dan met de scènes in het hotel. Eens aangekomen op de trein is hij zeer vermakelijk.

De laatste tijd weer een aantal knappe vooroorlogse Hitchcocks gezien al zijn zijn films met geluid toch beter dan zijn stomme.

4*

Zeer vermakelijke, uiterst charmante Hitchcock!

Van Hitchcock heb ik vooral, op Rebecca na dan, zijn latere werk gezien en nu was ik toch ook weleens benieuwd naar zijn oudere films. Als dit het niveau is, dan belooft het nog wat, want the Lady Vanishes is wat mij betreft echt een heerlijke film. Het eerste half uur van de film is allemaal vrij rustig en er wordt de tijd genomen om alle karakters te introduceren. Michael Redgrave vond ik in het hotel niet echt overtuigend overkomen, maar eenmaal op de trein aangekomen, wordt niet alleen mijn mening over hem, maar over de hele film positiever.

Redgrave blijkt een uiterst charmant en intelligent personage te zijn en de chemie tussen hem en Margeret Lockwood mag er zeker wezen. Het script van de film zit erg goed in elkaar en op een gegeven moment wordt de film zelfs uitermate spannend en zat ik mijzelf echt af te vragen hoe alles nu in elkaar zat. Naast spanning bevat de film ook een hoop aardige humor, waarbij vooral de twee Britse cricketfans een aantal keer erg grappig uit de hoek komen. Ook het einde is erg goed met een mooie en spannende schietpartij.

Kortom een uiterst vermakelijke Hitchcock weer en wat blijft het toch een fantastisch regisseur!

4,0*

Perfecte mix van humor, spanning en een vleugje romantiek in vlotte thriller

Knap geconstrueerde, uitstekende geregisseerde film profiteert van een voortreffelijke cast met Margaret Leighton en Michael Redgrave een charmant koppel, bijgestaan door de hilarische Newton and Radford als Britse snobs die het alleen maar over cricket willen/kunnen hebben!

erg mooi verhaal en goed geacteerd.

blijft spannend.

3,5 ster

Het eerste half uur is erg matig en niet zo boeiend, daarna wordt het gelukkig stukken beter, met de typische Hitchcock-kenmerken en een gave climax. Gelukkig goed geacteerd en zoals elke Hitchcock zorgvuldig in beeld gebracht.

Een mindere Hitchcock maar nog steeds een voldoende.

3.0*

1938 en toen al zo'n film weten te maken, knap werk!

Hitchcock liet toen al zien zijn tijd ruim voor te zijn. Goed verhaal, de spanning bouwt langzaam op, subtiele humor en snel gemonteerd!

Misschien dat deze film het niet zou afleggen met films van vandaag de dag. Ik moet ook toegeven dat ik tijdens het eerste shot(die met het miniatuurdorpje en het kleine autoutje dat voorbijgeduwd word) moest lachen. Maar als je bedenkt dat deze film voor de oorlog is gemaakt met alle middelen en (ook belangrijk) heersende opvattingen en gedragsregels uit die tijd, kun je niet ontkennen dat het een zeer goede, spannende en vooruitstrevende film was.

4,5 ster

Leuke, slimme en sympathieke film van Hitchcock wederom maar vind hem niet zo indrukwekkend als Rebecca die hij 2 jaar later zou maken.

Sfeer is luchtiger, komisch zelfs (alhoewel ik altijd wat moeite heb met humor uit lang vervlogen tijden) en het is in veel zaken herkenbaar als een typische Hitchcock film. Zorgvuldig uitgewerkt en opgebouwd plot, een boeiend mysterie en een behoorlijk vooruitstrevende en goede blik voor vrouwelijk schoon. Eigenlijk spelen sterke vrouwen in al zijn films een belangrijke (hoofd)rol. Er is ook (zeker in het tweede deel) een uitstekende chemie tussen de hoofdrolspelers.
Een van de sterkste punten van Hitchcock als filmer vind ik zijn manier van vertellen. Rustig en beheerst, beetje bij beetje ontrafeld zich het mysterie en altijd op het juiste moment weet hij de kijker weer te prikkelen om te blijven kijken. Dat de film antiek is doet niets aan de kwaliteit van zijn kunsten als vakman af. Flightplan uit 2005 zag ik eerder en is niet half zo boeiend, enorm slap aftreksel zelfs.

