White House Down (2013)

White house down is een film geworden zoals je al veel vaker gezien hebt, alleen dan geen goede uitvoering van het bekende concept.

De acteurs doen het allemaal op de automatische piloot, niemand zet een goede prestatie neer. Maar het acteerwerk is nog het minste probleem. De karakters die ze moeten spelen slaan gewoon nergens op en hebben niks te maken met realiteit of met deze tijd van films maken, dit komt rechtstreeks uit de jaren 80.. En de film probeert zoveel humor op verkeerde momenten, waardoor het voor mij totaal niet grappig werd. Ik heb enkel 1x gelachen om hoe slecht een grap was, opzich ook een prestatie.

Technisch ziet de film er minder uit dan andere films met een vergelijkbaar budget, ik denk dat fox en tatum het meeste geld van het budget hebben gekregen..

Na al die negaiviteit wil ik wel zeggen dat de film wanneer er gewoon actie plaatsvind, zonder humor best aardig is. Tatum is wel geloofwaardig als krachtpatser wanneer die vecht. En ik kan me best voorstellen dat sommige mensen hier plezier aan beleven, maar ik niet echt

gelukkig was de popcorn goed....

Komen ze weer aan hoor die Amerikanen. Een regeringsgebouw wordt overvallen en alle belangrijke mannen in pakken lijken opeens machteloos. Altijd wel leuk om een groep terroristen aan het werk te zien die er een puinhoop van maken. Dat dacht deze regisseur ook maar hij vergat om echt kleur te brengen in zijn blockbuster.

De humor is vrij geforceerd en werkte niet goed (bijvoorbeeld Sawyer die met de bazooka in de auto per ongeluk tegen het hoofd van John aanstoot). Naast alle clichés en vele onwaarschijnlijkheden laat Emmerich ook op visueel gebied wat steken vallen. Die explosies kwamen erg goedkoop over en de omgeving rond het witte huis met alle pers en toeschouwers zag er veel te gemaakt uit. Daarnaast is Channing Tatum niet mijn favoriete acteur voor dit genre; als hij door het gebouw rent komt hij over als een nieuwsgierig jongetje dat op zoek is naar zijn skelter en niet als een held die uiteindelijk in zijn eentje iedereen afgeslacht blijkt te hebben. Jamie Foxx was niet slecht maar echt magistraal was zijn optreden evenmin. Dat dochtertje irriteerde me eigenlijk vanaf het moment dat ze op het toneel verscheen. Eerst zit ze opstandig in de auto naar haar mp3-speler te luisteren en later ligt ze alsnog te janken en schreeuwt ze om haar pappa. Voor het scenario was het ook niet echt nodig om haar te laten gijzelen en stiekem met haar telefoontje opnames te laten maken terwijl de tranen in haar ogen stonden. Ietwat too much, evenals die vrouw van de president en haar dochter die voor de televisie te zitten snotteren. Zoiets komt dan terug in één enkel shot van drie seconden waar ze op de grond zitten. Het is allemaal nogal vlak. De termen Russia, France en China worden weer aangehaald om er een wereldse situatie van te maken (uitspraak 'WO III' kwam ook een aantal malen terug... nogal onterecht gezien de omstandigheden). Nu ik er zo aan terug denk zak ik steeds verder in mijn beoordeling; er zijn zoveel punten waar je negatieve kritiek aan kunt toedelen. Want ook het feit dat zo'n politicus met vijfentwintig jaar achter de rug opeens heel zijn leven weggooit en zelfs steun krijgt van de vice-president is ongeloofwaardig. En die hacker met zijn lolly's heeft veel kennis over computers maar is wel zo dom om zichzelf op te blazen als hij bij die poort in de kelder staat. Verder leken die helikopters ook niet echt een uitgekookte strategie te hebben voordat ze het witte paleis bestormden.

Zo waren er nog wel wat zaken en dit draait dan in Imax. Je komt dergelijke producties helaas wel vaker tegen maar ik vind het best wel schandalig dat zoiets gewoon internationaal in de bioscoop wordt gedraaid en ik vraag me nog steeds af waarom de lat tegenwoordig zo laag ligt.

