De Nieuwe Wildernis (2013)

Mooi vooral. Inhoudelijk wat teveel gericht op de hele familie, maar dat is wel logisch vanuit commercieel oogpunt. Ook jammer dat het gebied zelf niet belicht wordt, want De Oostvaardersplassen zijn te bijzonder en uniek om er niet op in te gaan. Dat stukje context zie ik als een gemis. Volgens mij zit dat wel in het educatieve pakket dat rondom deze film is samengesteld voor basisscholen en wellicht ook in de tv-spinoff die De Nieuwe Wildernis krijgt. Deze bioscoopversie is letterlijk een natuurfilm à la BBCs Earth, zonder mensen, met een voice over en mooie muziek. De circle of life staat centraal in een gebied waar de mens de natuur aardig op zijn beloop laat.

Jammer, dat is wat er bij mij bij blijft na het zien van deze film. De beelden zijn prachtig, mooi ondersteund door een prima soundtrack. De commentaarstem was weinig inspirerend en wat ik vooral miste was achtergrond info, die wel, vreemd genoeg, met foto en text voor de aftiteling werd gegeven. De montage vond ik niet prettig, er werd teveel gebruik gemaakt van versnelde beelden, vooral als het weer in beeld werd gebracht. Het was een lappen deken aan beelden, weinig samenhangend want er was geen rode draad. Ja er was wel een rode draad namelijk de vier seizoen maar daar bleef het bij.
Raar dat men in het begin en einde onderwater beelden laat zien en je ze tijdens de rest van de film moet missen.
Al met al wel een film die de moeite waard is, was het alleen maar om het feit dat het om een Nederlands natuur gebied gaat, maar niet om in de bios te bekijken. De VARA is één van de producenten dus we gaan hem nog wel op tv zien en dan natuurlijk in hd.

Wow, dit is een heel bijzondere natuurfilm uit eigen land. Had nooit gedacht dat zoiets hier mogelijk was, laat staan dat ik erg bekend was met de flora en fauna van de Oostvaardersplassen. Dat was toch erg gaaf allemaal om te zien, mede door het knappe camerawerk, wat toch wel Planet Earth/BBC-niveau is. Alle facetten van het leven aan de hand van de seizoenen komen langs, waarbij ook de hardheid en smerigheid van het natuurleven (dood en best wel watstrontscenes) niet geschuwd worden.

Commentaar van Harry Piekema was trouwens wel aardig vond ik, had soms wel iets weg van Haanstra's documentaires qua teksten. De muziek was af en toe wel wat overdadig en te dik aangezet, maar goed al met al een puik product uit eigen land .

Een aardige documentaire waar een gedeelte van het Hollandse landschap (de Oostvaardersplassen) met al zijn bijbehorende organismen centraal staat. De makers zijn in weer en wind bezig geweest en tonen ons allerlei close-ups van planten en beesten. We gaan door de vier seizoenen heen waar een voice-over de nodige toelichting geeft en je dingen verteld die voor mijzelf soms nieuw waren. Ik had verwacht dat deze Nederlandse stem weer erg storend zou zijn maar dit viel reuze mee. Af en toe is er een time lapse opname in elkaar gezet van bijvoorbeeld de schuivende sterrenhemel, opbloeiende paardenbloemen of een wegtrekkende ijsvlakte. De paarden en kalveren kwamen het meeste terug; waarschijnlijk omdat men deze gemakkelijker kan vastleggen en men de ontwikkeling van deze dieren beter in de gaten kan houden. Ook zagen we soms diverse dieren in hetzelfde gebied leven en zo zie je hoe een vos een paar kleine eendjes najaagt, in hun halzen bijt en ze vervolgens in een kuil begraaft als lekkere voorraad. Verder paste de muziek er ook prima bij.

Nou, mijn vriend en ik hebben de gemiddelde leeftijd wel omlaag getrokken in de bioscoop zeg, de zaal zat vol met 50+ers die met volle teugen genoten.

En terecht. Wat was het mooi. Onvoorstelbaar dat dit Nederland is.

