The Kings of Summer (2013)

Biaggo is dé echte King van de film...

Echt een sympathieke film! Ik heb de tijd van de teen-movies gehad, maar deze film kan ik zeker waarderen.

Leuke film, die het m.i. vooral van de maffe, overdreven personages en de fraaie manier van filmen moet hebben. Ik hou wel van dit soort films. De sarcastische vader was af en toe echt hilarisch. Spike Jonze werd hierboven al vernoemd, bij mij kwam ook David Gordon Green op, zeker bij de vertraagde stukken.

The Kings of Summer is een aardige coming of age film, die zijn momenten kent, maar ook niet altijd even overtuigend is, waardoor het allemaal in de middenmoot blijft steken.

De locatie en het bouwen van zo’n hut door een stelletje tieners voelt wel heerlijk zomers aan. Wij hadden hier vroeger altijd “bouwdorp”, waarbij je dan aan het einde van de zomervakantie een week lang met planken en dat soort zaken een hut mocht bouwen. Dat gevoel kwam hier wel een beetje terug. Het is vooral de vader van Joe die voor de leukste momenten zorgt. De locatie levert soms wat mooie plaatjes op. De jongens zelf zijn aardig, maar niet bijzonder. Ik had Biaggio ook wel leuker verwacht op basis van wat ik gelezen had, maar dat kwam er niet helemaal uit.

Toch keek het allemaal wel gemakkelijk weg en zaten er verder ook niet echt storende of vervelende elementen in. Ook het jeugdgevoel dat de film oproept is fijn, maar ik had stiekem gehoopt dat het allemaal nog wat beter zou zijn, maar dat zat er helaas niet in.

3,0*

Leuk filmpje. Goede sound, prachtige shots en geinig feelgood verhaal. Van tijd tot tijd ietsje te gemaakt gespeeld (het opdreunen van humoristische frasen irriteert me soms), maar de hiervoor genoemde elementen én de heerlijk leipe rol van "Biaggio" maken het meer dan goed. Het coming of age verhaal en de prachtige beelden doen denken aan Hide Your Smiling Faces (2013) al is de toonzetting en het genre van de films niet overeenkomstig. Nb. beide films zijn de moeite waard!

Verwachtingen van de trailer werden helaas niet helemaal waar gemaakt. Best een fijne film af en toe met leuke momenten, maar het was wel erg onevenwichtig vond ik. Krappe voldoende. Beetje wat Spetie zegt eigenlijk.

mooie film! keer weer wat anders

Behoorlijke film, maar ik had gehoopt op iets in de richting van "The Way Way Back" en "Adventureland", terwijl dit mij meer deed denken aan "Moonrise Kingdom". Ook vond ik dat een leuke soundtrack hier wel op zijn plaats was geweest. Het twijfelt een beetje tussen 'echt goed' en 'eerder onderhoudend'...

twijfelgeval, er zaten best wat stukken in de film die me erg tegenstonden of geforceerd overkwamen maar toch had het geheel wel een sfeer die me aantrok.

Leuke film om een keer gezien te hebben en de humor van pa vond ik best geinig. Echt uniek is de film weer niet te noemen.

Zeer aangename verrassing. Komische film over vriendschap en comming of age...

Komisch niet zijnde als al die Hollywood meuk, maar subtiel en vooral gemeend.

Heb echt zitten lachen... (Jij? Ja ik ja!) genieten van luchtigheid...

Leuke cast, prima verhaal, goed geacteerd, orrigineel setting en niet te lang...

Biaggio was dan ook eng grappig...

Ik zou hem gaan kijken!

4**

Aardige film over een paar tieners die niet tevreden zijn met hun thuis-situatie en besluiten een eigen huis te bouwen. Eerste helft van de film is het beste, met een prima mix tussen komedie en drama. Tweede helft zakt het soms wat in. Redelijk sfeervol dankzij een aantal mooie plaatjes van de natuur en de fijne soundtrack. Net geen 3.5 sterren.

Matig. De humor was helemaal mijn ding niet, maar als coming of age was het iets meer geslaagd en dieper dan je zou vermoeden. Drie jongeren gaan in een hut in het bos leven om te ontsnappen aan de ouderlijke druk, de oorzaak van hun zorgen. Daar ondergaan ze ervaringen die hen tot "mannen" maken, zoals verantwoordelijkheid opnemen, voor zichzelf zorgen. Op het einde is Joe duidelijk in staat om een gesprek over relaties te voeren met zijn vader. De film is ook eerlijk in de zin dat ook de ouders een transformatie doormaken in de manier waarop ze naar hun zoons kijken. Ten dele geslaagd door de nuchtere kijk op het volwassen worden maar de flauwe humor hoefde voor mij niet.

Toffe film.

Robinson acteerd uitstekend en vooral Moises Arias steelt de show als de vreemde, maar leuke Biaggio.

Alleen wel vreemd dat de tag "drama" hier ontbreekt.

Waarom voeg je dat zelf niet toe via corrigeren?

Film over een stel pubers die weglopen van huis. De film begon eigenlijk nog niet zo heel veel belovend. Het zag er aanvankelijk nog best voorspelbaar uit, maar gelukkig bouwde de film mooi op en zaten er zeker wel mooie scenes over vriendschap in. En daarmee eindigde de film toch nog aan de goede kant van de streep ook al verliep het verder allemaal wel zo, zoals je zou verwachten.

Een aangename film die heel kunstig avontuur en coming of age met elkaar verbindt. Het verhaal over drie jongens die van huis weglopen en in een zelfgebouwde hut gaan wonen, omdat hun gezinssituatie verstikkend werkt, is herkenbaar en invoelbaar. De thuissituaties reflecteren uitstekend de vervreemdende manier waarop ouders en pubers met elkaar omgaan alsmede de vrijheidsdrang die daaruit ontstaat.

De kijker wordt allereerst een blik gegund in de gezinssfeer. Hier en daar een beetje sterk aangezet om sympathie voor de jongens te kweken. Dat lukt. Er ontstaat fundamenteel begrip voor het besluit om weg te lopen. Het feit dat het verhaal voornamelijk vanuit het perspectief van de weglopers wordt verteld helpt ook voor begrip en inleving.

De film focust in het bijzonder op de vriendschap tussen de jongens. Op de onderlinge interacties. Op het avontuur. Op de coming of age. Het verhaal wordt rustig verteld en wordt ondersteund door aangename indie muziek en goed acteerwerk. De sfeer is wat baldadig en lichtzinnig en maakt vrolijk. Dat luchtige pad dat zorgt voor vrij zorgeloos vermaak, wordt aan het einde van de film helaas verlaten en vervangen door een serieuze toon die tamelijk geforceerd aanvoelt. Een onnatuurlijke breuk met de avontuurlijke vrolijkheid die eraan vooraf gaat.

En zo is The Kings of Summer over de grootste linie een leuke luchtige film die handelt over vriendschap en de drang om onafhankelijk te zijn. Het is echter ook een film die aan het einde afzwakt als melancholie de toon serieuzer en melodramatischer maakt en de (toch wel wat moraliserende) boodschap van het essentiële belang van het (stabiele) gezin wordt verkondigd. Goede film. Flauw einde.

Drie vrienden –goed en wel op weg naar volwassenheid– vinden dat zij de leidende hand van hun ouders kunnen missen als kiespijn. Zij besluiten een soort mini-commune te vormen op een open plek in het bos. Het levert een vlotte film op over vriendschap en zelfredzaamheid. Wanneer de komst van een buitenstaander leidt tot tweespalt, is het einde verhaal. Aardig, maar niet meer dan dat.