Blutgletscher (2013)

"Was ist das?"

Dit is min of meer de Oostenrijkse versie van 'The Thing', alleen dan met een ecologische wending.

Op zich wordt het geheel gedegen opgebouwd met de nodige spanning. Het wordt lekker mysterieus gehouden en Gerhard Liebmann zet een prima alcoholistische protagonist neer. Hierbij helpt uiteraard de setting van de Alpen wat voor een aantal mooie shots zorgt.

Jammer genoeg verandert de film langzaamaan - onbedoeld?! - in een zwarte comedy. Het resulteert zich in lachwekkende dialogen en random personages die vanuit het niets zomaar opduiken. Om het vooral maar niet te hebben over het belabberde creature design. Het grootste heikel punt is dan ook dat de film op momenten zelf niet meer weet wat de toon moet zijn.

Al met al matig. Het is dat het op een bepaalde manier zo fout is dat het weer enigszins vermakelijk wordt.

Kleine 2,0 sterren.

Allicht goed bedoeld.

Zo'n alp is natuurlijk een goede setting voor een horrortje, maar ik vond dat er niet zoveel mee gedaan werd. Een paar aardige buitenshots, maar daarmee heb je het alpgedeelte wel gehad. De rest van de film speelt zich toch voornamelijk binnen af.

Idee heeft inderdaad veel weg van The Thing, maar met genoeg afgeveilde kantjes om de twee niet continu te moeten vergelijken. Blood Glacier is iets explicieter wat de werking van z'n "ding" betreft, jammer genoeg weet de film daar niet echt creatief mee om te gaan.

De wezens zijn wat flauw, CG is ook niet altijd even best en qua acteerwerk kan je best ook niet al te veel verwachten, al doet het hoofdpersonage het dan nog wel oké. Ik kreeg soms zelfs het idee dat de film een beetje kitsch om de kitsch was, maar daarvoor is het dan weer veels en veels te soft.

Doorsnee horrortje met andere woorden. Paar leuke momentjes, maar in z'n geheel niet bijster interessant.

2.0*

Middelmatig horrorwerkje uit Duitsland, karig qua uitvoering en dik aangezet qua akteerwerk. De fraaie locatie hoog in de Alpen draagt wel wat bij aan de sfeer, maar de europese tegenhanger van The Thing is dit duidelijk niet geworden. Daar is alles te flauw en te vergezocht voor. Leuk dat er weinig tot geen CGI wordt gebruikt, met een redelijk goed gebruik van praktische effecten, maar veel scenes zijn slecht opgebouwd qua spanning en de timing van de schrikmomenten zit er flink naast. Tegenvaller dus. Toffe titel, dat wel.

Een aardige maar niet heel sensationele Oostenrijkse bijdrage aan het horrorgenre. Regisseur Marvin Kren oriënteert zich overduidelijk op de klassieker The Thing van John Carpenter en gebruikt daarvoor een setting in de bergen. Het ruige Alpenlandschap is imposant en leent zich prima als decor voor de strijd tussen een groep geïsoleerde onderzoekers en uit de kluiten gewassen micro-organismen.

De film ziet grotendeels af van computergestuurde effecten en zet voornamelijk handgemaakte monsters in. Dat feit verleent de film een zekere ruwe charme. Een charme die je in veel moderne monsterfilms waarin gladgestreken en steriele CGI-creaties de dienst uitmaken, niet vaak meer tegenkomt.

De personages zijn van hetzelfde kaliber. Geen gelikte jeugdige karakters met populair culturele referenties naar de kijker. Geen personages met een antiseptische uitstraling. De personages in deze film zijn slonzig. Hun gedrag is eigenzinnig. Alsof ze inderdaad al maandenlang ver verwijderd van de civilisatie een onderzoekstation bemannen. Eigenlijk wel verfrissend, ook al lijkt The Thing in dit opzicht eveneens een inspiratiebron en vindt op geen enkel moment heuse karakterbinding plaats.

Je zou de film als een ecologische horror kunnen zien. In het begin van de film wordt kort de link gelegd tussen de opwarming van de aarde en het verdwijnen van de alpengletsjers. Dat gebeurt niet heel nadrukkelijk maar biedt wel een verklarend kader voor de monstrueuze ramp die zich in de loop van de film voltrekt. De film is geen aperte waarschuwing tegen overconsumptie en ander mondiaal wangedrag. Het zijn zaken die op de achtergrond spelen. De film vertelt in de eerste plaats een verhaal over een groep mensen en een uitzonderlijke dreiging.

En dat verhaal is best aardig. Af en toe spannend. Af en toe dramatisch. De film biedt geen revolutionaire nieuwigheden, maar is gewoon een degelijk genrewerk dat vermaakt.

Een afgelegen onderzoeksstation, een klein team van wetenschappers en een dreiging: het zijn basis-ingrediënten die elke horror-fan bekend in de oren zal klinken! Helaas weet deze Oostenrijkse Creature Feature film maar voor de helft te overtuigen. Regisseur Marvin Kren kan maar niet beslissen of hij een serieus klimaatverandering-horror of een komedie op het scherm wil brengen. De eigenzinnige personages in deze film doen de film niet echt goed! Ze zijn komische misplaatst. Maar gek genoeg zijn er wel ouderwetse praktische effecten en die hadden zeker charme! Het is dan ook een beetje jammer dat de hectische camerabewegingen en schaarse verlichting het beperkte budget proberen te verbergen. Tja en het einde... dat kwam een beetje uit de luchtvallen... en rees bij mij de vraag; "Is dit het nu? Wat moest dat betekenen?"