Marina (2013)

Vlaamse kneuterigheid.

Het raakt toch niet echt uit de Vlaamse cinema. De laatste 10 jaar is er dan wel een tegenbeweging geweest, maar dit soort films tonen aan dat dit soort braafheid nog steeds gewaardeerd wordt. Ik kan er nog steeds behoorlijk weinig mee.

De intro in Italië is nog het beste deel van de film, de jonge Rocco eigenlijk ook meteen de beste acteur. Al doen de ouders van Rocco het ook niet slecht, enkel de vader viel al eens te beurt aan overacting. Simoni en Bosmans zijn echter redelijk dramatisch en komen over als slechte typetjes, niet echt best voor een (semi?) biografische film.

Geen idee hoe waarheidsgetrouw het verder allemaal is, maar tijdens het kijken voelt het allemaal wel héél erg aan als een filmscript, vooral het einde dan waar Rocco op het juiste moment succes krijgt. Allemaal iets te flauw en zoutloos.

De regie is verder solide maar vééls en vééls te braaf. Een halve mooie scene in de koolmijn en een aardig begin in Italië, verder is het armoe troef. De muziek is verder ook m'n ding niet, maar dan kan je moeilijk onderuit wanneer je een film over Rocco Granata maakt.

Wel een streepje extra credit voor de leuke cameo van Granata zelf, maar redden doet dat de film niet.

1.5*

Prachtige film is dit.

De film vertelt lang niet het ganse levensverhaal van Rocco Granata, maar wellicht wel de belangrijkste periode.

De film begint in Italië met de nog kleine Rocco en het vertrek van zijn vader naar België.

Eens in België de familie weer samen komt wordt een mooi beeld gegeven van het Belgische Limburg in de jaren '50 en de mijnstreek in het bijzonder.

Ik ga niets over het verhaal verlappen, dat moet u maar zelf ontdekken, maar het einde is ook het begin van het succes voor Rocco Granata als zanger, door die ene hit toen, Marina... en de rest, ja dat is dan geschiedenis...

De rollen in deze film zijn voornamelijk door een Belgische Cast vertolkt, met een uitstekende Matteo Simoni als Rocco (Simoni zingt de liedjes in de film zelf !!) een ook zeer goede Evelien Bosmans als het liefje (latere vrouw) van Rocco.

De ouders van Rocco worden gespeeld door 2 Italiaanse acteurs, en dat komt de geloofwaardigheid van het verhaal alleen maar ten goede.

Ik denk niet dat ik het eigenlijk nog hoef te zeggen maar toch.. dit is een van de betere Belgische films van de laatste jaren.

Ja hoor een aanrader !!!

Dat hoge gemiddelde liegt er zo te zien niet om. Ik zal de film toch eens snel gaan kijken, want het gebeurt wel vaker dat ik films al geruime tijd in huis hebt maar er niet naar kijk, en dan blijkt het nadien ook nog een hele goeie film te zijn ook.

Twintig jaar na het dramatische Daens (1992) komt regisseur Stijn Coninx opnieuw met een fraaie biografie. Nu over de jeugd en tienerjaren van het fenomeen Rocco Granata. Het is andermaal een meeslepend sociaal-psychologisch drama, zij het iets minder aangrijpend dan de eerdergenoemde film over de Vlaamse priester.
De gelouterde Luigi Lo Cascio (o.a. La Meglio Gioventù) speelt een voortreffelijke rol als de hardwerkende, vaak redeloze vader van een immigrantengezin, dat in een vreemde, vijandige omgeving het hoofd amper boven water kan houden. Maar de grote verrassing is voor mij Matteo Simoni, die op heel natuurlijke wijze de tegendraadse tiener Rocco tot leven doet komen. De openingsbeelden in Calabrië doen sterk denken aan Giuseppe Tornatore’s autobiografische film Baaría.
Mede door dicht bij de waarheid te blijven —incl. de doorbraak van Rocco Granata op het moment dat de familie op het punt staat terug te keren naar Italie— levert Stijn Coninx opnieuw een indrukwekkende film af.
“Vlaamse kneuterigheid” bestempelt Onderhond dit. Zal best, maar als ze even boeiend zijn als deze, laat dan de kneuterige Vlaamse films maar komen.

Ik heb niets met Rocco of zijn muziek, het kijken van deze film verandert daar ook niets aan, maar als bij het verschijnen van de credits het volgende door je hoofd gaat; "Hoe? Nu al?", dan heb je genoten van de film mag ik zeggen. Ik meen ook dat de film waarschijnlijk wel op het perfecte moment stopt; iedereen zal dat kunnen beamen.

Kwestie van verhaallijn weet ik niet in hoeverre alles waargebeurd is, maar voor mij was het wel soms wel wat te toevallig allemaal. Stoorde me niet mateloos, maar toch.

Ik heb hem vooral gekeken voor Matteo (die daarnet ook aanwezig was - #fanboy), en Luigi. Ook de jonge Rocco werd goed vertolkt by the way. Dat jongetje mag dat nog doen.

