Infancia Clandestina (2011)

Prachtige film. Een portret van de 11-jarige Juan, kind van militante revolutionairen ten tijde van de Argentijnse junta. De jongeman die hem speelt doet dit uitstekend.

Het is bewonderenswaardig wat voor offers mensen hebben gebracht om te strijden voor hun idealen. Dit wordt sterk verbeeld, de film is ontroerend, zo nu en dan spannend.

Aanrader.

Zag eerder deze maand Christian Petzold's "Die Innere Sicherheit", ook al een film waarin een tiener lijdt onder een stricte naar buiten gerichte houding van de ouders.

"Infancia Clandestina" is, gesteund op ware gebeurtenissen, echter van veel aangrijpender aard dan Petzold's film, niet alleen omwille van het idealistisch strijden voor vrijheden in een tumultueus land, maar vooral om de ontroerende belevenis van een kind dat door omstandigheden brutaal wordt afgeremd in een periode dat voor hem het leven als jongere openbloeit.

Een knappe film, met keurig foto- en camerawerk, goed in scènes gezet, met soms levendige, soms trieste muziek en zang, overtuigend acteerwerk en af en toe charmante momenten, als de chocoladepinda-theorie, doorheen de ernst van het gebeuren.

Het cartoonwerk verraste aanvankelijk, maar eigenlijk "uit het leven van een kind", dus best verantwoord.

Net als gisteren een film over het verzet tijdens de militaire dictatuur in Argentinie. n net als gisteren een regisseur die er persoonlijke ervaring mee heeft. De moeder van Benjamin Avila verdween in 1979. De film is goed maar imperfect, met name de fantasie-droomstukken zijn niet zo sterk. De tekeningen zijn stillistisch fraai maar in de film een stijlbreuk die de film niet zoveel goed doet. Ook van de muziek was ik niet kapot. Maar daar stopt de kritiek wel want verder is een behoorlijk sterke coming of age film die de situatie van Juan behoorlijk invoelbaar maakt. Juan wordt overigens fantastisch geacteerd door en jongen met heel veel talent. Buiten een Argentijnse TV serie een aantal jaar later kom ik geen rollen meer van hem tegen. Zonde.

Semi-autobiografische film over een jongen die met zijn ouders moet onderduiken tijdens het militaire regiem van Videla in Argentinië eind jaren 70. Uitgerekend tijdens die periode wordt hij verliefd op een klasgenote.

De film is opgedragen aan de moeder van regisseur Benjamin Ávila, die in oktober 1979 spoorloos verdween, net als vele duizenden anderen. De film laat je met een beklemd gevoel achter.