Hoewel ik gedurende de hele film me af heb gevraagd welke aanbieding in de actie zou zijn bij de Albert Heijn (Ja, die stem is lastig weg te denken) heb ik me geen moment verveeld. Mooie natuur, schitterende dieren, en zelfs nog een soort van verhaallijn er in.

Ondanks dat ik nog steeds boos was op de vos, ik ganzenkuikens wil adopteren én ik stiekem toch best onder de indruk was van het zwarte veulen, ben ik niet helemaal overdonderd. Het laat inderdaad goed zien hoe moeder natuur haar werk doet, maar het commentaar er bij had iets krachtiger gemogen. Met name over de vossen had ik meer willen weten, af en toe vond ik dat iets te afgeraffeld.

De verschillende seizoenen zijn prachtig in beeld gebracht, de beelden zijn dan ook de grote kracht van de film. Ik ga deze film, wanneer hij uit is op DVD, zeker eens met 'mijn' groep 7 bekijken. Erg educatief en het geeft een goede, heldere weergave van hoe het er aan toe gaat in de natuur.

Mijn favoriet waren de ganzenkuikens. Waarschijnlijk was ik in een vorig leven ook zo'n klein, snoezig, waggelend beestje.

"Het wiel van het leven draait op volle toeren."

Vanochtend in de bios zonder enige verwachtingen gezien bij gebrek aan iets beters en ik werd in positieve zin erg verrast. Ik heb nooit geweten dat er zo een mooi stuk ongerepte natuur was in Nederland.

Er zit een mooie opbouw in de docu door alle facetten van de daarbij behorende seizoensgetijden weer te geven. Hierbij is goed te zien hoe warm, doch koud de natuur kan zijn. De poging om er iets van verhaal in te verwerken, werkt best goed en daardoor ga je als kijker ook echt meeleven met de gebeurtenissen die er plaatsvinden. Tevens zit er een mooie symboliek van leven en dood in door te beginnen met lente en de geboorte van het zwarte veulen, de dood van het veulen in de winter en om weer helemaal opnieuw te beginnen met de lente.

Visueel is het echt genieten geblazen. Er zitten een hoop mooie shots in van het prachtige landschap, verscheidene time-laps momenten, een paar toffe slow motion scènes en ga zo maar door. De kalme score hieronder werkte erg sfeerverhogend.

Al met al een geslaagde natuurdocumentaire afkomstig van Nederlandse bodem, die bovendien nog eens van begin tot eind blijft boeien. Een klein minpuntje vond ik wel de voice-over van Harry Piekema, ik relateer hem nog te veel met AH. Alhoewel het niet erg storend is.

3,5 Sterren.

Redelijk gewone natuurdocu. Toch heeft het iets extra's, onbewust waarschijnlijk omdat je niet naar de savannah van Afrika zit te kijken, maar naar je eigen achtertuin. Je hebt hier toch meer een emotionele band mee ofzo, al klinkt dat wat sentimenteler dan ik het bedoel.

Het is wel gewoon erg mooi allemaal. De visuele kwaliteit van de BBC docu's wordt niet gehaald, maar toch boeide dit me meer. Vooral om bovenstaande reden waarschijnlijk, maar ook omdat we leeuwen, panters, gazellen en gnoe's wel een beetje kennen zo langzamerhand. Hoe zo'n gewiekste vos tewerk gaat, en hoe die paarden als een gezelschap leven, vond ik toch wat boeiender om te zien. Het einde is bij vlagen best pijnlijk, maar toch ook wel goed dat ze die harde winter hebben getoond.

De varieteit aan dieren had wat groter gemogen, en de voice-over van die AH supermarktmanager was veel te popie-jopie, maar dat zijn ook de enige serieuze minpuntjes die ik kan bedenken. Vond het boeiend genoeg, en wat interessanter dan wat er over het algemeen over Afrika getoond wordt, maar ook weer niet extreem veel beter dan de gemiddelde natuurdocu.

3*

Ik zal wel de enige zijn, maar ik ben bij deze docu in slaap gevallen.