Wel denk ik dat Hitch een klein foutje heeft gemaakt in het plot... De officier die na de shoot-out in de treincoupé nog aanwezig is lijkt ook gewoon te zijn verdwijnen in het niets. Maar het is hem verder vergeven hoor...
Overigens denk ik dat de internationale intrige die op de achtergrond meespeelt vast wel wat te doen zal hebben gehad met de politiek situatie in Europa van dat moment.

Ik las trouwens dat die twee Engelse Cricketfans destijds zo poulair werden dat ze daarna nog in verschillende films zijn aangetreden. Een soort Jay and Silent Bob in oerversie dus

Leuke film, eens in de zoveel tijd een Hitchcock kijken doet toch altijd weer veel goed voor je humeur.

3.5*

Sterke film van Hitchcock...

De film is goed opgebouwd: het begint allemaal rustig in dat hotelletje in Italië, waarna de film goed op dreef komt eens ze in de trein belanden. De film heeft een mysterieus kantje, waardoor je als kijker wel benieuwd bent naar de afloop van de film (wat toch altijd positief voor een film is). Daarnaast heeft de film nog een komisch kantje, wat het eens zo aangenaam maakt om te kijken.

Summiere suspense.

Deze Hitchcock uit den ouden doosch doet het heden ten dage nog steeds goed. Dat zit hem in de aardige mix van mysterie en komedie met een summier toefje suspense. De karakters zijn vermakelijk en de kluchtige opening kent een naadloos aansluitende treinreis met grimmiger toon. Het einde ontaardt echter een beetje in chaos, maar het getuigt van grote klasse dat een film na zoveel jaren nog steeds staat als een huis.

Goed.

Een fijne Hitchcock film. Goed en overtuigend geacteerd en de sfeer is op een subtiele manier goed suspenseful. De film heeft ook best een vrolijke en luchtige sfeer.
De dialogen spingen eruit, maar ook de zwart-wit beelden en soms opvallend karakterisieke personages spreken aan.

Aangezien het decor voor het grootste deel slechts bestaat uit het interieur van een trein zijn de gesprekken belangrijk, die vreemd genoeg vaak naar alle kanten afdwalen en daardoor best vervreemdend werken. Ook wordt lukraak door de trein gedwaald, waardoor het een indruk geeft van impressies in plaats van een doordachte en gerichte zoektocht. Zelfs de trein wordt op een gegeven moment als personage gezien en beschreven.

Bij het waarnemen van reizigers tijdens de speurtocht worden allerlei spontane aannames gedaan, een beetje zoals het brein associatief kan werken en met weinig middelen of vastigheid veel ruimte wordt benut. Hierdoor is de film voor mij boeiend e­­n erg interessant.
­Ondanks het flauwe einde toch 4* voor het voorgaande.

Hitchcock mengt heel wat humor tussen zijn gekende suspense en actie.

Een grootse Hitchcock vond ik het beslist niet. Waren de beginscenes in het hotel nogal chaotisch, de actiescenes op de trein op het einde waren op het randje van het belachelijke.

The Lady Vanishes heeft een goed uitgangspunt en het mysterie die de film bevat, is direct het sterkste deel. Door de gedateerdheid (heiligschennis misschien) ziet het er vaak knullig uit en veel zaken zijn voorspelbaar (misschien omdat het vaak herhaald is), maar de film heeft toch een bepaalde frisheid. Zeker voor die tijd, vermoed ik. Mooi ook als de camera de achtergrond op scherp stelt.

Helaas verzandt de film in klungeligheid, tegen het eind met al dat geschieterij. Hitchcock maakt er zelfs een compleet rommeltje van. Tijdens het schieten blijven ze allen voor het raam staan en wanneer iemand zijn geweer afvuurt - omhoog gericht - wordt iemand op grote afstand geraakt, terwijl diegene doodleuk op de grond staat. Onbegrijpelijk voor zo'n geroutineerd filmmaker.

