Rommel (2012)

Hup weer prime-time Geschichte op de Duitser.

Normaliter gaat dat ook gründlich met historici die toezien op de feiten.

Bij Rommel werd het gerommel want de historica van dienst distantieerde zich van de film omdat Rommel er te sympathiek in werd voorgesteld.

En toegeven we willen vanavond best wel een biertje drinken met Erwin Rommel.

Film bestrijkt de periode maart 1944-14 oktober 1944 zeg maar de laatste maanden uit het leven van Rommel.

De Atlantikwall, de geallieerde invasie en de aanslag op Hitler.

Prima gedocumenteerd allemaal, wel wat weinig filmisch meeslepend, maar interessante materie.

Nee rommel is deze film zeker niet en het is best een geslaagde biografie over de laatste 7 maanden van zijn leven. Het verhaal weet te boeien en zit goed in elkaar en ook de uitvoering was in orde hoewel deze film helaas niet met een al te groot budget is gemaakt (de actie zag er zeer nep en computerachtig uit). De cast deed het best aardig en Ulrich Tukur speelde de rol van Rommel goed. Helaas was de Hitler gespeeld door Johannes Silberschneider wel een aanfluiting en ook niet altijd goed verstaanbaar. Wat men leuk en goed heeft gedaan in dit verhaal is het veelvuldig toevoegen van echte beelden uit die periode. De film is hier en daar wel wat langdradig en het gedoe met de verzetsvrouw was wat mij betreft overbodig en voegde niets toe aan het verhaal.

Geschichtsbebilderung ohne Erkenntnisgewinn.

Dat is de afsluiting van een Duitse recensie, en natuurlijk te mooi om niet te citeren. Want waar de vraag uiteindelijk op neerkomt is wel of het nou echt zo gegaan is, en wat de rol van Rommel in deze periode geweest is. Daar komen we niet meer zo makkelijk achter. Zeker voor Rommel geldt wel dat hij in de Afrika-periode al het onderwerp was van een promotiecampagne die een zorgvuldig opgebouwde cult of personality heeft neergezet, en dat het erg waarschijnlijk is dat dat ook daarna nog wel z'n effect gehad zal hebben.

Het verhaal behandelt alleen de laatste periode. Dat is op zich wel wat begrijpelijk, want veel goedkoper te verfilmen - enkel wat acteurs met uniformjassen aan, in plaats van kuddes in originele kleur gespoten tanks in de woestijn. En dat daarop gelet is, zie je ook al goed bij de scenes waarbij er een vliegtuigje komt schieten - de vliegtuigen komen nauwelijks in beeld. Kennelijk vonden de makers dat het verhaal daarmee wel wat simpel werd, en is het een beetje opgeleukt met de Franse contesse. Nogal een overbodig verhaaltje wat er bij is geharkt om het een beetje romantisch op te leuken. Jammer. Had dan een wat kortere, maar meer correcte film gemaakt.

Wat er bij mij in ieder geval erg slecht in wil is dat Rommel niet op de hoogte geweest is van jodenvervolging of excessen in Frankrijk. En de duiding van de plannen achter operatie Walkure lijkt ook wel wat achteraf bepaald te zijn. Slordig - dan zou het bij mij echt beter overkomen om die onderwerpen maar open te laten. Op deze manier is het een bijdrage aan meer cult, nog meer sprookjes waarvan het bewijs uiteindelijk niet te leveren is.

Ulrich Tukur speelt prima. Wel zet hij ook een erg menselijke Rommel neer, iemand die meer lijkt op een aardige oom dan op een doorgebeten ijzervreter. Tsja. Ik zeg maar niks meer.

Een vrij aardige maar eentonige biografie van de laatste maanden van de Duitse Generaal Rommel.

Rommel komt hier vrij menselijk en familiair over. Ook tov zijn vriendenkring oogt hij zeer positief.

De bijdrage van de Franse contesse heeft weinig met romantiek te maken, maar geeft volgens mij de positieve bijdrage weer van de Franse weerstand, waar zij de opgedane informatie aan doorspeelde. De contesse kon enkel rekenen op het vertrouwen van Rommel.