Misschien dat het een leuke docu is om stadsbewoners of kinderen kennis te laten maken met de natuur. Daarom verbaasd het me ook des te meer dat er geen link wordt gelegd naar een 'overall visie" (beheersproblematieken, de eco zone naar het zuiden toe die er nog steeds niet is, etc).

Daarnaast vind ik het nogal gefragmenteerd. Ik had diepgang gekozen ipv te focussen op die enkele dierenfamilies. (De paarden zijn een docu op zich waard!).

Nee. Viel erg tegen. Misschien omdat ik met een been in de natuur sta en niet het gevoel had nieuwe dingen te zien of te horen. Over horen gesproken:

Het meest irritant was de voice-over. "De roodborst komt nog een keer afscheid nemen van zijn vriend". Yeah right.

De Nieuwe Wildernis is een vrij geslaagde poging om de Nederlandse natuur op het grote doek te tonen, in BBC-stijl. Er zijn net teveel dieren om in anderhalf uur te proppen. Hierdoor is de rode draad van het verhaal aan het begin onduidelijk, maar na het eerste half uur wordt de film steeds beter. Het heeft in ieder geval bewezen dat met het juiste camerawerk je achtertuin een prima ecosysteem is om een natuurfilm te schieten. Laten we hopen dat dit niet de laatste van zijn soort is.

De Nieuwe Wildernis

Ik vond de documentaire erg tegenvallen. De beelden waren matig; op veel shots ontbrak bijvoorbeeld een stuk van de snavel of een stuk van het hoofd, en veel beelden waren onscherp. Als dit was opgevangen met goede informatie over de dieren had me hier misschien overheen kunnen zetten, maar ook dit was niet het geval. De documentaire wordt in verhalenstijl gepresenteerd, maar vaak vanuit menselijk perspectief ("dat hoef je de mier geen twee keer te vertellen", dat soort zinnen). Voor de voice-over hadden ze wat mij betreft een betere tekstschrijver kunnen nemen. Daarnaast werden sommige verhaallijnen niet afgemaakt - naar mijn idee omdat ze het vervolg niet op camera hadden staan.

Ik vind het idee van de documentaire wel leuk, en sommige stukken waren ook redelijk geslaagd, zoals de ganzenfamilie, de vossen en de ijsvogels. Toch vind ik het - gezien de bovenstaande punten - geen voldoende, en daarom geef ik 2.5 sterren.

“De stilte der natuur heeft veel geluiden”.

Met dit citaat van Henriette Roland Horst begint deze inmiddels veelbekeken Nederlandse documentaire "De Nieuwe Wildernis". De makers echter hadden van dat citaat helaas niets begrepen, anders zouden ze die rotmuziek en die vreselijke voice-over weggelaten hebben en alleen de natuur laten spreken. Dat laatste betekent dus alleen de geluiden van de ganzen, het overige gevogelte, de paarden, de wind, het onweer etc. Maar ja, de makers zullen wel gedacht hebben, het is een documentaire gemaakt voor het grote publiek en die hebben nu eenmaal geen verstand van de natuur, dus moet alles op een kinderlijke manier uitgelegd worden. Heel jammer want de natuuropnames waren zonder meer zeer mooi, maar de door mij genoemde negatieve punten weerhouden mij ervan deze docu een hoge waardering te geven.

3,5*

De hype van De Nieuwe Wildernis toch ook maar in de bios gezien. Zit je dan tussen de 60+ ers.

Maar het moet gezegd worden. Nederland heeft inderdaad mooie natuur waar we zuinig op moeten zijn. Daarom gaan we nu na het zien van de film en masse naar de oostvaardersplassen (!). De film laat het gebied zien verdeeld over de vier seizoenen. De film was daardoor wat aan de lange kant. Bij het onderdeel 'zomer'dacht ik, zucht, we moeten nog door de herfst en winter...

Ik denk dat mijn verwachting te hoog was. Ik vond het na een tijdje steeds meer van hetzelfde worden. Mooi om een keer te zien, maar alle poeha eromheen is imo nogal overdreven.

