Paddington 2 (2017)

Bizar, ik vond deze film veel leuker dan zijn voorganger.

Duidelijk minder humor hier, maar misschien werkte dit nu juist mee want de humor in de eerste film kon mij niet echt vermaken. Hier heb je toch wat meer verhaal waarbij de personages, de decors en inderdaad de creativiteit een hoger niveau weten te halen. Ik wou deze film eerst niet zien, maar rekening houdend met gezin toch maar een kans gegeven. En wat blijkt.....het werd een vermakelijke namiddag. 7/10

Ik vond Paddington al schitterend (4,5*) en de lat lag hoog voor een goede sequel. Maar wat is dit weer ontzettend geslaagd: veel leuke humoristische momenten maar de film is net iets meer op de diefstal van het popup book gericht waardoor de humor wat aan impact moet inboeten. Hugh Grant in topvorm als karikaturale figuur, Gleeson die er als een vleesgeworden cartoon uitziet. En bovenal gewoon een film vol goed sentiment met beertje Paddington die het altijd goed bedoelt. De mix van knappe animatie (prentenboek in het begin bvb) en live acteurs is buitengewoon geslaagd en zorgt ervoor dat dit zowel jong als oud meekrijgt. Top-amusement... meer van dat aub!

Wat een heerlijke feelgood-film zeg! Hier word ik dus zo enorm vrolijk van.

Geweldig vervolg.

Deel 1 was al heel behoorlijk maar dit deel is beter. Visueel begint de film al gelijk erg leuk, het moment dat Paddington het boek ziet dat hij voor zijn tante wil kopen. Het mooi vormgegeven en het geeft de film wat meer swung dan menig lopende band kinderfilm. Paddington zelf blijft ook wel een lieve beer. Zoete scene dat hij toch de ramen lapt van zijn grumpy buurman en hij eindelijk weer wat licht ziet in de bestaan werken geweldig. De film sukkelt ook nooit in slaap. Het gevangenis deel met de heerlijk Gleeson is erg leuk en het schakelen met Grant zijn lijntje maakt het lekker vlot. Grant speelt ook erg leuk.

Qua kinderfilm nabij perfectie deze film.

4 sterren.

Erg leuk.

De film is mooi weergegeven en het beertje zelf ziet er erg naturel uit voor een computerproduct. Af en toe echt mooie scènes met als hoogtepunt de hierboven al aangehaalde scène binnen het prentenboek. En verder een verhaaltje dat niet veel om het lijf heeft, maar wel aardig is en weet te charmeren. En ook hier af en toe de Latijnse band die meerdere malen vloeiend binnen de context van een scène op blijkt te duiken.

Hoogtepunt van de film is een schmierende Hugh Grant die een geweldige antagonist neerzet. Ontzettend ijdel, maar gezien hij een acteur speelt heb ik het idee dat er ook de nodige zelfspot bij zit. In ieder geval is elke minuut met hem de moeite waard.

Niet beter maar zeker ook niet slechter dan de voorganger, dus ook deze film krijgt 3,5*.

Tweede deel van Paddington. Het eerste film was voor kinderen als ook voor volwassenen. Deze vond ik meer voor kinderen. Er gebeuren dingen waar ik bij dacht: tuurlijk. Bijvoorbeeld de ladder van trein naar trein. De personages (cast) en verhaal was goed. Humor was beter dan in de eerste film. Heb vaak moeten lachen. Het is zeker geen saai film geworden en dat was de eerste ook niet.

mooie film ik heb gelachen

Meestal is een tweede deel wat teleurstellend, maar er zijn toch ook altijd wel uitzonderingen op die regel. En dit is er dan een, want waar Paddington al een geniaal leuke en mooie film was, is deze toch eigenlijk nog wat beter. Wellicht wat meer budget voor de beelden, en ook Hugh Grant in plaats van Kidman als de bad guy, en die rol speelt hij alsof hij daar voor gemaakt is - en dat de rol voor hem geschreven is, daar kan haast geen twijfel over bestaan. Net als in het eerste deel is dat toch wel het geniale van deze film, de manier waarop alles precies in- en bij elkaar past, alle details kloppen om er een geweldige film van te maken. En dat is prima gelukt.

Beide films vind ik ook nog eens heerlijk om af en toe nog eens terug te zien - het blijft grappig. Nou alleen hopen dat er nog een stuk of wat vervolgen aankomen.