De laatste scène is dan weer geslaagd, maar overtuigend is het allemaal geenszins.

3*

Zeer vlotte film van Hitchcock. Ook in deze film blijft het plot lange tjd mysterieus, al ontbreekt de echte spanning. Het plot had nog iets uitgebreider uitgewerkt kunnen worden. Tussen de beide hoofdrolspelers is er duidelijk veel chemie. Ook de rest van de cast zet aardige acteerprestaties neer. Het einde was degelijk, maar niet ontzettend sterk. Niet een van Hitchcock's beste films, maar wel zeker de moeite waard.

Hoewel ik al vaak, zeer vaak Hitchcock heb gezien, blijf ik mij erover verbazen steeds weer interessant, "good humour"en spannend. Je ziet in deze films vanalles wat onhandig, onwaarschijnlijk of ongeloofwaardig is en toch je blijft gebiologeerd kijken.

Een bizar hoge score voor een film die in zin oeuvre nog niet eens bij de beste 20 zit (en dan ken ik ze nog niet eens allemaal). Een leuk uitgangspunt, maar een merkwaardig knullige uitwerking. De scènes in het hotel zijn bij vlagen leuk en humoristisch, maar op de trein is het te makkelijk. Het mysterie neemt langzaam vorm aan, maar de motivaties van de andere reizigers vind ik wel heel erg makkelijk recht gepraat. Iets meer aandacht hiervoor was wel leuk geweest.

Maar het voornaamste probleem met The Lady Vanishes is de knulligheid. De volharde vrouw die er écht van overtuigd is, de man die ze eerst zogenaamd haat die opeens mee gaat in haar ontvoeringscomplot. En dan aan het einde een lullige schietpartij die doet denken aan een slechte 80s-actiefilm.

Om vervolgens een mierzoet eind goed, al goed slot te krijgen..

Mja, ’t is wel vermakelijk en het is een vlotte film. Vandaar zeker geen onvoldoende.

Knappe film die ondanks dat het 75 jaar geleden gefilmd werd de tand der tijd opmerkelijk goed doorstaan heeft. Een boeiende film waar in elke scene aandacht is voor de kleinste details en die de film daarmee wel groot maken.

Het hoofdonderwerp, een verdwijnende vrouw, is misschien wel het minst bijzondere aan deze film. Alles wat daaromheen gebeurt daarentegen wordt leuk gebracht en is mooi om te zien. Ook bijzonder hoe de dialogen, vooral van de twee Engelsen, het tijdsbeeld van toen hebben vastgelegd.

Een aardige Hitchcock tot aan de amateuristische shoot-out en de wel zeer gekunstelde ontknoping. Daarvoor is het best te doen, niet enkel door het verhaal over een geheimzinnige verdwijning, maar ook door het goede acteerwerk van Margaret Lockwood, Michael Redgrave en Dame May Whitty. Helaas kunnen die het ook niet helpen dat het tenenkrommende einde de hele film als een plumpudding in elkaar laat zaken.

Ik dacht het eerste half uur echt aan de slechtste Hitchcock begonnen te zijn. 'The Lady Vanishes' komt zeer moeizaam op gang wat mij betreft. Pas vanaf het moment dat Iris die dreun op haar hoofd krijgt en in de trein stapt begint deze prent te leven. Sowieso is een trein natuurlijk altijd geweldig als setting.

Heb vanaf dat moment dus genoten. Mysterie en vooral veel droge humor en fijn vermaak. Zo'n shoot-out op het einde is echt vreselijk droog. Dat ging nergens over. Maar het past prima in deze film. Vond 't allemaal goed werken. Hoogtepunt is wel de vechtpartij met Signor Doppo. Yes, leuke Hitch toch weer.

Redelijke film die ik als komedie beter geslaagd vind dan als mystery. Met name de droge Britse heren die alleen maar aan cricket dachten waren wel grappig. Verder zijn er wat aardige dialogen tussen de hoofdrolspelers, en ook filmtechnisch vond ik de film nog wel goed te doen, de maquettes zagen er wel nep uit maar de treinscenes kwamen wel goed over.