Zo te zien hoeven we niet meer uitsluitend aan te kloppen bij de BBC om fraaie natuurdocu's te zien. Deze visueel zeer indrukwekkende documentaire uit ons eigen kikkerlandje kan zich namelijk makkelijk meten met zwaargewichten als Earth en Life. En dan ook nog eens helemaal opgenomen in 'slechts' de Oostvaardersplassen! Geweldig om te zien dat dit nog mogelijk is in een dichtbevolkt land als Nederland. Daar krijgt de burger weer moed van. Inhoudelijk ook erg mooi opgebouwd en bij vlagen best aangrijpend. Jammer van de enigzins statische voice-over van Harry Piekema; dat had wel beter gekund. Tja, dan heeft de BBC met David Attenborough nog wel een streepje voor. Maar goed, het begin is er!

Teleurstellende groenzoeterij.

Als enige positieve punt eigenlijk dat de beelden hier en daar best mooi zijn. Maar ook wel erg cliche, en met teveel herhaling er in. De rest is allemaal mis - de bloedirritante commentaarstem, de kinderlijke, bevoogdende teksten die hij uitspreekt, de lukrake montage, de van de hak op de tak springende keuze van onderwerp. Best triest. En wat daarbij echt onvergeeflijk is is dat de problemen van, en controversie over de OVP zo zorgvuldig vermeden wordt. Tenslotte, dit door de mens gecreëerde stukje nepwildernis lijdt onder een hele serie problemen, die echt op z'n minst genoemd hadden moeten worden. Overbevolking en het daardoor veroorzaakte wegdrukken van soorten, bijvoorbeeld. Of de afweging tussen bijvoederen of laten verhongeren. Waarom de kadavers van herten wel blijven liggen, maar die van paarden worden geruimd. Waarom van het kadaver van een hert het gewei wordt afgesneden. De balans tussen grote grazers en vogels. Waarom er wel wordt beleden dat de natuur zijn gang moet gaan, maar er toch constant wordt ingegrepen en gestuurd.

Maar ook dat het hele terrein eigenlijk goedbeschouwd best klein is - je kan wel romantisch doen over de stilte en de dierengeluiden, maar in de OVP overheerst volgens mij toch echt het geluid van de trein naar Lelystad en de herrie van de aanvliegroute naar Schiphol. En in bijna alle richtingen staat er wel iets lelijks aan de horizon - windmolens, zendmasten, hoogspanningsleidingen. Best knap dat die door de camera zo zorgvuldig vermeden zijn, maar het geeft wel een uiterst onrealistisch beeld. Het is mij een beetje te huichelachtig - net zoals de hele OVP me een beetje te huichelachtig is. Met wildernis heeft het tenslotte maar weinig te maken, daarvoor is er veel te veel regie door de mens gepleegd. Een wat grote dierentuin, zo zou je het beter kunnen noemen - maar dan wel een waar de beheerders schandalig slecht onderhoud plegen, en slecht voor de dieren zorgen.

Da's dan hoe ik er tegenaan kijk, en dat zal zeker niet iedereen met me eens zijn. Maar dat de documentaire negeert dat er problemen en meningsverschillen zijn is eigenlijk een belediging voor het publiek - dat maar kritiekloos moet opvreten dat het allemaal zo mooi en zo bijzonder is.

Groenzoeterij, heet dat in mijn boekje.

Matig. Ik kan me ook wel behoorlijk vinden in de mening van blurp194. De docu brengt sowieso bijzonder weinig nieuws onder de zon, dus om de 'unieke' beelden hoef je het niet te zien. En nee, natuurlijk is dit geen wildernis, eerder een openluchtgevangenis waarin dieren worden vastgehouden. Dat had best wat meer belicht mogen worden. Sterker nog, juist dat natuurgebied midden in Nederland (dus met beelden van snelwegen en het geluid van overvliegende Boeings) had een veel interessantere docu kunnen zijn.

