A Nagy Füzet (2013)

Bij vlagen imposante film, die in de eerste helft toch het meest indrukwekkend is. Daarna mist A Nagy Füzet de ontwikkeling waarmee hij zo sterk aanving: de jongens zijn inmiddels de wrede, apathische jongemannen geworden en laten dit keer op keer zien in een serie brute scènes. Al die ellende begint na een tijdje een beetje af te stompen, zo leert de film ons in zowel het narratief als in de bioscoopstoel. Zonde, want de verlopen setting en constant dreigende sfeer en dito soundtrack roepen op hun beste momenten herinneringen aan het Russische Idi i smotri op.

Ook knap hoe om het gebruikelijke euvel wordt gemaneuvreerd dat zo typerend is voor adaptaties van boeken waar de aandacht zo dik op het geschreven woord ligt: in plaats van eenvoudigweg de voice overs de dagboekfragmenten te laten oplezen, krijgen we schitterend vormgegeven bladzijden te zien waar de camera overheen zwiert. Het shot waarin van de bladzijden een folioscoop gemaakt wordt laat de slimme transitie naar film goed zien.

Een goede drama/oorlog film....

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Goed kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Prima achtergrond geluid

(geen Dolby Digital aanwezig)...

Naargeestige film over een tweeling, die achtergelaten wordt bij hun hardvochtige grootmoeder en zich noodgedwongen psychisch en fysiek wapent tegen de nieuwe omgeving en de heftige realiteit van de oorlog. De goed geschoten, maar rauwe beelden maken de film van tijd tot tijd tot een ongemakkelijke, beklemmende zit.

Een sober, rauw en deprimerend oorlogsdrama, met ook nog eens bijna allemaal kille en onsympathieke personages, waaronder de 13-jaar oude tweeling die centraal staat in dit verhaal.

Het verhaal speelt zich af tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog, ik meen ergens in een Oost-Europees land, waar de mensen overgeleverd zijn aan de genade van luchtaanvallen en de hongerdood. Een wanhopige moeder (gespeeld door Gyöngyvér Bognár) brengt haar 13-jaar oude tweeling (goed gespeeld door de tweeling László Gyémánt en András Gyémánt) met de trein naar het huis van haar moeder, die alleen leeft op een boerderij op het platteland. De moeder/oma (goed gespeeld door Piroska Molnár) zit daar bepaald niet op te wachten (ze noemt de tweeling ook steeds "tevengebroed" ) en staat ook bekend als een wrede, gierige en beestachtige alcoholiste. Bij de dorpelingen staat ze dan ook bekend als de "Heks" en dat omdat ze ooit gezegd heeft dat ze haar man vergiftigd heeft. Het goede en verwende leven wat de tweeling had bij hun moeder en vader (die in het leger zit) is dan tevens voorbij en ze moeten vanaf nu hard werken (o.a. het hakken van hout) om eten en onderdak te krijgen van hun harde en gierige oma.

Het verhaal oogde best realistisch en mocht er visueel gezien ook wezen (zeker qua aankleding en decors) en wist ook wel te boeien, maar de eerste 50 minuten van het verhaal zijn wat saai en langdradig en daarin gebeurt ook maar weinig, m.u.v. de harde opvoeding van de tweeling (die alles samen doen en onafscheidelijk zijn) door hun oma en hun kennismaking met de hazenlip vrouw (gespeeld door Orsolya Tóth), die probeert te overleven door o.a. te stelen van hun oma. Pas vanaf het moment (na circa 50 minuten) dat de tweeling kennis maakt met de geile rood/blond harige bediende (gespeeld door de fraaie Diána Magdolna Kiss, die ook topless is te bewonderen) van de pastoor en ze met hun drieën in bad gaan (voor mij misschien wel de leukste scene in deze film), komt het verhaal lekker opgang en gebeuren er ook een aantal schokkende dingen.