Na een erg geslaagd eerste deel heb ik niet lang gewacht met het bekijken van het vervolg. Veelal komt een dergelijk vervolg niet in de buurt van het origineel en is het vooral een herhaling van zetten, maar ik had al gelezen dat Paddington 2 over het algemeen goed ontvangen werd.

Enigszins tot mijn verbazing weet dit gewoon deel 1 nog net te overtreffen. Het feit dat Paddington nu is opgenomen in het gezin van de familie Brown zorgt ervoor dat het ietwat voorspelbare en herkenbare verhaal uit de voorganger niet nog eens opnieuw hoeft te worden overgedaan, waardoor de makers voor een nieuwe insteek hebben kunnen kiezen. Het is een heel ander avontuur geworden met een aantal nieuwe personages die ook daadwerkelijk toegevoegde waarde hebben. Paddington zelf blijft een aandoenlijk personage. Zijn queeste om het ideale cadeau voor zijn tante, een pop-up boek, te bemachtigen is een leuke vondst en je leeft als kijker voortdurend met hem mee. Het personage is wederom uitstekend geanimeerd en hij wordt voorzien van voortreffelijk stemwerk van Ben Whishaw.

De twee nieuwkomers, Hugh Grant en Brendan Gleeson, krijgen alle ruimte om zich uit te leven. Grant is ontzettend grappig als de ijdele slechterik Phoenix Buchanan. Met zijn rol toont hij de nodige zelfspot en hij lijkt er zelf ook echt van te genieten. Het was een genot om hem hier aan het werk te zien. Voor Gleeson geldt eigenlijk hetzelfde. Hij weet zijn personage op geslaagde wijze twee 'gezichten' te geven: die van de norse kok en die van vriend van Paddington. Overigens is het moment voordat Nuckles de kleine beer onder water te hulp schiet oprecht sneu. Je weet natuurlijk wel dat de film niet voor een dergelijk triest einde zou kiezen, maar het was wel even slikken. De oude bekenden zijn weer als vanouds op dreef. Fijn om te zien dat ze iedereen weer hebben weten te strikken voor dit vervolg. De jonge cast verdient tevens een compliment. Wat is het een verademing om kinderen te zien acteren die daadwerkelijk overkomen als kinderen en niet als volwassenen.

Paddington 2 bevat al het goede van de vorige Paddington-film en doet er nog een schepje bovenop. De humor is erg leuk (Paddington als kapper is briljant) en visueel ziet het er schitterend uit. De film maakt optimaal gebruik van het speelduur en weet geregeld de juiste snaar te raken, want het einde is prachtig. Dit is familieamusement op het hoogste niveau.

4*

Een denderend vervolg deze Paddington. Het blijft fris en hoewel de humor minder aanwezig is, is het verhaal erg leuk. Zeker een film voor op Kerstavond omdat het een topper is qua feelgood-gehalte en hoewel je misschien niet emotioneel wilt worden met je familie in de buurt, zou je hart wel eens kunnen breken als je in de glanzende ogen van Paddington kijkt. Soms zijn er een aantal zaken die te toevallig gebeuren om geloofwaardig te zijn, maar het is toch meer een familiefilm dat me dat niet stoort. Erg leuk zo'n film die zichzelf niet al te serieus neemt.

Paddington 2 gaat verder op het niveau van haar voorganger. Een zeer toegankelijke familiefilm met een nodige sprookjessfeer die doet denken aan bvb The Shape of Water of de films van Wes Anderson. Maar dan wel met het doelpubliek van de hele familie steeds voor ogen. Ik ben al blij dat het niet zo'n druk gedoe is of een weinig creatieve straight-to-download film is geworden. Ik zal iets te oud zijn om helemaal verrast te worden hierdoor, maar het is duidelijk onderhouden entertainment. Knap werk!

Net zo leuk als deel 1, echt niet vervelend, en mooi gemaakt.

3.5 ***

Wat een schattige beer is het toch, hele charmante film vol mooie kleuren.

Een giga-geslaagde opvolger van de eerste Paddington film.

Sterk genoeg om je uit een depri-bui te halen wat mij betreft.

Ik hoop dat er op z'n minst nog een 3e film komt.