Dat maakt dus dat de docu helemaal niet interessant is om te zien en dus enkel het audiovisuele telt. En behoudens de soms irritant aanwezige muziek is daar niet heel veel over te zeggen. De beelden zijn cliché, met veel vertragingen tot op het kitscherige af. Verder lijkt inderdaad lukraak gemonteerd te worden zonder enig gevoel voor ritme of tempo of inhoud überhaupt. Zo is er een beeld van een slang na een minuut of 40, de eerste slang in de hele film, en dan begint de vertelstem van Piekema over een beest dat we niet vaak zien. De slang, dacht ik. Niet dus, het ging om een vogel. Uit de beelden daarvoor had ik toch heel wat anders verwacht. En ja, een regisseur die mij verrast kan ik goed hebben, maar dit is meer onkunde.

En dan is er dus nog Harry Piekema, als net genoemd. Als supermarktmanager is hij perfect gecast en dat doet hij echt goed, maar zo een docu inspreken is toch wat anders. Natuurlijk kan je niet altijd Attenborough verwachten, maar iemand die een beetje geloofwaardig een tekst voorleest is al heel wat. Piekema lijkt de tekst voor het eerst te zien en leest dat dan monotoon voor waarin hij soms nog verkeerd inzet ook (en er zelf achterkomt dat de zin al is afgelopen als hij net begonnen is of dat de tekst een heel andere kant uitgaat). Natuurlijk ligt dat ook deels aan de tekst die nogal kinderlijk is en veel lelijk gebruik van de Nederlandse taal bevat. Zowel in klank als in zijn quasi-populaire toon. Wie heeft dat in hemelsnaam geschreven denk je dan? Als je dan toch zoiets substantieels erin knikkert, laat iemand als Grunberg dan je teksten schrijven. Desnoods Leon de Winter, maar geen goedbedoelende hobbyist.

En ja, af en toe wordt fijn gespeeld met natuurgeluiden en er zitten redelijk vaak best mooie plaatjes in, niet eens zozeer door de natuur zelf die een bepaalde schoonheid heeft, maar ook gewoon zo gemaakt door de mensen: goed gekadreerd, mooi spel met licht en kleur en beeld. Maar dan bekruipt mij het gevoel dat ze beter een fotocollage in een museum hadden kunnen hangen, had ik er ook nog eens in eigen tempo langs kunnen lopen. 1,5*

*edit: Dorrestijn is dus de tekstschrijver. Nou, dan had hij zijn dag niet blijkbaar (buiten dat ik het een irritante man vind, dus wellicht mijn smaak niet).

Toch wel een docu die mijn interesse had. Ik ben (klein) liefhebber van de Planet Earth films, en bovendien leek het me een leuk gegeven om langs deze weg een beter beeld te krijgen van de Nederlandse natuur.

Die vergelijking met de BBC die op de achterkant van de hoes staat vond ik misplaatst. De film levert een aantal zeer mooie plaatjes op, maar voor een meting met de BBC films moeten we nog een hoop leren. Die mooie plaatjes zijn eigenlijk direct het voornaamste pluspunt wat ik kan noemen. Best wel ongelofelijk dat dit gewoon in Nederland is opgenomen. De kleine 'verhaaltjes' zijn vrijwel allemaal interessant. Ganzen, zwanen, vossen, herten, paarden en ijsvogels: de kijk in het leven van deze beesten is erg leuk. Vooral het zwarte veulen houdt de aandacht stevig vast. De makers slagen erin een realistische weergave te tonen van de keiharde omstandigheden waarin deze dieren moeten overleven. Daarnaast ook mooi dat er gebruik is gemaakt van de verschillende seizoen en zowel dag als nachtbeelden. Wat meer nachtbeelden hadden wat mij betreft trouwens best gemogen.

Voornaamste punt van kritiek is de voice-over. Harry Piekema is prima geschikt voor een AH reclame, maar hier vond ik hem toch niet op zijn plaats. Hij vertelt zijn tekst vrij eentonig, maar misschien is de tekst zelf nog wel het ergste. Ik stond er nogal van te kijken hoe subjectief die was. Ik kreeg meerdere malen het idee dat men antropomorfisme toepaste. Daarnaast mocht het soms ook iets, bij gebrek aan beter woord, 'netter'. De term 'stront' vind ik nou niet bepaald geschikt voor een film die zich tamelijk serieus neemt.