Ik vond het Duits of Zweeds-achtige brabbeltaaltje wel storend, net als het gebruik van verzonnen plaatsen en landen, beetje te Kuifje-achtig. Sowieso had de plot wel veel weg van een Kuifje verhaal nu ik erover nadenk, met de twee Britten als Jansen en Janssen.

Het mysterie vond ik wat aan de magere kant. De hele plot om het oude vrouwtje te switchen met een ander kwam me wat belachelijk voor, en ik kon eigenlijk geen reden bedenken waarom ze haar op zo'n ingewikkelde manier in handen willen krijgen. Sowieso was het toch alleen maar de bedoeling te voorkomen dat zij de melodie naar Londen zou krijgen, waarom hebben ze haar niet uitgeschakeld in het hotel, zoals de serenade zanger? En dan de al vaker aangehaalde schietpartij, die was gewoon erg knullig.

Vanwege de fijne humor wel een voldoende maar naar mijn mening een wat minder geslaagde film van de Master of Suspense. Zijn cameo heb ik trouwens gemist in deze film.

Buitengewoon grappig film van Alfred Hitchcock. Vooral in het eerste gedeelte van de film, waarin de personages worden voorgesteld aan de kijker, zijn er veel goede Engelse grappen. Aan die grappen komt abrupt een einde als er plotseling iemand wordt gewurgd. Wat direct ook het tweede deel langere deel van de film inluidt. Hierin staat de suspense centraal. Hitchcock manipuleert er weer lustig op los, zodat je zelfs als kijker op een zeker moment gaat twijfelen of Miss Froy nou wel echt of niet bestaat. Wanneer het mysterie ontrafeld is, volgt er nog een slot-apotheose vol actie. Niettemin is de film, die gebaseerd werd op een roman van Ethel Lina White, van begin tot einde erg vermakelijk. De hoofdrollen worden vertolkt door Margaret Lockwood en Michael Redgrave. Vooral Lockwood valt op, niet in de eerste plaats omdat ze een brunette is, Hitchcock gaf de voorkeur aan blondines, maar ook door haar goede en uitgebalanceerde acteerwerk. En dan zijn er nog Naunton Wayne en Basil Radford als de Britten Caldicott en Charters, die uitsluitend geïnteresseerd zijn in cricket. Zij zorgen voor de komische noot.Een bijzonder vermakelijke film en misschien wel een van de betere uit de vroege carrière van Hitchcock. Wie zich niet laat afschrikken door zwart-wit beelden en het duidelijk zichtbare krappe budget kan aangenaam verrast worden door deze film!

Hoewel het zich afspeelt in het fictieve Centraal-Europese Bandrika, is het volledig in Engeland geschoten. Er worden verschillende talen gesproken, van Duits tot koeterwaals. Een militaire spoorweg in Hampshire is gebruikt, geschilderde bergen als decor en gemonteerde voorbijzoevende landschappen. Voor het begin, waarin de camera afdaalt naar een bergdorpje, is een miniatuurdorp gebouwd, met een nepauto die voortgetrokken wordt aan een touwtje. De twee al dan niet vergiftigde glazen zijn wellicht echt extra groot en geven de kijker het gevoel de drinkers te willen waarschuwen.

Het is een ouderwets avontuur met spionnen en een mysterieuze verdwijning. De macguffin is erg onwaarschijnlijk: welke boodschap van staatsbelang kan verscholen zitten in zo'n onschuldig melodietje? Madeleine Carroll speelt de jonge avonturierster die in eerste instantie door niemand ernstig genomen wordt. Michael Redgrave komt eerst als een hufter over, maar zorgt voor een romantische noot. Het komische duo is een parodie op mannen die nooit uitgepraat raken over sport. Toch wordt de show gestolen door Dame May Whitty, die een van de mooiste bejaardenrollen ooit neerzet. Haar Miss Froy pleit voor meer hoffelijkheid tussen mensen, omdat het leven dan zoveel gemakkelijker wordt. De cameo van Hitchcock komt uitzonderlijk laat, wanneer hij met een onbenulig tasje omringd wordt door mensen die met zware valiezen zeulen. Deze cocktail van spanning, humor, romantiek en kleine menselijke eigenschappen blijft een genot om naar te kijken.