Een beregoed vervolg en op alle vlakken geslaagd. Je ziet dat mijns inziens toch niet bijzonder vaak, dat een tweede deel net zo goed of misschien zelfs wel beter is dan z’n voorganger.

Deze Paddington 2 zit aan de nok toe gevuld met feel good momenten, humor en dwaze streken. Het is een heerlijke mix die ook spanning en wat (lichtzinnige) drama niet schuwt.

Daarnaast is alles aan deze film kwalitatief goed verzorgd. De acteurs, de settings, het camerawerk en de CGI zijn allemaal van een bijzonder hoog niveau!

Wil je je humeur een keer flink in de watten leggen, kijk dan deze film!

Ik kan niet kiezen welke ik nu leuker vind, eigenlijk vind ik ze allebei wel even leuk, maar ik snap wel dat mensen dit deel net iets beter vinden. Hugh Grant, hetzelfde verhaal als bij Nicole Kidman in deel 1, heeft een te zachtaardig, beetje knullig uiterlijk voor zo'n vileine boevenrol. Maar ik denk dat men daar bewust voor heeft gekozen, omdat de film zelf nogal braaf is en dus ook een braaf uitziende schurk. Paddington steelt weer de show en ieders hart; leg de zakdoeken maar vast klaar voor het emotionele 'Spoorloos'einde. Zit ik daar gewoon een potje te janken om twee CGI beren. De zacht als gesmolten boter stem van Ben Whishaw maakt de beer nog vertederender dan hij al is.

Laat deel 3 maar komen!

Hetzelfde als 1.

Laatst las ik een oud artikel waarin stond dat Paddington 2 als hoogst beoordeelde film stond op Rotten Tomatoes. En momenteel nog steeds beoordeeld met 100%. Het is ook geen slechte film, maar alle liefde voor de film van kritieken zijn wel heel overweldigend positief. Zo'n meesterwerk vond ik het bij lange na niet.

Deel 1 viel al redelijk op omdat het allemaal erg netjes was en zeer mooi verzorgd was. Dit tweede deel had wederom dezelfde regisseur, die zijn keurige stijltje weer de film weer laat overspoelen. Visueel wederom erg goed. Erg gedetailleerd en bij vlagen zelfs erg indrukwekkend.

Maar het probleem wat ik ook wederom opnieuw met de Paddington-films heb is dat het nooit echt grappig wil worden. Sterker nog, vond het iets minder dan deel 1. De grappen zijn gewoon zo netjes en opgepoetst dat het niet helemaal lekker wil overkomen.

Het is gewoon veels te braaf. Nu blijft het een familefilm, maar desondanks kan je wel iets meer doen met deze films. Het is gewoon zo ongelooflijk binnen-de-lijntjes dat het de fun gewoon een beetje uit de film haalt. Dat is een beetje het probleem dat ik met Paddington heb.

Erg blij dat blunder Kidman niet meer terugkeert, en plaats maakt voor Grant. Die is echt veel beter uit te staan, alhoewel wederom sterk aangezet. Maar wel in het stijltje van Grant. De familie staat voor de rest iets verder op de achtergrond en dat was een beetje de kracht van deel 1.

De meest briljante scene uit deel 1 was dan ook de introductie. Die herhalen ze hier in het begin, maar een beetje gehaast. Alsof het verhaal gewoon zo snel mogelijk door moest gaan. Het oogt hier en daar dus iets te gehaast en dat charmante, rustige stijltje verbleekt daarom een beetje.

Voor de rest weer een hoop andere personages waarin Gleeson wel een kleine uitschieter is. Maar het verhaal blijft te braaf, ondanks een verrassend spectaculaire finale, dat door de brave stijl van de film zelf nogal misplaatst aanvoelt. Ik hoop dat deel 3 iets meer over de reling durft te gaan.

Deze familiefilm eens bekeken en vond het wel een vermakelijke film. Toch redelijk wat humor en de film zag er ook erg goed en kleurrijk uit.

Verder was de speelduur goed, niet te lang en niet te kort. Prima film.