Uiteindelijk is het ook deels persoonsgebonden of je dit een goede film vindt. Als de natuur je helemaal niet boeit kun je De Nieuwe Wildernis uiteraard op voorhand afstrepen. Persoonlijk vind ik het wel interessant om zulke beelden te zien. Wel vind ik het altijd een beetje lastig om dit te beoordelen. Na camerawerk, montage en voice-over houdt het vrij snel op. Je vindt het leuk om naar te kijken, of niet. Ik heb me gedurende het speelduur niet verveeld en vind het dan ook een mooie weergave die we hier te zien krijgen. Niet van bijzonder hoge of uitzonderlijke klasse, zoals sommige critici zeggen, maar wel gewoon erg aangenaam.

3,5*

Tegenvaller, op het saaie af. En door mijn avatar kunt u zien dat ik heus een dierenliefhebber ben.

De saaiheid wordt versterkt door de stem, de keuze voor de heer Piekema die zelfs in de AH reclames zijn beste tijd heeft gehad, is een slechte. Monotoon is nog een eufemisme voor de manier waarop de man de tekst brengt. Slaapverwekkend is het.

Ook de inhoud van de teksten kan mijn goedkeuring niet wegdragen, de ganzen onmisbaar noemen voor het landschap tja. Net alsof die koeien en paarden geen gras vreten.

Enfin.De media aandacht blijkt weer eens volledig doorgeslagen te zijn geweest.

Matig.

De chauvinist in mij kon heerlijk wegdromen bij de illusie dat ook Nederland uitgestrekte en ongerepte stukken natuur heeft. Met dromerige beelden en een ijzersterke soundtrack wordt een schitterend gevoel van de vrije natuur opgewekt. Af en toe wordt de illusie van wildernis bruut doorbroken als er elektriciteitspalen of windmolens aan de horizon verschijnen. In dat opzicht zou het misschien een inhoudelijk sterkere documentaire hebben opgeleverd als het over het samenspel tussen mens en natuur was gegaan. Hoewel deze constructie ook weer de fantasie prikkelt omdat het zo ingaat op een natuur waar de mens geen onderdeel meer van lijkt.

Ik lees hier veel kritiek op de voice-over van Harry Piekema. Hij heeft misschien niet de autoriteit en het fijne klankgeluid van een David Attenborough, maar hij heeft een prettige speelsheid in zijn stem waarmee hij de emotie van het moment goed kan overbrengen. Helemaal magistraal is de soundtrack die, zoals je tegenwoordig van het genre mag verwachten, een extra kleur geeft aan de gebeurtenissen.

Zie wel in waarom iemand hier in de bioscoopzaal enorm van kan genieten. Daar zit hem misschien ook mijn voornaamste kritiek: de televisieversie is teveel van het goede. Hoeveel baltsende en parende beesten wil een gezond mens eigenlijk zien? Daarbij zijn onze Nederlandse dieren ook niet dermate spannend dat je er geen genoeg van kunt krijgen. Een natuurdocumentaire gaat in de regel over exotische dieren die je normaal niet te zien krijgt, maar hier komt de nadruk veel te liggen op vogels, insecten en vissen die je in het plaatselijke stadspark ook kunt zien. Waarschijnlijk heeft de bioscoopversie meer van de fantastische dramatische hoogtepunten en minder van die overbodige opvulling.

Tsja, als je topseries als Planet Earth en Life van de BBC gewend bent, dan voelt De Nieuwe Wildernis wel erg karig en simpel aan. Geen schande, aangezien we hier niet het budget van de BBC hebben, maar je merkt het wel erg in kwaliteit. Waar je bij de BBC producties een hoop schitterende close-ups, slowmotions en fraaie overzichtbeelden krijgt, daar moet je het bij DNW met af en toe een ingezoomde camera doen. De beelden waren niet erg indrukwekkend of haarscherp. Ik waardeer de poging, maar dit is gewoon een film zoals er honderden natuurfilms zijn gemaakt de afgelopen decennia, terwijl de BBC echt grensverleggend was met hun producties de afgelopen jaren.