Zie graag de films van Emmerich, maar dit was zonder twijfel de slechtste van het stel in de laatste twintig jaar. Om maar even een duit in het zakje te doen over waar het allemaal fout ging. 'Mensen die door de ramen van het witte huis springen en vallen'. Versterkt kogelvrij glas iemand?

2*

Goeie!

Moet toch wel een van de domste scripts van het afgelopen decennium zijn. Emmerich verfilmende het vervolgens met een pijnlijk slecht gevoel voor humor, cast op autopiloot en visuele onkunde. 1*

Die Hard in the White House

Gewoon lekkere aktie......

Pompeuze, onuitgewerkte, over de top, van toevalligheden aan elkaar hangende, vol met fouten zittende, en met een einde om van te gruwen, - film!
Een film met weinig intelligentie. Een verhaal zoals we die al 1000 keer gezien hebben. Maar nu rondom het witte huis. Kortom echt Amerikaans! Veel geld en een dom script. Eigenlijk had deze film helemaal the USA niet uit mogen komen! Want alleen daar woont het volk dat dit soort films echt kan waarderen. Okay, jonge mannen (14 jaar) zullen dit misschien ook kunnen waarderen... Maar laten we die kinderen aub met betere films opvoeden. Over een paar jaar zal dit de nietszeggende RTL7 film voor mannen zijn op dinsdagavond...
1.5 voor de moeite.

midden in het huis ontploft de boel, en paar kamers verder op hebben ze bijna niets door... kom op zeg!

Lekkere actiefilm!! Voor de normale mens, niet die mensen die persee alles af willen kraken

Dus alle 'normale' mensen vinden 'm goed.

En alle andere kraken per definitie alles af.

dude wtf...

Ik denk dat hij bij normaal, zichzelf ziet... Maar niet weet dat de iets intelligentere kijken deze film een aanfluiting zal vinden... Zo kun je het zien...

Ja, je houd ervan of je verafschuwt ze. Het begin was langzaam en soms bijna slaapverwekkend, maar de humor zorgde ervoor dat ik weer "bij de tijd" was. Na de pauze ging het verhaal als een sneltrein en zorgde ervoor dat ik toch tevreden naar huis ging.

Wat ik niet snap? De film zien en dan de onwaarschijnlijkheden er uit pikken om de film neer te halen. Voor mij is het gewoon naar binnen gaan en de film over me heen laten gaan. Onwaarschijnlijkheden die in de film passen en in het verhaal als doodnormaal worden voorgeschoteld zijn dus doodnormaal. Diehard films, waar ik deze als genre in plaats, zijn altijd, niet alleen zeer voorspelbaar maar zelfs vaak (gelukkig) onwaarschijnlijk. Alles is natuurlijk "over the top" maar dat zijn we gewend van onze Amerikaantjes.

Alles bij elkaar voor mij een reden om deze film met een 3.0 te waarderen omdat het in het Genre "Die Hard" niet misstaat.

echter ik geef een half puntje extra, Aangezien de volle zaal (en ik ook) vaak ook nog eens vol genoten heeft van de humor die er in zat.

Voor mij moeten elementen geloofwaardig zijn binnen de context en dat is 't 'm dus; die context is heel subjectief en persoonlijk.

Vermoeiend.

White House Down komt enkele maanden na het bijna identieke Olympus Has Fallen (2013) uit, waar het Witte Huis ook al wordt overgenomen door terroristen. Het verschil heet dat in OHF de president vast zit en gered moet worden, terwijl de president in WHD actief mee doet met de actie. Maar het is wel armoedig dat er binnen enkele maanden 2 van dit soort films uit moeten komen. Dit gebeurde voorheen ook al met kometen (Armageddon, Deep Impact) en vulkanen (Vulcano, Dante's Peak). Het voelt toch weer armoedig aan, de ideeën raken schijnbaar op in Hollywood.

Maar waar ik OHF erg vermakelijk vond als Die Hard kloon in het Witte Huis met een stoere Gerald Butler en een overtuigende Aaron Eckhart als president, daar is WHD veel te lang, vermoeiend en flauw. De film duurt ongeveer net zo lang als OHF, maar het voelde alsof ie 3 uur duurde. De hele opbouw is enorm saai. Een slechte vader-dochter relatie, Emmerich trekt de cliche's weer uit de kast. En dat kind is echt verschrikkelijk irritant. Toen ze tijdens de rondleiding in het Witte Huis bijdehand zat te doen hoopte ik dat ze een kogel in haar kop schoten. Allemachtig, wat een kut rol.

