Good Ol' Freda (2012)

Viva Freda!

Good Ol' Freda was niemand minder dan de secretaresse van The Beatles, de beroemdste band ooit. De sympathiek overkomende bakvis van weleer is inmiddels een lieve oude dame. Toen - in de jaren zestig - was ze de grootste fan van de 'Fab Four'. Dat zij het meest gewilde baantje onder zo'n beetje alle meiden uit die tijd kreeg, was een geschenk waar ze niet over uitgepraat raakte. Maar toch raakte ze uitgepraat. Na de desillusie van het uit elkaar vallen van The Beatles werd het stil. Oorverdovend stil. Veel komt deze minder kleurrijke periode, die de rest van haar leven omhelsde, niet aan bod. Als kijker horen we zijdelings dat haar zoon stierf en dat hij haar meerdere malen had gevraagd een boek te schrijven. Een boek over The Beatles en haar avonturen met de meest bepalende popmuzikanten van de vorige eeuw.

Altijd had ze geweigerd interviews te geven. Zelfs haar directe omgeving werd amper getrakteerd op een argeloze anekdote. Altijd op haar hoede. Altijd loyaal. Toen en nu. Uit liefde voor de vier vrolijke vrienden uit Liverpool die zo aardig voor haar waren. Zo aardig dat ze misschien wel met eentje.. Of meer? Daar past ze even. Gniffelend. Het is de enige keer tijdens de film. Sommige geheimen blijven het best bewaard. Gelijk heeft ze. Het is al heel wat dat ze überhaupt iets vertelt. Over Brian Epstein die nogal een baasje was. Haar baasje welteverstaan. En over de moeder van Ringo, bij wie ze wekelijks over de vloer kwam om een bakkie te doen. Freda besloot alles alsnog te vertellen nadat haar kleinzoon was geboren. Wat ze haar zoon niet kon geven geeft ze hier alsnog aan hem: haar verhaal. Gelukkig mogen we meeluisteren.

Echt sappig is het niet en met de liedjes van John, Paul, George & Ringo valt het ook best mee. Slechts vier zijn er half te horen. Niets geen plaats voor muzikale genialiteit of dat soort klanken. Hier staat Freda in de spotlight. Ze heeft er geen cent aan overgehouden destijds. Alleen Ringo zegt nog iets tijdens de titelrol (al zal McCartney haar vast geen strobreed in de weg gezeten hebben 'for old times sake'). De details blijven bovenal net zo keurig als het kapsel van de immer glunderende Freda. Met haar oogjes net zo dichtgeknepen als haar vader. Haar vader die destijds The Beatles niet zo zag zitten. Eigenlijk helemaal niet. Het mocht gelukkig niet baten, Freda werd toch wel hun secretaresse. En een heel goede, zo wordt wel duidelijk. Gemotiveerder dan haar zal men zelden een secretaresse treffen. Vriendelijker ook niet. Viva Freda!

Zeer goed.

Met dank aan A-film voor het recensie-exemplaar.