Nederland heeft ook qua natuurschoon een stuk minder te bieden. Hier zijn geen bergen, ravijnen, gigantische open vlaktes of enorme watervallen. En qua dieren is het ook een stuk minder exotisch. Kijken naar paarden, eenden en vossen is toch wat minder interessant, voor mij dan. Dat was in het begin wel leuk, maar na een half uur was het wel saai geworden en was ik toch een beetje aan het kijken hoelang alles nog zou duren.

Daarbij hebben we ook nog eens de pech dat we naar de saaie en monotone stem van Harry ''Albert Heijn'' Piekema moeten luisteren. Prima AH acteur, maar als voice-over was het niet best. Je hebt gewoon constant het idee dat hij het allemaal van een blaadje aan het oplezen is. Dan mis ik toch al snel een inspirerende, vlotte stem van een David Attenborough. Sowieso vind ik Nederlandse stemmen niet al te lekker klinken, maar bij een natuurfilm valt het me nog meer op. Daarbij vond ik het ook veelal matige teksten met weinig echt interessante informatie.

Ik wil ook weer niet te zuur eindigen. Het is op zich een prima initiatief om de mensen al het moois uit de Nederlandse natuur te tonen. Dat het niet kan tippen aan een BBC productie is geen schande, maar het moet wel worden benoemd. Toch heb ik nog genoeg moois gezien om er geen al te laag cijfer aan te verbinden.

2*

Laat ik maar met het grootste minpunt beginnen. Dat is de voice-over van Harry Piekema. Het is erg monotoon en hij legt maar weinig gevoel in zijn vertelling. Verder is er een niet al te grote afwisseling in dieren. Ik was even benieuwd hoe het verder zou gaan, toen ereen slang in beeld kwam, maar daar werd helaas niets mee gedaan.

Verder is het best een mooie documentaire. Het is weer iets anders om dieren te zien die je niet in Afrika ziet en dat het zich allemaal in eigen land afspeelt, geeft het toch net dat beetje extra. De cyclus van de seizoenen, waarbij diverse dieren gevolgd worden is ook best leuk. Ik was eigenlijk nog best verrast hoe zwaar de beesten het hier soms ook nog hebben om te overleven. De fout die deparende karpers maken, is hard en uiterst dodelijk. Hetzelfde geldt voor de strenge winter die volgt. Stiekem moest ik toch even denken aan deze winter, waarbij de huidige dieren het ongetwijfeld een stukje gemakkelijker hebben om deze te overleven.

Al met al best leuk om te zien, maar niet direct beter dan de docu’s op de BBC of National Geografic. Dat zich dit allemaal in Nederland afspeelt maakt ook duidelijk nog een stukje boeiender.

3,0*

Een mooie documentaire...

Prima verhaal...

Heel mooi landschap....

Mooi paarden...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Mooie beelden in de stijl van de BBC documentaires. Echter zie je daar ook gelijk het verschil, want De Nieuwe Wildernis haalt het qua kwaliteit niet bij de BBC variant. Het Nederlandse landschap heeft niet bijster veel te bieden en op een gegeven moment heb je je fair share van wilde paarden, vossen, vissen en vogels wel gehad. Tevens zijn de beelden allemaal wat onsamenhangend soms. Maar de poging is bewonderswaardig en wel absoluut het kijken waard.

Sterke natuurdocumentaire van Nederlandse bodem. Het ene diersoort sprak me wat meer aan dan het andere, maar in zijn geheel gaf De Nieuwe Wildernis toch een erg mooi kijkje in een bijzonder stukje Nederlandse natuur. Ik blijf het vooral altijd erg verwonderlijk vinden hoe ze de prachtige natuurbeelden weten te schieten. De toelichtingen bij de interessante belevenissen van de verschillende dieren waren daarbij erg helder en hadden vaak hun meerwaarde. Erg mooi was ook het contrast tussen het soms vrij rooskleurig ogende familieleven van sommige dieren aan de ene kant en de harde wetten van de natuur aan de andere. De manier waarop het dierenrijk zich gedurende een jaar bezighoudt, kwam in elk geval erg mooi naar voren, waarmee deze documentaire een heel aardig beeld geeft van het leven op de Oostvaardersplassen.