Deze schokkende dingen/gebeurtenissen bestaan uit het vermoorden van de Joodse schoenmaker door de Nazi's, bomaanslag van de tweeling op de bediende (uit wraak omdat ze de Joodse schoenmaker heeft aangegeven en die voor hun een vriend was), dodelijke verkrachting van de hazenlip vrouw door de bevrijders (Rode Leger), dood van hun moeder, door een bom, die hun komt ophalen en ze opeens niet meer meewillen, dood van hun oma door een beroerte waarbij ze helpen, dood van hun vader, door een mijn, die probeert te vluchten over de grens omdat alle mannen worden opgepakt. Bij al deze schokkende gebeurtenissen gedraagt de tweeling zich kil en emotieloos en bij sommige gebeurtenissen doen ze zelfs aan mee. De tweeling krijgt zelf ook een paar keren een flinke afstraffing (waaronder een hele harde) en dat voor vermeende diefstal en diefstal. Het einde van het verhaal was best aardig, maar het is me wel ontgaan waarom de tweeling nu opeens wel uit elkaar gaat, terwijl ze tijdens het hele verhaal juist onafscheidelijk waren en waarom de moeder nu opeens een andere man/vriend heeft, waarvan ze ook een dochter heeft gebaard.

Van de voornamelijk Hongaarse cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar ze deden het wel goed en vooral de tweeling gespeeld door László Gyémánt en András Gyémánt en hun oma gespeeld door Piroska Molnár. De enige twee bekenden voor mij in deze film waren de Duitsers Ulrich Matthes (in de rol van de vader van de tweeling en hij is vooral bekend van zijn ijzersterke Joseph Goebbels rol in het eveneens ijzersterk oorlogsdrama "Der Untergang (2004)", die bij mij ook op nummer één staan in mijn persoonlijke Top 10) en Sabin Tambrea (in de korte rol van Duitse officier) die ik laatst nog goed zag spelen in het goede oorlogsdrama "Nackt unter Wölfen (2015)". Hoewel de rol van Diána Magdolna Kiss maar kort was, maakte ze wel een spetterende indruk op mijn. Opzicht is het wel grappig dat de hoofdrolspelers in het verhaal geen naam hebben en alleen maar kind 1, kind 2 (de oma noemt de kinderen nog "tevengebroed"), moeder, grootmoeder/oma, vader en hazenlip worden genoemd.

Al met al een sober, rauw en deprimerend Hongaars oorlogsdrama, die ondanks alle kille en onsympathieke personages toch weet te boeien en zelfs te vermaken (o.a. door de eerder genoemde bad scene met de fraaie Diána Magdolna Kiss) en dat vooral in de laatste 50 minuten (film duurt circa 100 minuten) van het verhaal.

Een sterke film uit Hongarije over een 13-jaar oude tweeling die al snel volwassen worden. Dit na aanleiding van de heftige gebeurtenissen tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog.

Regisseur János Szász won in totaal 5 prijzen, en werd 1 keer genomineerd.

3,5 *

Nare film, nare belevenissen van twee tienerjongens die, onder druk van de oorlog en levensomstandigheden, een metamorfoze zullen ondergaan die hen, mede door een eigen opgelegde discipline, niet bepaald naar een menselijke waardigheid zal leiden
Het is ruw en rauw, maar het is bevreemdend sterk gebracht met heel wat kordate suggestieve scènes, puike opbouw, zonder tierlantijntjes, camerawerk met veel aandacht van de ondoorgrondelijke gezichten van de twee jongens en... het blijft verbazen en boeien tot het slot.

Prachtige film, waar ik ademloos naar heb zitten kijken. Ja, misschien wat rauw, maar daar was het ook de tijd wel naar. Het ging om overleven of sterven. Dat kunnen we ons nu niet goed meer voorstellen. Maar in alle personages zitten nuances en grijstinten. Dat geldt ook voor de grootmoeder, en de vertwijfelde acties van de moeder. Hongaarse films kunnen nogal eens 'gesloten' of weinig toegankelijk overkomen. Zo ook deze. Dat heeft ook te maken met de Hongaarse volksaard, die nijgt naar isolationisme. Dat zie je ook in de politiek van Hongarije in deze tijd. Een moeilijk te doorgronden land en volk.