Wat ook erg teleurstelde was de overname van het Witte Huis door de terroristen. OHF nam daar ruim de tijd voor en ook al is het in beide films vergezocht, daar vond ik het acceptabel. In deze WHD hebben ze in 5 minuten alles overgenomen, zonder enige tegenstand en totaal ongeloofwaardig, zelfs voor een popcornfilm. Jammer dat hier nauwelijks moeite in is gestopt. Emmerich heeft een veel hoger budget, maar dat heeft hij altijd al gehad. Maar zijn script zuigt, niet voor het eerst in zijn loopbaan als regisseur. Dat blijkt later ook wel met die overdreven momenten als we onder andere de president van Amerika met een bazooka zien schieten. Het maakt van WHD zo'n extreem over de top gaande film dat het flauw werd. Doe mij maar het (semi) realisme van OHF, dat tenminste spannend wilde blijven en zo af en toe een gevatte oneliner of grappig moment had. WHD probeert te switchen tussen een actiefilm en een komedie, maar die humor is zo matig (ook niet voor het eerst in een Emmerich film) dat het nooit leuk is. Een president die zich tijdens een gijzeling druk maakt over zijn sneakertjes...tsja. En wat ik trouwens ook dom vond was dat men op nationale tv even de naam ging noemen van Cale's dochter die de foto's van de terroristen door had gestuurd. Waarmee ze haar en haar vader dus in gevaar brengen omdat de terroristen het ook zo horen. Te onzinnig voor woorden.

Gelukkig is niet alles slecht. De effecten zien er dankzij het forse budget prima uit. Denk bijvoorbeeld aan het stuk dat 3 heli's met special forces een poging wagen om de zaak op te lossen. Zag er goed uit. De actie zelf zag er ook goed uit, al is het wel wat simpele actie. Eigenlijk blijft er geen moment echt bij als ''opvallend goed''.

Nee, WHD is niet veel soeps. Gelukkig kunnen we nog altijd Olympus Has Fallen (2013) eens opzetten

2*

Met plezier naar deze Spielbergachtige aansprekende en clever gemaakte actiethriller (volgens de oude school), vol met spektakel, gekeken, dus zoveel nagatieve kritieken op deze website had ik niet verwacht. Natuurlijk, het plot hangt van toevalligheden aan elkaar en herbergt de nodige cliché's en patriottisme, maar over het politieke spel op de achtergrond is zichtbaar nagedacht. Het hart van de USA wordt in het vizier genomen en in puin (en as) gelegd, de film is voortdurend in beweging en is onderhoudend, spannend, explosief en komisch. Hoewel geen spelersfilm was het met de cast dik in orde (met Tatum en Foxx als gedegen actieduo).

Een man neemt zijn dochtertje mee naar het witte huis wat toevallig op dat moment beschoten wordt en toevallig kan deze man van het dochtertje goed schieten. En zo simpel als ik het nu omschrijf zo is de film ook wel. Maar vermakelijk is het wel, Foxx is in mijn optiek altijd wel een goede toevoeging voor een film want ik vind hem altijd wel grappig. Tatum hoeft van mij niet zo, die heeft maar 1 uitdrukking en die heeft hij deze hele film weer paraat. Er gaat veel kapot, overigens vraag ik me af hoe ze deze film gemaakt hebben, wellicht een soort White House nagebootst want op een gegeven moment is echt alles stuk aan het huis.

"Olympus has fallen"?

Typische Amerikaanse meuk, alle clichés worden weer de kast uitgetrokken: het witte huis, terroristen, een vader en dochter, een donkere president, kern wapens etc.

Een mengelmoes van films en verhalen die we al lang kennen en gezien hebben.

Saaie acteurs en slechte en overdreven effects.

Leuk voor op donderdagavond als stoere mannen film op rtl 7.

Hier sluit ik mij bij aan.

Snap echt niet wat mensen tegen Tatum hebben, waarschijnlijk een soort van homo-erotische bevestiging voor ze waar ze zich tegen afzetten.

Ik heb mijzelf erg goed vermaakt met deze niet moeilijke film die van het scherm afspat zonder de effecten de boventoon te laten voeren.

Gewoon top, popcorn filmpje .