Bij mij kwam hij vooral over als een vriendelijke huisvader, trouw aan het uitvoeren van bevelen, maar persoonlijk twijfelachtig over het uitvoeren van de opgedragen plannen.

Toch spijtig dat die heldhaftige leiders van het Deutsche Reich allemaal kiezen voor zelfmoord en Rommel voor de schijn naar het volk een eervolle staatsbegrafenis krijgt. Dit is net het lugubere van de ongeloofwaardige politieke houding waartegen de militair Rommel zich wilde verzetten.

Bewijs hiervan, zijn verzet tegen zijn zoon die bij de SS wilde gaan. Verder komt tot uiting dat Rommel toch door verschillende topofficieren op de hoogte gebracht werd van de Joodse uitroeiïngskampen waarmee hij blijkbaar niet akkoord kon zijn en zelfs helemaal niet kon geloven.

Wordt hier duidelijk met de spons gewerkt? Ook al beweert men dat historici accoord waren met het verhaal.

Op Hitler na, waren de acteurs vrij goed, maar was de lange film toch over de hele lijn een nuchtere, bijna sfeerloze documentaire. Dus wie denkt van een oorlogsfilm te zien is hier glad mis, want op enkele schoten na en enkele vliegtuigen wordt alles in discussies rond de tafel afgerond.

Ook werd het scenario vrij slordig uitgewerkt. Misschien wegens tijds- en geldgebrek?

Maar dan nog mag een regisseur zich voor zo'n film niet laten ompraten en moet altijd de perfectie nastreven. Al waren er prima stukken te zien.

Omwille van zijn historische waarde, voor zover het waar is, geef ik, niet helemaal overtuigd van de waarheid, deze film een 3,5 score.

Net de film herzien en inderdaad een mooi portret van een groot veldheer , ze laten hier het einde van zijn carrière zien en we zien geen fanatieke SS leger commandant maar meer een realistische militair die zijn taken uitvoerde en die het op het einde ook niet kon schikken met de waanzinnige bevelen van Hitler , ik ben trouwens benieuwd wat er is gebeurt met de vrouw van Rommel en zijn zoon daar moet ik maar eens in duiken.

Manfred Rommel - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Lucia Maria Rommel - Wikipedia - no.wikipedia.org

Zeer goede film, ik wist niet dat Rommel een slecht einde van zijn leven had.

Zoals ik in mijn eerste bericht had gezegd, zodra deze film op DVD/blu-ray zou verschijnen zou ik me hem aanschaffen, en dat is dus bij deze gebeurd.

Het verhaal, nu met Nederlandse ondertitels is me veel duidelijker en dusdanig vind ik de film nog beter dan de eerste maal.

Voor wie geïnteresseerd is in geschiedenis en meer bepaald die van Wereldoorlog 2 en ook nog eens de laatste 7 maanden van Erwin Rommel wil meebeleven is deze film de prent die U moet zien.

Puike Duitse productie is dit !!

De betere Rommel om het zo maar te zeggen.. goede film. De James Mason uitvoering was een stuk symphatieker. Geen beste Hitler vertolking vond ik. Het lukte hem maar niet om echt kwaad te worden...

Dit is een goede film over de laatste maanden van het leven van Erwin Rommel.

Ulrich Tukur zet een goede Rommel neer. Zijn acteer werk is erg goed. Ook heel erg goed is het acteer werk van Benjamin Sadler als Hans Speidel. Het acteer werk is zo wie zo erg goed in deze film. Op twee karakters na dan . John Silberschneider als Adolf Hitler doet het niet heel erg goed en Oliver Nagele als de gravin overtuigende mij ook niet zo. Maar verder rest is het acteer werk van hoog niveau . Het zijplot van de de gravin was trouwens compleet overbodig en haalde wel wat vaart uit de film.

Minpunt bij deze film is dat de special effects niet zo goed zijn. De korte vecht scènes en bomaanslagen die je in deze film ziet zijn van niet al te grote kwaliteit. Maar dit reken ik de film niet te zwaar aan. Het gaat immers om de laatste maanden van het leven van Rommel niet om de gevechten.