Het eerste deel heb ik (nog) niet gezien, maar deze vind ik leuk! Over het algemeen houd ik niet zo van familiefilms, dus ik twijfelde of ik het wat zou vinden, maar al gauw merkte ik dat de humor mij beviel. Niet flauw of kinderachtig. Het verhaal vond ik steeds leuker worden en ik vind het goed en mooi gemaakt. Goed acteerwerk. Op het eind vond ik het wat druk en chaotisch qua gebeurtenissen, zoals vaak bij dit soort films. De speelduur vind ik fijn. Niet te kort of te lang. Een lief, luchtig en vermakelijk geheel. 4*

Paddington 2 is eigenlijk meer van hetzelfde als Paddington. Dezelfde hoofdrolspelers. Dezelfde grappen, dezelfde teksten en dezelfde liedjes van hetzelfde straatbandje. Toch is deze nog beter dan zijn voorganger omdat Hugh Grant zo hilarisch over de top speelt en zichzelf volledig op de hak neemt. Hij doet dit duidelijk met veel plezier en weet daardoor in zijn eentje deze film boven zijn voorganger uit te tillen. Verder zijn er ook leuke bijrollen van Ben Miller (DCI Richard Poole in Death In Paradise) en Brendan Gleeson.

Strike two! Bij de eerste Paddington was ik al uiterst aangenaam verrast dat de film niet zo’n flauwe, inwisselbare kinderfilm met een CGI beest in de hoofdrol was, Paddington 2 doet er nog een schepje bovenop. Want eerlijk is eerlijk, vaak zijn sequels een heel pak minder, maar Paddington 2 is zowaar nog beter dan de eerste. De film bevat veel herhaling, maar is op veel fronten nóg leuker. Hugh Grant is een nog amusantere schurk dan Nicole Kidman en de creatieve, stilistische elementen zijn hier nóg mooier. Wederom is Paddington 2 een Wes Anderson voor de hele familie, Paul King komt met een paar prachtige creaties. De film is hilarisch - alles rondom de gevangenis en met name Brendan Gleeson is goud -, de personages zijn nog steeds erg leuk en de titelbeer nog steeds uiterst aandoenlijk. Er groeide zelfs een kleine brok in mijn keel, terwijl de glimlach ook de gehele speelduur niet van m’n smoel af te slaan was. Ik zou bijna zeggen, Paddington 2 is praktisch een perfecte film. Fuck it, het is gewoon een perfecte film!

5 sterren.

Prettig filmpje hoor!

Leuk filmpje met een geweldige Hugh Grant.

Zowel visueel als dramatisch iets beter dan deel 1, maar blijft voor mij hetzelfde euvel houden: het is teveel een kinderfilm. Ik blijf er dan wat afstandelijk en met een kleine glimlach naar kijken.

Exit bear, pursued by an actor

Ik moet soms toch echt eens wat meer moeite doen voor films.. De eerste Paddington keek ik pas in 2018- toen deze sequel nog in de zalen draaide - en hoewel ik me toen voornam om deel 2 snel na de eerste film te bekijken, zit er voor mij toch alweer 2 jaar tussen beide films. Dat is bijna de helft van wat de echte Paddington fans moesten verduren qua wachttijd maar wel jammer natuurlijk, want de eerste Paddington was echt een film naar mijn hart. Datzelfde hart sloeg dan ook een slag over toen ik zag dat VTMGO dit naar aanleiding van de kerstdagen online had gezwierd dus meteen maar voor gaan zitten.

En oooh, wat is dit toch weer genieten. Paddington zelf ziet er nog altijd even leuk uit als ik me hem kan herinneren (en die stem van Ben Whishaw past daar werkelijk perfect bij) maar dit is ook gewoon weer zo'n erg fijne familiefilm geworden. Een tikkeltje langer dan zijn voorganger en eerlijk gezegd had dat after credits stukje met Phoenix in de gevangenis niet perse gehoeven, maar verder een fijn plot rond Paddington die (uiteraard) onschuldig in de gevangenis terecht komt en daar zijn vriendelijke zelve is. Ondertussen is de Brown familie erop gebrand om zijn naam te zuiveren en krijgen we een lekker avonturenplot voorgeschoteld. Visueel hier en daar erg leuk (die ontsnapping uit de gevangenis met die knipoog naar Modern Times!) maar ik ben ook gewoon blij dat Paul King is teruggekeerd voor de regie. Ik heb geen enkele van zijn andere films gezien maar hier straalt zo'n warmte van uit.. Je zou zomaar verliefd op Londen worden. Natuurlijk weet je dat alles uiteindelijk wel goed zal komen maar de manier waarop is hartverwarmend.

