Haunt (2013)

Sfeervolle, maar verder ook weinig bijzondere horrorfilm. Het duo Liberato/Gilbertson werkt gelukkig aanstekelijk en het is fijn om Ione Skye ook weer eens te zien in een film. Verder een aantal jump scares die af en toe effectief werken en een eind dat toch behoorlijk erin hakt(hehe) wanneer je denkt te maken te hebben met een redelijk tamme tienerhorror. Dus al met al is Haunt me niet tegen gevallen.

3,0*

Ah jammer.

De poster is meteen het mooiste dat de film te bieden heeft. Slecht is het niet, maar voor de doorgewinterde horror-liefhebber is Haunt waarschijnlijk weinig memorabel en heeft het nauwelijks iets te bieden.

Verwachtte een rauwere setting en soundtrack. Daarentegen is dit een erg tam en ook erg mainstream filmpje geworden. 4/10.

Haunt is best wel een aardige horror. Uiteraard hebben we dit allang gezien: familie, huis en geest(en). Het blijft in iedergeval fris omdat de acteerprestaties niet onder de maat zijn en ik me niet geïrriteerd heb aan acteers, en dat komt helaas veel voor bij dit soort films.

De sfeer zit er goed in en dat maakt het kijken waard. Verhaaltje is prima in elkaar gezet, er is duidelijk niet geprobeerd om iets nieuws te introduceren wat vrijwel zeker zou floppen in dit soort films omdat het trucje al duizenden keren herhaald is. In plaats daarvan blijft Haunt gewoon trouw aan de formule en probeert het niet iets te zijn wat het niet is. Daar mijn bewondering voor.

Meteen aansluitend daarbij ook het mindere van deze film: er wordt niet geëxperimenteerd of wat origineels in bedacht, vrijwel inspiratieloos. Maar dat mag de pret niet drukken , met een speelduur van 86 minuten is de film precies lang genoeg. Heerlijke "verstand op nul" film die je op een rustig avondje moet kijken.

3*

Nogal Wan-esque film, maar dan lang niet met dezelfde klasse. Wél dezelfde valkuilen. Dit concept valt echt niet verder uit te wringen, maar dankzij Wan zal er toch weer een hele generatie regisseurs komen die denken dat ze het wiel opnieuw kunnen uitvinden. Helaas blijft het dan 99/100 keer bij een fijn uitziend filmpje dat nooit verder komt dan wat verdwaalde clichés en makkelijke scares. Zo ook hier. Wel een gruwelijke poster

A very weak Ghost-story!

Ik had hier toch ook wel meer van verwacht.

Het is gewoon een aardige tiener horror, met een matig verhaaltje dat bol staat van clichés.

"We just moved in."

Eigenlijk is 'Haunt' met alle clichés van dien weinig vernieuwend te noemen binnen het gegeven van een spookhuis. Naast het feit dat men wel erg veel naar een James Wan heeft gekeken. Desondanks wordt er zo wel iets aardigs neergezet, mede dankzij de onderlinge chemie tussen Harrison Gilbertson en Liana Liberato.

Alleen is het jammer dat de film over het geheel gezien te tam blijft. De geringe schrikmomenten werken dan ook niet echt. Wel wordt er een prima sfeertje gecreëerd, met als gevolg een aantal mooie scènes in de sneeuw en binnenshuis.

Al met al redelijk, maar verwacht geen horror die je van je sokken zal blazen. Gelukkig is de speelduur niet zo lang.

Kleine 2,5 sterren.

Goeie film, ondanks dat het verhaal niet bijster orgineel is. De film probeert een beetje eens James Wan film te zijn maar daarvoor zijn de schrikmomenten net wat te simpel. Ik ging er met de mindset in van; het zal wel, zie wel wat het wordt, en uiteindelijk vond ik het gewoon een goeie horrorfilm, geen moment verveelt.

3,5 sterren.

“So you want to hear a ghost story?

Well, every ghost story begins with a house… and a tragedy.

And so we begin with mine.”

Zo griezelig als het begin, zo doorsnee voelt de rest van de film aan. Het zoveelste bezeten-huis onderwerp waarbij een heel assortiment van reeds gebruikte elementen uit gelijkaardige films gebruikt wordt. Voor de echte horror-fanaten is het allemaal gekend en niks verrassends. Verwacht je weer aan krakende deuren, entiteiten die zich manifesteren, enge geluiden achter elke deur en in elke hoek, dreigende schaduwen en plotse schrikmomenten. Het zit allemaal vervat in deze film en lijkt dan ook op een samenraapsel van reeds gebruikte ideeën. Behalve dan die indrukmakende start dus, waarbij er een origineel apparaat wordt voorgesteld : een ouderwets uitziend apparaat voorzien van transistors en radiolampen dat gebruikt kan worden om te communiceren met overledenen. De getergde en wanhopige persoon die hiervan gebruik wil maken, om in contact te komen met zijn kinderen, ervaart al snel dat de gevolgen die voortvloeien uit het gebruik hiervan, minder aangenaam zijn dan hij verwacht had.

Lees hier verder ....

Best oké.

Al is dit wel zo'n horrorfilmpje dat beter scoort buiten de horror om. Carter is misschien iets te direct in het tonen van z'n geesten, ook omdat het eerder saaie creatures zijn. Daardoor willen de scares nooit echt aanslaan en wil de film nooit spannend of eng worden.

