The Truth about Emanuel (2013)

Waauw.

Jessica Biel is toch een erg interessante actrice. De ene keer levert ze een belabberde prestatie in een prul, de andere keer is ze geniaal in een schitterende film. Zo een is dit. Wel in een bijrol, want de hoofdrol is natuurlijk voor Kaya Scodelario, die een aandoenlijk mooi meisje met een schitterend karakter neerzet. Een mooie rol, en erg goed geschreven - door haar cynische, vuilbekkerige grappen heeft ze al na een paar minuten je hart gestolen.

Nou liggen dit soort half-romantische, half-dramatische absurde verhalen over breekbare en beschadigde mensen me meestal wel goed. Gewone mensen zijn tenslotte maar gewoon, en er is niet echt een interessante film van te maken - zoals in de tekst van Therapy?, 'happy people have no stories'. Maar ook in het genre is dit wel een uitschieter. Prachtig gefilmd in mooie frisse beelden, mooie locaties, een fijn traag tempo. Mooie soundtrack ook - ah, vanzelf, Agnes Obel heeft daaraan gewerkt. Fijn gespeeld, hoewel er ook wel een paar kleine schoonheidsfoutjes te vinden zijn is het geheel volstrekt prima. En, waar ik almee begon, Jessica Biel zet een echt opvallend goede rol neer. Kan ze dus wel. En Kaya Scodelario mag van mij ook vaker dit soort rollen spelen.

Jammer dat het surreële element wat weinig uit de verf komt, en dat het einde wat haastig aanvoelt. Toch laat de film je met een tevreden gevoel achter - het zijn maar schoonheidsfoutjes.

"I see myself in you."

Qua gegeven doet deze film me het meest denken aan Lars and the Real Girl (2007), alleen heeft dit een meer dramatische insteek.

Het verhaal komt wat dat betreft wel redelijk over, alleen is het jammer dat er vrijwel niks bijzonders gebeurt. Emanuel gaat te snel mee in Linda's fantasie en de band tussen deze twee is zo opgebouwd. Ik had graag zien dat hier meer tijd in geïnvesteerd werd. Kaya Scodelario zet wel een aardige rol neer en Jessica Biel doet het voor haar doen aardig, al zal ze nooit echt een topactrice worden.

Met de sfeeropbouw had meer gedaan kunnen worden. Het komt redelijk duister over en er wordt getracht om een beklemmend sfeertje te creëren, maar het komt helaas niet helemaal goed uit de verf. Enkele surrealistische scènes voelen hierbij misplaatst aan, omdat de sfeer er niet passend genoeg voor is. Het uiteindelijke slot voelt dan ook redelijk gehaast en onrealistisch aan.

Al met al best interessant om eens gezien te hebben, maar hier had zoveel meer mee gedaan kunnen worden. Overigens is de soundtrack met enkele nummers van Agnes Obel erg nice.

3,0 Sterren.

Thriller mag wat mij betreft als genre wel geschrapt worden, vond dit een full-on drama. En dat is eigenlijk wel jammer, want als mix had het echt iets tofs kunnen worden. Focust zich ook teveel op Emanuel en haar verhaal (de relatie met die jongen had bijv. niet gehoeven) ipv datgeen wat mij het meest interesseerde (Linda en haar pop). Uiteindelijk wordt het wel aardig, beetje vreemd, met elkaar verwoven, maar meer dan een drama met een interessant concept en degelijke acteerprestaties wordt het niet, en die potentie was er wél.

3,5*

Zo, meteen maar even woord bij daad gevoegd.

Meer een psychologisch drama dan een thriller,

mooi gemaakt, had zeker nog meer uitgediept kunnen worden.

voldoende: *3.0

Jammer.. deze film had zoveel meer kunnen zijn. Verhaal sprak mij erg aan en in het begin van de film leek het ook echt ergens heen te gaan. Maar, hoezo is dit een thriller? Ik zat de hele film te wachten op het moment dat het eindelijk spannend ging worden, maar dit werd het voor mij nergens. Een drama is het zeker, maar ik mis toch wat meer diepgang, ik vind het allemaal vrij oppervlakkig en het had naar mijn idee beter uitgewerkt kunnen worden. Ik heb mij best vermaakt hoor tijdens deze film maar het was het allemaal net niet.

Enorme tegenvaller.
Op zich had het een hele spannende thriller kunnen zijn.
Nu blijft het een saai drama, met tussen haakjes een mysterie.
wat achteraf eigenlijk helemaal geen mysterie is.

De cast komt absoluut niet geloofwaardig over, ook Jessica Biel kan veel beter.
De twist m.b.t. de baby /de pop had veel spannender en geheimzinnig uit kunnen komen.

Ook het geheimzinnige hoe de moeder van emanuel is gestorven had wel beter uitgewerkt kunnen worden.

De scenes in de metro sloegen helemaal nergens op, zijn de mensen zo naief zo snel op te staan ?
Maar moest dit elke scene ?

Verwacht ieder geval geen thriller als je hem gaat kijken.
zeer zwak.

Ik wist niks van het plot...wist niet waar ik naar ging kijken...maar was niet echt verbaasd...

Eerder is de term "ongeloofwaardig" al gevallen. Nu zou je kunnen stellen dat een mysterie vanzelfsprekend al enige ongeloofwaardigheid in zich heeft: een sterke film sleept je mee in het mysterie. Deze film heeft vooral veel ergerlijke en vooropgezette scenes die erg gemaakt geacteerd zijn (ik noem de trein-scenes als voorbeeld). Toegegeven: niet alles is slecht geacteerd. Tijdens het laatste deel had ik eventjes hoop op een mooie afloop. Helaas blijft het bij een duidelijk poëtisch bedoeld(e) film/ einde, die/ dat naar mijn mening absoluut niet voldoende lyriek en dramatiek verbeeld om de kijker met een brok in de keel achter te laten.

Emanuel wordt bijna 18 jaar en moet nog steeds verwerken dat zij geboren werd op hetzelfde moment dat haar moeder stierf. En dan komt er een nieuwe buurvrouw naast haar wonen met haar baby. Een mooie film die ook mooi opbouwt. De droomwereld en de werkelijke wereld lopen mooi door elkaar heen. Heel langzaam en subtiel ook. Beetje bij beetje ga je zowel Emanuel als de buurvrouw beter leren kennen.

Ook het einde was eigenlijk heel erg knap. Dit was echt zo'n film waarvan ik geen idee had hoe daar nu een fatsoenlijk einde aan gebreid moest worden. Maar het werkelijke einde in de film is een heel mooi compromis. Ook de muziek in de film was mooi gekozen. Ik vind dat de film hier laag gewaardeerd wordt, maar ik snap het wel bij een dergelijk moeilijk onderwerp. En de manier hoe dit verhaal gebracht is. Het is inderdaad een alles of niets film. Of je vindt hem mooi of je vindt het helemaal niets.