En dat is toch wat je bij dit soort films verwacht. Hier en daar wat fijne knipogen (die referentie naar 'Exit, pursued by a bear' uit A Winter's Tale, één van Shakespeare's meest markante toneelaanwijzingen is misschien wel mijn favoriet) maar ook qua cast blijft dit genieten. Een schmierende Nicole Kidman is vervangen door een al even schmierende Hugh Grangt en ik denk dat dit wel eens één van mijn favoriete rollen van hem zou kunnen zijn. Hij heeft er ogenschijnlijk ook gewoon veel lol in maar de echte kracht zit hem toch in Paddington zelf (voortreffelijk van een stem voorzien door Whishaw dus) en de familie Brown met Hugh Bonneville en Sally Hawkins op kop. Nog een paar toffe bijrollen/cameo's ook met Richard Ayoade (sowieso heb ik voor hem sinds The IT Crowd en The Big Fat Quiz of the Year een enorm zwak voor hem) en Brendan Gleeson als Knuckles McGinty. Deze keer wel geen bijrol voor Michael Bond en dat zal bij eventuele toekomstige films ook niet meer gebeuren aangezien hij op de laatste dag van filmen is overleden. Ik denk echter dat hij wel het gevoel zal hebben gehad dat zijn creatie in goede handen is.

Een derde deel werd al snel aangekondigd maar daar is vandaag de dag nog niet veel van in huis gekomen. King zou sowieso waarschijnlijk niet meer terugkeren als regisseur en dan gaat mijn interesse eerlijk gezegd ook wel wat liggen. Ach, het hoeft voor mij eigenlijk ook niet. Met deze twee Paddington films heb je erg fijne familiefilms die volledig aan mekander gewaagd zijn qua kwaliteit en dat is een serieus huzarenstukje.

Dikke 4*

Een hele warme familiefilm met een zeer vertederende hoofdrolspeler Paddington. Je kan niet anders dan meevoelen met zijn belevenissen, en zijn teleurstellingen die hij confronteert met een goede vergevingsgezinde inborst. De mimiek en de stem van Paddington zijn schitterend. En de rest van de cast doet het ook uitstekend. Alles klopt. Met recht een film voor deze tijd van het jaar.

Hartverwarmende film waarbij het geweldige uiterlijk en bewegingen van de beer opvallen.

Sommige scènes zijn mooi zoals het koken in de gevangenis. De familie Brown is ook echt leuk.

Stukje beter dan deel I. Een aanrader zeker in deze dagen.

Das unne lieve beer jonguh.. prachtig vormgegeven en leuk verhaaltje.

Ik word hier gewoon gelukkig van. Ik heb hem nu voor de tweede keer gezien: en het is de ideale familiefilm. Tuurlijk als je teveel zoet eet dan krijg je gaatjes. Maar af en toe zo'n zoete film kijken is gewoon heerlijk. Lekker Brits, lekker romantisch!

Het moraal is idem lekker Brits: het omarmt de kracht van positiviteit en vriendelijkheid. Het benoemt de waarde van dialoog, familie en praktisch denken. De film bekritiseerd zij die te ideologisch gedreven zijn. Een beetje conservatief, ja, maar wel op de juiste toon. Mensen moeten niet egoïstisch zijn, ze moeten self-giving zijn. En Paddington is het beeld van een vriendelijk - niet oordelend - zelfgevend mens, euhm, beer! Hij is eigenlijk het gezicht van Christus zelf.

De setting is heerlijk retro: boekenwinkels, van die rode telefoons op straat (dat de naam mij even ontschiet, laat al zien dat ik zelf van een andere generatie ben), en oud vergaand beeld vol glorie van London. Maar de film is ook redelijk inclusief: het laat niet slechts witte mensen zien in een wit London. Het haalt dus het beste uit beide werelden: de nostalgie van Rechts, de inclusiviteit van Links.

Ik vind dit erg hoopgevend! Hartverwarmend inderdaad. Je ziet maar zelden dat deel 2 zo goed is als deel 1. En hier is dat toch echt het geval!

Sterk vervolg op het al even sterke eerste deel. De beer Paddington blijft betoveren en met het tempo en de humor zit het allemaal wel snor. Ik hoop van harte dat er ook een deel 3 komt, want dit soort films kijk ik graag .