Toch is het geen verkeerde film, want sfeervol is het wel. Redelijk modern geëdit, fijn geschoten en voorzien van een goeie soundtrack. Niks echt uitzonderlijks, maar wel zéér solid genrestuff. Ook het acteerwerk is niet verkeerd trouwens. Twee tieners in de hoofdrol maar ik kreeg toch nergens echt het idee naar één of ander tweenie-filmpje te kijken.

Eentje voor de genreliefhebber, zoveel is duidelijk. Best met beperkte verwachtingen ingaan, maar daar krijg je dan wel een fijn en sfeervol horrorfilmpje voor terug. Carter verdient zeker nog een tweede kans.

3.0*

Haunt

Vandaag spontaan Haunt gezien. Ik moet zeggen dat het nog een redelijke film was die het niet van zijn 'schrikmomenten' moest hebben, want dat niveau lag erg laag. Ik denk dat Haunt een leuk tussendoortje is maar angstaanjagend is het zeker niet.

Ik houd het voor de rest even kort. Het verhaal was redelijk. Het huis is paranormaal en ze proberen er via een weg contact te krijgen met een bepaalde geest. Vooraf scene gaf al mooie hints mee. Ze krijgen contact en er vormt zich een kat en muis spel. Concept was goed, acteerwerk had soms ietsjes beter gekund. Niet meer mijn type films om bang van te worden, dan ga ik liever naar de Psychologische horror's toe.

Visueel was het niet echt om aan te zien, de CGI paranormale mevrouw zag er niet uit, de kids waren prima geschminkt en zagen er redelijk uit. Alles bij elkaar, prima tussendoor, geen spektakel.

3.0*

Redelijke dertien-in-een-dozijn haunted house-horror, het verhaal is al veel vaker verteld, en voor de scares wordt gebruik gemaakt van korte flashes en het zo irritante op momenten vol opengooien van het volume. Qua script is er zoals zovaak tegenwoordig niet al te serieus werk van gemaakt: een gezin trekt een huis in waar ze weten dat het spookte en waar bijna alle leden van het vorige gezin zijn omgekomen, met een radio die ze daar vinden gaan ze met de doden communiceren, en wanneer het gaat spoken doen ze er heel lachwekkend over. In deze film gaat het dus niet zozeer om het script maar om de (geslaagde) sfeer en de (cliché) scares. De voiceover aan het begin en het einde bevordert de filmbeleving helaas niet. Standaardhorror, maar dusdanig kort dat het niet gaat vervelen. Het creature-design is wel geslaagd. 2*

Zoals door anderen voor mij al eerder opgemerkt, een aardige 13-in 1- film die een verhaal heeft wat al vaker is verteld maar toch goed genoeg inhoud had om een redelijk anderhalf uurtje mee te hebben.

Jongeman komt in gezamenlijke tuin jongedame tegen waardoor hij de geschiedenis van hun nieuwe huis beter leert kennen. Zij woont er namelijk al iets langer en heeft de vorige buren ook meegemaakt; een tandarts en een kinderarts met hun 3 kinderen. Jammer genoeg voor dat stel is het slecht met hun gezin afgelopen in het huis. Een van de kinderen verhing zich, een andere verongelukte met de auto en ook de derde liet het leven. Uiteindelijk bleef alleen de vrouw van het stel over.

Ook de nieuwe familie die in het huis komt wonen, krijgt te maken met vreemde gebeurtenissen en dat is allemaal redelijk op beeld gezet.

De film krijgt van ons een 7-.

Aardig.

Prima tussendoortje dit die met zijn speelduur van enkel 85 minuten geen minuut te lang duurt. Veel langer had het ook niet moeten zijn want het originele pad gaat deze film niet op. Gewoon een aardige film binnen zijn soort die doet wat het moet doen.

James Wan werd al genoemd in eerdere reviews maar het niveau van Wan wordt bij lange na niet gehaald. De films van Wan zijn met een langere speelduur een stuk enger te noemen, terwijl deze Haunt van regisseur Carter maar enkele spannende momenten kent in een kortere speelduur.

Die momenten zijn dan wel weer best akelig en deze film kent een aantal sterke schrikmomenten waarbij ik een aantal keer goed verschoot. Ze komen vaak knetterend om de hoek kijken op zeer onverwachte momenten. Je kan het goedkoop noemen maar het werkt wel en bij mij dus ook.

Visueel verder best solide. Het huis is wat kaal en de look ziet er wat goedkoop uit maar tussendoor zijn er aardige visuele kogels. Sowieso zit de wintersfeer er goed in en de belichting draagt goed bij. Het algemene sfeertje zit er dan weer niet altijd even goed in en de film kakt regelmatig een beetje in maar in het algemeen zit het wel goed.

Acteerwerk is verder ook wel prima. De tieners doen het best oké waarbij Liberato wel echt de spotlights steelt. Verder geen hele bijzondere of uitzonderlijke prestaties. Verhaaltje is verder ook alles behalve verassend, maar het eindigt dan wel weer net wat beter in vergelijking met de algemene spookhuishorrorfilms.

Aardige film dit, bij vlagen best eng maar in het algemeen wel een beetje kaal en simpel. Hier en daar is het best spannend te noemen maar het is tussen de spanningsmomenten ook wel een beetje saai te noemen. Gelukkig duurt het allemaal niet te lang.