Matige film waarin een Italiaanse gastarbeider in België zijn gezin laat overkomen. Een nogal standaard biopic over de jeugdjaren van Rocco Granata. Het hele verloop is nogal voorspelbaar en weet daardoor niet altijd te boeien. Verder wel een mooie aankleding en het acteerwerk is van een wisselend niveau.

Ik sluit me aan bij de positieve reacties, een goede ontroerende film, 4* tegen de 4,5* aan.

Eenvoudig niemendalletje. Heeft de allure van een tvfilm.

Ik vond de stem zeer irritant van deze Rocco!....Ongelooflijk- net alsof ik continue naar een aflevering van Samson en Gert aan het kijken was, en dan doel ik uiteraard op de stem van die hond...

Maar verder was het een mooie, alsmede een zeer sfeervolle film

Dat ik deze film vier stemmen geef, heeft zeer zeker te maken met eigen jeugdherinneringen.

Rocco woonde en leefde in de jaren 50 in Waterschei en ik in diezelfde periode in Winterslag.

De film geeft een schitterend tijdsbeeld. Ik denk wel niet dat de Italianen toen zo onwelkom waren. Maar ik wil niets verbloemen of iedealiseren.

De tranen rolden over mijn wangen bij het bekijken van 'Marina'.

En ... dus vrees ik dat mijn oordeel niet echt objectief is. Hoeft dat? Ik heb er zeer van genoten!

* Woorden als 'Vlaamse kneuetrugheid' en 'irritant' begrijp ik dus niet.

ik heb de film opgezet en wist niet eens waar het over ging .

pas later had ik in de gaten dat het over rocco Granata ging .

ik vond de stem ook best irritant van deze Rocco maar op zich vond ik het een aardige film.

toch een aanrader.

Matige film. Deze biopic had alles in zich om een goede art-house film te worden. De bijzondere levensloop van Rocco en zijn familie, een onmogelijke liefde, de discriminatie van de eerste generatie arbeids immigranten en de schijnbare onmogelijkheid om je eigen keuzes te maken in je leven. Jammer genoeg worden de clichés omtrent deze thema's nauwelijks vermeden en wordt het zo een lauwe film.

Hoofdrolspeler Matteo Simoni is in dit middelmatige 'soap' drama (de vaak beroerde dialogen zorgen er voor dat de film vaak aan doet als een soap) het enige echte hoogtepunt. Het niveau van zijn prestatie is wat dit verhaal als geheel had verdiend.

Als je Rocco's stem irritant vond, dan moet je maar eens naar die van comedian Philippe Geubels luisteren. Ok die lijkt niet op die van Rocco, maar zo een nasale stem dat vind ik veel irritanter dan een 'hese' stem. Joe Cocker vind ik ook niet meteen aangenaam om naar te luisteren.

prachtige film al zitten er wel een aantal cliche's in en is het acteren net altijd even goed. Het is die eerste film sinds lange tijd die mij echt kon ontroeren, maar wellicht spelen mijn Italiaanse roots daar ook een grote rol bij. Door mijn persoonlijke betrokkenheid bij het onderwerp van Italiaanse immigranten een halfje extra dus 4,5*

Ik hou van Vlaamse films en deze helemaal. Wat een (h)eerlijke sympathieke film!

Eerste helft prima, tweede helft, langdradig, voorspelbaar en te melodramatisch.

Dacht dat deze film mijn genre niet zou zijn maar wat een aangename verrassing was dat. Geweldige Vlaamse film. Wat worden er toch prachtige films in België gemaakt. Verhaal is leuk gebracht, al is het natuurlijk wel allemaal happy end . Ik dacht wel dat Rocco zijn vader ging sterven. Schitterend acteerwerk van Simoni, maar ook van Bosmans. Alleen Warre Borgmans zie ik niet zo graag acteren. Geweldig taaltje ook. Bv. wanneer het meisje hey Italiaantje zegt. Film waarin veel thema's zitten: liefde, drama, humor, vrolijkheid, racisme,... Heb echt genoten van deze film, prachtige beelden. Deze komt zeker in mijn top 5 van Belgische films.

5/5
*****

Coninx is duidelijk een regisseur van zijn generatie. De Spielberg van Vlaanderen. Je weet dat zijn films zeker niet slecht zijn, maar qua creativiteit is het toch wat braaf. De film moet het dan ook hebben van het verhaal rond jaren '50 met de mijnwerkers en de acteerprestatie van Matteo. Hij valt me meer en meer op en laat zien dat hij meer dan enkel een typetje kan spelen. Als biografie geeft het vooral een situatiebeeld op dan echt duidelijk een biopic. En dat is op zich niet slecht. Het is interessant om te weten in welke omstandigheden Rocco opgegroeid is, en dat komt toch wel naar voren. Het wordt geen hoogvlieger, maar is toch leuk om zien.

BIj vlagen wel erg veel naiviteit, iets te veel sentimentele toevalligheden tegelijkertijd, maar toch charmant en onderhoudend als geheel.