Super. niet bij nadenken, achterover leunen en genieten.

prescies hetzelfde

Ik heb niets tegen ongeloofwaardige aktiefilms, maar waar Olympus Has Fallen al een zeer matige film was weet deze het nog te overtreffen. Als je beide niet hebt gezien dan zou ik direct voor Olympus Has Fallen gaan, maar dan wel als je je absoluut verveelt op een regenachtige zondagavond. Wat een pulp! Om te huilen...en dan ook nog zooooo tergend lang!

Emmerich, echt een fijne regisseur zal ik hem wel nooit vinden. Veel dingen die ik van hem gewend ben als humor en drama dat niet echt werkt, maar de cast maakt het enigszins verdraaglijk. Wel wat actievermaak maar uiteindelijk te gerekt om leuk te zijn. Olympus Has Fallen was met gemak de betere van deze 2.

3*

Tsja, ik had verwacht dat de film beter zou zijn dan Olympus has Fallen maar dat valt toch beetje tegen. Niet dat die echt goed was. Het verhaal vind ik hier wel ietsje interessanter, al gaat het wel veels te makkelijk natuurlijk. De special effects waren net als bij Olympys Has Fallen erg matig. Had daar toch meer van verwacht. De humor was af en toe ok, maar veel one-liners sloegen de plank mis en ik vond de casting van de bad guys niet goed. Ook van James Woods had ik wel wat meer verwacht, vond hem eigenlijk heel slecht hier. Al vond ik die gast die Motts ofzo speelde het allerslechtst...

In de bioscoop is het nog net een beetje dragelijk. 2.5*

How can the same shit happen to the same house twice? Inderdaad, Emmerich's Die Hard-kloon heeft de pech een paar maanden later te verschijnen dan het vrijwel identieke (en succesvolle) Olympus Has Fallen, om vervolgens genadeloos te floppen. Kwalitatief zijn beide films wat mij betreft ook identiek. Olympus Has Fallen begint sterk en eindigt matig; White House Down begint matig en eindigt sterk. Met Channing Tatum en Jamie Foxx beschikt de film over twee leuke hoofdrolspelers, maar de plot en aktiescenes worden vrij routineus uitgewerkt. Het had allemaal wel wat energieker en heftiger gekund. Korter ook.

Dikke actie film, spanning en humor.

Ik lees hier mensen klagen over onrealistisch blablabla tis en blijft een film. Ma als je een goeie actie film wilt zien is dit em.

Peace x

Nee, OHF was imo duidelijk beter voor wat betreft de actie en 1 op 1 gevechten. Channing kom mij niet overtuigen als actieheld.

Ik had gehoopt hier dan meer humor in aan te treffen maar dat viel ook tegen.3 sterren maar echte niet meer.

Tegenvaller.

Voor de rest sluit ik me aan bij Ajax & Litmanen1 dat scheelt weer tikwerk.

Meer dan 2 uren spanning, actie, corruptie, angst en spektakel.

Ongeloofwaardig overdreven. Maar prachtig in beeld gebracht.

De film loopt vlot van het ene gegeven in het andere en brengt je voortdurend, zelfs ruim overdreven, bijzondere momenten voor de ogen.

De politieke onrechtvaardigheden aan de Amerikaanse top worden in het hart getroffen. Toch blijft dit een vrij patriottistisch USA-film. En dan nog met een zwarte president in actie.

Hoofdrol, afgewezen veiligheidsagent, Channing Tatum (John Cale) en zijn dochtertje Maggie Gyllenhaal zorgen voortdurend voor ontroerende prachtige en hartverwarmende ogenblikken. De zwarte president, vertolkt door Jamie Foxx, geeft ook menselijke kleur aan het verhaal.

De negatieve reacties verbazen mij met zo'n sterk opgebouwde prent die naar het einde toe iedereen een traan doet wegpinken.

Het helicoptertreffen boven het witte huis is een van de ovedrvloedige topgebeurtenissen.

Een film die moet gezien worden door allen die met een hart van spanning en actie houden.

Regisseur Roland Emmerich verdient alvast een schitterende medaille. Ook al vallen er met deze drukte enkele schoonheidsfoutjes voor wie goed oplet.

Net geen 5 omwille van de globale visie van overdrijving. Dus een 4,5*plus