De twee grote vragen zijn: Wat wist Rommel allemaal van de plannen van Stauffenberg en co ? En in hoeverre was hij bereid mee te helpen aan deze plannen ? Het antwoord wat in de film min of meer gegeven word daarvan denk ik dat , dat wel het juiste antwoord is. Deze film laat goed de worsteling zien waarmee Rommel te maken heeft aan het eind van zijn leven. Toch vind ik wel dat Rommel in deze film iets te sympathiek overkomt. Je mag de filmmakers er toch wel een beetje van persoonsverheerlijking beschuldigen. Tevens vraag ik mij toch wel af Rommel echt niet wist wat de Nazi’s met de Joden deden. Lijkt mij toch dat hij dat in zijn positie toch al veel eerder had kunnen weten.

Maar goed. Ondanks dat Rommel er toch wat te sympathiek vanaf komt is dit wel een goede film over de laatste maanden van het leven een van de bekendste Duitse generaals.

3,5 ster voor deze film.

Degelijke maar niet al te spectaculaire film met een goede rol van Ulrich Tukur als veldmaarschalk Erwin Rommel.Verwacht niet al te veel actie maar meer een beschrijving van de laatste dagen van Rommel tijdens de invasie van Normandie.Interessante rolprent met qua acteurs en regisseur een hoog Tatort-gehalte (wat ik overigens best leuk vond),alleen jammer van die rol van Hitler,dat was echt een aanfluiting.

Aardige film die gevoelsmatig een beetje in de mist gaat bij het ontbreken van drama als Rommel aan het eind eraan mag geloven, alsof het verhaal na zo'n 2 uur wordt afgeraffeld. Rommel is een in Duitsland nog steeds gewaardeerde historische figuur, met name omdat hij vanwege zijn lot aan de goede kant van de geschiedenis eindigde. Maar hier speelt toch een beetje wat ook bij Hitlers architect Albert Speer gold: "wir haben es nicht gewusst". Van wat we nu weten (van tijd tot tijd doet NatGeo dit uit de doeken) van Speer, zou hij zeker opgehangen zijn geworden, en niet veroordeeld tot de 20 jaar detentie die hem was opgelegd. Met de massale progroms nog vóór WO2, is het natuurlijk naief om te denken dat er niets met de Joden zou zijn gebeurd. Je kunt ook door semi vragen te stellen ("wist jij ervan?") zgn. getuigenis afgeven dat JIJ er -dus- niks van wist. Rommel was een carrieregeneraal die bij zijn collega's niet geliefd was. Kwam goed tot uiting in de film. Als Desert Fox (Rommels bijnaam) leek hij meer een gelukkige hand te hebben in de strijd in N.Afrika (ook door een weifelede Montgomery als tegenstander), dan dat hij een meester strateeg was. Hij werd ook gehaat door zijn eigen kader in het Afrikakorps. De lezing in de film dat hij van de ophanden ....... (spoiler) tegen Hitler had kunnen weten / had geweten lijkt correct. Past in het beeld dat Rommel een opportunist was. M.a.w. in de film wordt ie wel wat al te positief geportretteerd. Verademing dat het een Duitse en Duits gesproken film was, en dat er geen Duitse acteurs waren die Engels spraken, zoals in die Tom Cruise film over Von Stauffenberg.

Met een dergelijk waargebeurd scenario kun je als producent eigenlijk niet de mist ingaan.

Door de enorme populariteit onder de bevolking, durfde Hitler het niet aan om hem (Rommel) voor de rechter te slepen. Hij mocht daarom zelfmoord plegen, hetgeen een soort gunst was in die tijd...

Ik vind dit een goede en natuurgetrouwe film, maar Ulrich Tukur vind ik geen goede keus. Hij heeft iets jongensachtig over zich, dat goed uitpakte in 'Das Leben der Anderen' maar in deze film een tikje storend is.

Interessant voor liefhebbers van WO II.

Moeilijke opdracht om de teleurgang van de Duitse overheersing in Europa, Rommel, de invasie, het complot... deugdelijk in 2 uren film in te blikken. Vandaar dat de film wat diepgang mist.

Evenwel niet onverdienstelijk maar inhoudelijk stoorde ik mij wel om die topofficieren als regelrechte slachtoffers van het Hitler-regime te zien voorgesteld en zekerlijk het feit dat zij zogezegd onwetend waren over de holocaust.