“Never climb a fence if you can sit on it.”

Met Lady Vanishes levert Hitchcock weer een enerverende spionagefilm af. Met veel humor en leuk samenspel tussen Lockwood en Redgrave. De uiteindelijke MacGuffin is weer belachelijk, en de schietpartij op het laatst moet je maar even voor lief nemen. Maar daar gaat het ook eigenlijk niet om, want Lady Vanishes is op z’n sterkst als alle personages in de trein hun eigen motieven en belangen proberen te verdoezelen. En Lockwood en Redgrave proberen uit te vinden wat er met Miss Froy is gebeurd. Hitchcock, spionage, humor, actie en stijve Bitse omgangsvormen, een heerlijke cocktail.

Een sterk verouderde treinfilm waarbij het opvalt dat Hitchcock zeker toen nog visueel niet echt sterk was. Maar zijn andere troef om een spanningsboog op te bouwen en een stevige thriller te maken, is wel aanwezig. Het resultaat is een boeiende treinfilm in de stijl van Agatha Christie. De regisseur zorgt dat het tempo in de film komt eens de trein vertrekt, al zijn de karakters niet altijd even interessant. Niet de beste Hitchcock, daarvoor zit er teveel sleet op. Maar zelfs dan één van de betere treinfilms.

Mwa.

Tot nu toe van de 4 die ik van hem gezien heb, is dit helaas de minste Hitchcock naar mijn mening. Ik moet nog meer van hem bekijken, maar ik werk er dus langzaam naartoe. Deze kwam op BBC, en dan kan ik hem eigenlijk gewoon niet missen.

De film begint nog wel prima, het hotel is wel wat chaotisch (passend met de situatie) maar weet nooit volop entertainend te zijn helaas. De humor is wel behoorlijk aanwezig, maar voor de rest is de film nergens echt uitzonderlijk op andere films.

Eenmaal in het mystery-gedeelte, (een switch in de genre) is de film helaas genadeloos saai. Het mystery-gehalte weet nooit te boeien en voelt wat flauw aan. Het verhaal zelf begint wat te vervagen en de film roept een aantal vragen op. Ook wel grappig dat wanneer het genre lijkt te veranderen, de hoofdpersonages dit ook lijken te doen.

Enkele leuke scenes waar Hitchcock bekend om is, maar voor de rest nergens hele interessante stukken. Eenmaal het iets meer vaart gaat krijgen is de film wat beter, maar dan is het eigenlijk al een beetje te laat. We moeten nog door 50 minuten onzin heen voordat we bij het beste stuk komen.

Want eerlijk is eerlijk, de slotfase (wederom opnieuw een switch in de genres) is wel het beste stuk. Het komt veel te laat aan, maar het is wel best spannend soms. Hier en daar wat klungelig en afgeraffeld, maar het meest entertainend in de gehele film.

Uiteindelijk eindigt de film dan ook wat afgeraffeld, maar in het algemeen is het prima. Echter neemt het saaie stuk zowat de gehele film in voordat de film weer echt leuk wordt. Dat is gewoon te veel verveling, en dus is het cijfer er ook naar.

Redelijk mysterie van Hitchcock met wat humor maar The Lady Vanishes (1938) komt niet in mijn Hitchcock top 10. Mooi verhaal geïnspireerd op de verdwijning van een moeder in een hotel in Parijs. In deze film verdwijnt er een vrouw in een trein. De mooie Margaretha Lockwood (Iris) probeert het op te lossen en wordt geflankeerd door de grappige Michael Redgrave (Gilbert).

Helaas zaten er voor mij teveel onrealistische stukken in. De aanwijzingen worden bijvoorbeeld precies op het juiste moment aangegeven (zo wordt de Mexicaanse thee uit de trein gegooit waardoor Gilbert, die daar net zat, het zag). Volgens IMDb waren François Truffaut en Orson Welles wel gek van deze film.