Ik denk dat het succes van deze film voor een groot stuk te wijten is aan het sentiment dat er aan vastkleeft: de mijnwerkers in Limburg, de muziek van Rocco, het leven in de jaren 50,...

Het is natuurlijk wel leuk om in een film dingen te zien die je zelf goed kent en ik bedoel hier dan vooral Waterschei en omgeving, al ben ik zelf niet van Genk.

Maar helaas is het allemaal wel amusant maar niet meer dan dat. Ik heb het gevoel dat het levensverhaal van Rocco toch wat aangepast is om er een "feelgood movie" van te kunnen maken. Het past allemaal net te mooi in elkaar om waarachtig te zijn. Daarnaast vind ik de verkrachting van Helena en de gevolgen ervan een bizarre wending waar eigenlijk best wat dieper op had mogen worden ingegaan

Matteo Simoni zet vind ik wel een erg goede rol neer. Zijn stem irriteert me allerminst omdat ze nu eenmaal dicht aanleunt bij de echte Rocco. Evelien Bosmans gaat naar mijn zin iets te veel de standaard toer op van het verliefde schoolmeisje.

Enerzijds vind ik het wel erg leuk dat vooral Rocco en Helena met een opvallend Genks accent praten. Maar het is storend dat de rest van de cast een mengelmoes van verkavelingsvlaams spreekt. Op een gegeven moment duikt zelfs Wim Willaert op die met een erg West Vlaamse tongval spreekt. Toch een beetje vreemd.

Zeker het bekijken waard, maar dan toch vooral voor de mensen die kunnen genieten van het sentiment dat de film oproept.

Echt wel mooie film over de bekende populaire zanger Rocco Granata. Het liedje Marina was leuk, maar Rocco heeft wel betere liedjes gezongen.

Dit was de beste film die ik in 2014 heb gezien.

De film duurt langer dan 100 minuten. Ik heb de zanger nooit goed gekend en met zijn naam werden er ook grapjes over gemaakt.

Meer dan behoorlijke biopic over de jeugd en de eerste successen van Rocco Granata.

De film is misschien soms wat braafjes (zoals de eerste ontmoetingen met het meisje Hélène), maar blinkt verder op meerdere punten uit : de zorgvuldige, rauw-nostalgische settings (de mijn, het vervallen voetbalstadion, de armoedige huisvesting, de Welvaart-winkel...), de eerder kritische kijk op de opvang en inburgering van de vele Italianen, toch een historische tijd voor het limburgse en ook Waalse steenkoolbekken.

Daarnaast is er voor de acteurs niets dan lof en voor iemand die het min of meer heeft gekend, niet zonder ontroering te beleven.

Onlangs genoten van de film over het leven van Claude François, maar deze "Marina" zit daar niet ver onder. Bravo Stijn Coninx.

Geweldig leuke emotionele film over het leven van Rocco Granata.

Voor mij speciaal omdat mijn vrouw ook Mariena heet.

Ook een mooie boodschap hoe wij met onze "gastarbeiders" om zouden moeten gaan.

Erg van genoten!

Mooi filmpje. Had laatst toevallig een stukje gezien over Rocco Granata, dus was wel benieuwd naar deze film.

Die blonde griet waar Rocco verliefd op wordt vind ik wel een gruwelijk irritante meid, als kind maar ook op latere leeftijd.

Mooie ontroerende film!

Aardige soort van biografie over de Italiaanse Belg Rocco Granata (van hem kan ik alleen eigenlijk zijn grote hit "Marina") als tiener.

Het verhaal zit opzicht wel aardig in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Mocht het overigens geen waargebeurd verhaal zijn geweest, dan had ik het een behoorlijke cliché film gevonden. Het beste gedeelte van het verhaal vond ik eigenlijk nog het eerste gedeelte met de jonge Rocco Granata, die leuk en goed werd vertolkt door Cristiaan Campagna. Degene die ook best goed speelde was Donatella Finocchiaro in de rol van Ida Granata, oftewel de moeder van Rocco Granata. Hoofdrolspeler Matteo Simoni die de rol van Rocco Granata speelt, deed het niet meer dan verdienstelijk (ik vond zijn stem wel wat irritant). In de staart van de film zit er nog wat drama in, in de vorm van het ongeluk (fluittoon in het gehoor) van zijn vader, waardoor hij arbeidsongeschikt (en dus geen inkomen meer krijgt) wordt verklaard en zijn hele gezin min of meer op straat komt te staan. Het einde was natuurlijk mooi als Rocco Granata doorbreekt met het nummer "Marina".

Opzicht wel best een aardig waargebeurd Belgisch drama, maar die wat mij betreft wel iets korter had mogen duren. Bijna twee uren is eigenlijk wat te langdradig voor een drama als deze.

P.S. Evelien Bosmans (zelfs eventjes heel snel bloot te bewonderen) in de rol Helena Somers speelde best matig en voegde ook weinig toe aan het verhaal, maar ze zag er niet onaardig uit.

Een goed drama film...

Goed en mooi verhaal...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Net gezien op Film1, wou vroeg op bed, maar dat lukte dus niet. Heerlijke sfeervolle film. Genoten.