Fuzz (1972)

Typische zwakke Amerikaanse politiefilm, zeiken over pensioen en steeds maar hangen op de bureaus. Er komt maar geen vaart in.

Er waren veel problemen bij het maken van "Fuzz"; eerst zou Brian De Palma regisseren, maar werd toch vervangen voor Colla, aanvankelijk zou de film geschoten worden in New York, maar dit werd uiteindelijk toch maar Boston en tot overmaat van ramp moest het script nog een paar keer herschreven worden. Reynolds en Welch konden sinds "100 Rifles" uit '69 al niet met elkaar opschieten, dit is dan ook de reden dat ze in "Fuzz" niet samen te zien zijn. De gezamelijke scenes werden zoveel mogelijk appart opgenomen.

Een behoorlijk slechte film dit.

De film wil maar niet op gang komen en dat duurt eigenlijk tot het einde. De film bevat nauwelijks sfeer, geen leuke of interessante personages en visueel gezien heeft de film al helemaal niets te bieden.

Wat een ongelofelijke rotzooi is het trouwens ook op het politiebureau. Alles en iedereen loopt elkaar soms in de weg en die twee schilders die er bezig zijn maken de boel er ook niet beter op. Het acteerwerk is verder ook niet echt om over naar huis te schrijven. Yul Brenner is nog het best als schurk, maar zijn rol is niet supergroot. De rest is allemaal matig tot slecht.

Een film om snel te vergeten wat mij betreft.

1,0*

Inderdaad weinig interessant, was vannacht op MGM en het was toch een behoorlijk langdradige film en een politiekantoor dat nog ongeloofwaardiger overkomt dan the Police Academy films. Dat met die schilders die constant vertrouwelijke informatie konden horen sloeg al helemaal nergens op.

2*

Het is moeilijk te zeggen of de film nu serieus of grappig moest zijn. Maar ongebruikelijk van opzet was het wel! Er spelen in de loop van de film 5 misdaad-zaken, die allemaal tegelijkertijd plaatsvinden. Daardoor is de film misschien wat chaotische van toon en is het iets moeilijker om grip te krijgen op de personages maar gelijker tijd doet het daardoor meer aan een echt politiebureau denken. Er gebeuren altijd dingen tegelijkertijd op een politiebureau.

Het verhaal en de dus ook de personages zijn gebaseerd op Ed McBain's 87th Precinct. Maar de manier waarop het werd gebracht herkende ik daar ook een soort voorloper van de serie' Hill Street Blues' in. Niet verwonderlijk dat regisseur Richard A. Collaaan een carrière in voornamelijk televisieproducties had. Helaas af en toe wel onderbroken door een lach; Het bureau dat appelgroen wordt geverfd door twee mannen van de afdeling Onderhoud of Reynolds en Weston vermomd als nonnen, en Skeritt en Raquel in een dubbele slaapzak.

De film ziet er prima uit en het tempo was goed, maar zoals al gezegd was de toon een beetje afwijkend. Veel sfeervolle opnamen op locatie waarbij de setting om welke reden dan ook is veranderd van het NYC van het boek naar het Boston uit de jaren 70. Er is een prima cast met bekende-acteurs. Burt Reynolds doet hier weer zijn eigen stuntwerk en wordt in brand gestoken. Zolang hij maar niet met Raquel Welch een woord wisselde want de opmerkingen die hij maakte tijdens het filmen van 100 Rifles (1969) beschouwde zij als onsmakelijk en praatte niet meer met hem! Ach uiteindelijk werd het een fatsoenlijke 87th Precinct misdaad/komedie uit de jaren 70 met charismatische, sympathieke verhaal en acteurs.